Êxodo 12

Το πρώτο Πάσχα των Εβραίων

1 Τότε ο Κύριος είπε στο Μωυσή και στον Ααρών, στην Αίγυπτο: 2 «Ο μήνας αυτός θα είναι για σας η αρχή του έτους. Θα είναι ο πρώτος μήνας του χρόνου. 3 Να πείτε στην ισραηλιτική κοινότητα: Τη δέκατη μέρα αυτού του μήνα, καθένας να πάρει από ένα αρνί ή κατσίκι για την οικογένειά του. 4 Αν η οικογένειά του είναι μικρή για να το φάει ολόκληρο, ας συνεννοηθεί με τον πιο κοντινό του γείτονα, και ανάλογα με τον αριθμό των μελών της οικογένειας, ας υπολογίσουν πόσο μπορεί να φάει ο καθένας ώστε να διαλέξουν το κατάλληλο αρνί ή κατσίκι. 5 Το αρνί ή το κατσίκι που θα διαλέξετε πρέπει να είναι αρτιμελές, αρσενικό, ενός έτους.

6 »Θα το κρατήσετε ζωντανό ως τη δέκατη τέταρτη μέρα του μήνα, και το βράδυ θα το σφάξετε. Έτσι θα κάνει όλη η ισραηλιτική κοινότητα. 7 Μετά θα πάρετε λίγο από το αίμα του και θα αλείψετε τις δύο παραστάδες και το ανώφλι της πόρτας σε κάθε σπίτι όπου θα φάτε το αρνί ή το κατσίκι. 8 Θα το ψήσετε στη φωτιά και θα το φάτε την ίδια εκείνη νύχτα, μαζί με άζυμο ψωμί και χόρτα πικρά. 9 Δε θα φάτε απ’ αυτό καθόλου ωμό ή βραστό κρέας, αλλά θα το ψήσετε ολόκληρο μαζί με το κεφάλι, τα πόδια και τα εντόσθια. 10 Δε θ’ αφήσετε να περισσέψει τίποτα ως το πρωί. Αν τυχόν έχει μείνει κάτι το πρωί, θα το κάψετε στη φωτιά. 11 Και να τώρα με ποιον τρόπο θα το φάτε: Θα είστε ζωσμένοι τη ζώνη σας, με τα σανδάλια στα πόδια και με το ραβδί στο χέρι.*Δηλαδή θα είναι έτοιμοι για αναχώρηση. Θα το φάτε γρήγορα. Αυτή θα είναι η γιορτή του Πάσχα, για να τιμήσετε εμένα, τον Κύριο.

12 »Κι εγώ τη νύχτα εκείνη θα περάσω μέσα από την Αίγυπτο και θα θανατώσω κάθε πρωτότοκο στη χώρα: τα πρωτότοκα των ανθρώπων και τα πρωτογέννητα των ζώων. Εγώ ο Κύριος θα εκτελέσω την απόφασή μου ενάντια σ’ όλους τους θεούς της Αιγύπτου. 13 Αλλά στα σπίτια που θα βρίσκεστε εσείς, το αίμα θα είναι το σημάδι που θα σας προστατέψει. Θα το δω και θα σας προσπεράσω. Έτσι θα γλιτώσετε από το χτύπημα του θανάτου, όταν θα τιμωρώ την Αίγυπτο. 14 Την ημέρα αυτή πρέπει να τη θυμάστε. Θα τη γιορτάζετε επίσημα για να τιμάτε εμένα, τον Κύριο. Αυτό θα είναι για σας νόμος αιώνιος σ’ όλες τις γενιές σας.

15 »Εφτά μέρες θα τρώτε άζυμο ψωμί. Από την πρώτη μέρα θα εξαφανίσετε τελείως το προζύμι από τα σπίτια σας, και όποιος φάει ψωμί φτιαγμένο με προζύμι θα αποκοπεί από την ισραηλιτική κοινότητα. 16 Την πρώτη μέρα και την έβδομη πρέπει να γίνεται ιερή σύναξη. Καμιά εργασία δεν θα γίνεται αυτές τις μέρες. Θα ετοιμάζετε μόνον όσο χρειάζεται καθένας σας να φάει. 17 Θα τελείτε αυτή τη γιορτή των Αζύμων, γιατί ακριβώς αυτή την ημέρα έβγαλα το λαό σας από την Αίγυπτο. Θα γιορτάζετε την ημέρα αυτή από γενιά σε γενιά στο μέλλον, κι αυτό θα είναι νόμος αιώνιος. 18 Από τις δεκατέσσερις του πρώτου μήνα, το βράδυ, ως το βράδυ της εικοστής πρώτης, θα τρώτε άζυμο ψωμί. 19 Εφτά μέρες δεν θα υπάρχει καθόλου προζύμι στα σπίτια σας. Όποιος φάει ψωμί φτιαγμένο με προζύμι, θα αποκλειστεί από την ισραηλιτική κοινότητα, είτε είναι ξένος είτε Ισραηλίτης. 20 Δε θα τρώτε τίποτα που να περιέχει προζύμι· όπου κι αν κατοικείτε θα τρώτε άζυμο ψωμί».

21 Ο Μωυσής κάλεσε όλους τους πρεσβυτέρους των Ισραηλιτών και τους είπε: «Πηγαίνετε, πάρτε αρνιά για τις οικογένειές σας και σφάξτε τα για το Πάσχα. 22 Θα πάρετε μια δεσμίδα ύσσωπο, θα τη βουτήξετε στη λεκάνη, που θα περιέχει το αίμα του αρνιού, και θα αλείψετε το ανώφλι και τις δύο παραστάδες της πόρτας. Κανένας να μη βγει από την πόρτα του σπιτιού του ως το πρωί. 23 Όταν θα περάσει ο Κύριος για να χτυπήσει τους Αιγύπτιους και δει το αίμα στο ανώφλι και στις παραστάδες της πόρτας, θα προσπεράσει και δε θ’ αφήσει να ’ρθεί η καταστροφή να χτυπήσει τα σπίτια σας.

24 »Θα εφαρμόσετε αυτά τα λόγια· και θα τα έχετε για αιώνιο νόμο από γενιά σε γενιά. 25 Όταν θα μπείτε στη χώρα που υποσχέθηκε ο Κύριος να σας δώσει, θα τηρείτε αυτή την τελετουργία. 26 Και όταν θα σας ρωτάνε τα παιδιά σας τι νόημα έχει αυτή για σας, 27 θα απαντάτε: "είναι η πασχαλινή θυσία για να τιμήσουμε τον Κύριο, που, όταν χτυπούσε τους Αιγύπτιους, προσπέρασε τα σπίτια των Ισραηλιτών στην Αίγυπτο και γλίτωσαν οι οικογένειές μας"».

Τότε ο λαός έσκυψε και προσκύνησε. 28 Οι Ισραηλίτες έφυγαν και έκαναν όπως διέταξε ο Κύριος το Μωυσή και τον Ααρών.

Η τελευταία πληγή:

10. Ο θάνατος των πρωτοτόκων

29 Τα μεσάνυχτα της ίδιας νύχτας, ο Κύριος θανάτωσε κάθε πρωτότοκο αγόρι στην Αίγυπτο: από τον πρωτότοκο γιο του Φαραώ, διάδοχο του θρόνου, ως τον πρωτότοκο γιο του αιχμαλώτου που ήταν στη φυλακή, καθώς και όλα τα πρωτογέννητα των ζώων. 30 Εκείνη τη νύχτα ξύπνησε ο Φαραώ, οι αυλικοί του, όλοι οι Αιγύπτιοι, κι έγινε θρήνος μεγάλος στην Αίγυπτο, γιατί δεν υπήρχε σπίτι που να μην έχει νεκρό.

31 Τότε ο Φαραώ κάλεσε το Μωυσή και τον Ααρών μέσα στη νύχτα και τους είπε: «Να σηκωθείτε και να φύγετε από το λαό μου, κι εσείς και οι Ισραηλίτες, και να πάτε να λατρεύσετε τον Κύριο, όπως το ζητήσατε. 32 Πάρτε και τα πρόβατά σας και τα βόδια σας όπως είπατε, και πηγαίνετε· και ζητήστε μια ευλογία και για μένα». 33 Οι Αιγύπτιοι πίεζαν τους Ισραηλίτες να βιαστούν να φύγουν από τη χώρα, γιατί σκέφτονταν ότι όσο έμεναν εκεί, αυτοί θα πέθαιναν όλοι τους.

34 Έτσι, πήρε ο λαός στους ώμους τις γαβάθες με το ζυμάρι, πριν προλάβει να φουσκώσει, τυλιγμένες στα πανωφόρια τους. 35 Και έκαναν όπως τους είχε πει ο Μωυσής: Ζήτησαν από τους Αιγύπτιους ασημένια και χρυσά αντικείμενα, και ρούχα. 36 Ο Κύριος διέθεσε ευνοϊκά τους Αιγύπτιους να τους δώσουν ό,τι ζήτησαν· κι έτσι τους έγδυσαν τους Αιγύπτιους.

Οι Ισραηλίτες φεύγουν από την Αίγυπτο

37 Ξεκίνησαν, λοιπόν, οι Ισραηλίτες από τη Ραμεσσή και κατευθύνθηκαν προς τη Σουκκώθ, περίπου εξακόσιες χιλιάδες πεζοί, χώρια τα παιδιά. 38 Μαζί τους έφυγε κι ένα πλήθος αλλοεθνών ανάμικτο, πάρα πολλά κατσίκια, πρόβατα και βόδια. 39 Έψησαν το ζυμάρι που είχαν πάρει μαζί τους από την Αίγυπτο κι έγινε σαν πίτα, γιατί δεν είχε προλάβει να φουσκώσει. Έτσι βιαστικά που τους έδιωξαν από την Αίγυπτο, δεν μπορούσαν να καθυστερήσουν για να ετοιμάσουν προμήθειες για το δρόμο.

40 Οι Ισραηλίτες έμειναν συνολικά στην Αίγυπτο τετρακόσια τριάντα χρόνια. 41 Την ημέρα ακριβώς που έκλειναν τα τετρακόσια τριάντα χρόνια, ο λαός του Κυρίου βγήκε κατά ομάδες από τη χώρα. 42 Κι όπως ο Κύριος ξαγρύπνησε τη νύχτα εκείνη για να βγάλει το λαό του από την Αίγυπτο, έτσι και οι Ισραηλίτες θα γιορτάζουν από γενιά σε γενιά αυτήν τη νύχτα με ολονύκτια αγρυπνία, για να τιμήσουν τον Κύριο.

Συμπληρωματικές διατάξεις για το Πάσχα

43 Ο Κύριος είπε στο Μωυσή και στον Ααρών: «Αυτός είναι ο κανονισμός για το Πάσχα: Κανένας ξένος δεν πρέπει να συμμετάσχει στο δείπνο του Πάσχα. 44 Ο δούλος όμως που έχει αγορασθεί με χρήματα, αν κάνει περιτομή, μπορεί να φάει. 45 Επίσης ξένος ή μισθωτός εργάτης δεν επιτρέπεται να συμμετάσχει στο δείπνο. 46 Το δείπνο πρέπει να γίνει μέσα στο σπίτι. Δε θα βγάλετε καθόλου κρέας έξω, και δε θα σπάσετε κανένα κόκαλό του. 47 Ολόκληρη η ισραηλιτική κοινότητα θα γιορτάσει το Πάσχα. 48 Αν κάποιος ξένος μένει μαζί σας και θέλει να γιορτάσει το Πάσχα του Κυρίου, πρέπει αυτός και όλοι οι αρσενικοί στην οικογένειά του να περιτμηθούν. Τότε μόνο μπορεί να έρθει και να συμμετάσχει στη γιορτή, και να θεωρηθεί Ισραηλίτης. Κανείς απερίτμητος όμως δεν επιτρέπεται να συμμετάσχει στο δείπνο. 49 Ο ίδιος νόμος θα ισχύει και για τον Ισραηλίτη και για τον ξένο που κατοικεί μαζί σας».

50 Όλοι οι Ισραηλίτες έκαναν ό,τι διέταξε ο Κύριος το Μωυσή και τον Ααρών. 51 Εκείνη ακριβώς την ημέρα έβγαλε ο Κύριος τους Ισραηλίτες κατά ομάδες από την Αίγυπτο.

A Páscoa

1 O Senhor disse a Moisés e a Arão, no Egito:

2 — Este será o primeiro mês do ano para vocês. 3 Digam a toda a comunidade de Israel que no décimo dia deste mês todo homem deverá separar um cordeiro ou um cabrito para a sua família, um para cada casa. 4 Se uma família for pequena demais para um animal inteiro, deve dividi-lo com o seu vizinho mais próximo, que tenha um número adequado de pessoas em casa para compartilhar e conforme o que cada um puder comer. 5 O animal escolhido será macho de um ano, sem defeito, e pode ser cordeiro ou cabrito. 6 Guardem-no até o décimo quarto dia do mês, quando toda a comunidade de Israel irá sacrificá-lo, ao pôr do sol. 7 Então, peguem um pouco do sangue e passem nas laterais e nas vigas superiores das portas das casas nas quais vocês comerão o animal. 8 Naquela mesma noite, comerão a carne assada no fogo, com ervas amargas e pão sem fermento. 9 Não comam a carne crua nem cozida em água, mas assada no fogo: cabeça, pernas e vísceras. 10 Não deixem sobrar nada até pela manhã; caso isso aconteça, queimem o que restar. 11 Vocês o comerão da seguinte forma: cinto no lugar, sandálias nos pés e cajado na mão. Comam apressadamente. Esta é a Páscoa do Senhor.

12 — Naquela mesma noite, passarei pelo Egito e matarei todos os primogênitos, tanto dos homens como dos animais, e executarei juízo sobre todos os deuses do Egito. Eu sou o Senhor! 13 O sangue será um sinal para indicar as casas em que vocês estiverem; quando eu vir o sangue, passarei adiante. A praga de destruição não os atingirá quando eu ferir o Egito.

14 — Este dia será um memorial que vocês e todas as suas gerações celebrarão como festa ao Senhor. Celebrem-no como estatuto perpétuo. 15 Durante sete dias, comam pão sem fermento. No primeiro dia, tirem de casa o fermento, porque quem comer qualquer coisa fermentada, do primeiro ao sétimo dia, será eliminado de Israel. 16 No primeiro dia, convoquem uma reunião sagrada; no sétimo, outra. Não façam nenhum trabalho nesses dias, exceto o da preparação da comida para todos. É só o que poderão fazer.

17 — Celebrem a Festa dos Pães sem Fermento, porque foi nesse mesmo dia que eu tirei as tropas de vocês do Egito. Celebrem esse dia como estatuto perpétuo por todas as suas gerações. 18 No primeiro mês, comam pão sem fermento, desde o entardecer do décimo quarto dia até o entardecer do vigésimo primeiro dia. 19 Durante sete dias, vocês não deverão ter fermento em casa, pois quem comer qualquer coisa fermentada será eliminado da comunidade de Israel, seja estrangeiro, seja nativo. 20 Não comam nada fermentado. Onde quer que morarem, comam apenas pão sem fermento.

A décima praga: a morte dos primogênitos

21 Então, Moisés convocou todas as autoridades de Israel e lhes disse:

— Escolham um cordeiro ou um cabrito para cada família. Sacrifiquem-no para celebrar a Páscoa. 22 Peguem um feixe de hissopo e o molhem no sangue que estiver na bacia. Passem o sangue na viga superior e nas laterais das portas. Nenhum de vocês poderá sair de casa até o amanhecer. 23 Quando o Senhor passar pela terra para matar os egípcios, verá o sangue na viga superior e nas laterais da porta e passará sobre aquela porta. Não permitirá que o destruidor entre na casa de vocês para matá-los.

24 — Obedeçam a essas instruções como estatuto perpétuo para vocês e para os seus descendentes. 25 Quando entrarem na terra que o Senhor prometeu dar a vocês, celebrem essa cerimônia. 26 Quando os seus filhos perguntarem: "O que esta cerimônia significa para vocês?", 27 respondam-lhes: "É o sacrifício da Páscoa ao Senhor, que passou sobre as casas dos israelitas no Egito e salvou as nossas casas quando matou os egípcios".

Então, o povo curvou-se em adoração. 28 Depois, os israelitas se retiraram e fizeram exatamente como o Senhor tinha ordenado a Moisés e a Arão.

29 À meia-noite, o Senhor matou todos os primogênitos do Egito, desde o primogênito do faraó, herdeiro do trono, até o primogênito do prisioneiro que estava no calabouço, e também todas as primeiras crias do gado. 30 Durante a noite, o faraó, todos os seus oficiais e todos os egípcios se levantaram. Houve grande pranto no Egito, pois não havia casa onde não tivesse um morto.

O êxodo

31 Naquela mesma noite, o faraó mandou chamar Moisés e Arão e lhes disse:

— Saiam imediatamente do meio do meu povo, vocês e os israelitas! Vão prestar culto ao Senhor, como vocês pediram. 32 Levem os seus rebanhos e o seu gado, como tinham dito, e abençoem a mim também.

33 Os egípcios pressionavam o povo para que se apressasse em sair do país, dizendo:

— Todos nós morreremos!

34 Então, o povo tomou a massa de pão ainda sem fermento e a carregou nos ombros, nas amassadeiras embrulhadas nas roupas. 35 Os israelitas seguiram as instruções de Moisés e pediram aos egípcios objetos de prata e de ouro, bem como roupas. 36 O Senhor concedeu ao povo uma disposição favorável da parte dos egípcios, de modo que lhes davam o que pediam; foi assim que eles despojaram os egípcios.

37 Os israelitas foram de Ramessés até Sucote. Havia cerca de seiscentos mil homens a pé, além de mulheres e crianças. 38 Grande multidão de estrangeiros seguiu com eles, além de grandes rebanhos, tanto de bois como de ovelhas e cabras. 39 Com a massa de farinha que haviam levado do Egito, fizeram pães sem fermento. A massa não tinha fermentado, porque eles foram expulsos do Egito e não tiveram tempo de preparar comida.

40 Ora, o período que os israelitas viveram no Egito*12.40 O Pentateuco Samaritano e a Septuaginta trazem no Egito e em Canaã. foi de quatrocentos e trinta anos. 41 No dia em que se completaram os quatrocentos e trinta anos, todas as tropas do Senhor saíram do Egito. 42 Como o Senhor passou em vigília aquela noite para tirar do Egito os israelitas, assim estes devem passar em vigília essa mesma noite, para honrar o Senhor por todas as gerações.

Leis sobre a participação na Páscoa

43 O Senhor disse a Moisés e a Arão:

— Este é o estatuto da Páscoa: nenhum estrangeiro poderá comê-la. 44 O escravo comprado poderá comer da Páscoa depois de ser circuncidado, 45 mas o residente temporário e o trabalhador contratado não comerão dela.

46 — Vocês a comerão em uma só casa; não levem nenhum pedaço de carne para fora da casa nem quebrem osso algum dela. 47 Toda a comunidade de Israel terá de celebrar a Páscoa.

48 — Qualquer estrangeiro residente entre vocês que quiser celebrar a Páscoa do Senhor terá de circuncidar todos os do sexo masculino da sua família; então, poderá participar como o nativo. Nenhum incircunciso poderá participar da Páscoa. 49 A mesma lei se aplicará ao nativo e ao estrangeiro residente.

50 Todos os israelitas fizeram exatamente como o Senhor tinha ordenado a Moisés e a Arão. 51 No mesmo dia, o Senhor tirou os israelitas do Egito, organizados segundo as suas divisões militares.