1 In finem. Psalmus David.
Dixit insipiens in corde suo : Non est Deus.
Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in studiis suis ;
non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.
2 Dominus de cælo prospexit super filios hominum,
ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.
3 Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt.
Non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.
Sepulchrum patens est guttur eorum ;
linguis suis dolose agebant.
Venenum aspidum sub labiis eorum,
quorum os maledictione et amaritudine plenum est ;
veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem.
Contritio et infelicitas in viis eorum,
et viam pacis non cognoverunt ;
non est timor Dei ante oculos eorum.
4 Nonne cognoscent omnes qui operantur iniquitatem,
qui devorant plebem meam sicut escam panis ?
5 Dominum non invocaverunt ;
illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor.
6 Quoniam Dominus in generatione justa est :
consilium inopis confudistis,
quoniam Dominus spes ejus est.
7 Quis dabit ex Sion salutare Israël ?
Cum averterit Dominus captivitatem plebis suæ,
exsultabit Jacob, et lætabitur Israël.
Para o mestre de música. Salmo de Davi.
1 Até quando, Senhor? Para sempre te esquecerás de mim?
Até quando esconderás de mim o teu rosto?
2 Até quando terei inquietações no íntimo
e tristeza no coração dia após dia?
Até quando o meu inimigo triunfará sobre mim?
3 Olha para mim e responde, Senhor, meu Deus.
Ilumina os meus olhos, ou dormirei o sono da morte;
4 os meus inimigos dirão: "Eu o venci",
e os meus adversários festejarão o meu fracasso.
5 Eu, porém, confio no teu amor leal;
o meu coração exulta na tua salvação.
6 Cantarei ao Senhor
pelo bem que me tem feito.