1 In finem, filiis Core. Psalmus.
2 Audite hæc, omnes gentes ;
auribus percipite, omnes qui habitatis orbem :
3 quique terrigenæ et filii hominum,
simul in unum dives et pauper.
4 Os meum loquetur sapientiam,
et meditatio cordis mei prudentiam.
5 Inclinabo in parabolam aurem meam ;
aperiam in psalterio propositionem meam.
6 Cur timebo in die mala ?
iniquitas calcanei mei circumdabit me.
7 Qui confidunt in virtute sua,
et in multitudine divitiarum suarum, gloriantur.
8 Frater non redimit, redimet homo :
non dabit Deo placationem suam,
9 et pretium redemptionis animæ suæ.
Et laborabit in æternum ;
10 et vivet adhuc in finem.
11 Non videbit interitum,
cum viderit sapientes morientes :
simul insipiens et stultus peribunt.
Et relinquent alienis divitias suas,
12 et sepulchra eorum domus illorum in æternum ;
tabernacula eorum in progenie et progenie :
vocaverunt nomina sua in terris suis.
13 Et homo, cum in honore esset, non intellexit.
Comparatus est jumentis insipientibus,
et similis factus est illis.
14 Hæc via illorum scandalum ipsis ;
et postea in ore suo complacebunt.
15 Sicut oves in inferno positi sunt :
mors depascet eos.
Et dominabuntur eorum justi in matutino ;
et auxilium eorum veterascet in inferno a gloria eorum.
16 Verumtamen Deus redimet animam meam de manu inferi,
cum acceperit me.
17 Ne timueris cum dives factus fuerit homo,
et cum multiplicata fuerit gloria domus ejus :
18 quoniam, cum interierit, non sumet omnia,
neque descendet cum eo gloria ejus.
19 Quia anima ejus in vita ipsius benedicetur ;
confitebitur tibi cum benefeceris ei.
20 Introibit usque in progenies patrum suorum ;
et usque in æternum non videbit lumen.
21 Homo, cum in honore esset, non intellexit.
Comparatus est jumentis insipientibus,
et similis factus est illis.
Cântico. Salmo dos coraítas.
1 Grande é o Senhor e digno de todo louvor
na cidade do nosso Deus, o seu santo monte.
2 Belo e majestoso,
ele é a alegria de toda a terra.
O monte Sião, no extremo norte,
é a cidade do grande Rei.48.2 Ou Como o remoto Zafon é Sião, / a cidade do grande Rei. Zafon pode referir-se a um monte sagrado para os cananeus.
3 Nas suas cidadelas
Deus se revela como torre segura.
4 Vejam! Os reis somaram forças
e juntos avançaram contra ela.
5 Quando a viram, ficaram atônitos,
fugiram aterrorizados.
6 Ali mesmo o pavor os dominou;
contorceram-se como a mulher no parto.
7 Com o vento oriental,
tu destruíste os navios de Társis.
8 Como já temos ouvido,
agora também temos visto
na cidade do Senhor dos Exércitos,
na cidade do nosso Deus:
Deus a preserva firme para sempre. Pausa
9 No teu templo, ó Deus,
meditamos no teu amor leal.
10 Como o teu nome, ó Deus,
o teu louvor alcança os confins da terra;
a tua mão direita está cheia de justiça.
11 O monte Sião se alegra,
as cidades48.11 Hebraico: filhas. de Judá exultam
por causa das tuas decisões justas.
12 Percorram Sião, contornando-a,
contem as suas torres,
13 observem bem as suas muralhas,
examinem as suas cidadelas,
para que vocês falem à próxima geração
14 que este Deus é o nosso Deus para todo o sempre;
ele nos guiará até o fim.48.14 Ou até a morte.