Coro

1 Para onde foi o teu amado,

ó mais formosa entre as mulheres?

Para onde se retirou o teu amado,

para que o busquemos

contigo?

Esposa

2 O meu amado desceu

ao seu jardim,

aos canteiros de bálsamo,

para apascentar nos jardins

e para colher os lírios.

3 Eu sou do meu amado,

e o meu amado é meu;

ele apascenta entre os lírios.

Esposo

4 Formosa és, meu amor,

como Tirza,

aprazível como Jerusalém,

terrível como um exército

com bandeiras.

5 Desvia de mim os teus olhos,

porque eles me dominam.

O teu cabelo é como

o rebanho das cabras

que aparecem em Gileade.

6 Os teus dentes são como

o rebanho de ovelhas

que sobem do lavadouro,

e das quais todas produzem gêmeos,

e não há estéril entre elas.

7 Como um pedaço de romã,

assim são as tuas faces

entre os teus cabelos.

8 Sessenta são as rainhas,

e oitenta as concubinas,

e as virgens sem número;

9 Porém uma é a minha pomba,

a minha imaculada,

a única de sua mãe,

e a mais querida daquela

que a deu à luz;

viram-na as filhas

e chamaram-na bem-aventurada,

as rainhas e as concubinas

louvaram-na.

Coro

10 Quem é esta que aparece

como a alva do dia,

formosa como a lua,

brilhante como o sol,

terrível como um exército

com bandeiras?

Esposa

11 Desci ao jardim das nogueiras,

para ver os frutos do vale,

a ver se floresciam as vides

e brotavam as romãzeiras.

12 Antes de eu o sentir,

me pôs a minha alma nos carros

do meu nobre povo.

Coro

13 Volta, volta, ó Sulamita,

volta, volta, para que nós

te vejamos.

Esposa

Por que olhais para a Sulamita

como para as fileiras

de dois exércitos?

ΧΟΡΟΣ ΠΑΡΘΕΝΩΝ:

1 Πού πήγε ο αγαπημένος σου,

εσύ, μες στις γυναίκες η ομορφότερη;

Ποιον δρόμο πήρε ο αγαπημένος σου

ώστε να τον γυρέψουμε μαζί σου;

ΕΚΕΙΝΗ:

2 Ο αγαπημένος μου κατέβηκε στον κήπο του,

στα ευωδιαστά παρτέρια,

για να βοσκήσει μες στους κήπους το κοπάδι του

και να μαζέψει κρίνα.

3 Του αγαπημένου μου είμ’ εγώ

κι ο αγαπημένος μου δικός μου.

Στα κρίνα ανάμεσα βοσκάει το κοπάδι του.

ΕΚΕΙΝΟΣ:

4 Καλή μου, είσαι ωραία όπως η Θίρσα,*Για ορισμένο χρόνο η Θίρσα ήταν πρωτεύουσα του βόρειου βασιλείου του Ισραήλ (βλ. Α΄ Βασ. 15:33· 16:23).

χαριτωμένη όπως η Ιερουσαλήμ

και τρομερή καθώς στρατιές με φλάμπουρα.

5 Πάρε από πάνω μου τα μάτια σου

γιατί μ’ αναστατώνουν.

Ωσάν κοπάδι ερίφια τα μαλλιά σου,

που ροβολάνε από τις ράχες της Γαλαάδ.

6 Τα δόντια σου ωσάν κοπάδι αμνάδες,

που τωραδά τις πλύναν κι ανεβαίνουνε·

όλες γεννάνε δίδυμα,

στέρφα δεν βρίσκεται ανάμεσά τους.

7 Τα μάγουλά σου μέσ’ από το πέπλο σου

σαν δυο μισά ροδιού.

8 Εξήντα είν’ οι βασίλισσες

κι ογδόντα οι παλλακίδες

κι αμέτρητες οι κοπελιές.

9 Μια και μοναδική ’ναι η περιστέρα μου,

η λατρευτή μου,

της μάνας της μονάκριβη

και διαλεχτή εκεινής που την εγέννα.

Οι κοπελιές την είδαν και την καλοτύχισαν,

οι παλλακίδες κι οι βασίλισσες,

και την παινέψαν.

ΧΟΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ:

10 Ποια είν’ ετούτη που ξεπροβάλλει

σαν την αυγή,

ωραία σαν τη σελήνη,

ακτινοβόλα σαν τον ήλιο

και τρομερή καθώς στρατιές με φλάμπουρα;

ΕΚΕΙΝΟΣ:

11 Στον κήπο με τις καρυδιές κατέβηκα

να δω το χλόισμα της κοιλάδας,

να δω αν βλάστησε τ’ αμπέλι,

αν λουλουδίσαν οι ροδιές.

ΕΚΕΙΝΗ:

12 Δεν ξέρω πώς, μα τον εαυτό μου πια δεν τον κατέχω,

μ’ όλο που από ευγενική κατάγομαι γενιά.*Η έννοια του στ. στα εβρ. είναι αβέβαιη.