1 Ipsi David.
Judica, Domine, nocentes me ;
expugna impugnantes me.
2 Apprehende arma et scutum,
et exsurge in adjutorium mihi.
3 Effunde frameam, et conclude adversus eos qui persequuntur me ;
dic animæ meæ : Salus tua ego sum.
4 Confundantur et revereantur quærentes animam meam ;
avertantur retrorsum et confundantur cogitantes mihi mala.
5 Fiant tamquam pulvis ante faciem venti,
et angelus Domini coarctans eos.
6 Fiat via illorum tenebræ et lubricum,
et angelus Domini persequens eos.
7 Quoniam gratis absconderunt mihi interitum laquei sui ; supervacue exprobraverunt animam meam.
8 Veniat illi laqueus quem ignorat,
et captio quam abscondit apprehendat eum,
et in laqueum cadat in ipsum.
9 Anima autem mea exsultabit in Domino,
et delectabitur super salutari suo.
10 Omnia ossa mea dicent :
Domine, quis similis tibi ?
eripiens inopem de manu fortiorum ejus ;
egenum et pauperem a diripientibus eum.
11 Surgentes testes iniqui,
quæ ignorabam interrogabant me.
12 Retribuebant mihi mala pro bonis,
sterilitatem animæ meæ.
13 Ego autem, cum mihi molesti essent, induebar cilicio ;
humiliabam in jejunio animam meam,
et oratio mea in sinu meo convertetur.
14 Quasi proximum et quasi fratrem nostrum sic complacebam ;
quasi lugens et contristatus sic humiliabar.
15 Et adversum me lætati sunt, et convenerunt ;
congregata sunt super me flagella, et ignoravi.
16 Dissipati sunt, nec compuncti ;
tentaverunt me, subsannaverunt me subsannatione ;
frenduerunt super me dentibus suis.
17 Domine, quando respicies ?
Restitue animam meam a malignitate eorum ;
a leonibus unicam meam.
18 Confitebor tibi in ecclesia magna ; in populo gravi laudabo te.
19 Non supergaudeant mihi qui adversantur mihi inique,
qui oderunt me gratis, et annuunt oculis.
20 Quoniam mihi quidem pacifice loquebantur ;
et in iracundia terræ loquentes, dolos cogitabant.
21 Et dilataverunt super me os suum ;
dixerunt : Euge, euge ! viderunt oculi nostri.
22 Vidisti, Domine : ne sileas ;
Domine, ne discedas a me.
23 Exsurge et intende judicio meo, Deus meus ;
et Dominus meus, in causam meam.
24 Judica me secundum justitiam tuam, Domine Deus meus,
et non supergaudeant mihi.
25 Non dicant in cordibus suis : Euge, euge, animæ nostræ ;
nec dicant : Devoravimus eum.
26 Erubescant et revereantur simul qui gratulantur malis meis ;
induantur confusione et reverentia qui magna loquuntur super me.
27 Exsultent et lætentur qui volunt justitiam meam ;
et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui volunt pacem servi ejus.
28 Et lingua mea meditabitur justitiam tuam ;
tota die laudem tuam.
De Davi, quando ele se fingiu de louco diante de Abimeleque, que o expulsou de sua presença.
1 Bendirei ao Senhor em todo o tempo!
O seu louvor estará sempre nos meus lábios.
2 A minha alma se gloriará no Senhor;
ouçam os humildes e se alegrem.
3 Engrandeçam ao Senhor comigo;
juntos exaltemos o seu nome.
4 Busquei o Senhor, e ele me respondeu;
livrou-me de todos os meus temores.
5 Os que olham para ele estão radiantes de alegria;
o rosto deles jamais mostrará decepção.
6 Este pobre homem clamou, e o Senhor o ouviu;
ele o libertou de todas as suas tribulações.
7 O anjo do Senhor acampa ao redor
daqueles que o temem e os livra.
8 Provem e vejam como o Senhor é bom.
Bem-aventurado o homem que nele se refugia!
9 Temam ao Senhor, vocês que são os seus santos,
pois nada falta aos que o temem.
10 Os leões34.10 A Septuaginta e a Versão Siríaca trazem ricos. podem passar necessidade e fome,
mas os que buscam o Senhor de nada têm falta.
11 Venham, meus filhos, ouçam-me;
eu ensinarei a vocês o temor do Senhor.
12 Quem de vocês ama a vida
e deseja uma vida longa para ver o bem?
13 Guarde a sua língua do mal
e os seus lábios de proferir mentiras.
14 Afaste-se do mal e faça o bem;
busque a paz com perseverança.
15 Os olhos do Senhor estão sobre os justos,
e os seus ouvidos estão atentos ao seu grito de socorro;
16 o rosto do Senhor volta-se contra os que praticam o mal,
para apagar da terra a memória deles.
17 Os justos clamam, e o Senhor os ouve;
ele os livra de todas as suas tribulações.
18 O Senhor está perto dos que têm o coração quebrantado
e salva os de espírito abatido.
19 O justo passa por muitas adversidades,
mas o Senhor o livra de todas.
20 Ele protege todos os seus ossos;
nenhum deles será quebrado.
21 A desgraça matará os ímpios;34.21 Ou Os ímpios serão mortos nas suas próprias maldades.
os que odeiam o justo serão condenados.
22 O Senhor redime a vida dos seus servos;
ninguém que nele se refugia será condenado.