Isaías 29

Απειλή και απρόσμενη βοήθεια για την Ιερουσαλήμ

1 Αλίμονο σ’ εσένα πόλη, όπου βρίσκεται το θυσιαστήριο του Θεού,*Αλίμονο... Θεού. Κατά λέξη: «Αλίμονό σου Αριήλ, Αριήλ». Η έννοια του Αριήλ είναι ασαφής. Κατά το Ιεζ 43:15-16 πιθανόν σημαίνει το επάνω μέρος του θυσιαστηρίου όπου έκαιγαν τις θυσίες (τη σχάρα). Εδώ η Ιερουσαλήμ καλείται έτσι ως το κέντρο της λατρείας. πόλη όπου στρατοπέδευσε ο Δαβίδ! Άσε τα χρόνια να κυλούν και γιόρταζε τον κύκλο των εορτών σου. 2 Εγώ θα σου φέρω θλίψη, κι άλλο δε θα ’ναι εκεί παρά θρήνος και στεναγμός. Θα γίνεις πραγματικά εστία φωτιάς του θυσιαστηρίου για μένα. 3 Εγώ ο ίδιος θα στρατοπεδεύσω ολόγυρά σου· θα σε πολιορκήσω με χαρακώματα και θα υψώσω εναντίον σου πύργους πολιορκητικούς. 4 Τότε θα πέσεις τόσο χαμηλά, που η φωνή σου θα μοιάζει να ’ρχεται απ’ τα βάθη της γης, πνιγμένη θα φτάνει μέσα απ’ το χώμα, θ’ ακούγεται σαν τη φωνή φαντάσματος· κι ο λόγος σου σαν ψίθυρος θα βγαίνει μέσα απ’ τη γη.

5 Αλλά σαν σύννεφο σκόνης θα γίνουν τα πλήθη αυτών που σε περικυκλώνουν, σαν άχυρο στον άνεμο οι φοβερές ορδές αυτών που σου επιτίθενται. Κι αυτό θα γίνει ξαφνικά, μέσα σε μια στιγμή. 6 Θα σε επισκεφθώ εγώ, ο Κύριος του σύμπαντος, με βροντή, με σεισμό και ήχο δυνατό, με κυκλώνα, με θύελλα και φλόγα καταστροφικής φωτιάς. 7 Τότε σαν όνειρο, σαν όραμα νυχτερινό, θα διαλυθεί το πλήθος των εθνών που θα βαδίσουν ενάντια στην πόλη όπου βρίσκεται το θυσιαστήριό μου· ναι, το πλήθος όλων εκείνων που θα πολεμήσουν ενάντια σ’ αυτήν και στα οχυρά της, και θα την κυκλώσουν.

8 Ο πεινασμένος ονειρεύεται πως τρώει, αλλά ξυπνάει με άδειο το στομάχι· ο διψασμένος ονειρεύεται πως πίνει, αλλά ξυπνάει εξαντλημένος, με το λαρύγγι του στεγνό. Έτσι θα γίνει με το πλήθος των εθνών που εκστρατεύουν ενάντια στ’ όρος Σιών.

Τύφλωση και υποκρισία του λαού Ισραήλ

9 Συμπεριφερθείτε σαν ανόητοι και θα γίνετε ανόητοι· συμπεριφερθείτε σαν τυφλοί και θα γίνετε τυφλοί! Είστε μεθυσμένοι, αλλά χωρίς κρασί· τρικλίζετε, αλλά όχι από ποτό μεθυστικό. 10 Γιατί ο Κύριος σας αποκοίμισε· έκλεισε τα μάτια σας, δηλαδή τους Βλέποντες, σκέπασε τα κεφάλια σας, δηλαδή τους Βλέποντες.

11 Όλα τα προφητικά οράματα έγιναν για σας σαν ένα σφραγισμένο βιβλίο, που το δίνουν σ’ έναν που ξέρει ανάγνωση και του λένε: «Διάβασέ το»· κι εκείνος απαντάει: «Δεν μπορώ, γιατί είναι σφραγισμένο». 12 Ή δίνουν το βιβλίο σ’ έναν που δεν ξέρει ανάγνωση και του λένε: «Διάβασέ το»· κι εκείνος απαντάει: «Δεν ξέρω ανάγνωση».

13 Ο Κύριος λέει: «Ο λαός αυτός με το στόμα του με πλησιάζει, και με τα χείλη του με τιμάει, ενώ η καρδιά του βρίσκεται μακριά από μένα· με σέβονται σύμφωνα με ανθρώπινες εντολές που έχουν μάθει. 14 Γι’ αυτό θα συνεχίσω να κάνω στο λαό αυτόν έργα θαυμαστά, ώστε η σοφία των σοφών του να χαθεί και η σύνεση των συνετών του να εξαφανιστεί».

15 Αλίμονο σ’ εκείνους που κρύβουν τα σχέδιά τους από τον Κύριο, που κάνουν τα έργα τους στο σκοτάδι, και λένε: «Ποιος μας βλέπει; ποιος ξέρει τι κάνουμε τώρα;» 16 Τι διαστροφή! Μπορεί να εξισωθεί ο κεραμοποιός με τον πηλό; Μπορεί ένα έργο να πει γι’ αυτόν που το έφτιαξε: «Δεν μ’ έφτιαξε αυτός»; Ή ένα πήλινο δοχείο να πει για τον αγγειοπλάστη του: «Αυτός δεν ξέρει τι κάνει»;

Απολύτρωση του λαού Ισραήλ

17 Ακόμα λίγο κι ο Λίβανος θα μεταμορφωθεί σε καρποφόρο κήπο, κι ο καρποφόρος κήπος σε δάσος. 18 Τότε θ’ ακούσουν οι κουφοί τα λόγια του βιβλίου, και βγαίνοντας απ’ την ομίχλη και το σκοτάδι τα μάτια των τυφλών θα δουν. 19 Κι όλο και περισσότερο θα χαίρονται οι ταπεινοί κοντά στον Κύριο, οι φτωχοί θα ευφραίνονται για τον Άγιο Θεό του Ισραήλ. 20 Τότε θ’ αφανιστεί ο τύραννος και θα εξολοθρευτεί ο χλευαστής· θα εξοντωθούν όλοι οι κακόβουλοι, 21 αυτοί που με τα λόγια τους φέρνουν την καταδίκη, στην πύλη στήνουνε παγίδα στο δικαστή και με ψευτιές τη δικαίωση του αθώου εμποδίζουν.

22 Για τούτο να τι λέει στους απογόνους του Ιακώβ ο Κύριος, αυτός που λύτρωσε τον Αβραάμ: «Από ’δω κι εμπρός ο λαός του Ιακώβ δεν πρόκειται πια να ντροπιαστεί, ούτε ποτέ να τρομοκρατηθεί· 23 γιατί όταν δουν οι απόγονοι του Ιακώβ τα έργα που εγώ θα κάνω ανάμεσά τους, θα λατρέψουν εμένα. Θα λατρέψουν τον Άγιο Θεό του Ιακώβ, θα φοβηθούν το Θεό του Ισραήλ. 24 Εκείνοι που το πνεύμα τους πλανήθηκε, θα μάθουν σύνεση· κι εκείνοι που αντιλέγουν θα δεχτούν τη διδαχή».

Ai da Cidade de Davi!

1 Ai de Ariel! Ariel,

a cidade onde acampou Davi.

Acrescentem um ano a outro

e deixem seguir o seu ciclo de festas.

2 Mas eu sitiarei Ariel,

que vai chorar e lamentar-se,

e para mim será como uma fornalha de altar.*29.2 A palavra que designa fornalha de altar assemelha-se à palavra Ariel em hebraico.

3 Acamparei ao seu redor;

eu a cercarei de torres

e construirei contra você as minhas obras de cerco.

4 Lançada ao chão, de lá você falará;

do pó virão em murmúrio as suas palavras.

Fantasmagórica, subirá a sua voz da terra;

um sussurro vindo do pó será a sua voz.

5 Mas os seus muitos inimigos*29.5 Ou estrangeiros. se tornarão como o pó fino;

as multidões cruéis, como palha levada pelo vento.

Repentinamente, em um instante,

6 o Senhor dos Exércitos virá

com trovões, terremoto e estrondoso ruído;

com tempestade, furacão e chamas de um fogo devorador.

7 Então, as multidões de todas as nações que lutam contra Ariel,

que investem contra ela e contra a sua fortaleza e a sitiam,

serão como acontece em um sonho,

em uma visão noturna,

8 como quando um homem faminto sonha que está comendo,

mas acorda e a sua fome continua;

como quando um homem sedento sonha que está bebendo,

mas acorda enfraquecido, sem ter saciado a sede.

Assim será com as multidões de todas as nações

que lutam contra o monte Sião.

9 Pasmem e fiquem atônitos!

Ceguem a vocês mesmos e continuem cegos!

Estão bêbados, embora não de vinho;

cambaleiam, mas não pela bebida fermentada.

10 O Senhor trouxe sobre vocês um sono profundo:*29.10 Hebraico: um espírito de profundo sono.

fechou os olhos de vocês, os profetas;

cobriu a cabeça de vocês, os videntes.

11 Para vocês, toda esta visão não passa de palavras seladas em um livro. Se vocês derem o livro a alguém que saiba ler e lhe disserem: "Leia, por favor", ele responderá: "Não posso; está selado". 12 Ou, se vocês derem o livro a alguém que não saiba ler e lhe disserem: "Leia, por favor", ele responderá: "Não sei ler".

13 O Senhor diz:

"Este povo se aproxima de mim com a boca

e me honra com os lábios,

mas o seu coração está longe de mim.

A adoração que me prestam

é feita apenas de mandamentos ensinados por homens.*29.13 A Septuaginta traz Em vão me adoram; os seus ensinamentos não passam de regras ensinadas por homens.

14 Por isso, uma vez mais deixarei atônito este povo

com maravilha e mais maravilha;

a sabedoria dos sábios perecerá,

e a inteligência dos inteligentes se desvanecerá".

15 Ai daqueles que descem às profundezas

para esconder os seus planos do Senhor,

que agem nas trevas e pensam:

"Quem nos vê? Quem ficará sabendo?".

16 Vocês viram as coisas pelo avesso!

Como se fosse possível imaginar que o oleiro é igual ao barro!

Acaso o objeto formado pode dizer àquele que o formou:

"Ele não me fez"?

Pode o vaso dizer do oleiro:

"Ele nada sabe"?

17 Acaso o Líbano não será logo transformado em campo fértil,

e não se pensará que o campo fértil é uma floresta?

18 Naquele dia, os surdos ouvirão as palavras do livro,

e, livres das trevas e da escuridão,

os olhos dos cegos tornarão a ver.

19 Mais uma vez os humildes se alegrarão no Senhor,

e os necessitados exultarão no Santo de Israel.

20 Será o fim do cruel,

o zombador desaparecerá

e todos os de olhos inclinados para o mal

serão eliminados,

21 os quais com uma palavra tornam réu o inocente,

no tribunal trapaceiam contra o defensor

e com testemunho falso impedem que se faça justiça ao inocente.

22 Por isso, o Senhor, que redimiu Abraão, diz à descendência de Jacó:

"Jacó não será mais humilhado,

nem o seu rosto voltará a empalidecer.

23 Quando ele vir os seus filhos, a obra das minhas mãos,

no meio deles,

proclamará o meu santo nome;

reconhecerá a santidade do Santo de Jacó

e, no temor do Deus de Israel, permanecerá.

24 Os desorientados de espírito obterão entendimento,

e os queixosos aceitarão instrução".