Livro da vida

1 און אין יענער צײַט װעט אױפֿשטײן מיכָאֵל, דער גרױסער שׂאַר, װאָס שטײט פֿאַר די קינדער פֿון דײַן פֿאָלק, און עס װעט זײַן אַ צײַט פֿון גרױסער צרה װאָס איז נישט געװען פֿון זינט עס איז דאָ אַן אומה ביז יענער צײַט. און אין יענער צײַט װעט דײַן פֿאָלק ניצול װערן, איטלעכער װאָס איז פֿאַרשריבן אין דעם בוך. 2 און פֿיל פֿון די װאָס שלאָפֿן אין דעם שטױב פֿון דער ערד, װעלן זיך אױפֿכאַפּן, טײל צו אײביקן לעבן, און טײל צו שאַנדן, צו אײביקן בושה.

16 מײַן אומגעפֿורעמט לײַב האָבן געזען דײַנע אױגן;

יאָ, אין דײַן בוך װערן זײ אַלע אָנגעשריבן,

די טעג װען מע זאָל באַשאַפֿן װערן,

און אײנער צװישן זײ איז געװען פֿאַר אים.

8 פֿאַר דעם אומרעכט שלײַדער זײ אַרױס,

אין צאָרן די פֿעלקער װאַרף אַנידער, אלֹקים.

26 זאָל זײער ישובֿ זײַן פֿאַרװיסט,

אין זײערע געצעלטן זאָל נישט זײַן קײן באַװױנער.

27 װאָרעם דעם װאָס דו האָסט געשלאָגן רודפֿן זײ,

און פֿון דעם װײטאָג פֿון דײַנע פֿאַרװוּנדטע דערצײלן זײ זיך.

28 לײג צו זינד אױף זײער זינד,

און זאָלן זײ נישט צוקומען צו דײַן גערעכטיקײט.

16 דענס מאָל האָבן די פֿאָרכטיקע פֿון ה׳

גערעדט אײנער צום אַנדערן,

און ג-ט האָט פֿאַרנומען און צוגעהערט,

און אַ בוך פֿון דערמאָנונג איז אָנגעשריבן געװאָרן בײַ אים,

פֿאַר די װאָס פֿאָרכטן ה׳,

און טראַכטן אָן זײַן נאָמען.

32 איז, אַצונד, אױב דו װעסט פֿאַרגעבן זײער זינד – און אױב נישט, מעק מיך אױס, איך בעט דיך, פֿון דײַן בוך װאָס דו האָסט געשריבן.

33 האָט ה׳ געזאָגט צו משהן: װער עס האָט געזינדיקט צו מיר, אים װעל איך אױסמעקן פֿון מײַן בוך.