Isaías 33

Ο Κύριος θα φέρει σωτηρία στην Ιερουσαλήμ

1 Αλίμονο σ’ εσένα που καταστρέφεις και που δεν καταστράφηκες· σ’ εσένα που ληστεύεις και που δε ληστεύθηκες! Όταν πια σταματήσεις να καταστρέφεις, θα καταστραφείς· όταν πια σταματήσεις να ληστεύεις θα ληστευθείς κι εσύ.

2 Κύριε, λυπήσου μας,

σ’ εσένα ελπίζουμε!

Γίνε η προστασία μας κάθε πρωί,

η σωτηρία μας τον καιρό της θλίψης.

3 Όταν ηχεί η φωνή σου φεύγουν οι λαοί· όταν εσύ ορθώνεσαι σκορπίζονται τα έθνη φοβισμένα. 4 Τα λάφυρα σωρεύονται σαν τις ακρίδες, κι οι άνθρωποι ορμούν πάνω σ’ αυτά, όπως ορμούν κι εκείνες.

5 Ο Κύριος είναι μεγάλος και ισχυρός, στα ύψη κατοικεί· γεμάτη είναι η Σιών από την ευθυκρισία και τη δικαιοσύνη του. 6 Γι’ αυτό θα δώσει σταθερότητα στο μέλλον σου, λαέ του Κυρίου· η σοφία κι η γνώση θα ’ναι τα πλούτη που θα σε σώσουν· ο σεβασμός σου στον Κύριο θα είν’ ο θησαυρός σου.

Η επέμβαση του Κυρίου

7 Νάτοι, οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ,*οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ. Μερικά χειρόγραφα έχουν «οι Αριηλίτες» (βλ. υποσ. εις κεφ. 29:1). Το εβρ. είναι ασαφές. βγάζουν κραυγές έξω στους δρόμους, οι πρέσβεις της ειρήνης κλαίνε πικρά. 8 Οι δρόμοι είναι έρημοι, κανείς δεν τους διαβαίνει πια, παραβιάστηκε η συνθήκη, περιφρονήθηκαν οι μάρτυρες, οι άνθρωποι δεν λογαριάζονται. 9 Η γη μαραίνεται, πενθεί. Ο Λίβανος από ντροπή μαραίνεται, τα βοσκοτόπια της Σαρών έγιναν σαν την έρημο, και η Βασάν κι ο Κάρμηλος χάσαν το φύλλωμά τους.

10 «Τώρα θα επέμβω εγώ», λέει ο Κύριος. «Τώρα θα σηκωθώ, τώρα θα δοξαστώ. 11 Τα σχέδια που σκέφτεστε είναι αχυρένια και καταλήγουν σε πράγματα άχρηστα· η δυνατή πνοή μου*η δυνατή πνοή μου, σύμφωνα με αρχαία αραμαϊκή εκδοχή. Το εβρ. έχει «η δυνατή πνοή σας...» θα σας αποτεφρώσει όπως η φωτιά. 12 Οι λαοί θα καούν για να γίνουν ασβέστης· σαν τα κομμένα αγκάθια στις φλόγες θα καούν. 13 Οι άλλοι εσείς λαοί, οι μακρινοί κι οι κοντινοί, ακούστε τι κάνω, μάθετε ποια είναι η δύναμή μου».

14 Στη Σιών οι αμαρτωλοί αλαφιάζονται, τους ασεβείς τους κυριεύει τρόμος. Λένε: «Ποιος από μας μπορεί να σταθεί πλάι στην καταλυτική φωτιά; Ποιος μπορεί ν’ αντέξει τις φλόγες τις αιώνιες;» 15 Αυτός που βαδίζει με δικαιοσύνη και που μιλάει μ’ ευθύτητα, εκείνος που περιφρονεί το κέρδος που βγαίνει από εκβιασμό, αυτός που αποκρούει τη δωροδοκία, εκείνος που κλείνει τ’ αυτιά του σ’ όσους του προτείνουν φόνους και τα μάτια του κλείνει για να μη συγκατανεύει στο κακό, 16 αυτός θα κατοικήσει στα ψηλά, σε φρούριο θα καταφύγει, πάνω σε οχυρωμένο βράχο. Σε επάρκεια θα του δίνουν το ψωμί και το νερό ποτέ δε θα του λείψει.

Ο Κύριος είναι ο βασιλιάς μας

17 Τα μάτια σου θ’ ατενίζουνε το βασιλιά

σ’ όλη του την λαμπρότητα,

θα βλέπουνε τη χώρα σ’ όλη την έκτασή της.

18 Τη φρίκη θα θυμάσαι του παρελθόντος και θα λες:

«Πού είναι ο απογραφέας;

πού είναι ο εισπράκτορας των φόρων;

πού είναι των οχυρών ο ελεγκτής;»

19 Δε θα δεις πια τον αποθρασυμένο λαό,

το λαό με τη σκοτεινή κι ακατανόητη ομιλία,

με τη γλώσσα τη βάρβαρη και τη δυσνόητη.

20 Κοίταξε τη Σιών,

την πόλη όπου τελούμε τις γιορτές μας!

Τα μάτια σου θα δουν την Ιερουσαλήμ

ήσυχο τόπο για διαμονή

καθώς σκηνή αμετακίνητη,

που ποτέ πια δε θα ξεριζωθούν οι πάσσαλοί της,

και που κανένα απ’ τα σκοινιά της δε θα κοπεί.

21,22 Εκεί για μας ο Κύριος είναι θαυμαστός.

Ο Κύριος είναι ο κυβερνήτης μας,

ο Κύριος είναι ο νομοθέτης μας,

ο Κύριος είναι ο βασιλιάς μας·

εκείνος θα μας σώσει.

Τότε θα είναι η Ιερουσαλήμ τόπος

με ποταμούς μεγάλους και παραπόταμους,

μα που κανένα πολεμικό πλοίο δε θα διαβαίνει,

μεγάλα πλοία εκεί δεν θ’ αρμενίζουν.

23 Αν κάποιου πλοίου του χαλαρώσουν τα σχοινιά,

δε θα μπορούν πια να κρατήσουν στέρεα το κατάρτι,

ούτε πάνω του ν’ απλωθούνε τα πανιά.

Τότε άφθονα λάφυρα θα διαμοιραστούν

και οι χωλοί θ’ αρπάξουν απ’ τη λεία.*Η κατανόηση του εβρ. κειμένου στους στ. 21-23 είναι αβέβαιη.

24 Τότε κανείς απ’ τους κατοίκους

πως υποφέρει δεν θα πει·

κι οι ανομίες του λαού που κατοικεί εκεί,

θα του συγχωρηθούνε.

Aflição e auxílio

1 Ai de você, destruidor,

que ainda não foi destruído!

Ai de você, traidor,

que não foi traído!

Quando você terminar de destruir,

será destruído;

quando acabar de trair,

será traído.

2 Senhor, tem misericórdia de nós,

pois em ti esperamos!

Sê tu a nossa força a cada manhã,

a nossa salvação na hora do perigo.

3 Diante do trovão da tua voz, os povos fogem;

quando te levantas, as nações se dispersam.

4 Como gafanhotos novos, os homens saquearão vocês, ó nações;

tomarão posse do despojo como uma nuvem de gafanhotos.

5 O Senhor é exaltado, pois habita no alto;

ele encherá Sião de retidão e justiça.

6 Ele será o firme fundamento nos tempos a que você pertence,

uma grande riqueza de salvação, sabedoria e conhecimento.

O temor do Senhor será o seu tesouro.*33.6 Ou é um tesouro da parte dele.

7 Vejam como os seus heróis gritam nas ruas;

os embaixadores*33.7 Ou mensageiros. da paz choram amargamente.

8 As estradas estão abandonadas,

ninguém viaja por elas.

Rompeu-se o acordo,

as suas testemunhas*33.8 Conforme os manuscritos do mar Morto. O Texto Massorético traz as cidades. são desprezadas,

não se respeita ninguém.

9 A terra pranteia*33.9 Ou seca. e fraqueja;

o Líbano murcha, envergonhado;

Sarom é como a Arabá;*33.9 Ou como a estepe.

Basã e o Carmelo foram sacudidos.

10 "Agora, me levantarei", diz o Senhor.

"Agora, eu me erguerei;

agora, serei exaltado.

11 Vocês concebem palha

e dão à luz restolho;

o seu sopro é um fogo que os consome.

12 Os povos serão queimados como se faz com a cal;

como espinheiros cortados, serão postos no fogo.

13 "Vocês, que estão longe, atentem para o que eu fiz!

Vocês, que estão perto, reconheçam o meu poder!"

14 Em Sião, os pecadores estão aterrorizados;

o tremor se apodera dos ímpios:

"Quem de nós pode conviver com o fogo consumidor?

Quem de nós pode conviver com a chama eterna?".

15 Aquele que anda em justiça

e fala o que é reto,

que recusa o lucro injusto,

cuja mão não aceita suborno,

que tapa os ouvidos para as tramas de assassinatos

e fecha os olhos para não contemplar o mal.

16 Este é o homem que habitará nas alturas;

a sua torre segura será a fortaleza das rochas,

terá suprimento de pão,

e água não lhe faltará.

17 Os olhos de vocês verão o rei no seu esplendor

e vislumbrarão a terra em toda a sua extensão.

18 Nos seus pensamentos, você se lembrará dos terrores passados:

"Onde está o oficial maior?

Onde está o que recebia tributos?

Onde está o encarregado das torres?".

19 Você não tornará a ver aquele povo arrogante,

aquele povo de fala enigmática,

com a sua língua estranha, incompreensível.

20 Olhe para Sião, a cidade das nossas festas.

Os seus olhos verão Jerusalém,

morada pacífica, tenda que não será removida,

cujas estacas jamais serão arrancadas

nem rompida nenhuma das suas cordas.

21 Ali o Senhor será majestoso para nós.

Será como uma região de rios e canais largos.

Nenhum navio a remo os percorrerá;

nenhuma nau poderosa velejará neles.

22 Pois o Senhor é o nosso juiz,

o Senhor é o nosso legislador,

o Senhor é o nosso rei;

ele nos salvará.

23 As suas cordas se afrouxam:

o mastro não está firme,

as velas não estão estendidas.

Então, será dividida grande quantidade de despojos,

e até o aleijado levará a sua presa.

24 Nenhum morador de Sião dirá: "Estou doente!".

Os pecados dos que ali habitam serão perdoados.