1 A palavra que veio a Jeremias da parte do Senhor, quando o rei Zedequias lhe enviou a Pasur, filho de Malquias, e a Sofonias, filho de Maaseias, o sacerdote, dizendo:

2 Pergunta agora por nós ao Senhor, por que Nabucodonosor, rei de Babilônia, guerreia contra nós; bem pode ser que o Senhor trate conosco segundo todas as suas maravilhas, e o faça retirar-se de nós.

3 Então Jeremias lhes disse: Assim direis a Zedequias:

4 Assim diz o Senhor Deus de Israel: Eis que virarei contra vós as armas de guerra, que estão nas vossas mãos, com que vós pelejais contra o rei de Babilônia, e contra os caldeus, que vos têm cercado de fora dos muros, e ajuntá-los-ei no meio desta cidade. 5 E eu pelejarei contra vós com mão estendida e com braço forte, e com ira, e com indignação e com grande furor. 6 E ferirei os habitantes desta cidade, assim os homens como os animais; de grande pestilência morrerão. 7 E depois disto, diz o Senhor, entregarei Zedequias, rei de Judá, e seus servos, e o povo, e os que desta cidade restarem da pestilência, e da espada, e da fome, na mão de Nabucodonosor, rei de Babilônia, e na mão de seus inimigos, e na mão dos que buscam a sua vida; e feri-los-á ao fio da espada; não os poupará, nem se compadecerá, nem terá misericórdia.

8 E a este povo dirás: Assim diz o Senhor: Eis que ponho diante de vós o caminho da vida e o caminho da morte. 9 O que ficar nesta cidade há de morrer à espada, ou de fome, ou de pestilência; mas o que sair, e se render aos caldeus, que vos têm cercado, viverá, e terá a sua vida por despojo. 10 Porque pus o meu rosto contra esta cidade para mal, e não para bem, diz o Senhor; na mão do rei de Babilônia se entregará, e ele queimá-la-á a fogo.

11 E à casa do rei de Judá dirás: Ouvi a palavra do Senhor: 12 Ó casa de Davi, assim diz o Senhor: Julgai pela manhã justamente, e livrai o espoliado da mão do opressor; para que não saia o meu furor como fogo, e se acenda, sem que haja quem o apague, por causa da maldade de vossas ações.

13 Eis que eu sou contra ti,

ó moradora do vale,

ó rocha da campina, diz o Senhor;

contra vós que dizeis:

Quem descerá contra nós?

Ou quem entrará nas nossas moradas?

14 Eu vos castigarei segundo o fruto das vossas ações,

diz o Senhor;

e acenderei o fogo no seu bosque,

que consumirá a tudo o que

está em redor dela.

1 Ο βασιλιάς Σεδεκίας έστειλε στον Ιερεμία τον Πασχούρ, γιο του Μελχία, και τον ιερέα Σοφονία, γιο του Μαασεΐα, με την ακόλουθη παράκληση:*Από τα γεγονότα των κεφ. 19 και 20 έχουν περάσει δέκα χρόνια περίπου. Ο Πασχούρ εδώ δεν είναι το ίδιο πρόσωπο μ’ εκείνον του κεφ. 20:1.2 «Ιερεμία, ρώτησε σε παρακαλούμε τον Κύριο για μας, γιατί ο βασιλιάς της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορ άρχισε πόλεμο εναντίον μας.*Για τον πόλεμο αυτό βλ. Β΄ Βασ 24:20–25:11· Β΄ Χρ 36:11-21. Ίσως ο Κύριος κάνει για χάρη μας κάποιο του θαύμα και τον αναγκάσει να φύγει από ’δω».

3 Αλλά ο Ιερεμίας πήρε εντολή από τον Κύριο να διαβιβάσει στο Σεδεκία μέσω της αντιπροσωπείας του τα εξής: 4 «Λέει ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ: "ο βασιλιάς της Βαβυλώνας σάς πολιορκεί με το στρατό του κι οι πολεμιστές σας υπερασπίζονται την πόλη πολεμώντας κιόλας έξω από τα τείχη. Εγώ όμως θα αναγκάσω τους υπερασπιστές σας να υποχωρήσουν μέσα στην πόλη. 5 Θα πολεμήσω εναντίον σας οργισμένος κι αγανακτισμένος, με αποφασιστικότητα και δύναμη. 6 Θα θανατώσω τους κατοίκους αυτής της πόλης· άνθρωποι και ζώα θα πεθάνουν από πανώλη. 7 Μετά θα παραδώσω το βασιλιά του Ιούδα Σεδεκία, τους αξιωματούχους του και το λαό της πόλης –όσους θα έχουν επιζήσει απ’ την πανώλη, από τον πόλεμο και την πείνα– στα χέρια του βασιλιά της Βαβυλώνας, του Ναβουχοδονόσορ και στα χέρια των εχθρών τους, που ζητούν να τους σκοτώσουν. Εγώ, ο Κύριος το λέω. Κι ο Ναβουχοδονόσορ, σκληρός και άσπλαχνος, θα τους κατασφάξει χωρίς έλεος"».

8 Μετά ο Κύριος έδωσε εντολή στον Ιερεμία να πει στο λαό: «Λέει ο Κύριος: "σας έδωσα τη δυνατότητα να διαλέξετε ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο: 9 Όποιος παραμείνει σ’ αυτή την πόλη θα σκοτωθεί στον πόλεμο από τα ξίφη των εχθρών ή θα πεθάνει από την πείνα κι από το θανατικό. Αλλά όποιος βγει και παραδοθεί στους Βαβυλώνιους που σας πολιορκούν, θα σώσει τουλάχιστο τη ζωή του. 10 Αποφάσισα να κάνω κακό σ’ αυτή την πόλη· όχι καλό. Εγώ, ο Κύριος το λέω. Θα την παραδώσω στα χέρια του βασιλιά της Βαβυλώνας και θα την κάνει στάχτη"».

11 Ο Ιερεμίας έλαβε την εντολή να πει στη βασιλική οικογένεια του Ιούδα:*Ο Ιερεμίας... Ιούδα. Ο στ. 11 είναι στο εβρ. τίτλος του κειμένου που ακολουθεί (21:11-23:8).

«Ακούστε το λόγο του Κυρίου, 12 εσείς οι απόγονοι του Δαβίδ: "αρχίστε την ημέρα σας αποδίδοντας δικαιοσύνη",*αρχίστε... δικαιοσύνη. Οι συνεδριάσεις των δικαστηρίων γίνονταν τις πρωινές ώρες (βλ. Ψλ 101:8· Β΄ Σαμ 15:2). λέει ο Κύριος. "Γλιτώστε τον απογυμνωμένο από τον καταπιεστή του! Αλλιώς, θα ξεσπάσει εναντίον σας ο θυμός μου σαν φωτιά και θα σας κάψει, εξαιτίας των κακών σας έργων· και κανείς δε θα μπορεί να σβήσει αυτή τη φωτιά.

13 "Προσέξτε εσείς εκεί κάτω, εσείς που κατοικείτε στο πλάτωμα του βράχου! Εγώ τώρα έρχομαι εναντίον σας. Σ’ εσάς που ισχυρίζεστε ότι εχθρός κανείς δε θα σας επιτεθεί και δε θα μπει στα σπίτια σας! 14 Εγώ ο ίδιος θα σας επιτεθώ για να σας τιμωρήσω για τα έργα σας. Φωτιά θα βάλω στις κολόνες σας τις κέδρινες, μέσα στ’ ανάκτορά σας, και θα τα καταστρέψω όλα τριγύρω"».*Στ. 13-14: Τα βασιλικά ανάκτορα ήταν χτισμένα πάνω σ’ έναν πλατύ βράχο, νοτίως του ναού και σε χαμηλότερο επίπεδο απ’ αυτόν. Και τα δύο όμως ήταν σε ψηλότερη θέση από την υπόλοιπη πόλη της Ιερουσαλήμ. Ο ναός αποτελούσε φυσικό οχύρωμα εναντίον όλων των εχθρικών επιθέσεων, οι οποίες προέρχονταν κυρίως από το βορρά. Η βασιλική οικογένεια πίστευε πως ο Θεός, που κατοικούσε στο ναό, θα τους προστάτευε, καθώς από πουθενά αλλού δεν μπορούσε να επιτεθεί ο εχθρός.