1 Nang magkagayo'y sumagot si Job; at nagsabi, 2 Walang pagaalinlangan na kayo ang bayan, At ang karunungan ay mamamatay na kasama ninyo. 3 Nguni't ako'y may pagkaunawang gaya ninyo: Hindi ako huli sa inyo: Oo, sinong hindi nakaalam ng mga bagay na gaya nito? 4 Ako'y gaya ng tinatawanan ng kaniyang kapuwa, ako na tumawag sa Dios, at sinagot niya: Ang ganap, ang taong sakdal ay tinatawanan. 5 Sa pagiisip niyaong nasa katiwasayan ay may pagkakutya sa ikasasawi; nahahanda sa mga iyan yaong nangadudulas ang paa. 6 Ang mga tolda ng mga tulisan ay gumiginhawa, at silang nangagmumungkahi sa Dios ay tiwasay; na ang kamay ay pinadadalhan ng Dios ng sagana. 7 Nguni't tanungin mo ngayon ang mga hayop, at tuturuan ka nila: at ang mga ibon sa himpapawid, at kanilang sasaysayin sa iyo: 8 O magsalita ka sa lupa, at magtuturo sa iyo; at ang mga isda sa dagat ay magsasaysay sa iyo. 9 Sinong hindi nakakaalam sa lahat ng mga ito, na ang kamay ng Panginoon ang siyang gumawa nito? 10 Nasa kamay niya ang kaluluwa ng bawa't bagay na may buhay, at ang hininga ng lahat ng mga tao. 11 Hindi ba lumilitis ng mga salita ang pakinig; gaya ng ngalangala na lumalasa ng pagkain niya? 12 Nasa mga matanda ang karunungan, at sa kagulangan ang unawa. 13 Nasa Dios ang karunungan at kakayahan; kaniya ang payo at pagkaunawa. 14 Narito, siya'y nagbabagsak at hindi maitayo uli; siya'y kumulong ng tao at hindi mapagbubuksan. 15 Narito, kaniyang pinipigil ang tubig at nangatutuyo; muli, kaniyang binibitawan sila at ginugulo nila ang lupa. 16 Nasa kaniya ang kalakasan at ang karunungan, ang nadadaya at ang magdaraya ay kaniya. 17 Kaniyang pinalalakad ang mga kasangguni na hubad sa bait, at ginagawa niyang mga mangmang ang mga hukom. 18 Kaniyang kinakalag ang panali ng mga hari, at binibigkisan ang kanilang mga baywang ng pamigkis. 19 Kaniyang pinalalakad na hubad sa bait ang mga saserdote. 20 Kaniyang pinapagbabago ang pananalita ng napagtitiwalaan. At inaalis ang pagkaunawa ng mga matanda. 21 Siya'y nagbubuhos ng kutya sa mga pangulo, at kinakalag ang pamigkis ng malakas. 22 Siya'y naglilitaw ng mga malalim na bagay mula sa kadiliman, at inilalabas sa liwanag ang lihim ng kamatayan. 23 Kaniyang pinararami ang mga bansa at mga nililipol niya: kaniyang pinalaki ang mga bansa, at mga dinala sa pagkabihag. 24 Kaniyang inaalis ang pangunawa mula sa mga pinuno ng bayan sa lupa, at kaniyang pinagagala sila sa ilang na doo'y walang lansangan. 25 Sila'y nagsisikapa sa dilim na walang liwanag, at kaniyang pinagigiraygiray sila na gaya ng lango.

1 Da tok Job til orde og sa:2 Ja sannelig, I er de rette folk, og med eder dør visdommen ut.3 Også jeg har forstand, likesom I, jeg står ikke tilbake for eder, og hvem vet ikke dette?4 Til spott for mine venner er jeg, jeg som ropte til Gud og fikk svar; til spott er jeg, den rettskafne og ulastelige.5 Ulykken fortjener bare forakt efter de trygges mening; forakt venter dem hvis fot vakler.6 Ødeleggeres telt blir i ro, og trygge er de som egger Gud til vrede, de som fører sin gud i sin hånd*. / {* HAB 1, 11.}7 Men spør du dyrene, de skal lære dig, og himmelens fugler, de skal si dig det,8 eller tal til jorden, og den skal lære dig, og havets fisker skal fortelle dig det.9 Hvem skjønner ikke av alt dette at det er Herrens hånd som har skapt det,10 han som har i sin hånd hver levende sjel og hvert menneskelegemes ånd?11 Mon ikke øret prøver ord, likesom ganen smaker mat?12 Hos gråhårede er visdom, og langt liv gir forstand.13 Hos ham er visdom og velde, ham hører råd og forstand til.14 Se, han river ned, og det bygges ikke op igjen; han stenger for en mann, og det lukkes ikke op.15 Han demmer for vannene, og de tørker bort, og han slipper dem løs, og de velter om jorden.16 Hos ham er styrke og visdom; i hans makt er både den som farer vill, og den som fører vill.17 Han fører rådsherrer bort som fanger, og dommere gjør han til dårer.18 Kongers tvangsbånd løser han og binder rep om deres lender.19 Han fører prester bort som fanger, og mektige menn støter han ned.20 Han fratar prøvede menn mælet og oldinger deres innsikt.21 Han utøser forakt over fyrster, og de sterkes belte løser han.22 Han drar det skjulte frem av mørket og fører dødsskygge frem i lyset.23 Han lar folkene bli store, og han lar dem gå til grunne; han gir folkene vidt rum, og han fører dem bort.24 Høvdingene i landet fratar han forstanden og lar dem fare vill i et uveisomt øde;25 de famler i mørke uten lys, og han lar dem rave likesom drukne.