Isaías 17

Η Συρία και ο Ισραήλ οδηγούνται στην παρακμή

1 Εξαγγελία για τη Δαμασκό.

Η Δαμασκός θα πάψει να είναι πόλη· θα γίνει ένας σωρός ερείπια. 2 Οι πόλεις της*οι πόλεις, κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει: «οι πόλεις της Αροήρ». για πάντα θα εγκαταλειφθούν και στα κοπάδια θα παραδοθούν, για ν’ αναπαύονται εκεί πέρα ανενόχλητα. 3 Ο Εφραΐμ*ο Εφραΐμ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 7:2. θα χάσει τα οχυρά του κι η Δαμασκός τη βασιλική εξουσία της. Ό,τι απομείνει απ’ τη Συρία θα ξεπέσει, μαζί με τη δόξα των Ισραηλιτών. Αυτά λέει ο Κύριος του σύμπαντος.

4 Την ημέρα εκείνη, η δόξα του Ιακώβ*Ο Ιακώβ, όπως και ο Εφραΐμ, συχνά στην Π.Δ. αντιπροσωπεύουν το βόρειο βασίλειο του Ισραήλ. θα ελαττωθεί και η παχιά του σάρκα θ’ αδυνατίσει. 5 Θα είναι σαν να περνάει ο θεριστής και το δρεπάνι του να κόβει τα στάχυα· σαν να μαζέψανε τα στάχυα στην κοιλάδα Ρεφαΐμ. *κοιλάδα Ρεφαΐμ. Κοιλάδα κοντά στην Ιερουσαλήμ.6 Δε θα μείνουν από τον Ισραήλ παρά μόνο τα υπολείμματα, όπως συμβαίνει όταν τινάζουν την ελιά, και μένουνε δυο τρεις καρποί απάνω στην κορφή ή τέσσερις πέντε στα κλαριά του δέντρου. Αυτά λέει ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ.

7 Την ημέρα εκείνη ο άνθρωπος θα στρέψει το βλέμμα του προς τον Πλάστη του, θα υψώσει τα μάτια του προς τον Άγιο Θεό του Ισραήλ. 8 Δε θα στρέφει πια τα μάτια του προς τα θυσιαστήρια, τα έργα που κατασκεύασε ο ίδιος με τα χέρια του· δε θ’ ατενίζει πια στις ξύλινες λατρευτικές στήλες και στα θυσιαστήρια του θυμιάματος.

9 Την ημέρα εκείνη οι οχυρές πόλεις σου, Ισραήλ, θα εγκαταλειφθούν όπως οι πόλεις των Ευαίων και των Αμορραίων, που οι κάτοικοί τους τις είχαν αφήσει έρημες και φύγανε για να γλιτώσουν από σας. Όλα θα ερημωθούν.

10 Λησμόνησες το Θεό, το σωτήρα σου, κι έπαψες πια να σκέφτεσαι το βράχο που σε προστατεύει. Γι’ αυτό φυτεύεις κήπους όμορφους, για να λατρεύεις ξένους θεούς μέσα σ’ αυτούς.*Πιθανός υπαινιγμός για τους «κήπους του Άδωνι» (μικρά φυτώρια εφήμερων φυτών σε δοχεία), πρακτική που οι Ισραηλίτες την είχαν δανειστεί από τις λατρείες της γονιμότητας (βλ. υποσ. εις κεφ. 1:29).11 Την ίδια μέρα που τους φυτεύεις, εκείνοι μεγαλώνουν, κι απ’ το πρωί ανθούν. Μα δε θα υπάρξει θερισμός όταν θα ’ρθεί του μαρασμού η μέρα και ο καιρός του πόνου του αγιάτρευτου.

Ανώφελη επίθεση των εθνών

12 Αλίμονο! Βουή πλήθους λαών!

Βουΐζουνε σαν τη βουή της θάλασσας·

θόρυβος των εθνών,

βρυχιούνται σαν μανιασμένα κύματα.

13 Τα έθνη μουγκρίζουν

σαν το μούγκρισμα των ωκεανών.*Ο προφήτης περιγράφει με ποιητική μορφή την εισβολή των ασσυριακών στρατευμάτων και την υποχώρησή τους το 701 π.Χ. (Βλ. Β΄ Βασ 18:13–19:37).

Αλλά ο Θεός θα τα απειλήσει

και θ’ απομακρυνθούν καταδιωγμένα

σαν των βουνών το άχυρο από το φύσημα του αγέρα,

καθώς του γαϊδουράγκαθου οι σπόροι απ’ τον ανεμοστρόβιλο.

14 Το βράδυ τρόμος!

Πριν ακόμα χαράξει

τα έθνη δεν υπάρχουν πια!

Αυτή είναι η τύχη εκείνων που μας λεηλατούν·

αυτή είναι η μοίρα αυτών που μας ληστεύουν.

Profecia contra Damasco

1 Advertência contra Damasco:

"Damasco deixará de ser cidade;

ela se tornará um monte de ruínas.

2 As cidades de Aroer serão abandonadas;

serão dos rebanhos que ali se deitarão,

e ninguém os espantará.

3 Efraim deixará de ser uma fortaleza,

e Damasco, uma realeza;

o remanescente de Arã será

como a glória dos israelitas",

declara o Senhor dos Exércitos.

4 "Naquele dia, a glória de Jacó definhará,

e a gordura do seu corpo se consumirá.

5 Será como quando um ceifeiro junta o trigo

e colhe as espigas com o braço,

como quando se apanham os feixes de trigo

no vale de Refaim.

6 Contudo, restarão algumas espigas,

como, quando se sacode uma oliveira,

ficam duas ou três azeitonas nos galhos mais altos

e umas quatro ou cinco nos ramos mais produtivos",

declara o Senhor, o Deus de Israel.

7 Naquele dia, os homens olharão para aquele que os fez

e voltarão os olhos para o Santo de Israel.

8 Não olharão para os altares,

obra das suas mãos e feitura dos seus dedos

nem darão a mínima atenção aos postes de Aserá*17.8 Isto é, postes de madeira simbólicos usados no culto da deusa Aserá.

e aos altares de incenso.

9 Naquele dia, as suas cidades fortes,*17.9 Hebraico: as cidades do seu refúgio. que tinham sido abandonadas por causa dos israelitas, serão como lugares entregues aos bosques e ao mato. Tudo será desolação.

10 Porque vocês se esqueceram de Deus, do seu Salvador,

e não se lembraram da Rocha, da fortaleza de vocês.

Por isso, embora vocês cultivem as melhores plantas,

plantem videiras importadas,

11 embora as façam crescer no dia em que as semearem

e as façam florescer de manhã,

não haverá colheita

no dia da doença e da dor incurável.

12 Ai do rugido dos grandes povos

que rugem como rugem os mares

e do tumulto das nações

que é como o tumulto das águas poderosas!

13 Embora os povos rujam como ondas encapeladas,

fugirão para longe quando ele os repreender,

carregados pelo vento como palha nas colinas,

como redemoinho antes da tempestade.

14 Ao cair da tarde, pavor repentino!

Antes do amanhecer, já se foram!

Esta é a porção dos que nos saqueiam,

esta é a parte que caberá aos que nos roubam.