Êxodo 7

1 Ο Κύριος απάντησε στο Μωυσή: «Σε έκανα να είσαι για το Φαραώ Θεός, κι ο αδερφός σου ο Ααρών, να είναι ο προφήτης σου. 2 Εσύ θα του διαβιβάζεις όλα όσα θα σε διατάζω, κι εκείνος θα μιλάει στο Φαραώ, ώστε ν’ αφήσει τους Ισραηλίτες να φύγουν από τη χώρα του. 3 Εγώ όμως θα κάνω ακόμα πιο άκαμπτη τη διάθεση του Φαραώ. Παρ’ όλες τις πολυάριθμες αποδείξεις μου και τα τρομερά θαύματα που θα κάνω στην Αίγυπτο, 4 αυτός δεν θα σας ακούσει. Τότε θ’ απλώσω το χέρι μου εναντίον των Αιγυπτίων και θα τους τιμωρήσω με βαριές ποινές και θα οδηγήσω το λαό μου τον Ισραήλ να βγει με τάξη απ’ αυτήν τη χώρα. 5 Όταν λοιπόν απλώσω το χέρι μου εναντίον των Αιγυπτίων και βγάλω τους Ισραηλίτες απ’ ανάμεσά τους, τότε θα δουν οι Αιγύπτιοι ότι εγώ είμαι ο Κύριος».

6 Ο Μωυσής κι ο Ααρών έκαναν ό,τι ακριβώς τους διέταξε ο Κύριος. 7 Ο Μωυσής ήταν ογδόντα ετών κι ο Ααρών ογδόντα τριών, όταν παρουσιάστηκαν και μίλησαν στο Φαραώ.

Το ραβδί του Ααρών

8 Ο Κύριος είπε στο Μωυσή και στον Ααρών: 9 «Αν ο Φαραώ σας πει, "κάμετέ μου ένα θαύμα", τότε εσύ, Μωυσή, θα πεις στον Ααρών: "πάρε το ραβδί σου και ρίξε το μπροστά στο Φαραώ και θα γίνει φίδι"».

10 Ήρθαν λοιπόν, ο Μωυσής και ο Ααρών στο Φαραώ, και έκαναν όπως τους είχε διατάξει ο Κύριος: Ο Ααρών έριξε το ραβδί του μπροστά στο Φαραώ και στους αυλικούς του, και το ραβδί έγινε φίδι. 11 Τότε ο Φαραώ κάλεσε τους σοφούς και τους μάγους των Αιγυπτίων, και έκαναν κι εκείνοι τα ίδια με την τέχνη τους. 12 Έριξε ο καθένας το ραβδί του κάτω, και τα ραβδιά έγιναν φίδια. Αλλά το ραβδί του Ααρών κατάπιε τα ραβδιά των μάγων.

13 Παρ’ όλα αυτά η καρδιά του Φαραώ έμεινε σκληρή και δεν τους άκουσε, όπως το είχε πει ο Κύριος.

Οι καταστροφές που έπληξαν την Αίγυπτο

1. Το αίμα

14 Ο Κύριος είπε στο Μωυσή: «Ο Φαραώ παραμένει άκαμπτος και αρνείται ν’ αφήσει το λαό να φύγει. 15 Πήγαινε, λοιπόν, αύριο το πρωί, όταν αυτός θα βγαίνει για το ποτάμι και στάσου απέναντί του κοντά στην όχθη του Νείλου· πάρε στο χέρι σου και το ραβδί που είχε γίνει φίδι. 16 Και θα του πεις: "Ο Κύριος, ο Θεός των Εβραίων, με έστειλε σ’ εσένα να σου πω ν’ αφήσεις το λαό του να φύγει, για να τον λατρεύσει στην έρημο. Εσύ όμως δεν άκουσες μέχρι σήμερα. 17 Τώρα ο Κύριος λέει ότι μ’ αυτό που θα κάνει, θα γνωρίσεις πως αυτός είναι ο Κύριος. Με το ραβδί που κρατώ στο χέρι μου, θα χτυπήσω τα νερά του Νείλου και θα γίνουν αίμα. 18 Τα ψάρια του ποταμού θα ψοφήσουν και θα βρωμήσει ο Νείλος· και οι Αιγύπτιοι θα σιχαίνονται να πιουν νερό απ’ αυτόν"».

19 Είπε ακόμα ο Κύριος στο Μωυσή: «Πες στον Ααρών να πάρει το ραβδί του και ν’ απλώσει το χέρι του προς τα νερά της Αιγύπτου, τα ποτάμια, τα κανάλια και τις λίμνες της χώρας, και προς κάθε μέρος όπου υπάρχουν μαζεμένα νερά, ώστε τα νερά να γίνουν αίμα σ’ όλη την Αίγυπτο· ακόμα και μέσα στα ξύλινα και στα πέτρινα δοχεία το νερό θα γίνει αίμα».

20 Ο Μωυσής με τον Ααρών έκαναν όπως ακριβώς τους είχε διατάξει ο Κύριος. Σήκωσε το ραβδί του ο Ααρών και χτύπησε τα νερά του Νείλου, μπροστά στα μάτια του Φαραώ και των αυλικών του, κι όλο το νερό του ποταμού έγινε αίμα. 21 Τα ψάρια ψόφησαν, και βρώμησε ο Νείλος, έτσι που οι Αιγύπτιοι δεν μπορούσαν να πιουν νερό απ’ αυτόν. Ολόκληρη η χώρα της Αιγύπτου γέμισε αίμα.

22 Αλλά το ίδιο έκαναν και οι μάγοι των Αιγυπτίων με την τέχνη τους· έτσι ο Φαραώ έμεινε άκαμπτος, όπως το είχε πει ο Κύριος, και δεν άκουσε το Μωυσή και τον Ααρών. 23 Ο Φαραώ γύρισε στο παλάτι του χωρίς να λάβει υπόψη ούτε αυτό το γεγονός. 24 Αλλά όλοι οι Αιγύπτιοι έσκαβαν γύρω από τον Νείλο, για να βρουν νερό να πιουν, γιατί το νερό του Νείλου δεν πινόταν.

2. Οι βάτραχοι

25 Πέρασαν εφτά μέρες, αφότου ο Κύριος χτύπησε το Νείλο. 26 Τότε*Σε ορισμένες μετ. οι στ. 7:26–8:28 αριθμούνται ως 8:1-32. ο Κύριος έδωσε εντολή στο Μωυσή να πάει στο Φαραώ και να του πει: «Ο Κύριος λέει: "άσε το λαό μου να πάει να με λατρεύσει. 27 Και αν αρνηθείς να τον αφήσεις, εγώ θα στείλω σ’ ολόκληρη την περιοχή σου βατράχους. 28 Ο Νείλος θα βγάλει βατράχους, που θ’ ανεβούν και θα μπουν στο ανάκτορό σου, στα υπνοδωμάτιά σου και πάνω στο κρεβάτι σου· θα μπουν στα σπίτια των αυλικών σου και του λαού σου, στους φούρνους και στα ζυμωτήρια. 29 Θα πηδάνε πάνω σου, πάνω στους αυλικούς σου και πάνω σ’ όλο το λαό σου"».

1 O Senhor disse a Moisés:

— Preste atenção! Dou a você a minha autoridade*7.1 Hebraico: Eu o ponho por Deus. diante do faraó, e Arão, o seu irmão, será o seu profeta. 2 Você falará tudo o que eu lhe ordenar, e Arão, o seu irmão, dirá ao faraó que deixe sair os israelitas do país. 3 Eu, porém, farei o coração do faraó resistir; embora multiplique os meus sinais e prodígios no Egito, 4 ele não os ouvirá. Então, porei a minha mão sobre o Egito e, com poderosos atos de juízo, tirarei do Egito as minhas tropas, o meu povo, os israelitas. 5 Assim, os egípcios saberão que eu sou o Senhor, quando eu estender a minha mão contra o Egito e tirar de lá os israelitas.

6 Moisés e Arão fizeram como o Senhor lhes tinha ordenado. 7 Quando falaram com o faraó, Moisés tinha oitenta anos de idade, e Arão oitenta e três.

A vara de Arão transforma-se em serpente

8 O Senhor disse a Moisés e a Arão:

9 — Quando o faraó pedir que façam algum prodígio, diga a Arão que tome a sua vara e jogue-a diante do faraó; ela se transformará em serpente.

10 Moisés e Arão dirigiram-se ao faraó e fizeram como o Senhor tinha ordenado. Arão jogou a vara diante do faraó e seus oficiais, e ela se transformou em serpente. 11 O faraó, porém, mandou chamar os sábios e feiticeiros, e também os magos do Egito fizeram a mesma coisa por meio das suas ciências ocultas. 12 Cada um deles jogou ao chão uma vara, e elas se transformaram em serpentes. A vara de Arão, porém, engoliu as varas deles. 13 Contudo, o coração do faraó se endureceu, e ele não deu ouvidos a Moisés e a Arão, como o Senhor tinha dito.

A primeira praga: sangue

14 O Senhor disse a Moisés:

— O coração do faraó está obstinado; ele não quer deixar o povo ir. 15 Vá ao faraó de manhã, quando ele estiver indo às águas. Espere-o à margem do Nilo para encontrá-lo e também leve na mão a vara que se transformou em serpente. 16 Diga-lhe: "O Senhor, o Deus dos hebreus, mandou-me dizer: ‘Deixe o meu povo ir para prestar-me culto no deserto’. Até agora, porém, você não me deu ouvidos. 17 Assim diz o Senhor: ‘Nisto você saberá que eu sou o Senhor. Com a vara que trago na mão ferirei as águas do Nilo, e elas se transformarão em sangue. 18 Os peixes do Nilo morrerão, o rio ficará cheirando mal e os egípcios não poderão beber das suas águas’ ".

19 O Senhor disse a Moisés:

— Diga a Arão que tome a sua vara e estenda a mão sobre as águas do Egito, dos rios, dos canais, dos açudes e de todos os reservatórios, e elas se transformarão em sangue. Haverá sangue por toda a terra do Egito, até nas vasilhas de madeira e nas vasilhas de pedra.*7.19 Hebraico: até nas madeiras e nas pedras. A expressão hebraica parece indicar os recipientes feitos de madeira ou de pedra, como também interpreta a Vulgata.

20 Moisés e Arão fizeram como o Senhor tinha ordenado. Arão levantou a vara e feriu as águas do Nilo na presença do faraó e seus oficiais; e toda a água do Nilo transformou-se em sangue. 21 Os peixes morreram, e o Nilo cheirava tão mal que os egípcios não conseguiam beber das suas águas. Havia sangue por toda a terra do Egito.

22 Os magos do Egito, porém, fizeram a mesma coisa por meio das suas ciências ocultas. O coração do faraó se endureceu, e ele não deu ouvidos a Moisés e a Arão, como o Senhor tinha dito. 23 O faraó deu-lhes as costas e voltou para o palácio. Nem assim o faraó levou isso a sério. 24 Todos os egípcios cavaram buracos às margens do Nilo para encontrar água potável, pois não podiam beber da água do rio.

A segunda praga: rãs

25 Passaram-se sete dias depois que o Senhor feriu o Nilo.