1 The righteous perish,

and no one lays it to heart.

Merciful men are taken away,

and no one considers that the righteous is taken away from the evil.

2 He enters into peace.

They rest in their beds,

each one who walks in his uprightness.

3 "But draw near here, you sons of a sorceress,

you offspring of adulterers and prostitutes.

4 Whom do you mock?

Against whom do you make a wide mouth

and stick out your tongue?

Aren’t you children of disobedience

and offspring of falsehood,

5 you who inflame yourselves among the oaks,

under every green tree;

who kill the children in the valleys,

under the clefts of the rocks?

6 Among the smooth stones of the valley is your portion.

They, they are your lot.

You have even poured a drink offering to them.

You have offered an offering.

Shall I be appeased for these things?

7 On a high and lofty mountain you have set your bed.

You also went up there to offer sacrifice.

8 You have set up your memorial behind the doors and the posts,

for you have exposed yourself to someone besides me,

and have gone up.

You have enlarged your bed

and made you a covenant with them.

You loved what you saw on their bed.

9 You went to the king with oil,

increased your perfumes,

sent your ambassadors far off,

and degraded yourself even to Sheol.

10 You were wearied with the length of your ways;

yet you didn’t say, ‘It is in vain.’

You found a reviving of your strength;

therefore you weren’t faint.

11 "Whom have you dreaded and feared,

so that you lie,

and have not remembered me, nor laid it to your heart?

Haven’t I held my peace for a long time,

and you don’t fear me?

12 I will declare your righteousness;

and as for your works, they will not benefit you.

13 When you cry,

let those whom you have gathered deliver you,

but the wind will take them.

A breath will carry them all away,

but he who takes refuge in me will possess the land,

and will inherit my holy mountain."

14 He will say, "Build up, build up, prepare the way!

Remove the stumbling-block out of the way of my people."

15 For the high and lofty One who inhabits eternity,

whose name is Holy, says:

"I dwell in the high and holy place, with him also who is of a contrite and humble spirit,

to revive the spirit of the humble,

and to revive the heart of the contrite.

16 For I will not contend forever, neither will I always be angry;

for the spirit would faint before me,

and the souls whom I have made.

17 I was angry because of the iniquity of his covetousness and struck him.

I hid myself and was angry;

and he went on backsliding in the way of his heart.

18 I have seen his ways, and will heal him.

I will lead him also,

and restore comforts to him and to his mourners.

19 I create the fruit of the lips:

Peace, peace, to him who is far off and to him who is near,"

says Yahweh; "and I will heal them."

20 But the wicked are like the troubled sea;

for it can’t rest and its waters cast up mire and mud.

21 "There is no peace", says my God,

"for the wicked."

1 Die regverdige kom om, en daar is niemand wat dit ter harte neem nie; en die vromes word weggeruk sonder dat iemand daarop let; want die regverdige word weggeruk vanweë die boosheid.

2 Hy gaan in die vrede in: hulle sal rus op hulle bedde -- hy wat sy reguit pad loop.

3 Maar julle, kom hierheen, kinders van 'n towerheks, geslag van 'n owerspeler en van haar wat hoereer!

4 Oor wie maak julle jul vrolik? Oor wie spalk julle die mond oop, steek julle die tong uit? Is julle nie kinders van oortreding, 'n leuenagtige geslag nie,

5 wat verhit is by die terpentynbome, onder elke groen boom; wat die kinders slag in die dale, onderkant die rotsklowe?

6 By die gladde klippe van die dal is jou deel; dit, dit is jou lot; ook het jy vir hulle drankoffers uitgegiet, spysoffers gebring! Sou Ek daarmee vrede hê?

7 Jy het jou bed op 'n hoë en verhewe berg gemaak; ook het jy daar opgeklim om offers te bring.

8 En agter die deur en die deurpos het jy jou gedenkteken gesit; want, ontrou aan My, het jy jou bed ontbloot en beklim en wyd gemaak, en jy het vir jou bepaal die loon wat van hulle moes kom; jy het hulle byslaap liefgehad, jy het die vlees gesien.

9 En jy het na die koning getrek met olie en jou salf baie gemaak; en jy het jou boodskappers gestuur na ver plekke, ja, diep na die doderyk toe.

10 Jy het moeg geword deur jou groot reis; tog het jy nie gesê: Dit is tevergeefs nie! Vernuwing van jou krag het jy gevind; daarom het jy nie uitgeput geraak nie.

11 Maar vir wie was jy bedug en bevrees? -- want jy het 'n leuenaar geword en aan My nie gedink nie; jy het dit nie ter harte geneem nie. Is dit nie omdat Ek swyg nie, en dit baie lank al, dat jy My nie vrees nie?

12 k sal jou geregtigheid bekend maak en jou werke, dat hulle jou geen voordeel bring nie.

13 As jy skreeu, laat jou hoop gode jou red; maar die wind lig hulle almal op, 'n luggie neem hulle weg. Maar wie op My vertrou, sal die land beërwe en my heilige bergland in besit neem.

14 En hulle sal sê: Vul op, vul op, berei die weg, verwyder die struikelblok uit die weg van my volk.

15 Want so sê die Hoë en Verhewene wat in die ewigheid woon, Heilig is sy Naam: Ek woon in die hoogte en in die heilige plek en by die verbryselde en nederige van gees, om te laat herlewe die gees van die nederiges en te laat herlewe die hart van die verbryseldes.

16 Want Ek sal nie vir ewig twis en nie vir altyd toornig wees nie, want die gees sou voor my aangesig versmag en die siele wat Ek self gemaak het.

17 Ek was toornig vanweë die ongeregtigheid van hulle hebsug en het hulle geslaan terwyl Ek My toornig verberg het; ewenwel het hulle afkerig voortgegaan op hulle eie weg.

18 Ek het hulle weë gesien, en Ek sal hulle genees; en Ek sal hulle lei en aan hulle weer vertroosting skenk, naamlik aan hulle treuriges.

19 Ek skep die vrug van die lippe; vrede, vrede vir die wat ver en die wat naby is, sê die HERE; en Ek sal hulle genees.

20 Maar die goddelose is soos 'n onstuimige see; want dit kan nie tot rus kom nie, en sy waters gooi slyk en modder op.

21 Geen vrede, sê my God, vir die goddelose nie!