Gênesis 2

18 Rəbb Allahee meed eyhen: «İnsan sayrena ıxhay yugda deşod, Zı mang’usda cus sik’ına sa kumagçiy ixhanasda». 19 Rəbb Allahee gırgın çolun həyvanarıd, xəən şit’yarıd nyuq’vneke ha’a. Qiyğa Allahee manbı insanne k’anyaqa adaylenbı g’aces, mang’vee nəxdun dobıyiy mançis heles. İnsanee nene həyvanıs nen doyiy gixhxhı, məxüdıd axvan. 20 İnsanee gırgıne çavra-vəq’əys, çolane həyvanaaşis, xəəne şit’yaaşis do hele, saccu cus sik’ına kumag ha’asda iveeke deş. 21 Mane gahıl Rəbb Allahee insan k’orane nik’eeqa g’ıxele. Mana nik’eenang’a, Rəbb Allahee mang’une mıglene t’eleyna sa alyapt’ı, çin cigad çurunuka gyatsts’ı’ı. 22 Rəbb Allahee insanıke alyapt’ıyne mıglene t’eleyke xhunaşşe irxhın. Yicir insanne k’anyaqa qarı.

23 İnsanee uvhiyn:

«İlekke, ine yəqqees ıxhavud! İna bark’v yizde bark’una vob,

Çurud yizde çurunun vod.

Do „xhunaşşe"*2:23 Xhunaşşe: cühüt’yaaşine mizel «adamiy» cuvabık akar. ixhes,

Mana adamiyke alyart’uva».

24 Mançil-alla adamee dekkiy yed g’alyabaççe, xhunaşşeyka eyxhe. Adamiyiy xhunaşşe sa vooxhe.