Ezequiel 33

1 וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ 2 בֶּן־אָדָ֗ם דַּבֵּ֤ר אֶל־בְּנֵֽי־עַמְּךָ֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם אֶ֕רֶץ כִּֽי־אָבִ֥יא עָלֶ֖יהָ חָ֑רֶב וְלָקְח֨וּ עַם־הָאָ֜רֶץ אִ֤ישׁ אֶחָד֙ מִקְצֵיהֶ֔ם וְנָתְנ֥וּ אֹת֛וֹ לָהֶ֖ם לְצֹפֶֽה׃ 3 וְרָאָ֥ה אֶת־הַחֶ֖רֶב בָּאָ֣ה עַל־הָאָ֑רֶץ וְתָקַ֥ע בַּשּׁוֹפָ֖ר וְהִזְהִ֥יר אֶת־הָעָֽם׃ 4 וְשָׁמַ֨ע הַשֹּׁמֵ֜עַ אֶת־ק֤וֹל הַשּׁוֹפָר֙ וְלֹ֣א נִזְהָ֔ר וַתָּ֥בוֹא חֶ֖רֶב וַתִּקָּחֵ֑הוּ דָּמ֥וֹ בְרֹאשׁ֖וֹ יִֽהְיֶֽה׃ 5 אֵת֩ ק֨וֹל הַשּׁוֹפָ֤ר שָׁמַע֙ וְלֹ֣א נִזְהָ֔ר דָּמ֖וֹ בּ֣וֹ יִֽהְיֶ֑ה וְה֥וּא נִזְהָ֖ר נַפְשׁ֥וֹ מִלֵּֽט׃ 6 וְ֠הַצֹּפֶה כִּֽי־יִרְאֶ֨ה אֶת־הַחֶ֜רֶב בָּאָ֗ה וְלֹֽא־תָקַ֤ע בַּשּׁוֹפָר֙ וְהָעָ֣ם לֹֽא־נִזְהָ֔ר וַתָּב֣וֹא חֶ֔רֶב וַתִּקַּ֥ח מֵהֶ֖ם נָ֑פֶשׁ ה֚וּא בַּעֲוֺנ֣וֹ נִלְקָ֔ח וְדָמ֖וֹ מִיַּֽד־הַצֹּפֶ֥ה אֶדְרֹֽשׁ׃ ס 7 וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֔ם צֹפֶ֥ה נְתַתִּ֖יךָ לְבֵ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וְשָׁמַעְתָּ֤ מִפִּי֙ דָּבָ֔ר וְהִזְהַרְתָּ֥ אֹתָ֖ם מִמֶּֽנִּי׃ 8 בְּאָמְרִ֣י לָרָשָׁ֗ע רָשָׁע֙ מ֣וֹת תָּמ֔וּת וְלֹ֣א דִבַּ֔רְתָּ לְהַזְהִ֥יר רָשָׁ֖ע מִדַּרְכּ֑וֹ ה֤וּא רָשָׁע֙ בַּעֲוֺנ֣וֹ יָמ֔וּת וְדָמ֖וֹ מִיָּדְךָ֥ אֲבַקֵּֽשׁ׃ 9 וְ֠אַתָּה כִּֽי־הִזְהַ֨רְתָּ רָשָׁ֤ע מִדַּרְכּוֹ֙ לָשׁ֣וּב מִמֶּ֔נָּה וְלֹא־שָׁ֖ב מִדַּרְכּ֑וֹ ה֚וּא בַּעֲוֺנ֣וֹ יָמ֔וּת וְאַתָּ֖ה נַפְשְׁךָ֥ הִצַּֽלְתָּ׃ ס 10 וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֗ם אֱמֹר֙ אֶל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כֵּ֤ן אֲמַרְתֶּם֙ לֵאמֹ֔ר כִּֽי־פְשָׁעֵ֥ינוּ וְחַטֹּאתֵ֖ינוּ עָלֵ֑ינוּ וּבָ֛ם אֲנַ֥חְנוּ נְמַקִּ֖ים וְאֵ֥יךְ נִֽחְיֶֽה׃ 11 אֱמֹ֨ר אֲלֵיהֶ֜ם חַי־אָ֣נִי ׀ נְאֻ֣ם ׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אִם־אֶחְפֹּץ֙ בְּמ֣וֹת הָרָשָׁ֔ע כִּ֣י אִם־בְּשׁ֥וּב רָשָׁ֛ע מִדַּרְכּ֖וֹ וְחָיָ֑ה שׁ֣וּבוּ שׁ֜וּבוּ מִדַּרְכֵיכֶ֧ם הָרָעִ֛ים וְלָ֥מָּה תָמ֖וּתוּ בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃ פ 12 וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֗ם אֱמֹ֤ר אֶל־בְּנֵֽי־עַמְּךָ֙ צִדְקַ֣ת הַצַּדִּ֗יק לֹ֤א תַצִּילֶ֨נּוּ֙ בְּי֣וֹם פִּשְׁע֔וֹ וְרִשְׁעַ֤ת הָֽרָשָׁע֙ לֹֽא־יִכָּ֣שֶׁל בָּ֔הּ בְּי֖וֹם שׁוּב֣וֹ מֵֽרִשְׁע֑וֹ וְצַדִּ֗יק לֹ֥א יוּכַ֛ל לִֽחְי֥וֹת בָּ֖הּ בְּי֥וֹם חֲטֹאתֽוֹ׃ 13 בְּאָמְרִ֤י לַצַּדִּיק֙ חָיֹ֣ה יִֽחְיֶ֔ה וְהֽוּא־בָטַ֥ח עַל־צִדְקָת֖וֹ וְעָ֣שָׂה עָ֑וֶל כָּל־צדקתו לֹ֣א תִזָּכַ֔רְנָה וּבְעַוְל֥וֹ אֲשֶׁר־עָשָׂ֖ה בּ֥וֹ יָמֽוּת׃ 14 וּבְאָמְרִ֥י לָֽרָשָׁ֖ע מ֣וֹת תָּמ֑וּת וְשָׁב֙ מֵֽחַטָּאת֔וֹ וְעָשָׂ֥ה מִשְׁפָּ֖ט וּצְדָקָֽה׃ 15 חֲבֹ֨ל יָשִׁ֤יב רָשָׁע֙ גְּזֵלָ֣ה יְשַׁלֵּ֔ם בְּחֻקּ֤וֹת הַֽחַיִּים֙ הָלַ֔ךְ לְבִלְתִּ֖י עֲשׂ֣וֹת עָ֑וֶל חָי֥וֹ יִֽחְיֶ֖ה לֹ֥א יָמֽוּת׃ 16 כָּל־חטאתו אֲשֶׁ֣ר חָטָ֔א לֹ֥א תִזָּכַ֖רְנָה ל֑וֹ מִשְׁפָּ֧ט וּצְדָקָ֛ה עָשָׂ֖ה חָי֥וֹ יִֽחְיֶֽה׃ 17 וְאָמְרוּ֙ בְּנֵ֣י עַמְּךָ֔ לֹ֥א יִתָּכֵ֖ן דֶּ֣רֶךְ אֲדֹנָ֑י וְהֵ֖מָּה דַּרְכָּ֥ם לֹֽא־יִתָּכֵֽן׃ 18 בְּשׁוּב־צַדִּ֥יק מִצִּדְקָת֖וֹ וְעָ֣שָׂה עָ֑וֶל וּמֵ֖ת בָּהֶֽם׃ 19 וּבְשׁ֤וּב רָשָׁע֙ מֵֽרִשְׁעָת֔וֹ וְעָשָׂ֥ה מִשְׁפָּ֖ט וּצְדָקָ֑ה עֲלֵיהֶ֖ם ה֥וּא יִֽחְיֶֽה׃ 20 וַאֲמַרְתֶּ֕ם לֹ֥א יִתָּכֵ֖ן דֶּ֣רֶךְ אֲדֹנָ֑י אִ֧ישׁ כִּדְרָכָ֛יו אֶשְׁפּ֥וֹט אֶתְכֶ֖ם בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל פ 21 וַיְהִ֞י בִּשְׁתֵּ֧י עֶשְׂרֵ֣ה שָׁנָ֗ה בָּעֲשִׂרִ֛י בַּחֲמִשָּׁ֥ה לַחֹ֖דֶשׁ לְגָלוּתֵ֑נוּ בָּא־אֵלַ֨י הַפָּלִ֧יט מִירוּשָׁלִַ֛ם לֵאמֹ֖ר הֻכְּתָ֥ה הָעִֽיר׃ 22 וְיַד־יְהוָה֩ הָיְתָ֨ה אֵלַ֜י בָּעֶ֗רֶב לִפְנֵי֙ בּ֣וֹא הַפָּלִ֔יט וַיִּפְתַּ֣ח אֶת־פִּ֔י עַד־בּ֥וֹא אֵלַ֖י בַּבֹּ֑קֶר וַיִּפָּ֣תַח פִּ֔י וְלֹ֥א נֶאֱלַ֖מְתִּי עֽוֹד׃ פ 23 וַיְהִ֥י דְבַר־יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ 24 בֶּן־אָדָ֗ם יֹ֠שְׁבֵי הֶחֳרָב֨וֹת הָאֵ֜לֶּה עַל־אַדְמַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ אֹמְרִ֣ים לֵאמֹ֔ר אֶחָד֙ הָיָ֣ה אַבְרָהָ֔ם וַיִּירַ֖שׁ אֶת־הָאָ֑רֶץ וַאֲנַ֣חְנוּ רַבִּ֔ים לָ֛נוּ נִתְּנָ֥ה הָאָ֖רֶץ לְמוֹרָשָֽׁה׃ ס 25 לָכֵן֩ אֱמֹ֨ר אֲלֵיהֶ֜ם כֹּֽה־אָמַ֣ר ׀ אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה עַל־הַדָּ֧ם ׀ תֹּאכֵ֛לוּ וְעֵינֵכֶ֛ם תִּשְׂא֥וּ אֶל־גִּלּוּלֵיכֶ֖ם וְדָ֣ם תִּשְׁפֹּ֑כוּ וְהָאָ֖רֶץ תִּירָֽשׁוּ׃ 26 עֲמַדְתֶּ֤ם עַֽל־חַרְבְּכֶם֙ עֲשִׂיתֶ֣ן תּוֹעֵבָ֔ה וְאִ֛ישׁ אֶת־אֵ֥שֶׁת רֵעֵ֖הוּ טִמֵּאתֶ֑ם וְהָאָ֖רֶץ תִּירָֽשׁוּ׃ ס 27 כֹּֽה־תֹאמַ֨ר אֲלֵהֶ֜ם כֹּה־אָמַ֨ר אֲדֹנָ֣י יְהוִה֮ חַי־אָנִי֒ אִם־לֹ֞א אֲשֶׁ֤ר בֶּֽחֳרָבוֹת֙ בַּחֶ֣רֶב יִפֹּ֔לוּ וַֽאֲשֶׁר֙ עַל־פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶ֔ה לַחַיָּ֥ה נְתַתִּ֖יו לְאָכְל֑וֹ וַאֲשֶׁ֛ר בַּמְּצָד֥וֹת וּבַמְּעָר֖וֹת בַּדֶּ֥בֶר יָמֽוּתוּ׃ 28 וְנָתַתִּ֤י אֶת־הָאָ֨רֶץ֙ שְׁמָמָ֣ה וּמְשַׁמָּ֔ה וְנִשְׁבַּ֖ת גְּא֣וֹן עֻזָּ֑הּ וְשָֽׁמְמ֛וּ הָרֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֵ֥ין עוֹבֵֽר׃ 29 וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֑ה בְּתִתִּ֤י אֶת־הָאָ֨רֶץ֙ שְׁמָמָ֣ה וּמְשַׁמָּ֔ה עַ֥ל כָּל־תּוֹעֲבֹתָ֖ם אֲשֶׁ֥ר עָשֽׂוּ׃ ס 30 וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֔ם בְּנֵ֣י עַמְּךָ֗ הַנִּדְבָּרִ֤ים בְּךָ֙ אֵ֣צֶל הַקִּיר֔וֹת וּבְפִתְחֵ֖י הַבָּתִּ֑ים וְדִבֶּר־חַ֣ד אֶת־אַחַ֗ד אִ֤ישׁ אֶת־אָחִיו֙ לֵאמֹ֔ר בֹּֽאוּ־נָ֣א וְשִׁמְע֔וּ מָ֣ה הַדָּבָ֔ר הַיּוֹצֵ֖א מֵאֵ֥ת יְהוָֽה׃ 31 וְיָב֣וֹאוּ אֵ֠לֶיךָ כִּמְבוֹא־עָ֞ם וְיֵשְׁב֤וּ לְפָנֶ֨יךָ֙ עַמִּ֔י וְשָֽׁמְעוּ֙ אֶת־דְּבָרֶ֔יךָ וְאוֹתָ֖ם לֹ֣א יַֽעֲשׂ֑וּ כִּֽי־עֲגָבִ֤ים בְּפִיהֶם֙ הֵ֣מָּה עֹשִׂ֔ים אַחֲרֵ֥י בִצְעָ֖ם לִבָּ֥ם הֹלֵֽךְ׃ 32 וְהִנְּךָ֤ לָהֶם֙ כְּשִׁ֣יר עֲגָבִ֔ים יְפֵ֥ה ק֖וֹל וּמֵטִ֣ב נַגֵּ֑ן וְשָֽׁמְעוּ֙ אֶת־דְּבָרֶ֔יךָ וְעֹשִׂ֥ים אֵינָ֖ם אוֹתָֽם׃ 33 וּבְבֹאָ֑הּ הִנֵּ֣ה בָאָ֔ה וְיָ֣דְע֔וּ כִּ֥י נָבִ֖יא הָיָ֥ה בְתוֹכָֽם׃ ס

ကင်း​စောင့်​အ​ဖြစ်​ခန့်​ထား​ခြင်း

1 တစ်​ဖန် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​နှုတ်​က​ပတ်​တော်​သည် ငါ့​ဆီ​သို့​ရောက်​လာ၍၊ 2 အ​ချင်း​လူ​သား၊ သင်၏​အ​မျိုး​သား​ချင်း​တို့​အား ဟော​ပြော၍ ဆင့်​ဆို​ရ​မည်​မှာ၊ ငါ​သည် တစ်​စုံ​တစ်​ခု​သော​ပြည်​သို့ ဓား​ဘေး​ရောက်​စေ​သော​အ​ခါ၊ ပြည်​သား​တို့​သည် ပြည်​သား​တစ်​ယောက်​ကို ယူ၍ ကင်း​စောင့်​ထား​ပြီး​မှ၊ 3 ထို​သူ​သည် ဓား​ဘေး​ရောက်​သည်​ကို မြင်​လျက် တံ​ပိုး​မှုတ်၍ သ​တိ​ပေး​သော်​လည်း၊ 4 တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​သော​သူ​သည် တံ​ပိုး​မှုတ်​သံ​ကို ကြား​လျက်​နှင့် အ​မှု​မ​ထား၊ ဓား​ဘေး​ရောက်၍ သူ၏​အ​သက်​ဆုံး​လျှင်၊ ထို​သူ​သည် ကိုယ်​အ​သက်​ဆုံး​သော အ​ပြစ်​ကို ကိုယ်​တိုင်​ခံ​ရ​မည်။ 5 တံ​ပိုး​မှုတ်​သံ​ကို​ကြား၍ အ​မှု​မ​ထား​သော​ကြောင့်၊ ကိုယ်​အ​သက်​ဆုံး​သော​အ​ပြစ်​ကို ကိုယ်​တိုင်​ခံ​ရ​မည်။ အ​မှု​ထား​သော​သူ​မူ​ကား၊ ကိုယ်​အ​သက်​ကို ကယ်​တင်​လိမ့်​မည်။ 6 သို့​မ​ဟုတ် ကင်း​စောင့်​ထား​သော​သူ​သည် ဓား​ဘေး​ရောက်​ကြောင်း​ကို မြင်​လျက် တံ​ပိုး​မ​မှုတ်၊ ပြည်​သား​တို့​အား အ​သိ​မ​ပေး​သော​ကြောင့် ဓား​ဘေး​ရောက်၍ တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​သော​သူ အ​သက်​ဆုံး​လျှင်၊ ထို​သူ​သည် မိ​မိ​အ​ပြစ်​ကြောင့် အ​သက်​ဆုံး​သော်​လည်း၊ သူ၏​အ​သက်​ကို ကင်း​စောင့်​သော​သူ၌ ငါ​တောင်း​မည်။ 7 ထို​အ​တူ၊ အ​ချင်း​လူ​သား၊ သင့်​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၌ ကင်း​စောင့်​စေ​ခြင်း​ငှာ ငါ​ခန့်​ထား​သော​ကြောင့်၊ သင်​သည် ငါ၏ နှုတ်​ထွက်​စ​ကား​ကို နာ​ခံ၍ သူ​တို့​ကို သ​တိ​ပေး​ရ​မည်။ 8 ငါ​သည် လူ​ဆိုး​အား၊ အို လူ​ဆိုး၊ အ​ကယ်​စင်​စစ် သင်​သည် အ​သေ​ခံ​ရ​မည်​ဟု ဆို​သော​အ​ခါ ဆိုး​သော​သူ​ကို သူ၏​လမ်း​မှ လွှဲ​စေ​ခြင်း​ငှာ သင်​သည် သ​တိ​မ​ပေး​လျှင်၊ ထို​လူ​ဆိုး​သည် မိ​မိ​အ​ပြစ်​ကြောင့် အ​သက်​ဆုံး​လိမ့်​မည်။ သို့​ရာ​တွင်၊ သူ၏​အ​သက်​ကို သင်၌​ငါ​တောင်း​မည်။ 9 သို့​မ​ဟုတ်၊ လူ​ဆိုး​ကို​သူ၏​လမ်း​မှ​လွှဲ​စေ​ခြင်း​ငှာ သင်​သည် သ​တိ​ပေး၍ သူ​သည်​မ​လွှဲ​ဘဲ​နေ​လျှင်၊ မိ​မိ​အ​ပြစ်​ကြောင့် အ​သက်​ဆုံး​သော်​လည်း၊ သင်​သည် ကိုယ်​အ​သက်​ကို ကယ်​တင်​ပြီ။

ထာ​ရ​ဘု​ရား၏​တ​ရား​မျှ​တ​ခြင်း

10 သို့​ဖြစ်၍၊ အ​ချင်း​လူ​သား၊ ဣ​သ​ရေ​လ အ​မျိုး​သား​တို့​အား ဟော​ပြော​ရ​မည်​မှာ၊ ငါ​တို့​သည် ကိုယ်​ပြု​မိ​သော ဒု​စ​ရိုက်​အ​ပြစ်​ကို ခံ​ရ​သ​ဖြင့် အား​လျော့​သည်​ဖြစ်၍၊ အ​ဘယ်​သို့ အ​သက်​ရှင်​နိုင်​ပါ​မည်​နည်း​ဟု သင်​တို့​ဆို​ကြ​သော်၊ 11 အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ ငါ​အ​သက်​ရှင်​သည်​အ​တိုင်း၊ ဆိုး​သော​သူ​သည် အ​သေ​ခံ​ခြင်း​အ​မှု​ကို ငါ​နှစ်​သက်​သည် မ​ဟုတ်။ ဆိုး​သော​သူ​သည် မိ​မိ​ဆိုး​သော​လမ်း​မှ​လွှဲ၍ အ​သက်​ရှင်​ခြင်း​အ​မှု​ကို​သာ ငါ​နှစ်​သက်၏။ အို ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့၊ သင်​တို့​လိုက်​သော လမ်း​ဆိုး​မှ လွှဲ​ကြ​လော့။ လွှဲ​ကြ​လော့။ အ​ဘယ်​ကြောင့် အ​သေ​ခံ​လို​ကြ​သ​နည်း။ 12 သို့​ဖြစ်၍၊ အ​ချင်း​လူ​သား၊ သင်၏​အ​မျိုး​သား​ချင်း​တို့​အား ဟော​ပြော​ရ​မည်​မှာ၊ ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ​သည် ဖောက်​ပြန်​လျှင်၊ အ​ရင်​ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​အ​မှု​သည် သူ့​ကို ကယ်​တင်​ရ​မည်​မ​ဟုတ်။ ဆိုး​သော​သူ​သည် ဆိုး​သော​အ​မှု​ကို​ရှောင်​လျှင်၊ အ​ရင်​ဆိုး​သော​အ​မှု​ကြောင့် ပျက်​စီး​ခြင်း​သို့ ရောက်​ရ​မည်​မ​ဟုတ်။ ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ​သည် ပြစ်​မှား​သော​နေ့၌ အ​သက်​ရှင်​ရ​သော​အ​ခွင့် မ​ရှိ​ရ။ 13 ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ​သည် စင်​စစ် အ​သက်​ရှင်​ရ​လိမ့်​မည်​ဟု ငါ​ဆို​သော်​လည်း၊ သူ​သည် မိ​မိ​ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​ကို ကိုး​စား၍ ဒု​စ​ရိုက်​ကို​ပြု​မိ​လျှင်၊ အ​ရင်​ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​အ​မှု တစ်​စုံ​တစ်​ခု​ကို​မျှ မ​အောက်​မေ့​ရ။ ပြု​မိ​သော ဒု​စ​ရိုက်​ကြောင့် အ​သေ​ခံ​ရ​လိမ့်​မည်။ 14 တစ်​ဖန်​ဆိုး​သော​သူ​အား သင်​သည် စင်​စစ်​အ​သေ​ခံ​ရ​လိမ့်​မည်​ဟု ငါ​ဆို​သော်​လည်း၊ ထို​သူ​သည် မိ​မိ​ဒု​စ​ရိုက်​ကို​ရှောင်၍၊ တ​ရား​သော​အ​မှု၊ ဖြောင့်​မတ်​သော​အ​မှု​ကို ပြု​လျက်၊ 15 ပေါင်​ထား​သော​ဥ​စ္စာ​ကို မ​သို​ထား၊ လု​ယူ​သော​ဥ​စ္စာ​ကို ပြန်​ပေး​လျက်၊ အ​ဓ​မ္မ​အ​မှု​ကို မ​ပြု​ဘဲ အ​သက်​ရှင်​ရာ ပ​ညတ်​တ​ရား​လမ်း​သို့ လိုက်​လျှင်၊ အ​သေ​မ​ခံ​ရ​ဘဲ စင်​စစ်​အ​သက်​ရှင်​ရ​လိမ့်​မည်။ 16 ပြု​မိ​သော ဒု​စ​ရိုက်​အ​ပြစ် တစ်​စုံ​တစ်​ခု​ကို​မျှ သူ၌​မ​တင်။ တ​ရား​သော​အ​မှု၊ ဖြောင့်​မတ်​သော​အ​မှု​ကို ပြု​သော​ကြောင့် စင်​စစ် အ​သက်​ရှင်​ရ​လိမ့်​မည်။ 17 သို့​သော်​လည်း၊ သင်၏​အ​မျိုး​သား​ချင်း​တို့​က၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား စီ​ရင်​ချက်​မ​ဖြောင့်​ဟု ဆို​ကြ​သည်​ဖြစ်၍၊ သူ​တို့​စီ​ရင်​ချက် မ​ဖြောင့်​ပါ​တ​ကား။ 18 ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ​သည် မိ​မိ​ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​ကို စွန့်၍ ဒု​စ​ရိုက်​ကို​ပြု​မိ​လျှင်၊ ထို​ဒု​စ​ရိုက်​အ​ပြစ်​ကြောင့် အ​သေ​ခံ​ရ​လိမ့်​မည်။ 19 ဆိုး​သော​သူ​မူ​ကား၊ မိ​မိ​ဒု​စ​ရိုက်​ကို ရှောင်၍ တ​ရား​သော​အ​မှု၊ ဖြောင့်​မတ်​သော​အ​မှု​ကို ပြု​လျှင်၊ ထို​အ​မှု​ကြောင့် အ​သက်​ရှင်​ရ​လိမ့်​မည်။ 20 သို့​သော်​လည်း၊ သင်​တို့​က၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား စီ​ရင်​ချက်​မ​ဖြောင့်​ဟု ဆို​ကြ​သည်​တ​ကား။ အို ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့၊ သင်​တို့​အ​သီး​အ​သီး ပြု​ကြ​သည်​အ​တိုင်း ငါ​စီ​ရင်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။

ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​ကျ​ဆုံး​ခြင်း

21 သိမ်း​သွား​ရာ သ​က္က​ရာဇ်​တစ်​ဆယ်​နှစ်​ခု၊ ဒ​သ​မ​လ ငါး​ရက်​နေ့​တွင်၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​မှ ပြေး၍​လွတ်​သော သူ​တစ်​ယောက်​သည် ငါ့​ထံ​သို့​ရောက်​လာ၍၊ မြို့​ကို​လုပ်​ကြံ​ပြီ​ဟု သ​တင်း​ကြား​ပြော၏။*၄​ရာ၊ ၂၅:၃-၁၀။ ယေ၊ ၃၉:၂-၈၊၅၂:၄-၁၄။22 ထို​သူ​မ​ရောက်​မီ ညဉ့်​ဦး​မှ​စ၍ သူ​ရောက်​သော နံ​နက်​အ​ချိန်​တိုင်​အောင်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် လက်​တော်​ကို ငါ့​အ​ပေါ်၌​တင်၍ ငါ့​နှုတ်​ကို​ဖွင့်​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ ငါ​သည် စ​ကား​မ​ပြော​ဘဲ နေ​ရ​သော​အ​ချိန်​လွန်၍ ဟော​ပြော​ရ၏။

လူ​တို့​၏​အ​ပြစ်​များ

23 ထို​အ​ခါ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ နှုတ်​က​ပတ်​တော်​သည် ငါ့​ဆီ​သို့ ရောက်​လာ၍၊ 24 အ​ချင်း​လူ​သား၊ ပျက်​စီး​သော ဣ​သ​ရေ​လ​ပြည်၌ နေ​သေး​သော​သူ​တို့​က၊ အာ​ဗြ​ဟံ​သည် လူ​တစ်​ဦး​တည်း ဖြစ်​သော်​လည်း ဤ​ပြည်​ကို အ​မွေ​ခံ​ရ၏။ ငါ​တို့​မူ​ကား အ​များ​ဖြစ်​ကြ၏။ ငါ​တို့​အ​မွေ​ခံ​ရာ​ဖို့ ပေး​တော်​မူ​ပြီ​ဟု ဆို​ကြ​သော်၊ 25 သင်​သည် အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အ​မိန့်​တော်​ကို ဆင့်​ဆို​ရ​မည်​မှာ၊ သင်​တို့​သည် အ​သွေး​နှင့်​တ​ကွ အ​မဲ​သား​ကို​စား​လျက်၊ ရုပ်​တု​တို့​ကို ဖူး​မြော်​လျက်၊ လူ​အ​သက်​ကို​လည်း သတ်​လျက်​နှင့်​ပင်၊ ဤ​ပြည်​ကို ပိုင်​ရ​ကြ​မည်​လော။ 26 ဓား​ကို ခို​လှုံ​လျက်၊ စက်​ဆုပ်​ဖွယ်​သော​အ​မှု​ကို ပြု​လျက်၊ အိမ်​နီး​ချင်း​မ​ယား​ကို ပြစ်​မှား​လျက်​နှင့်​ပင်၊ ဤ​ပြည်​ကို ပိုင်​ရ​ကြ​မည်​လော။ 27 တစ်​ဖန် အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ အ​မိန့်​တော်​ကို ဆင့်​ဆို​ရ​မည်​မှာ၊ ငါ​အ​သက်​ရှင်​သည်​အ​တိုင်း၊ ပျက်​စီး​သော အ​ရပ်၌​နေ​သော သူ​တို့​သည် ဓား​ဖြင့်​လဲ၍ သေ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ လွင်​ပြင်၌​ရှိ​သော သူ​တို့​ကို ငါ​သည်​သား​ရဲ၌​အပ်၍ ကိုက်​စား​စေ​မည်။ ရဲ​တိုက်​ဥ​မင်၌​ရှိ​သော သူ​တို့​သည် ကာ​လ​နာ​နှင့် သေ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 28 တစ်​ပြည်​လုံး​ကို ငါ​သုတ်​သင်​ပယ်​ရှင်း​သ​ဖြင့်၊ သူ့​အ​စွမ်း​သ​တ္တိ၏​ဂုဏ်​အ​သ​ရေ​ကုန်၍၊ အ​ဘယ်​သူ​မျှ မ​လျှောက်​မ​သွား​ရ​အောင်၊ ဣ​သ​ရေ​လ​တောင်​တို့​သည် လူ​ဆိတ်​ညံ​လျက် ရှိ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 29 ပြည်​သား​တို့​သည် ပြု​မိ​သော စက်​ဆုပ်​ဖွယ်​အ​မှု အ​လုံး​စုံ​တို့​ကြောင့်၊ ထို​ပြည်​ကို ငါ​သုတ်​သင် ပယ်​ရှင်း​သော​အ​ခါ၊ ငါ​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ဖြစ်​ကြောင်း သူ​တို့ သိ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။

30 ထို​မှ​တစ်​ပါး၊ အ​ချင်း​လူ​သား၊ သင်၏​အ​မျိုး​သား​ချင်း​တို့​က၊ ငါ​တို့​သွား​ကြ​ကုန်​အံ့။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် အ​ဘယ်​သို့ ဗျာ​ဒိတ်​ပေး​တော်​မူ​သည်​ကို ကြား​ကြ​ကုန်​အံ့​ဟု၊ ထ​ရံ​နား၊ အိမ်​တံ​ခါး​နား​မှာ သင့်​ကို​ရည်​မှတ်၍ တစ်​ယောက်​ကို​တစ်​ယောက် ပြော​တတ်​ကြ၏။ 31 ငါ၏​လူ​ကဲ့​သို့ သင့်​ထံ​သို့​လာ၍၊ ငါ၏​လူ​ကဲ့​သို့ သင့်​ရှေ့​မှာ​ထိုင်​လျက်၊ သင်၏​စ​ကား​ကို ကြား​သော်​လည်း၊ နား​မ​ထောင်​ဘဲ​နေ​ကြ၏။ အ​လွန်​ချစ်​ဖွယ်​သော​လ​က္ခ​ဏာ​ကို နှုတ်​နှင့်​ပြ​သော်​လည်း၊ စိတ်​နှ​လုံး​မူ​ကား လော​ကီ​ဥ​စ္စာ​ကို စွဲ​လမ်း​လျက်​ရှိ၏။ 32 သင်၏​စ​ကား​သည်၊ ကောင်း​မွန်​စွာ​တီး၍ သာ​ယာ​သော​အ​သံ​နှင့် ပြည့်​စုံ​သော​သူ​ဆို​သော၊ နှစ်​သက်​ဖွယ်​သော သီ​ချင်း​ကဲ့​သို့ သူ​တို့၌​ဖြစ်၍၊ သူ​တို့​သည် ကြား​ရ​သော်​လည်း နား​မ​ထောင်​တတ်​ကြ။ 33 သို့​ရာ​တွင်၊ အ​မှု​ရောက်​လိမ့်​မည်။ အ​မှု​ရောက်​သော​အ​ခါ သူ​တို့​တွင်​ပ​ရော​ဖက်​ရှိ​ဖူး​သည်​ကို သူ​တို့​သိ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။