Êxodo 5

Ο Μωυσής και ο Ααρών στο Φαραώ

1 Μετά απ’ αυτά, ο Μωυσής κι ο Ααρών πήγαν στο Φαραώ και του είπαν: «Ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, λέει: "Άσε το λαό μου να φύγουν και να πάνε να κάνουν μια γιορτή στην έρημο για να με τιμήσουν"». 2 Ο Φαραώ απάντησε: «Ποιος είναι ο Κύριος, που πρέπει να τον υπακούσω και ν’ αφήσω τους Ισραηλίτες να φύγουν; Δε γνωρίζω τον Κύριο, και δε θ’ αφήσω τους Ισραηλίτες να φύγουν».

3 Εκείνοι του είπαν: «Ο Θεός των Εβραίων μάς φανερώθηκε. Πρέπει να βαδίσουμε τρεις μέρες πορεία στην έρημο για να προσφέρουμε θυσία στον Κύριο, το Θεό μας. Αλλιώς θα στραφεί εναντίον μας με καμιά επιδημία ή με πόλεμο».

4 Ο βασιλιάς της Αιγύπτου τους είπε: «Γιατί, Μωυσή και Ααρών, θέλετε ν’ αποσπάτε το λαό από τα έργα του; Πηγαίνετε στη δουλειά σας. 5 Τώρα που ο λαός αυτός πλήθυνε μέσα στη χώρα, εσείς θέλετε να τον σταματήσετε από τη δουλειά του».

6 Την ίδια εκείνη μέρα ο Φαραώ έδωσε αυτή τη διαταγή στους εργοδηγούς του λαού και στους επιστάτες: 7 «Δε θα δίνετε πια άχυρο στο λαό για να κατασκευάζουν πλίθρες, όπως γινόταν μέχρι σήμερα. Οι ίδιοι θα πηγαίνουν και θα μαζεύουν το άχυρο. 8 Αλλά θα τους αναγκάσετε να παράγουν πλίθρες στην ίδια ποσότητα όπως μέχρι σήμερα. Καθόλου λιγότερες. Γιατί είναι τεμπέληδες. Γι’ αυτό φωνάζουν και λένε, "θέλουμε να προσφέρουμε θυσία στο Θεό μας". 9 Η δουλειά τους πρέπει να γίνει πιο βαριά, ώστε να είναι συνέχεια απασχολημένοι, και να μην ξεσηκώνονται με παραπλανητικά λόγια».

10 Οι εργοδηγοί του λαού και οι επιστάτες τους βγήκαν και είπαν στο λαό: «Ακούστε τι είπε ο Φαραώ: "Δε θα σας δίνουμε πια εμείς άχυρο. 11 Εσείς θα πηγαίνετε και θα μαζεύετε όπου το βρίσκετε, αλλά η παραγωγή σας δε θα ελαττωθεί"».

12 Σκορπίστηκε, λοιπόν, ο λαός σ’ ολόκληρη την Αίγυπτο, για να μαζέψουν άχυρο. 13 Οι εργοδηγοί όμως τους πίεζαν και τους έλεγαν: «Θα βγάζετε κάθε μέρα την ίδια παραγωγή που είχατε όταν σας δινόταν το άχυρο». 14 Χτυπούσαν ακόμα και τους επιστάτες των Ισραηλιτών που οι εργοδηγοί του Φαραώ τούς είχαν διορίσει για να τους επιτηρούν, και τους έλεγαν: «Γιατί δεν κάνετε και σήμερα τόσες πλίθρες όσες κάνατε ως τώρα;».

15 Τότε οι επιστάτες των Ισραηλιτών πήγαν και παραπονέθηκαν στο Φαραώ: «Γιατί συμπεριφέρεσαι έτσι στους δούλους σου; 16 Άχυρο δεν μας δίνουν και παρ’ όλα αυτά μας διατάζουν να κάνουμε πλίθρες και μας χτυπούν κι από πάνω, πράγμα που είναι αδικία για το λαό σου.»*πράγμα... λαό σου. Στα εβρ. το κείμ. είναι ασαφές.

17 Ο Φαραώ απάντησε: «Τεμπέληδες είστε, ακαμάτηδες. Γι’ αυτό λέτε, "θέλουμε να πάμε να προσφέρουμε θυσία στον Κύριο". 18 Τώρα λοιπόν πηγαίνετε στη δουλειά σας. Άχυρο δεν θα σας δίνεται, αλλά εσείς οφείλετε να παραδίνετε τις πλίθρες στην ίδια ποσότητα». 19 Έτσι, οι επιστάτες των Ισραηλιτών βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, γιατί διατάχθηκαν να παράγουν κάθε μέρα πλίθρες στην ίδια ποσότητα όπως και πριν.

20 Βγαίνοντας από το Φαραώ, συνάντησαν το Μωυσή και τον Ααρών, που τους περίμεναν. 21 «Ο Κύριος ας αναλάβει να σας κρίνει», τους είπαν. «Μας δυσφημίσατε στο Φαραώ και στους αυλικούς του και τους δώσατε όπλα για να μας εξοντώσουν».

Η προσευχή του Μωυσή

22 Τότε ο Μωυσής στράφηκε στον Κύριο και του είπε: «Κύριέ μου, γιατί κακομεταχειρίζεσαι τόσο πολύ τούτο το λαό; Γιατί με έστειλες εδώ; 23 Αφότου ήρθα στο Φαραώ να του μιλήσω εξ ονόματός σου, αυτός τους φέρνεται σκληρά, κι εσύ δεν έκανες τίποτα για να ελευθερώσεις το λαό σου».

O faraó aumenta a opressão

1 Depois disso, Moisés e Arão foram falar com o faraó e disseram:

— Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: "Deixe o meu povo ir para celebrar-me uma festa no deserto".

2 O faraó respondeu:

— Quem é o Senhor, para que eu lhe obedeça e deixe Israel sair? Não conheço o Senhor e não deixarei Israel sair.

3 Eles insistiram:

— O Deus dos hebreus veio ao nosso encontro. Agora permite-nos caminhar três dias no deserto, para oferecer sacrifícios ao Senhor, o nosso Deus; caso contrário, ele nos atingirá com pragas ou com a espada.

4 O rei do Egito, porém, respondeu:

— Moisés e Arão, por que vocês estão fazendo o povo interromper as suas tarefas? Voltem ao trabalho!

5 Disse também:

— Essa gente na terra já é tão numerosa, e vocês ainda os fazem parar de trabalhar!

6 No mesmo dia, o faraó deu a seguinte ordem aos feitores e capatazes responsáveis pelo povo:

7 — Não forneçam mais palha ao povo para fazer tijolos, como antes. Eles que tratem de ir e ajuntar a palha! 8 Exijam deles a mesma quantidade de tijolos que já faziam antes; não reduzam a cota. São preguiçosos; por isso, estão clamando: "Deixa-nos oferecer sacrifícios ao nosso Deus". 9 Aumentem a carga de trabalho dessa gente para que cumpram as suas tarefas e não deem atenção a mentiras.

10 Então, os feitores e os capatazes foram dizer ao povo:

— Assim diz o faraó: "Já não darei palha a vocês. 11 Saiam e recolham-na onde puderem achá-la, pois o trabalho de vocês em nada será reduzido".

12 O povo, então, espalhou-se por todo o Egito, a fim de ajuntar restolho em lugar da palha. 13 Enquanto isso, os feitores os pressionavam, dizendo:

— Completem a mesma tarefa diária que foi exigida de vocês quando tinham palha.

14 Os capatazes israelitas indicados pelos feitores do faraó eram espancados e interrogados:

— Por que não completaram ontem e hoje a mesma cota designada de tijolos dos dias anteriores?

15 Então, os capatazes israelitas foram apelar para o faraó:

— Por que tratas os teus servos dessa maneira? 16 Nós, os teus servos, não recebemos palha; contudo, nos dizem: "Façam tijolos!". Os teus servos têm sido espancados, mas a culpa é do teu próprio povo.*5.16 Ou a culpa é tua; a Septuaginta traz mas tu estás pecando contra o teu próprio povo.

17 O faraó respondeu:

— Preguiçosos é o que vocês são! Preguiçosos! Por isso, andam dizendo: "Iremos oferecer sacrifícios ao Senhor". 18 Agora, voltem ao trabalho. Vocês não receberão palha alguma! Continuem a produzir a cota integral de tijolos!

19 Os capatazes israelitas se viram em dificuldade quando lhes foi dito que não poderiam reduzir a quantidade de tijolos exigida diariamente. 20 Ao saírem da presença do faraó, encontraram-se com Moisés e Arão, que estavam à espera deles, 21 e lhes disseram:

— O Senhor os examine e os julgue! Vocês atraíram o ódio*5.21 Hebraico: vocês nos transformaram em mau cheiro. do faraó e dos seus oficiais sobre nós e lhes puseram nas mãos uma espada, para que nos matem.

Deus anuncia libertação

22 Moisés voltou-se para o Senhor e perguntou:

— Senhor, por que maltrataste este povo? Afinal, por que me enviaste? 23 Desde que me dirigi ao faraó para falar em teu nome, ele tem maltratado este povo, e tu, de modo algum, libertaste o teu povo!