1 Reis 20

1 וּבֶן־הֲדַ֣ד מֶֽלֶךְ־אֲרָ֗ם קָבַץ֙ אֶת־כָּל־חֵיל֔וֹ וּשְׁלֹשִׁ֨ים וּשְׁנַ֥יִם מֶ֛לֶךְ אִתּ֖וֹ וְס֣וּס וָרָ֑כֶב וַיַּ֗עַל וַיָּ֨צַר֙ עַל־שֹׁ֣מְר֔וֹן וַיִּלָּ֖חֶם בָּֽהּ׃ 2 וַיִּשְׁלַ֧ח מַלְאָכִ֛ים אֶל־אַחְאָ֥ב מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֖ל הָעִֽירָה׃ 3 וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ כֹּ֚ה אָמַ֣ר בֶּן־הֲדַ֔ד כַּסְפְּךָ֥ וּֽזְהָבְךָ֖ לִֽי־ה֑וּא וְנָשֶׁ֧יךָ וּבָנֶ֛יךָ הַטּוֹבִ֖ים לִי־הֵֽם׃ 4 וַיַּ֤עַן מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֙ וַיֹּ֔אמֶר כִּדְבָרְךָ֖ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֑לֶךְ לְךָ֥ אֲנִ֖י וְכָל־אֲשֶׁר־לִֽי׃ 5 וַיָּשֻׁ֨בוּ֙ הַמַּלְאָכִ֔ים וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֹּֽה־אָמַ֥ר בֶּן־הֲדַ֖ד לֵאמֹ֑ר כִּֽי־שָׁלַ֤חְתִּי אֵלֶ֨יךָ֙ לֵאמֹ֔ר כַּסְפְּךָ֧ וּזְהָבְךָ֛ וְנָשֶׁ֥יךָ וּבָנֶ֖יךָ לִ֥י תִתֵּֽן׃ 6 כִּ֣י ׀ אִם־כָּעֵ֣ת מָחָ֗ר אֶשְׁלַ֤ח אֶת־עֲבָדַי֙ אֵלֶ֔יךָ וְחִפְּשׂוּ֙ אֶת־בֵּ֣יתְךָ֔ וְאֵ֖ת בָּתֵּ֣י עֲבָדֶ֑יךָ וְהָיָה֙ כָּל־מַחְמַ֣ד עֵינֶ֔יךָ יָשִׂ֥ימוּ בְיָדָ֖ם וְלָקָֽחוּ׃ 7 וַיִּקְרָ֤א מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֙ לְכָל־זִקְנֵ֣י הָאָ֔רֶץ וַיֹּ֨אמֶר֙ דְּעֽוּ־נָ֣א וּרְא֔וּ כִּ֥י רָעָ֖ה זֶ֣ה מְבַקֵּ֑שׁ כִּֽי־שָׁלַ֨ח אֵלַ֜י לְנָשַׁ֤י וּלְבָנַי֙ וּלְכַסְפִּ֣י וְלִזְהָבִ֔י וְלֹ֥א מָנַ֖עְתִּי מִמֶּֽנּוּ׃ 8 וַיֹּאמְר֥וּ אֵלָ֛יו כָּל־הַזְּקֵנִ֖ים וְכָל־הָעָ֑ם אַל־תִּשְׁמַ֖ע וְל֥וֹא תֹאבֶֽה׃ 9 וַיֹּ֜אמֶר לְמַלְאֲכֵ֣י בֶן־הֲדַ֗ד אִמְר֞וּ לַֽאדֹנִ֤י הַמֶּ֨לֶךְ֙ כֹּל֩ אֲשֶׁר־שָׁלַ֨חְתָּ אֶל־עַבְדְּךָ֤ בָרִֽאשֹׁנָה֙ אֶעֱשֶׂ֔ה וְהַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה לֹ֥א אוּכַ֖ל לַעֲשׂ֑וֹת וַיֵּֽלְכוּ֙ הַמַּלְאָכִ֔ים וַיְשִׁבֻ֖הוּ דָּבָֽר׃ 10 וַיִּשְׁלַ֤ח אֵלָיו֙ בֶּן־הֲדַ֔ד וַיֹּ֕אמֶר כֹּֽה־יַעֲשׂ֥וּן לִ֛י אֱלֹהִ֖ים וְכֹ֣ה יוֹסִ֑פוּ אִם־יִשְׂפֹּק֙ עֲפַ֣ר שֹׁמְר֔וֹן לִשְׁעָלִ֕ים לְכָל־הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלָֽי׃ 11 וַיַּ֤עַן מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֙ וַיֹּ֣אמֶר דַּבְּר֔וּ אַל־יִתְהַלֵּ֥ל חֹגֵ֖ר כִּמְפַתֵּֽחַ׃ 12 וַיְהִ֗י כִּשְׁמֹ֨עַ֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה וְה֥וּא שֹׁתֶ֛ה ה֥וּא וְהַמְּלָכִ֖ים בַּסֻּכּ֑וֹת וַיֹּ֤אמֶר אֶל־עֲבָדָיו֙ שִׂ֔ימוּ וַיָּשִׂ֖ימוּ עַל־הָעִֽיר׃ 13 וְהִנֵּ֣ה ׀ נָבִ֣יא אֶחָ֗ד נִגַּשׁ֮ אֶל־אַחְאָ֣ב מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֒ וַיֹּ֗אמֶר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הְֽרָאִ֔יתָ אֵ֛ת כָּל־הֶהָמ֥וֹן הַגָּד֖וֹל הַזֶּ֑ה הִנְנִ֨י נֹתְנ֤וֹ בְיָֽדְךָ֙ הַיּ֔וֹם וְיָדַעְתָּ֖ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ 14 וַיֹּ֤אמֶר אַחְאָב֙ בְּמִ֔י וַיֹּ֨אמֶר֙ כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בְּנַעֲרֵ֖י שָׂרֵ֣י הַמְּדִינ֑וֹת וַיֹּ֛אמֶר מִֽי־יֶאְסֹ֥ר הַמִּלְחָמָ֖ה וַיֹּ֥אמֶר אָֽתָּה׃ 15 וַיִּפְקֹ֗ד אֶֽת־נַעֲרֵי֙ שָׂרֵ֣י הַמְּדִינ֔וֹת וַיִּהְי֕וּ מָאתַ֖יִם שְׁנַ֣יִם וּשְׁלֹשִׁ֑ים וְאַחֲרֵיהֶ֗ם פָּקַ֧ד אֶת־כָּל־הָעָ֛ם כָּל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל שִׁבְעַ֥ת אֲלָפִֽים׃ 16 וַיֵּצְא֖וּ בַּֽצָּהֳרָ֑יִם וּבֶן־הֲדַד֩ שֹׁתֶ֨ה שִׁכּ֜וֹר בַּסֻּכּ֗וֹת ה֧וּא וְהַמְּלָכִ֛ים שְׁלֹשִֽׁים־וּשְׁנַ֥יִם מֶ֖לֶךְ עֹזֵ֥ר אֹתֽוֹ׃ 17 וַיֵּצְא֗וּ נַעֲרֵ֛י שָׂרֵ֥י הַמְּדִינ֖וֹת בָּרִֽאשֹׁנָ֑ה וַיִּשְׁלַ֣ח בֶּן־הֲדַ֗ד וַיַּגִּ֤ידוּ לוֹ֙ לֵאמֹ֔ר אֲנָשִׁ֕ים יָצְא֖וּ מִשֹּׁמְרֽוֹן׃ 18 וַיֹּ֛אמֶר אִם־לְשָׁל֥וֹם יָצָ֖אוּ תִּפְשׂ֣וּם חַיִּ֑ים וְאִ֧ם לְמִלְחָמָ֛ה יָצָ֖אוּ חַיִּ֥ים תִּפְשֽׂוּם׃ 19 וְאֵ֨לֶּה֙ יָצְא֣וּ מִן־הָעִ֔יר נַעֲרֵ֖י שָׂרֵ֣י הַמְּדִינ֑וֹת וְהַחַ֖יִל אֲשֶׁ֥ר אַחֲרֵיהֶֽם׃ 20 וַיַּכּוּ֙ אִ֣ישׁ אִישׁ֔וֹ וַיָּנֻ֣סוּ אֲרָ֔ם וַֽיִּרְדְּפֵ֖ם יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּמָּלֵ֗ט בֶּן־הֲדַד֙ מֶ֣לֶךְ אֲרָ֔ם עַל־ס֖וּס וּפָרָשִֽׁים׃ 21 וַיֵּצֵא֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּ֥ךְ אֶת־הַסּ֖וּס וְאֶת־הָרָ֑כֶב וְהִכָּ֥ה בַאֲרָ֖ם מַכָּ֥ה גְדוֹלָֽה׃ 22 וַיִּגַּ֤שׁ הַנָּבִיא֙ אֶל־מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ לֵ֣ךְ הִתְחַזַּ֔ק וְדַ֥ע וּרְאֵ֖ה אֵ֣ת אֲשֶֽׁר־תַּעֲשֶׂ֑ה כִּ֚י לִתְשׁוּבַ֣ת הַשָּׁנָ֔ה מֶ֥לֶךְ אֲרָ֖ם עֹלֶ֥ה עָלֶֽיךָ׃ ס 23 וְעַבְדֵ֨י מֶֽלֶךְ־אֲרָ֜ם אָמְר֣וּ אֵלָ֗יו אֱלֹהֵ֤י הָרִים֙ אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ם עַל־כֵּ֖ן חָזְק֣וּ מִמֶּ֑נּוּ וְאוּלָ֗ם נִלָּחֵ֤ם אִתָּם֙ בַּמִּישׁ֔וֹר אִם־לֹ֥א נֶחֱזַ֖ק מֵהֶֽם׃ 24 וְאֶת־הַדָּבָ֥ר הַזֶּ֖ה עֲשֵׂ֑ה הָסֵ֤ר הַמְּלָכִים֙ אִ֣ישׁ מִמְּקֹמ֔וֹ וְשִׂ֥ים פַּח֖וֹת תַּחְתֵּיהֶֽם׃ 25 וְאַתָּ֣ה תִֽמְנֶה־לְךָ֣ ׀ חַ֡יִל כַּחַיִל֩ הַנֹּפֵ֨ל מֵאוֹתָ֜ךְ וְס֣וּס כַּסּ֣וּס ׀ וְרֶ֣כֶב כָּרֶ֗כֶב וְנִֽלָּחֲמָ֤ה אוֹתָם֙ בַּמִּישׁ֔וֹר אִם־לֹ֥א נֶחֱזַ֖ק מֵהֶ֑ם וַיִּשְׁמַ֥ע לְקֹלָ֖ם וַיַּ֥עַשׂ כֵּֽן׃ פ 26 וַֽיְהִי֙ לִתְשׁוּבַ֣ת הַשָּׁנָ֔ה וַיִּפְקֹ֥ד בֶּן־הֲדַ֖ד אֶת־אֲרָ֑ם וַיַּ֣עַל אֲפֵ֔קָה לַמִּלְחָמָ֖ה עִם־יִשְׂרָאֵֽל׃ 27 וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הָתְפָּקְדוּ֙ וְכָלְכְּל֔וּ וַיֵּלְכ֖וּ לִקְרָאתָ֑ם וַיַּחֲנ֨וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֜ל נֶגְדָּ֗ם כִּשְׁנֵי֙ חֲשִׂפֵ֣י עִזִּ֔ים וַאֲרָ֖ם מִלְא֥וּ אֶת־הָאָֽרֶץ׃ 28 וַיִּגַּ֞שׁ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֗ים וַיֹּאמֶר֮ אֶל־מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵל֒ וַיֹּ֜אמֶר כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה יַ֠עַן אֲשֶׁ֨ר אָמְר֤וּ אֲרָם֙ אֱלֹהֵ֤י הָרִים֙ יְהוָ֔ה וְלֹֽא־אֱלֹהֵ֥י עֲמָקִ֖ים ה֑וּא וְ֠נָתַתִּי אֶת־כָּל־הֶהָמ֨וֹן הַגָּ֤דוֹל הַזֶּה֙ בְּיָדֶ֔ךָ וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ 29 וַֽיַּחֲנ֧וּ אֵ֦לֶּה נֹ֥כַח אֵ֖לֶּה שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים וַיְהִ֣י ׀ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֗י וַתִּקְרַב֙ הַמִּלְחָמָ֔ה וַיַּכּ֨וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֧ל אֶת־אֲרָ֛ם מֵאָה־אֶ֥לֶף רַגְלִ֖י בְּי֥וֹם אֶחָֽד׃ 30 וַיָּנֻ֨סוּ הַנּוֹתָרִ֥ים ׀ אֲפֵקָה֮ אֶל־הָעִיר֒ וַתִּפֹּל֙ הַחוֹמָ֔ה עַל־עֶשְׂרִ֨ים וְשִׁבְעָ֥ה אֶ֛לֶף אִ֖ישׁ הַנּוֹתָרִ֑ים וּבֶן־הֲדַ֣ד נָ֔ס וַיָּבֹ֥א אֶל־הָעִ֖יר חֶ֥דֶר בְּחָֽדֶר׃ ס 31 וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָיו֮ עֲבָדָיו֒ הִנֵּֽה־נָ֣א שָׁמַ֔עְנוּ כִּ֗י מַלְכֵי֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כִּֽי־מַלְכֵ֥י חֶ֖סֶד הֵ֑ם נָשִׂ֣ימָה נָּא֩ שַׂקִּ֨ים בְּמָתְנֵ֜ינוּ וַחֲבָלִ֣ים בְּרֹאשֵׁ֗נוּ וְנֵצֵא֙ אֶל־מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל אוּלַ֖י יְחַיֶּ֥ה אֶת־נַפְשֶֽׁךָ׃ 32 וַיַּחְגְּרוּ֩ שַׂקִּ֨ים בְּמָתְנֵיהֶ֜ם וַחֲבָלִ֣ים בְּרָאשֵׁיהֶ֗ם וַיָּבֹ֨אוּ֙ אֶל־מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֹּ֣אמְר֔וּ עַבְדְּךָ֧ בֶן־הֲדַ֛ד אָמַ֖ר תְּחִֽי־נָ֣א נַפְשִׁ֑י וַיֹּ֛אמֶר הַעוֹדֶ֥נּוּ חַ֖י אָחִ֥י הֽוּא׃ 33 וְהָאֲנָשִׁים֩ יְנַחֲשׁ֨וּ וַֽיְמַהֲר֜וּ וַיַּחְלְט֣וּ הֲמִמֶּ֗נּוּ וַיֹּֽאמְרוּ֙ אָחִ֣יךָ בֶן־הֲדַ֔ד וַיֹּ֖אמֶר בֹּ֣אוּ קָחֻ֑הוּ וַיֵּצֵ֤א אֵלָיו֙ בֶּן־הֲדַ֔ד וַֽיַּעֲלֵ֖הוּ עַל־הַמֶּרְכָּבָֽה׃ 34 וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֡יו הֶעָרִ֣ים אֲשֶׁר־לָֽקַח־אָבִי֩ מֵאֵ֨ת אָבִ֜יךָ אָשִׁ֗יב וְ֠חוּצוֹת תָּשִׂ֨ים לְךָ֤ בְדַמֶּ֨שֶׂק֙ כַּאֲשֶׁר־שָׂ֤ם אָבִי֙ בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן וַאֲנִ֖י בַּבְּרִ֣ית אֲשַׁלְּחֶ֑ךָּ וַיִּכְרָת־ל֥וֹ בְרִ֖ית וַֽיְשַׁלְּחֵֽהוּ׃ ס 35 וְאִ֨ישׁ אֶחָ֜ד מִבְּנֵ֣י הַנְּבִיאִ֗ים אָמַ֧ר אֶל־רֵעֵ֛הוּ בִּדְבַ֥ר יְהוָ֖ה הַכֵּ֣ינִי נָ֑א וַיְמָאֵ֥ן הָאִ֖ישׁ לְהַכֹּתֽוֹ׃ 36 וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ יַ֚עַן אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־שָׁמַ֨עְתָּ֙ בְּק֣וֹל יְהוָ֔ה הִנְּךָ֤ הוֹלֵךְ֙ מֵֽאִתִּ֔י וְהִכְּךָ֖ הָאַרְיֵ֑ה וַיֵּ֨לֶךְ֙ מֵֽאֶצְל֔וֹ וַיִּמְצָאֵ֥הוּ הָאַרְיֵ֖ה וַיַּכֵּֽהוּ׃ 37 וַיִּמְצָא֙ אִ֣ישׁ אַחֵ֔ר וַיֹּ֖אמֶר הַכֵּ֣ינִי נָ֑א וַיַּכֵּ֥הוּ הָאִ֖ישׁ הַכֵּ֥ה וּפָצֹֽעַ׃ 38 וַיֵּ֨לֶךְ֙ הַנָּבִ֔יא וַיַּעֲמֹ֥ד לַמֶּ֖לֶךְ עַל־הַדָּ֑רֶךְ וַיִּתְחַפֵּ֥שׂ בָּאֲפֵ֖ר עַל־עֵינָֽיו׃ 39 וַיְהִ֤י הַמֶּ֨לֶךְ֙ עֹבֵ֔ר וְה֖וּא צָעַ֣ק אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֜אמֶר עַבְדְּךָ֣ ׀ יָצָ֣א בְקֶֽרֶב־הַמִּלְחָמָ֗ה וְהִנֵּֽה־אִ֨ישׁ סָ֜ר וַיָּבֵ֧א אֵלַ֣י אִ֗ישׁ וַיֹּ֨אמֶר֙ שְׁמֹר֙ אֶת־הָאִ֣ישׁ הַזֶּ֔ה אִם־הִפָּקֵד֙ יִפָּקֵ֔ד וְהָיְתָ֤ה נַפְשְׁךָ֙ תַּ֣חַת נַפְשׁ֔וֹ א֥וֹ כִכַּר־כֶּ֖סֶף תִּשְׁקֽוֹל׃ 40 וַיְהִ֣י עַבְדְּךָ֗ עֹשֵׂ֥ה הֵ֛נָּה וָהֵ֖נָּה וְה֣וּא אֵינֶ֑נּוּ וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֧יו מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֛ל כֵּ֥ן מִשְׁפָּטֶ֖ךָ אַתָּ֥ה חָרָֽצְתָּ׃ 41 וַיְמַהֵ֕ר וַיָּ֨סַר֙ אֶת־הָ֣אֲפֵ֔ר מעל עֵינָ֑יו וַיַּכֵּ֤ר אֹתוֹ֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֥י מֵֽהַנְּבִאִ֖ים הֽוּא׃ 42 וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה יַ֛עַן שִׁלַּ֥חְתָּ אֶת־אִישׁ־חֶרְמִ֖י מִיָּ֑ד וְהָיְתָ֤ה נַפְשְׁךָ֙ תַּ֣חַת נַפְשׁ֔וֹ וְעַמְּךָ֖ תַּ֥חַת עַמּֽוֹ׃ 43 וַיֵּ֧לֶךְ מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֛ל עַל־בֵּית֖וֹ סַ֣ר וְזָעֵ֑ף וַיָּבֹ֖א שֹׁמְרֽוֹנָה׃ פ

ရှု​ရိ​ပြည်​နှ​င့်​စစ်​ဖြစ်​ခြင်း

1 ရှု​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင် ဗင်္ဟာ​ဒဒ်​သည် မိ​မိ​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို စု​ဝေး​စေ၍၊ မင်း​ကြီး​သုံး​ကျိပ်​နှစ်​ပါး​နှင့်​တ​ကွ မြင်း​စီး​သူ​ရဲ၊ ရ​ထား​စီး​သူ​ရဲ​များ​ပါ​လျက် စစ်​ချီ​ပြီး​လျှင် ရှ​မာ​ရိ​မြို့​ကို​ဝိုင်း​ထား၍ တိုက်​လေ၏။ 2 သံ​တ​မန်​တို့​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင် အာ​ဟပ်​ထံ၊ မြို့​ထဲ​သို့​စေ​လွှတ်၍၊ ဗင်္ဟာ​ဒဒ်၏​အ​မိန့်​တော်​ကား၊ 3 သင့်​ရွှေ​ငွေ​သည် ငါ့​ဥ​စ္စာ​ဖြစ်၏။ သင့်​သား​မ​ယား အ​ကောင်း​ဆုံး​တို့​ကို​လည်း ငါ​ပိုင်၏​ဟု မှာ​လိုက်​သ​တည်း။ 4 ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင်​က အ​ရှင်​မင်း​ကြီး၊ အ​မိန့်​တော်​အ​တိုင်း ငါ​နှင့်​ငါ့​ဥ​စ္စာ​ရှိ​သ​မျှ​သည် ကိုယ်​တော်၏​ဥ​စ္စာ​ဖြစ်​ပါ​သည်​ဟု ပြန်​ပြော၏။ 5 သံ​တ​မန်​တို့​သည် တစ်​ဖန်​လာ၍ ဗင်္ဟာ​ဒဒ်၏ အ​မိန့်​တော်​ကား၊ သင်​ပိုင်​သော ရွှေ​ငွေ​သား​မ​ယား​တို့​ကို ငါ၌​အပ်​ရ​မည်​ဟု ငါ​မှာ​လိုက်​သည်​အ​မှု​မှာ၊ 6 နက်​ဖြန်​နေ့ ယ​ခု​အ​ချိန်​ရောက်​သော​အ​ခါ ငါ့​ကျွန်​တို့​ကို ငါ​စေ​လွှတ်​မည်။ သူ​တို့​သည် သင်​နေ​သော​အိမ်​နှင့် သင့်​ကျွန်​နေ​သော အိမ်​တို့​ကို​စစ်၍ အ​လို​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို ယူ​စေ​ရ​မည်​ဟု မှာ​လိုက်​သ​တည်း။ 7 ထို​အ​ခါ ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင်​သည် ပြည်​သား အ​သက်​ကြီး​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို​ခေါ်၍၊ ဤ​သူ​သည် အ​ဘယ်​မျှ​လောက် ရန်​ရှာ​ချင်​သည်​ကို ကြည့်​မှတ်​ကြ​ပါ​လော့။ ငါ့​ရွှေ​ငွေ သား​မ​ယား​တို့​ကို​တောင်း၍ မှာ​လိုက်​သော​အ​ခါ ငါ​မ​ငြင်း​ပါ​တ​ကား​ဟု ကြား​ပြော၏။ 8 အ​သက်​ကြီး​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​နှင့် ပြည်​သား​အ​ပေါင်း​တို့​က၊ ထို​သူ၏​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​တော်​မ​မူ​ပါ​နှင့်။ ဝန်​ခံ​တော်​မ​မူ​ပါ​နှင့်​ဟု ပြန်​လျှောက်​ကြ၏။ 9 သို့​ဖြစ်၍ ရှင်​ဘု​ရင်​က၊ ကိုယ်​တော်​သည် အ​ထက်​မိန့်​တော်​မူ​သ​မျှ​အ​တိုင်း ကိုယ်​တော်​ကျွန်​ပြု​ပါ​မည်။ နောက်​မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း မ​ပြု​သင့်​ဟု ငါ​အ​ရှင်​မင်း​ကြီး​အား ပြန်​လျှောက်​ကြ​လော့​ဟု ဗင်္ဟာ​ဒဒ်၏​သံ​တ​မန်​တို့​အား​မှာ​လိုက်​လျှင်၊ ထို​သူ​တို့​သည် သွား၍​လျှောက်​ကြ၏။ 10 တစ်​ဖန် ဗင်္ဟာ​ဒဒ်​သည် စေ​လွှတ်၍၊ ရှ​မာ​ရိ​မြို့၌​ရှိ​သော မြေ​မှုန့်​သည် ငါ့​နောက်​သို့ လိုက်​သော​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​တွင်၊ တစ်​ယောက်​တစ်​လက်​ဆုပ်​စီ စေ့​င​လောက်​လျှင်၊ ဘု​ရား​တို့​သည် ငါ၌​ထို​မျှ​မ​က​ပြု​ပါ​စေ​သော​ဟု မှာ​လိုက်​လေ​သော်၊ 11 ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင်​က၊ လက်​နက်​စုံ​ကို ချွတ်​သော​သူ​သည် ဝါ​ကြွား​သ​ကဲ့​သို့ ဝတ်​ဆင်​သော​သူ​သည် မ​ဝါ​ကြွား​စေ​နှင့်​ဟု ပြန်​ပြော၏။ 12 ဗင်္ဟာ​ဒဒ်​သည် မင်း​ကြီး​တို့​နှင့်​တ​ကွ တဲ​တော်၌​သောက်​စဉ်၊ ထို​စ​ကား​ကို​ကြား​လျှင် စစ်​ခင်း​ကျင်း​ကြ​ဟု မိ​မိ​ကျွန်​တို့​အား မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ သူ​တို့​သည် မြို့​ရှေ့​မှာ စစ်​ခင်း​ကျင်း​ကြ၏။

13 ထို​အ​ခါ ပ​ရော​ဖက်​တစ်​ပါး​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင်​အာ​ဟပ်​ထံ​သို့​လာ၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ ထို​ကြီး​စွာ​သော အ​လုံး​အ​ရင်း​အ​ပေါင်း​ကို မြင်​ပြီ​လော။ သင့်​လက်၌ ယ​နေ့​ငါ​အပ်​မည်။ ငါ​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ဖြစ်​ကြောင်း​ကို သင်​သိ​ရ​လိမ့်​မည်​ဟု အ​မိန့်​တော်​ကို​ဆင့်​ဆို၏။ 14 အာ​ဟပ်​က​လည်း၊ အ​ဘယ်​သူ​အား​ဖြင့် အပ်​တော်​မူ​မည်​နည်း​ဟု မေး​လျှင်၊ မြို့​ဝန်​များ၏​လု​လင်​တို့​အား​ဖြင့် အပ်​မည်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို ဆင့်​ဆို၏။ စစ်​မှု​ကို အ​ဘယ်​သူ​စီ​ရင်​ရ​မည်​နည်း​ဟု မေး​ပြန်​သော်၊ မင်း​ကြီး​ကိုယ်​တိုင် စီ​ရင်​ရ​မည်​ဟု ဆို၏။ 15 အာ​ဟပ်​မင်း​သည် မြို့​ဝန်​များ၏ လု​လင်​တို့​ကို ရေ​တွက်၍ နှစ်​ရာ​သုံး​ဆယ်​နှစ်​ယောက်​ရှိ၏။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ရေ​တွက်​ပြန်​သော် ခု​နစ်​ထောင်​ရှိ၏။ 16 မွန်း​တည့်​အ​ချိန်၌ ထွက်​ကြ၏။ ဗင်္ဟာ​ဒဒ်​မင်း​မူ​ကား၊ ဝိုင်း​သော​မင်း​ကြီး သုံး​ဆယ်​နှစ်​ပါး​တို့​နှင့်​တ​ကွ တဲ​တော်၌ ယစ်​မူး​အောင်​သောက်​လျက် နေ​ကြ၏။ 17 မြို့​ဝန်​များ၏ လု​လင်​တို့​သည် အ​ရင်​ထွက်​ကြ၏။ ရှ​မာ​ရိ​မြို့​ထဲ​က လူ​ထွက်​ပါ​သည်​ဟု ဗင်္ဟာ​ဒဒ်​မင်း​ထံ​သို့ စေ​လွှတ်၍ ကြား​လျှောက်​လျှင်၊ 18 စစ်​ငြိမ်း​စေ​ခြင်း​ငှာ ထွက်​သည်​ဖြစ်​စေ၊ စစ်​တိုက်​ခြင်း​ငှာ ထွက်​သည်​ဖြစ်​စေ၊ အ​ရှင်​ဖမ်း​ဆီး​ကြ​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။ 19 ထို​သို့​မြို့​ဝန်​များ၏ လု​လင်​တို့​သည် လိုက်​သော​ဗိုလ်​ခြေ​နှင့်​တ​ကွ မြို့​ထဲ​က​ထွက်၍၊ 20 ရန်​သူ​တို့​ကို လူ​တိုင်း​တစ်​ယောက်​စီ သတ်​ကြ​သ​ဖြင့် ရှု​ရိ​လူ​တို့​သည် ပြေး​ကြ၏။ ဣ​သ​ရေ​လ​လူ​တို့​သည်​လိုက်​ကြ​သ​ဖြင့် ရှု​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင်​ဗင်္ဟာ​ဒဒ်​သည် မြင်း​စီး၍ မြင်း​စီး​သူ​ရဲ​တို့​နှင့်​အ​တူ အ​လွတ်​ပြေး၏။ 21 ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင်​သည်​လည်း ထွက်၍ မြင်း​တပ်၊ ရ​ထား​တပ်​များ​ကို​ဖျက်၍ ရှု​ရိ​လူ​တို့​ကို ကြီး​စွာ​သော လုပ်​ကြံ​ခြင်း​အား​ဖြင့် သတ်​လေ၏။

22 တစ်​ဖန် ပ​ရော​ဖက်​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင်​ထံ​သို့​လာ၍၊ ကိုယ်​ကို​ခိုင်​ခံ့​စေ​လော့။ အ​ဘယ်​သို့​ပြု​ရ​မည်​ကို သ​တိ​နှင့်​ဆင်​ခြင်​လော့။ နှစ်​လည်​သော​အ​ခါ ရှု​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင်​သည် စစ်​ချီ၍​လာ​လေ​ဦး​မည်​ဟု ဆို၏။

ရှု​ရိ​အ​မျိုး​သား​တို့​ဒု​တိ​ယ​အ​ကြိမ်​တိုက်​ခိုက်​ခြင်း

23 ရှု​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင်၏​ကျွန်​တို့​က​လည်း၊ သူ​တို့၏​ဘု​ရား​သည် တောင်​ကို​သာ​အ​စိုး​ရ​သော​ဘု​ရား​ဖြစ်၏။ ထို​ကြောင့် သူ​တို့​သည် ငါ​တို့​ကို​နိုင်​ပါ၏။ ငါ​တို့​သည် လွင်​ပြင်၌ တစ်​ခါ​တိုက်​ကြ​ကုန်​အံ့။ ထို​သို့​တိုက်​လျှင် စင်​စစ်​နိုင်​ကြ​လိမ့်​မည်။ 24 မင်း​ကြီး​အ​ပေါင်း​တို့​ကို​လည်း ပယ်၍ သူ​တို့​အ​ရာ၌ ဗိုလ်​ချုပ်​တို့​ကို​ခန့်​ထား​တော်​မူ​ပါ။ 25 ရှုံး​သော​မြင်း​တပ်၊ ရ​ထား​တပ်​နှင့်​အ​မျှ များ​သော​တပ်​ကို​ခင်း​ကျင်း​တော်​မူ​ပါ။ လွင်​ပြင်၌​တိုက်၍ ဆက်​ဆက်​နိုင်​ကြ​ပါ​လိမ့်​မည်​ဟု လျှောက်​ထား​သော​စ​ကား​ကို ရှင်​ဘု​ရင်​သည် နား​ထောင်၍ စီ​ရင်​လေ၏။ 26 နှစ်​လည်​သော​အ​ခါ ဗင်္ဟာ​ဒဒ်​မင်း​သည် ရှု​ရိ​လူ​တို့​ကို​ရေ​တွက်၍ ဣ​သ​ရေ​လ​ပြည်​သား​တို့​ကို စစ်​တိုက်​အံ့​သော​ငှာ၊ အာ​ဖက်​မြို့​သို့ ချီ​သွား၏။ 27 ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည်​စာ​ရင်း​ဝင်၍ ရိ​က္ခာ​ကို​ပြင်​ဆင်​ပြီး​မှ စစ်​ချီ​ကြ၏။ ရှု​ရိ​လူ​တို့​သည် တစ်​ပြည်​လုံး​အ​နှံ့​အ​ပြား​နေ​လျက်၊ သူ​တို့​ရှေ့​မှာ ဣ​သ​ရေ​လ​လူ​တို့​သည် ငယ်​သော​ဆိတ်​သ​ငယ်​နှစ်​စု​ကဲ့​သို့ တပ်​ချ​ကြ၏။