Pular para o conteúdo
Publicidade Remover anúncios

Ezekiel 46

WLC · Westminster Leningrad Codex

1 כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ שַׁ֜עַר הֶחָצֵ֤ר הַפְּנִימִית֙ הַפֹּנֶ֣ה קָדִ֔ים יִהְיֶ֣ה סָג֔וּר שֵׁ֖שֶׁת יְמֵ֣י הַֽמַּעֲשֶׂ֑ה וּבְי֤וֹם הַשַּׁבָּת֙ יִפָּתֵ֔חַ וּבְי֥וֹם הַחֹ֖דֶשׁ יִפָּתֵֽחַ׃ 2 וּבָ֣א הַנָּשִׂ֡יא דֶּרֶךְ֩ אוּלָ֨ם הַשַּׁ֜עַר מִח֗וּץ וְעָמַד֙ עַל־מְזוּזַ֣ת הַשַּׁ֔עַר וְעָשׂ֣וּ הַכֹּהֲנִ֗ים אֶת־עֽוֹלָתוֹ֙ וְאֶת־שְׁלָמָ֔יו וְהִֽשְׁתַּחֲוָ֛ה עַל־מִפְתַּ֥ן הַשַּׁ֖עַר וְיָצָ֑א וְהַשַּׁ֥עַר לֹֽא־יִסָּגֵ֖ר עַד־הָעָֽרֶב׃ 3 וְהִשְׁתַּחֲו֣וּ עַם־הָאָ֗רֶץ פֶּ֚תַח הַשַּׁ֣עַר הַה֔וּא בַּשַּׁבָּת֖וֹת וּבֶחֳדָשִׁ֑ים לִפְנֵ֖י יְהוָֽה׃ 4 וְהָ֣עֹלָ֔ה אֲשֶׁר־יַקְרִ֥ב הַנָּשִׂ֖יא לַֽיהוָ֑ה בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֗ת שִׁשָּׁ֧ה כְבָשִׂ֛ים תְּמִימִ֖ם וְאַ֥יִל תָּמִֽים׃ 5 וּמִנְחָה֙ אֵיפָ֣ה לָאַ֔יִל וְלַכְּבָשִׂ֥ים מִנְחָ֖ה מַתַּ֣ת יָד֑וֹ וְשֶׁ֖מֶן הִ֥ין לָאֵיפָֽה׃ 6 וּבְי֣וֹם הַחֹ֔דֶשׁ פַּ֥ר בֶּן־בָּקָ֖ר תְּמִימִ֑ם וְשֵׁ֧שֶׁת כְּבָשִׂ֛ם וָאַ֖יִל תְּמִימִ֥ם יִהְיֽוּ׃ 7 וְאֵיפָ֨ה לַפָּ֜ר וְאֵיפָ֤ה לָאַ֨יִל֙ יַעֲשֶׂ֣ה מִנְחָ֔ה וְלַ֨כְּבָשִׂ֔ים כַּאֲשֶׁ֥ר תַּשִּׂ֖יג יָד֑וֹ וְשֶׁ֖מֶן הִ֥ין לָאֵיפָֽה׃ 8 וּבְב֖וֹא הַנָּשִׂ֑יא דֶּ֣רֶךְ אוּלָ֤ם הַשַּׁ֨עַר֙ יָב֔וֹא וּבְדַרְכּ֖וֹ יֵצֵֽא׃ 9 וּבְב֨וֹא עַם־הָאָ֜רֶץ לִפְנֵ֣י יְהוָה֮ בַּמּֽוֹעֲדִים֒ הַבָּ֡א דֶּרֶךְ־שַׁ֨עַר צָפ֜וֹן לְהִֽשְׁתַּחֲוֺ֗ת יֵצֵא֙ דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב וְהַבָּא֙ דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב יֵצֵ֖א דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר צָפ֑וֹנָה לֹ֣א יָשׁ֗וּב דֶּ֤רֶךְ הַשַּׁ֨עַר֙ אֲשֶׁר־בָּ֣א ב֔וֹ כִּ֥י נִכְח֖וֹ יצאו׃ 10 וְֽהַנָּשִׂ֑יא בְּתוֹכָ֤ם בְּבוֹאָם֙ יָב֔וֹא וּבְצֵאתָ֖ם יֵצֵֽאוּ׃ 11 וּבַחַגִּ֣ים וּבַמּוֹעֲדִ֗ים תִּהְיֶ֤ה הַמִּנְחָה֙ אֵיפָ֤ה לַפָּר֙ וְאֵיפָ֣ה לָאַ֔יִל וְלַכְּבָשִׂ֖ים מַתַּ֣ת יָד֑וֹ וְשֶׁ֖מֶן הִ֥ין לָאֵיפָֽה׃ ס 12 וְכִֽי־יַעֲשֶׂה֩ הַנָּשִׂ֨יא נְדָבָ֜ה עוֹלָ֣ה אֽוֹ־שְׁלָמִים֮ נְדָבָ֣ה לַֽיהוָה֒ וּפָ֣תַֽח ל֗וֹ אֶת הַשַּׁ֨עַר֙ הַפֹּנֶ֣ה קָדִ֔ים וְעָשָׂ֤ה אֶת־עֹֽלָתוֹ֙ וְאֶת־שְׁלָמָ֔יו כַּאֲשֶׁ֥ר יַעֲשֶׂ֖ה בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וְיָצָ֛א וְסָגַ֥ר אֶת־הַשַּׁ֖עַר אַחֲרֵ֥י צֵאתֽוֹ׃ 13 וְכֶ֨בֶשׂ בֶּן־שְׁנָת֜וֹ תָּמִ֗ים תַּעֲשֶׂ֥ה עוֹלָ֛ה לַיּ֖וֹם לַֽיהֹוָ֑ה בַּבֹּ֥קֶר בַּבֹּ֖קֶר תַּעֲשֶׂ֥ה אֹתֽוֹ׃ 14 וּמִנְחָה֩ תַעֲשֶׂ֨ה עָלָ֜יו בַּבֹּ֤קֶר בַּבֹּ֨קֶר֙ שִׁשִּׁ֣ית הָֽאֵיפָ֔ה וְשֶׁ֛מֶן שְׁלִישִׁ֥ית הַהִ֖ין לָרֹ֣ס אֶת־הַסֹּ֑לֶת מִנְחָה֙ לַֽיהוָ֔ה חֻקּ֥וֹת עוֹלָ֖ם תָּמִֽיד׃ 15 ועשו אֶת־הַכֶּ֧בֶשׂ וְאֶת־הַמִּנְחָ֛ה וְאֶת־הַשֶּׁ֖מֶן בַּבֹּ֣קֶר בַּבֹּ֑קֶר עוֹלַ֖ת תָּמִֽיד׃ פ 16 כֹּה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה כִּֽי־יִתֵּ֨ן הַנָּשִׂ֤יא מַתָּנָה֙ לְאִ֣ישׁ מִבָּנָ֔יו נַחֲלָת֥וֹ הִ֖יא לְבָנָ֣יו תִּֽהְיֶ֑ה אֲחֻזָּתָ֥ם הִ֖יא בְּנַחֲלָֽה׃ 17 וְכִֽי־יִתֵּ֨ן מַתָּנָ֜ה מִנַּחֲלָת֗וֹ לְאַחַד֙ מֵֽעֲבָדָ֔יו וְהָ֤יְתָה לּוֹ֙ עַד־שְׁנַ֣ת הַדְּר֔וֹר וְשָׁבַ֖ת לַנָּשִׂ֑יא אַ֚ךְ נַחֲלָת֔וֹ בָּנָ֖יו לָהֶ֥ם תִּהְיֶֽה׃ 18 וְלֹא־יִקַּ֨ח הַנָּשִׂ֜יא מִנַּחֲלַ֣ת הָעָ֗ם לְהֽוֹנֹתָם֙ מֵאֲחֻזָּתָ֔ם מֵאֲחֻזָּת֖וֹ יַנְחִ֣ל אֶת־בָּנָ֑יו לְמַ֨עַן֙ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־יָפֻ֣צוּ עַמִּ֔י אִ֖ישׁ מֵאֲחֻזָּתֽוֹ׃ 19 וַיְבִיאֵ֣נִי בַמָּבוֹא֮ אֲשֶׁ֣ר עַל־כֶּ֣תֶף הַשַּׁעַר֒ אֶל־הַלִּשְׁכ֤וֹת הַקֹּ֨דֶשׁ֙ אֶל־הַכֹּ֣הֲנִ֔ים הַפֹּנ֖וֹת צָפ֑וֹנָה וְהִנֵּה־שָׁ֣ם מָק֔וֹם בירכתם יָֽמָּה׃ ס 20 וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י זֶ֣ה הַמָּק֗וֹם אֲשֶׁ֤ר יְבַשְּׁלוּ־שָׁם֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים אֶת־הָאָשָׁ֖ם וְאֶת־הַחַטָּ֑את אֲשֶׁ֤ר יֹאפוּ֙ אֶת־הַמִּנְחָ֔ה לְבִלְתִּ֥י הוֹצִ֛יא אֶל־הֶחָצֵ֥ר הַחִֽיצוֹנָ֖ה לְקַדֵּ֥שׁ אֶת־הָעָֽם׃ 21 וַיּוֹצִיאֵ֗נִי אֶל־הֶֽחָצֵר֙ הַחִ֣יצֹנָ֔ה וַיַּ֣עֲבִירֵ֔נִי אֶל־אַרְבַּ֖עַת מִקְצוֹעֵ֣י הֶחָצֵ֑ר וְהִנֵּ֤ה חָצֵר֙ בְּמִקְצֹ֣עַ הֶחָצֵ֔ר חָצֵ֖ר בְּמִקְצֹ֥עַ הֶחָצֵֽר׃ 22 בְּאַרְבַּ֜עַת מִקְצֹע֤וֹת הֶֽחָצֵר֙ חֲצֵר֣וֹת קְטֻר֔וֹת אַרְבָּעִ֣ים אֹ֔רֶךְ וּשְׁלֹשִׁ֖ים רֹ֑חַב מִדָּ֣ה אַחַ֔ת לְאַרְבַּעְתָּ֖ם מְׄהֻׄקְׄצָׄעֽׄוֹׄתׄ׃ 23 וְט֨וּר סָבִ֥יב בָּהֶ֛ם סָבִ֖יב לְאַרְבַּעְתָּ֑ם וּמְבַשְּׁל֣וֹת עָשׂ֔וּי מִתַּ֥חַת הַטִּיר֖וֹת סָבִֽיב׃ 24 וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י אֵ֚לֶּה בֵּ֣ית הַֽמְבַשְּׁלִ֔ים אֲשֶׁ֧ר יְבַשְּׁלוּ־שָׁ֛ם מְשָׁרְתֵ֥י הַבַּ֖יִת אֶת־זֶ֥בַח הָעָֽם׃

JBMLE · Judson Bible

မင်း​သား​နှင့်​ပွဲ​နေ့​များ

1 အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ အ​ရှေ့​သို့ မျက်​နှာ​ပြု​သော အ​တွင်း​တံ​တိုင်း တံ​ခါး​ကို အ​လုပ်​လုပ်​သော​နေ့ ခြောက်​ရက်​ပတ်​လုံး ပိတ်​ထား​ရ​မည်။ ဥ​ပုသ်​နေ့​နှင့် လ​ဆန်း​နေ့၌ ဖွင့်​ထား​ရ​မည်။ 2 မင်း​သား​သည် ထို​တံ​ခါး​မုခ်​ဖြင့်​ဝင်၍ တံ​ခါး​တိုင်​အ​နား​မှာ ရပ်​နေ​ရ​မည်။ ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​တို့​သည် မင်း​သား​မီး​ရှို့​ရာ​ယဇ်၊ မိတ်​သ​ဟာ​ယ​ယဇ်​တို့​ကို ပူ​ဇော်၍၊ သူ​သည် တံ​ခါး​ခုံ၌ ဦး​ညွှတ်​ချ​ပြီး​မှ ပြင်​သို့​ထွက်​သွား​ရ​မည်။ သို့​ရာ​တွင်၊ ညဉ့်​ဦး​ယံ​မ​ရောက်​မီ ထို​တံ​ခါး​ကို မ​ပိတ်​ရ။ 3 ထို​နည်း​တူ၊ ဥ​ပုသ်​နေ့​နှင့် လ​ဆန်း​နေ့၌ ပြည်​သူ​ပြည်​သား​တို့​သည် ထို​တံ​ခါး​ဝ​နား​မှာ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်​တွင် ဦး​ညွှတ်​ချ​ရ​ကြ​မည်။ 4 ဥ​ပုသ်​နေ့၌ မင်း​သား​သည် မီး​ရှို့​ရာ​ယဇ်​ဖို့ အ​ပြစ်​မ​ပါ​သော သိုး​သ​ငယ် ခြောက်​ကောင်၊ အ​ပြစ်​မ​ပါ​သော သိုး​ထီး​တစ်​ကောင်​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ထံ​တော်​သို့ ဆောင်​ခဲ့​ရ​မည်။ 5 ဘော​ဇဉ်​ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ဖို့ သိုး​ထီး​တစ်​ကောင်​နှင့် မုန့်​ညက်​တစ်​ဧ​ဖာ၊ ဆီ​တစ်​ဟိန်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သိုး​သ​ငယ်​နှင့် အ​လို​ရှိ​သ​မျှ​ကို​လည်း​ကောင်း ပူ​ဇော်​ရ​မည်။ 6 လ​ဆန်း​နေ့၌ အ​ပြစ်​မ​ပါ​သော နွား​ထီး​တစ်​ကောင်၊ သိုး​သ​ငယ်​ခြောက်​ကောင်၊ သိုး​ထီး​တစ်​ကောင်​ကို ပူ​ဇော်​ရ​မည်။ 7 ဘော​ဇဉ်​ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ဖို့ နွား​တစ်​ကောင်​နှင့် မုန့်​ညက်​တစ်​ဧ​ဖာ၊ သိုး​တစ်​ကောင်​နှင့် တစ်​ဧ​ဖာ၊ သိုး​သ​ငယ်​နှင့် အ​လို​ရှိ​သ​မျှ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ မုန့်​ညက်​တစ်​ဧ​ဖာ​နှင့် ဆီ​တစ်​ဟိန်​ကို​လည်း​ကောင်း ပူ​ဇော်​ရ​မည်။

8 မင်း​သား​ဝင်​သော​အ​ခါ အ​ရှေ့​တံ​ခါး​မုခ်​ဖြင့် ဝင်​ရ​မည်။ ထို​တံ​ခါး​မုခ်​ဖြင့်​လည်း ထွက်​ရ​မည်။ 9 ပြည်​သူ​ပြည်​သား​တို့​သည် ဓ​မ္မ​ပွဲ​ခံ​ချိန်​ကာ​လ၌၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်​သို့ ဝင်​သော​အ​ခါ၊ ဦး​ညွှတ်​ချ​ခြင်း​ငှာ မြောက်​တံ​ခါး​ဖြင့် ဝင်​သော​သူ​သည် တောင်​တံ​ခါး​ဖြင့် ထွက်​ရ​မည်။ တောင်​တံ​ခါး​ဖြင့် ဝင်​သော​သူ​သည် မြောက်​တံ​ခါး​ဖြင့် ထွက်​ရ​မည်။ ဝင်​သော​တံ​ခါး​ဖြင့် မ​ထွက်​ရ။ ဝင်​သော​တံ​ခါး တစ်​ဖက်​တစ်​ချက်၌​ရှိ​သော တံ​ခါး​ဖြင့်​ထွက်​ရ​မည်။ 10 ပြည်​သား​တို့​တွင် မင်း​သား​ဖြစ်​သော​သူ​သည် သူ​တို့​ဝင်​သော​အ​ခါ ဝင်​ရ​မည်။ သူ​တို့​ထွက်​သော​အ​ခါ ထွက်​ရ​မည်။ 11 ပွဲ​ခံ၍ ပ​ရိ​သတ်​စည်း​ဝေး​ရာ​ကာ​လ၌ ဘော​ဇဉ်​ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ဖို့၊ နွား​တစ်​ကောင်​နှင့် မုန့်​ညက်​တစ်​ဧ​ဖာ၊ သိုး​တစ်​ကောင်​နှင့် တစ်​ဧ​ဖာ၊ သိုး​သ​ငယ်​နှင့် အ​လို​ရှိ​သ​မျှ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ မုန့်​ညက်​တစ်​ဧ​ဖာ​နှင့် ဆီ​တစ်​ဟိန်​ကို​လည်း​ကောင်း ပူ​ဇော်​ရ​မည်။ 12 မင်း​သား​သည် အ​လို​လို​ပြု​သော မီး​ရှို့​ရာ​ယဇ်၊ မိတ်​သ​ဟာ​ယ​ယဇ်​ကို မိ​မိ​အ​လို​အ​လျောက် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား ပူ​ဇော်​သ​ကာ ပြု​သော​အ​ခါ၊ အ​ရှေ့​သို့​မျက်​နှာ​ပြု​သော တံ​ခါး​ကို​ဖွင့်​ရ​မည်။ သူ​သည် ဥ​ပုသ်​နေ့၌​မီး​ရှို့​ရာ​ယဇ်၊ မိတ်​သ​ဟာ​ယ​ယဇ်​ကို ပူ​ဇော်​သ​ကဲ့​သို့ ပူ​ဇော်​ရ​မည်။ ပူ​ဇော်​ပြီး​မှ​ထွက်​သွား၍ တံ​ခါး​ကို ပိတ်​ထား​ရ​မည်။

နေ့​စဉ်​ပြု​ရန်​ပူ​ဇော်​သ​ကာ

13 နေ့​တိုင်း​အ​စဉ်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား မီး​ရှို့​ရာ​ယဇ်​ဖို့ အ​ပြစ်​မ​ပါ၊ အ​ခါ​လည် သော သိုး​သ​ငယ်​တစ်​ကောင်​ကို နံ​နက်​အ​ချိန်၌ ပူ​ဇော်​ရ​မည်။ 14 နံ​နက်​တိုင်း​အ​စဉ်၊ ထို​သိုး​သ​ငယ်​နှင့်​အ​တူ ဘော​ဇဉ်​ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ဖို့ မုန့်​ညက်​တစ်​ဧ​ဖာ​တွင် ခြောက်​စု​တစ်​စု ကို​လည်း​ကောင်း၊ မုန့်​ညက်​နှင့်​ရော​ရ​သော ဆီ​လေး​လော​ဃ​ကို​လည်း​ကောင်း ပူ​ဇော်​ရ​မည်။ ဤ​ရွေ့​ကား၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား အ​စဉ်​အ​မြဲ​ပြု​ရ​သော ဘော​ဇဉ်​ပူ​ဇော်​သ​ကာ တ​ရား​ပေ​တည်း။ 15 ထို​သို့​မီး​ရှို့​ရာ​ယဇ်​ကို နံ​နက်​တိုင်း အ​စဉ်​မ​ပြတ် ပူ​ဇော်​စ​ရာ​ဖို့ သိုး​သ​ငယ်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ဘော​ဇဉ်​ပူ​ဇော်​သ​ကာ​နှင့် ဆီ​ကို​လည်း​ကောင်း ပြင်​ဆင်​ရ​မည်။

မင်း​သား​နှင့်​တိုင်း​ပြည်

16 အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ မင်း​သား​သည် မိ​မိ​သား၌ လက်​ဆောင်​တစ်​စုံ​တစ်​ခု​ကို​ပေး​လျှင်၊ ထို​လက်​ဆောင်​သည် အ​မွေ​ဥ​စ္စာ​ဖြစ်၍၊ သား​တော်​သည်​အ​မွေ​ခံ​လျက် သိမ်း​ယူ​ရ​မည်။ 17 မိ​မိ​ကျွန်၌ အ​မွေ​ဥ​စ္စာ​လက်​ဆောင်​တစ်​စုံ​တစ်​ခု​ကို ပေး​လျှင်​မူ​ကား၊ လွတ်​ရာ​နှစ်​သ​က္က​ရာဇ်​တိုင်​ရုံ​မျှ​သာ ထို​ကျွန်​သည် ပိုင်​ရ​မည်။ နောက်​မှ မင်း​သား​လက်​သို့​ပြန်​ရောက်​ရ​မည်။ သား​မူ​ကား၊ အ​စဉ်​အ​မြဲ​အ​မွေ​ခံ​ရ​မည်။ဝတ်၊ ၂၅:၁၀။18 ထို​မှ​တစ်​ပါး၊ မင်း​သား​သည် ပြည်​သား​အ​မွေ​မြေ​ကို အ​နိုင်​အ​ထက်​ယူ၍ မြေ​ရှင်​ကို​မ​နှင်​ထုတ်​ရ။ မိ​မိ​ပိုင်​သော မြေ​ထဲ​က မိ​မိ​သား​တို့​အား အ​မွေ​ပေး​ရ​မည်။ ငါ၏​လူ​တို့​သည် မိ​မိ​တို့​ပိုင်​သော အ​မွေ​မြေ၌​မ​နေ​ရ​ဘဲ အ​ရပ်​ရပ်​သို့ ကွဲ​ပြား​စေ​ခြင်း​ငှာ မ​ပြု​ရ။

ဗိ​မာန်​တော်​မီး​ဖို​များ

19 ထို​နောက်​မှ တံ​ခါး​အ​နား၌​ရှိ​သော​ဝင်​ဝ​ဖြင့် ငါ့​ကို​ဆောင်​သွား၍၊ မြောက်​သို့​မျက်​နှာ​ပြု​သော ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ် သန့်​ရှင်း​သော အ​ခန်း​များ​ထဲ​သို့ သွင်း​သ​ဖြင့်၊ အ​နောက်​ဘက်၌​ရှိ​သော အ​ရပ်​တစ်​ခု​ကို ငါ​မြင်၏။ 20 ဤ​အ​ရပ်​ကား၊ ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​တို့​သည် ဒု​စ​ရိုက်​ဖြေ​ရာ​ယဇ်၊ အ​ပြစ်​ဖြေ​ရာ​ယဇ်​ကို​ပြုတ်၍၊ ဘော​ဇဉ်​ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ကို ဖုတ်​ရ​သော အ​ရပ်​ဖြစ်၏။ လူ​များ​ကို သန့်​ရှင်း​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ ထို​အ​ရာ​တို့​ကို ပြင်​တံ​တိုင်း​ထဲ​သို့ မ​ထုတ်​ရ​ကြ​ဟု ငါ့​အား​ပြော​ဆို၏။ 21 တစ်​ဖန် ပြင်​တံ​တိုင်း​ထဲ​သို့ ငါ့​ကို​ခေါ်​သွင်း၍ တံ​တိုင်း​ထောင့် လေး​ထောင့်​တို့​ကို လျှောက်​သွား​စေ​သ​ဖြင့်၊ ထို​လေး​ထောင့်​တို့၌ တံ​တိုင်း​ငယ် တစ်​ခု​စီ​ရှိ​သည်​ကို ငါ​မြင်၏။ 22 ထို​တံ​တိုင်း​ငယ်​တို့​သည် အ​လျား​အ​တောင် လေး​ဆယ်၊ အ​နံ​အ​တောင် သုံး​ဆယ်​ရှိ၍၊ အ​တိုင်း​အ​ရှည် တ​ညီ​တ​ညွတ်​တည်း ဖြစ်​ကြ၏။ 23 ထို​လေး​ထောင့်​တို့ အ​တွင်း​ပတ်​လည်၌ ချက်​ပြုတ်​စ​ရာ​ဖို့ အ​စဉ်​အ​တိုင်း ခုံ​လောက်​တန်း​များ ရှိ​ကြ၏။ 24 ဤ​အ​ရပ်​တို့​ကား အိမ်​တော်​အ​မှု​စောင့်​တို့​သည် လူ​များ​ပူ​ဇော်​သော​ယဇ်​ကောင်​တို့​ကို ပြုတ်​ရ​သော​အ​ရပ်​ဖြစ်​ကြ​သည်​ဟု ငါ့​အား​ပြော​ဆို၏။

Todos os capítulos de Ezekiel 48
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30
  31. 31
  32. 32
  33. 33
  34. 34
  35. 35
  36. 36
  37. 37
  38. 38
  39. 39
  40. 40
  41. 41
  42. 42
  43. 43
  44. 44
  45. 45
  46. 46
  47. 47
  48. 48

Estes versículos te tocaram? Ore agora!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.