1,2 Είμαι κι εγώ θνητός, όμοιος με όλους κι απόγονος του πρώτου ανθρώπου που πλάστηκε από χώμα. Ο πατέρας μου με γέννησε με την ευχαρίστηση της γενετήσιας σχέσης τη νύχτα. Το σπέρμα του έπηξε στο αίμα της μάνας μου κι έτσι διαμορφώθηκε το σώμα μου μες στην κοιλιά της σε δέκα μήνες.*Βλ. Ιωβ 10:10-11. Ως πλήρης χρόνος της εγκυμοσύνης θεωρούνταν οι 10 μήνες, γιατί η εγκυμοσύνη διαρκεί μερικές ημέρες πέραν των 9 μηνών. Σύμφωνα με τις ιατρικές αντιλήψεις των αρχαίων Ελλήνων οι επιπλέον ημέρες υπολογίζονταν ως πλήρης μήνας.3 Όταν γεννήθηκα ανέπνευσα τον ίδιο αέρα που αναπνέουν όλοι και βρέθηκα πάνω στην κοινή για όλους γη ξεφωνίζοντας το πρώτο κλάμα, που είναι όμοιο με το κλάμα όλων των άλλων ανθρώπων. 4 Με τύλιξαν στις φασκιές κι ανατράφηκα με πολλές φροντίδες. 5 Κανένας βασιλιάς δεν δημιουργήθηκε διαφορετικά· 6 ένας είναι ο τρόπος που γεννιούνται και πεθαίνουν όλοι οι άνθρωποι.

7 Γι’ αυτό προσευχήθηκα στο Θεό και μου έδωσε σύνεση· τον κάλεσα σε βοήθεια κι ήρθε σ’ εμένα το πνεύμα της Σοφίας. 8 Προτίμησα τη Σοφία απ’ τη βασιλική εξουσία και τους θρόνους· θεώρησα τον πλούτο μηδέν όταν τον σύγκρινα μ’ αυτήν. 9 Ποτέ δεν την εξίσωσα με τα πολύτιμα πετράδια γιατί όλο το χρυσάφι είναι μπροστά της σαν μια χούφτα άμμος και το ασήμι θεωρείται λάσπη μπροστά της. 10 Την αγάπησα περισσότερο από την υγεία και την ομορφιά, την προτίμησα από το φως, γιατί η δική της λάμψη είναι άσβεστη. 11 Μαζί με τη Σοφία ήρθαν σ’ εμένα όλα τα αγαθά· στα χέρια της κρατάει αναρίθμητο πλούτο. 12 Όλα αυτά τα αγαθά τα απόλαυσα, γιατί είχαν έρθει μαζί με τη Σοφία· δεν ήξερα όμως ακόμα ότι αυτή ήταν και η πηγή της προέλευσής τους. 13 Έμαθα να μεταδίδω στους άλλους τη Σοφία με ειλικρινή καρδιά και ανιδιοτέλεια. Δεν έκρυψα τίποτε από τον πλούτο της, 14 γιατί αυτή είναι ανεξάντλητος θησαυρός για τους ανθρώπους. Αυτοί που τον απέκτησαν έγιναν φίλοι του Θεού, συμφιλιωμένοι μαζί του μέσω των καρπών της μόρφωσης.

15 Μακάρι ο Θεός να μ’ αξιώνει πάντα να μιλάω με ορθή κρίση και να σκέφτομαι ανάλογα με τα δώρα που μου δίνει, γιατί αυτός είναι που οδηγεί προς τη Σοφία και διορθώνει τους σοφούς όταν πλανώνται. 16 Από τη δύναμή του εξαρτώμαστε εμείς και τα λόγια μας, όλη η τεχνογνωσία μας και η ευφυΐα μας. 17 Αυτός μου έδωσε την αληθινή γνώση των πραγμάτων: σχετικά με τη σύσταση του κόσμου και τη δράση των στοιχείων·*των στοιχείων. Ο συγγραφεύς εδώ αναφέρεται στον αέρα, το νερό, τη φωτιά και τη γη, τα οποία για τους Έλληνες σοφούς ήταν τα συστατικά του σύμπαντος.18 την αρχή, τη μέση και το τέλος των χρόνων, τις αλλαγές του ηλιοστασίου και τις μεταβολές των εποχών· 19 τους κύκλους του έτους και τις θέσεις των άστρων· 20 τη φύση των ζώων και τη συμπεριφορά των θηρίων, τη σφοδρότητα των ανέμων και τις σκέψεις των ανθρώπων· τις ποικιλίες των φυτών και τις θεραπευτικές ιδιότητες των ριζών. 21 Γνώρισα όλα όσα είναι κρυφά και φανερά· η Σοφία μού τα δίδαξε, αυτή άλλωστε που δημιούργησε τα πάντα.

22 Το πνεύμα της Σοφίας είναι ευφυές, άγιο, μοναδικό στο είδος του αλλά πολύπλευρο, λεπτό, ευκίνητο, διεισδυτικό, αμόλυντο, κατανοητό, σώο, γεμάτο καλοσύνη, πρόθυμο, 23 ανεξάρτητο, ευεργετικό, φιλάνθρωπο, σταθερό, ασφαλές, χωρίς φροντίδες, παντοδύναμο, άγρυπνο, που εισχωρεί σε όλα τα έξυπνα, καθαρά και φωτεινά μυαλά.

24 Η Σοφία είναι πιο γρήγορη απ’ ο,τιδήποτε άλλο· εισχωρεί και διέρχεται μέσα απ’ όλα γιατί είναι καθαρή. 25 Είναι η πνοή του παντοδύναμου Θεού και σαφής αντανάκλαση της δόξας του· γι’ αυτό τίποτα το μολυσμένο δε χωράει σ’ αυτήν. 26 Είναι αντανάκλαση του αιώνιου φωτός, καθαρός καθρέφτης της δύναμης του Θεού και εικόνα της καλοσύνης του. 27 Μόνη της μπορεί να κάνει τα πάντα· τα κάνει όλα καινούρια και η ίδια μένει αμετάβλητη. Από γενιά σε γενιά πάει και βρίσκει αγνές ψυχές και δημιουργεί τους φίλους του Θεού και τους προφήτες. 28 Κανέναν δεν αγαπάει ο Θεός, παρά μόνο αυτόν που ζει με τη Σοφία. 29 Αυτή είναι πιο λαμπρή από τον ήλιο και βρίσκεται πιο ψηλά από τ’ αστέρια, και σε σύγκριση με το φως της ημέρας έχει υπάρξει πριν απ’ αυτό. 30 Το φως το διαδέχεται η νύχτα· τη Σοφία όμως ποτέ δε θα τη νικήσει η κακία.

1 I myself also am a mortal man, like to all, and the offspring of him that was first made of the earth,

2 And in my mother’s womb was fashioned to be flesh in the time of ten months, being compacted in blood, of the seed of man, and the pleasure that came with sleep.

3 And when I was born, I drew in the common air, and fell upon the earth, which is of like nature, and the first voice which I uttered was crying, as all others do.

4 I was nursed in swaddling clothes, and that with cares.

5 For there is no king that had any other beginning of birth.

6 For all men have one entrance into life, and the like going out.

7 Wherefore I prayed, and understanding was given me: I called upon God, and the spirit of wisdom came to me.

8 I preferred her before sceptres and thrones, and esteemed riches nothing in comparison of her.

9 Neither compared I unto her any precious stone, because all gold in respect of her is as a little sand, and silver shall be counted as clay before her.

10 I loved her above health and beauty, and chose to have her instead of light: for the light that cometh from her never goeth out.

11 All good things together came to me with her, and innumerable riches in her hands.

12 And I rejoiced in them all, because wisdom goeth before them: and I knew not that she was the mother of them.

13 I learned diligently, and do communicate her liberally: I do not hide her riches.

14 For she is a treasure unto men that never faileth: which they that use become the friends of God, being commended for the gifts that come from learning.

15 God hath granted me to speak as I would, and to conceive as is meet for the things that are given me: because it is he that leadeth unto wisdom, and directeth the wise.

16 For in his hand are both we and our words; all wisdom also, and knowledge of workmanship.

17 For he hath given me certain knowledge of the things that are, namely, to know how the world was made, and the operation of the elements:

18 The beginning, ending, and midst of the times: the alterations of the turning of the sun, and the change of seasons:

19 The circuits of years, and the positions of stars:

20 The natures of living creatures, and the furies of wild beasts: the violence of winds, and the reasonings of men: the diversities of plants and the virtues of roots:

21 And all such things as are either secret or manifest, them I know.

22 For wisdom, which is the worker of all things, taught me: for in her is an understanding spirit holy, one only, manifold, subtil, lively, clear, undefiled, plain, not subject to hurt, loving the thing that is good quick, which cannot be letted, ready to do good,

23 Kind to man, steadfast, sure, free from care, having all power, overseeing all things, and going through all understanding, pure, and most subtil, spirits.

24 For wisdom is more moving than any motion: she passeth and goeth through all things by reason of her pureness.

25 For she is the breath of the power of God, and a pure influence flowing from the glory of the Almighty: therefore can no defiled thing fall into her.

26 For she is the brightness of the everlasting light, the unspotted mirror of the power of God, and the image of his goodness.

27 And being but one, she can do all things: and remaining in herself, she maketh all things new: and in all ages entering into holy souls, she maketh them friends of God, and prophets.

28 For God loveth none but him that dwelleth with wisdom.

29 For she is more beautiful than the sun, and above all the order of stars: being compared with the light, she is found before it.

30 For after this cometh night: but vice shall not prevail against wisdom.