1 Então respondeu Elifaz, o temanita:2 Porventura responderá o sábio com ciência de vento? E encherá do vento oriental o seu ventre,3 argüindo com palavras que de nada servem, ou com razões com que ele nada aproveita?4 Na verdade tu destróis a reverência, e impedes a meditação diante de Deus.5 Pois a tua iniqüidade ensina a tua boca, e escolhes a língua dos astutos.6 A tua própria boca te condena, e não eu; e os teus lábios testificam contra ti.7 És tu o primeiro homem que nasceu? Ou foste dado à luz antes dos outeiros?8 Ou ouviste o secreto conselho de Deus? E a ti só reservas a sabedoria?9 Que sabes tu, que nós não saibamos; que entendes, que não haja em nós?10 Conosco estão os encanecidos e idosos, mais idosos do que teu pai.11 Porventura fazes pouco caso das consolações de Deus, ou da palavra que te trata benignamente?12 Por que te arrebata o teu coração, e por que flamejam os teus olhos,13 de modo que voltas contra Deus o teu espírito, e deixas sair tais palavras da tua boca?14 Que é o homem, para que seja puro? E o que nasce da mulher, para que fique justo?15 Eis que Deus não confia nos seus santos, e nem o céu é puro aos seus olhos;16 quanto menos o homem abominável e corrupto, que bebe a iniqüidade como a água?17 Escuta-me e to mostrarei; contar-te-ei o que tenho visto18 {o que os sábios têm anunciado e seus pais não o ocultaram;19 aos quais somente era dada a terra, não havendo estranho algum passado por entre eles};20 Todos os dias passa o ímpio em angústia, sim, todos os anos que estão reservados para o opressor.21 O sonido de terrores está nos seus ouvidos; na prosperidade lhe sobrevém o assolador.22 Ele não crê que tornará das trevas, mas que o espera a espada.23 Anda vagueando em busca de pão, dizendo: Onde está? Bem sabe que o dia das trevas lhe está perto, à mão.24 Amedrontam-no a angústia e a tribulação; prevalecem contra ele, como um rei preparado para a peleja.25 Porque estendeu a sua mão contra Deus, e contra o Todo-Poderoso se porta com soberba;26 arremete contra ele com dura cerviz, e com as saliências do seu escudo;27 porquanto cobriu o seu rosto com a sua gordura, e criou carne gorda nas ilhargas;28 e habitou em cidades assoladas, em casas em que ninguém deveria morar, que estavam a ponto de tornar-se em montões de ruínas;29 não se enriquecerá, nem subsistirá a sua fazenda, nem se estenderão pela terra as suas possessões.30 Não escapará das trevas; a chama do fogo secará os seus ramos, e ao sopro da boca de Deus desaparecerá.31 Não confie na vaidade, enganando-se a si mesmo; pois a vaidade será a sua recompensa.32 Antes do seu dia se cumprirá, e o seu ramo não reverdecerá.33 Sacudirá as suas uvas verdes, como a vide, e deixará cair a sua flor como a oliveira.34 Pois a assembléia dos ímpios é estéril, e o fogo consumirá as tendas do suborno.35 Concebem a malícia, e dão à luz a iniqüidade, e o seu coração prepara enganos.
1 א ויען אליפז התימני ויאמר br 2 ב החכם יענה דעת-רוח וימלא קדים בטנו br 3 ג הוכח בדבר לא-יסכון ומלים לא-יועיל בם br 4 ד אף-אתה תפר יראה ותגרע שיחה לפני-אל br 5 ה כי יאלף עונך פיך ותבחר לשון ערומים br 6 ו ירשיעך פיך ולא-אני ושפתיך יענו-בך br 7 ז הראישון אדם תולד ולפני גבעות חוללת br 8 ח הבסוד אלוה תשמע ותגרע אליך חכמה br 9 ט מה-ידעת ולא נדע תבין ולא-עמנו הוא br 10 י גם-שב גם-ישיש בנו-- כביר מאביך ימים br 11 יא המעט ממך תנחומות אל ודבר לאט עמך br 12 יב מה-יקחך לבך ומה-ירזמון עיניך br 13 יג כי-תשיב אל-אל רוחך והצאת מפיך מלין br 14 יד מה-אנוש כי-יזכה וכי-יצדק ילוד אשה br 15 טו הן בקדשו לא יאמין ושמים לא-זכו בעיניו br 16 טז אף כי-נתעב ונאלח איש-שתה כמים עולה br 17 יז אחוך שמע-לי וזה-חזיתי ואספרה br 18 יח אשר-חכמים יגידו ולא כחדו מאבותם br 19 יט להם לבדם נתנה הארץ ולא-עבר זר בתוכם br 20 כ כל-ימי רשע הוא מתחולל ומספר שנים נצפנו לעריץ br 21 כא קול-פחדים באזניו בשלום שודד יבואנו br 22 כב לא-יאמין שוב מני-חשך וצפו (וצפוי) הוא אלי-חרב br 23 כג נדד הוא ללחם איה ידע כי-נכון בידו יום-חשך br 24 כד יבעתהו צר ומצוקה תתקפהו כמלך עתיד לכידור br 25 כה כי-נטה אל-אל ידו ואל-שדי יתגבר br 26 כו ירוץ אליו בצואר בעבי גבי מגניו br 27 כז כי-כסה פניו בחלבו ויעש פימה עלי-כסל br 28 כח וישכון ערים נכחדות--בתים לא-ישבו למו אשר התעתדו לגלים br 29 כט לא-יעשר ולא-יקום חילו ולא-יטה לארץ מנלם br 30 ל לא-יסור מני-חשך--ינקתו תיבש שלהבת ויסור ברוח פיו br 31 לא אל-יאמן בשו נתעה כי-שוא תהיה תמורתו br 32 לב בלא-יומו תמלא וכפתו לא רעננה br 33 לג יחמס כגפן בסרו וישלך כזית נצתו br 34 לד כי-עדת חנף גלמוד ואש אכלה אהלי-שחד br 35 לה הרה עמל וילד און ובטנם תכין מרמה