Jó 20

1 וַ֭יַּעַן צֹפַ֥ר הַנַּֽעֲמָתִ֗י וַיֹּאמַֽר׃ 2 לָ֭כֵן שְׂעִפַּ֣י יְשִׁיב֑וּנִי וּ֝בַעֲב֗וּר ח֣וּשִׁי בִֽי׃ 3 מוּסַ֣ר כְּלִמָּתִ֣י אֶשְׁמָ֑ע וְ֝ר֗וּחַ מִֽבִּינָתִ֥י יַעֲנֵֽנִי׃ 4 הֲזֹ֣את יָ֭דַעְתָּ מִנִּי־עַ֑ד מִנִּ֤י שִׂ֖ים אָדָ֣ם עֲלֵי־אָֽרֶץ׃ 5 כִּ֤י רִנְנַ֣ת רְ֭שָׁעִים מִקָּר֑וֹב וְשִׂמְחַ֖ת חָנֵ֣ף עֲדֵי־רָֽגַע׃ 6 אִם־יַעֲלֶ֣ה לַשָּׁמַ֣יִם שִׂיא֑וֹ וְ֝רֹאשׁ֗וֹ לָעָ֥ב יַגִּֽיעַ׃ 7 כְּֽ֭גֶלֲלוֹ לָנֶ֣צַח יֹאבֵ֑ד רֹ֝אָ֗יו יֹאמְר֥וּ אַיּֽוֹ׃ 8 כַּחֲל֣וֹם יָ֭עוּף וְלֹ֣א יִמְצָא֑וּהוּ וְ֝יֻדַּ֗ד כְּחֶזְי֥וֹן לָֽיְלָה׃ 9 עַ֣יִן שְׁ֭זָפַתּוּ וְלֹ֣א תוֹסִ֑יף וְלֹא־ע֝֗וֹד תְּשׁוּרֶ֥נּוּ מְקוֹמֽוֹ׃ 10 בָּ֭נָיו יְרַצּ֣וּ דַלִּ֑ים וְ֝יָדָ֗יו תָּשֵׁ֥בְנָה אוֹנֽוֹ׃ 11 עַ֭צְמוֹתָיו מָלְא֣וּ עלומו וְ֝עִמּ֗וֹ עַל־עָפָ֥ר תִּשְׁכָּֽב׃ 12 אִם־תַּמְתִּ֣יק בְּפִ֣יו רָעָ֑ה יַ֝כְחִידֶ֗נָּה תַּ֣חַת לְשׁוֹנֽוֹ׃ 13 יַחְמֹ֣ל עָ֭לֶיהָ וְלֹ֣א יַֽעַזְבֶ֑נָּה וְ֝יִמְנָעֶ֗נָּה בְּת֣וֹךְ חִכּֽוֹ׃ 14 לַ֭חְמוֹ בְּמֵעָ֣יו נֶהְפָּ֑ךְ מְרוֹרַ֖ת פְּתָנִ֣ים בְּקִרְבּֽוֹ׃ 15 חַ֣יִל בָּ֭לַע וַיְקִאֶ֑נּוּ מִ֝בִּטְנ֗וֹ יוֹרִשֶׁ֥נּוּ אֵֽל׃ 16 רֹאשׁ־פְּתָנִ֥ים יִינָ֑ק תַּֽ֝הַרְגֵ֗הוּ לְשׁ֣וֹן אֶפְעֶֽה׃ 17 אַל־יֵ֥רֶא בִפְלַגּ֑וֹת נַהֲרֵ֥י נַ֝חֲלֵ֗י דְּבַ֣שׁ וְחֶמְאָֽה׃ 18 מֵשִׁ֣יב יָ֭גָע וְלֹ֣א יִבְלָ֑ע כְּחֵ֥יל תְּ֝מוּרָת֗וֹ וְלֹ֣א יַעֲלֹֽס׃ 19 כִּֽי־רִ֭צַּץ עָזַ֣ב דַּלִּ֑ים בַּ֥יִת גָּ֝זַ֗ל וְלֹ֣א יִבֶנֵֽהוּ׃ 20 כִּ֤י ׀ לֹא־יָדַ֣ע שָׁלֵ֣ו בְּבִטְנ֑וֹ בַּ֝חֲמוּד֗וֹ לֹ֣א יְמַלֵּֽט׃ 21 אֵין־שָׂרִ֥יד לְאָכְל֑וֹ עַל־כֵּ֝֗ן לֹא־יָחִ֥יל טוּבֽוֹ׃ 22 בִּמְלֹ֣אות שִׂ֭פְקוֹ יֵ֣צֶר ל֑וֹ כָּל־יַ֖ד עָמֵ֣ל תְּבוֹאֶֽנּוּ׃ 23 יְהִ֤י ׀ לְמַלֵּ֬א בִטְנ֗וֹ יְֽשַׁלַּח־בּ֭וֹ חֲר֣וֹן אַפּ֑וֹ וְיַמְטֵ֥ר עָ֝לֵ֗ימוֹ בִּלְחוּמֽוֹ׃ 24 יִ֭בְרַח מִנֵּ֣שֶׁק בַּרְזֶ֑ל תַּ֝חְלְפֵ֗הוּ קֶ֣שֶׁת נְחוּשָֽׁה׃ 25 שָׁלַף֮ וַיֵּצֵ֪א מִגֵּ֫וָ֥ה וּ֭בָרָק מִֽמְּרֹרָת֥וֹ יַהֲלֹ֗ךְ עָלָ֥יו אֵמִֽים׃ 26 כָּל־חֹשֶׁךְ֮ טָמ֪וּן לִצְפּ֫וּנָ֥יו תְּ֭אָכְלֵהוּ אֵ֣שׁ לֹֽא־נֻפָּ֑ח יֵ֖רַע שָׂרִ֣יד בְּאָהֳלֽוֹ׃ 27 יְגַלּ֣וּ שָׁמַ֣יִם עֲוֺנ֑וֹ וְ֝אֶ֗רֶץ מִתְקוֹמָ֘מָ֥ה לֽוֹ׃ 28 יִ֭גֶל יְב֣וּל בֵּית֑וֹ נִ֝גָּר֗וֹת בְּי֣וֹם אַפּֽוֹ׃ 29 זֶ֤ה ׀ חֵֽלֶק־אָדָ֣ם רָ֭שָׁע מֵאֱלֹהִ֑ים וְנַחֲלַ֖ת אִמְר֣וֹ מֵאֵֽל׃ פ

ဆိုး​သွမ်း​မှု​အ​တွက်​ပေး​ဆပ်​ခြင်း

1 တစ်​ဖန် နေ​မတ်​အ​မျိုး​သား ဇော​ဖာ​မြွက်​ဆို​သည်​ကား၊ 2 ငါ​ပြန်​ပြော​ရ​မည်​အ​ကြောင်း၊ ငါ့​စိတ်​နှ​လုံး​သည် နှိုး​ဆော်​သော​ကြောင့်၊ ပြော​ချင်​သော​စိတ်​အား​ကြီး၏။ 3 ငါ​သည်​ကိုယ်​ခံ​ရ​သော ကဲ့​ရဲ့​ပြစ်​တင်​ခြင်း​စ​ကား​ကို​ကြား၍၊ ငါ့​ဉာဏ်​သ​ဘော နှိုး​ဆော်​သ​ဖြင့် ငါ​ပြန်​ပြော​ရ၏။

4 ရှေ့​ဦး​စွာ​သော​ကာ​လ၊ လူ​ကို မြေ​ကြီး​ပေါ်​မှာ နေ​ရာ​ချ​စ​ကာ​လ​မှ​စ၍၊ 5 ဆိုး​သော​သူ​သည် ကြာ​မြင့်​စွာ​ကာ​လ မ​ဝါ​ကြွား​ရ​ကြောင်း​ကို​လည်း​ကောင်း၊ အ​ဓ​မ္မ​လူ​သည် ခ​ဏ​သာ​ဝမ်း​မြောက်​ကြောင်း​ကို​လည်း​ကောင်း မ​သိ​သ​လော။ 6 သူ၏​ဘုန်း​သည် မိုး​ပေါ်​သို့​တက်၍၊ သူ၏​ခေါင်း​သည် မိုး​တိမ်​တိုင်​အောင် မီ​သော်​လည်း၊ 7 မိ​မိ​မ​စင်​ကဲ့​သို့ အ​စဉ်​ပျက်​ရ​လိမ့်​မည်။ သူ့​ကို​မြင်​ဖူး​သော သူ​တို့​က၊ ထို​သူ​သည် အ​ဘယ်​မှာ​ရှိ​သ​နည်း​ဟု မေး​ကြ​လိမ့်​မည်။ 8 သူ​သည် အိပ်​မက်​ကဲ့​သို့​လွင့်​ပြား၍ နောက်​တစ်​ဖန် မ​တွေ့​ရ။ ည​ရူ​ပါ​ရုံ​ကဲ့​သို့ ကွယ်​ပျောက်​ရ​လိမ့်​မည်။ 9 သူ့​ကို​မြင်​ဖူး​သော​မျက်​စိ​သည် နောက်​တစ်​ဖန် သူ့​ကို​မ​ကြည့်​မ​ရှု​ရ။ သူ၏​နေ​ရာ​အ​ရပ်​သည် နောက်​တစ်​ဖန် သူ့​ကို​မ​မြင်​ရ။ 10 သူ၏​သား​တို့​သည် ဆင်း​ရဲ​သား​တို့​ကို ဖျောင်း​ဖျ​ရ​ကြ၏။ သို​ထား​သော​ဥ​စ္စာ​ကို ကိုယ်​လက်​နှင့် ပြန်​ပေး​ရ​ကြ၏။ 11 သူ၏​အ​ရိုး​တို့​သည် ပျို​သော​အ​ရွယ်၏ အ​ရှိန်​နှင့်​ပြည့်​စုံ​သော်​လည်း၊ သူ​နှင့်​တ​ကွ မြေ​မှုန့်၌ အိပ်​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 12 သူ​သည်​မိ​မိ​ပါး​စပ်၌ ဒု​စ​ရိုက်​ကို​ချို​နိုး​ထင်၍၊ မိ​မိ​လျှာ​အောက်​မှာ ဝှက်​ထား​လျက်၊ 13 နှ​မြော​သ​ဖြင့် မ​စွန့်​ရက်​ဘဲ၊ မိ​မိ​ပါး​စပ်၌ ငုံ​သော်​လည်း၊ 14 စား​ပြီး​လျှင် သူ၏​ဝမ်း​ထဲ​မှာ သ​ဘော​ပြောင်း၍ မြွေ​ဆိုး​အ​ဆိပ်​အ​တောက်​ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ 15 သူ​မျို​သော​စည်း​စိမ်​ဥ​စ္စာ​ကို တစ်​ဖန်​အန်​ရ​လိမ့်​မည်။ ဘု​ရား​သ​ခင်​လည်း သူ့​ကို ဝမ်း​နုတ်​တော်​မူ​မည်။ 16 သူ​သည် မြွေ​ဆိုး​အ​ဆိပ်​အ​တောက်​ကို​စို့၍ မြွေ​ဟောက်​ကိုက်​သ​ဖြင့် သေ​ရ​လိမ့်​မည်။ 17 အ​သွယ်​သွယ်​သော​မြစ်၊ နို့​နှင့် ပျား​ရည်​စီး​သော​မြစ်​တို့​ကို မ​မြင်​ရ။ 18 မိ​မိ​လုပ်၍​ရ​သော​ဥ​စ္စာ​ကို မိ​မိ​မ​သုံး​ဘဲ ပြန်​ပေး​ရ၏။ ပြန်​ပေး​ရ​သော ဥ​စ္စာ​ဖြစ်​သော​ကြောင့် အား​ရ​ခြင်း​မ​ရှိ​ရ။ 19 ဆင်း​ရဲ​သား​တို့​ကို ညှဉ်း​ဆဲ​စွန့်​ပစ်၍၊ မိ​မိ မ​ဆောက်​သော​အိမ်​ကို လု​ယူ​သော​ကြောင့်​လည်း​ကောင်း၊ 20 လော​ဘ မ​ပြေ​နိုင်​သော​ကြောင့်​လည်း​ကောင်း၊ အ​လို​ရှိ​သော​ဥ​စ္စာ တစ်​စုံ​တစ်​ခု​မျှ​မ​ကြွင်း ဆုံး​ရှုံး​ရ​လိမ့်​မည်။ 21 သူ​လု​ယူ​ချင်​သော လော​ဘ​လက်​နှင့် အ​ဘယ်​အ​ရာ​မျှ မ​လွတ်​သော​ကြောင့်၊ သူ၏​စည်း​စိမ်​မ​တည်​ရ။ 22 ဥ​စ္စာ​ကြွယ်​ဝ​စဉ်​တွင်​ပင် ဆင်း​ရဲ​ခြင်း​နှင့်​တွေ့၍၊ အ​မျိုး​မျိုး​သော အ​မှု​တို့​သည် ရောက်​ကြ​လိမ့်​မည်။ 23 သို့​သော်​လည်း သူ​သည်​ဝ​စွာ​စား​ရ၏။ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် အ​မျက်​တော်​အ​ရှိန်​ကို​လွှတ်၍ သူ​စား​စ​ရာ​ဖို့ အ​မျက်​တော်​မိုး​ကို ရွာ​စေ​တော်​မူ​မည်။ 24 သံ​လက်​နက်​ကို ရှောင်၍​ပြေး​သော်​လည်း၊ ကြေး​ဝါ​လေး​ဖြင့် ထုတ်​ချင်း​ခွင်း​လိမ့်​မည်။ 25 မြား​ကို​နုတ်​လျှင် မိ​မိ​ကိုယ်​ထဲ​က ထွက်​လာ၏။ အ​ရောင်​တောက်​သော​ဓား​သည် သူ၏​သည်း​ခြေ​ထဲ​က ထွက်​လာ၍၊ သူ​သည် မိန်း​မော​တွေ​ဝေ​လျက် နေ​ရ၏။ 26 ခပ်​သိမ်း​သော​ဘေး​တို့​သည် သူ့​အ​ဖို့ သို​ထား​လျက်​ရှိ​ကြ၏။ လူ​မ​မွေး​သော​မီး​သည် သူ့​ကို​လောင်​လိမ့်​မည်။ သူ၏​နေ​ရာ၌ ကြွင်း​သ​မျှ​သော အ​ရာ​တို့​ကို လောင်​လိမ့်​မည်။ 27 မိုး​ကောင်း​ကင်​သည် သူ၏​အ​ပြစ်​ကို ဖော်​ပြ၍၊ မြေ​ကြီး​သည်​လည်း သူ့​တစ်​ဖက်၌​ထ​လိမ့်​မည်။ 28 သူ၏​အိမ်၌​ရှိ​သော ဥ​စ္စာ​သည် ကွယ်​ပျောက်၍၊ အ​မျက်​တော် ထွက်​သော​နေ့၌ ရေ​ကဲ့​သို့​စီး​သွား​လိမ့်​မည်။ 29 ထို​သို့​သော​ဆု​လာဘ်​ကို ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် လူ​ဆိုး​အား​ပေး​တော်​မူ၏။ ထို​သို့​သော​အ​မွေ​ဥ​စ္စာ​ကို ဘု​ရား​သ​ခင်​ခွဲ​ဝေ​စီ​ရင်​တော်​မူ​သည်​ဟု မြွက်​ဆို၏။