1 A palavra do Senhor, que veio a Jeremias, o profeta, contra os gentios,

2 Acerca do Egito, contra o exército de Faraó-Neco, rei do Egito, que estava junto ao rio Eufrates em Carquemis, ao qual feriu Nabucodonosor, rei de Babilônia, no ano quarto de Jeoiaquim, filho de Josias, rei de Judá.

3 Preparai o escudo e o pavês,

e chegai-vos para a peleja.

4 Selai os cavalos e montai,

cavaleiros, e apresentai-vos com elmos;

limpai as lanças, vesti-vos de couraças.

5 Por que razão vejo os medrosos voltando as costas?

Os seus valentes estão abatidos,

e vão fugindo, sem olharem para trás;

terror há ao redor, diz o Senhor.

6 Não fuja o ligeiro,

e não escape o valente;

para o lado norte,

junto à borda do rio

Eufrates tropeçaram e caíram.

7 Quem é este que vem subindo como o Nilo,

cujas águas se movem como os rios?

8 O Egito vem subindo como o Nilo,

e como rios cujas águas se movem;

e disse: Subirei, cobrirei a terra,

destruirei a cidade, e os que nela habitam.

9 Subi, ó cavalos, e estrondeai,

ó carros, e saiam os valentes;

os etíopes, e os do Líbano,

que manejam o escudo, e os lídios,

que manejam e entesam o arco.

10 Porque este dia é o dia do Senhor Deus dos Exércitos,

dia de vingança para ele se

vingar dos seus adversários;

e a espada devorará, e fartar-se-á,

e embriagar-se-á com o sangue deles;

porque o Senhor Deus dos

Exércitos tem um sacrifício na terra do norte,

junto ao rio Eufrates.

11 Sobe a Gileade, e toma bálsamo,

ó virgem filha do Egito;

em vão multiplicas remédios,

pois já não há cura para ti.

12 As nações ouviram a tua vergonha,

e a terra está cheia do teu clamor;

porque o valente tropeçou

com o valente e ambos caíram juntos.

13 A palavra que falou o Senhor a Jeremias, o profeta, acerca da vinda de Nabucodonosor, rei de Babilônia, para ferir a terra do Egito.

14 Anunciai no Egito,

e fazei ouvir isto em Migdol;

fazei também ouvi-lo em Nofe,

e em Tafnes, dizei:

Apresenta-te, e prepara-te;

porque a espada já devorou

o que está ao redor de ti.

15 Por que foram derrubados os teus valentes?

Não puderam manter-se firmes,

porque o Senhor os abateu.

16 Multiplicou os que tropeçavam;

também caíram uns sobre os outros,

e disseram: Levanta-te,

e voltemos ao nosso povo,

e à terra do nosso nascimento,

por causa da espada que oprime.

17 Clamaram ali:

Faraó rei do Egito é apenas um barulho;

deixou passar o tempo assinalado.

18 Vivo eu, diz o rei,

cujo nome é o Senhor dos Exércitos,

que certamente como o Tabor entre os montes,

e como o Carmelo junto ao mar,

certamente assim ele virá.

19 Prepara os utensílios para ires ao cativeiro,

ó moradora, filha do Egito;

porque Nofe será tornada em desolação,

e será incendiada,

até que ninguém mais aí more.

20 Bezerra mui formosa é o Egito;

mas já vem a destruição, vem do norte.

21 Até os seus mercenários no

meio dela são como bezerros cevados;

mas também eles viraram as costas,

fugiram juntos; não ficaram firmes;

porque veio sobre eles o

dia da sua ruína e o tempo do seu castigo.

22 A sua voz irá como a da serpente;

porque marcharão com um exército,

e virão contra ela com machados,

como cortadores de lenha.

23 Cortarão o seu bosque,

diz o Senhor, embora seja impenetrável;

porque se multiplicaram mais do que os gafanhotos;

são inumeráveis.

24 A filha do Egito será envergonhada;

será entregue na mão do povo do norte.

25 Diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: Eis que eu castigarei a Amom de Nô, e a Faraó, e ao Egito, e aos seus deuses, e aos seus reis; ao próprio Faraó, e aos que nele confiam.

26 E os entregarei na mão dos que procuram a sua morte, na mão de Nabucodonosor, rei de Babilônia, e na mão dos seus servos; mas depois será habitada, como nos dias antigos, diz o Senhor.

27 Mas não temas tu, servo meu,

Jacó, nem te espantes, ó Israel;

porque eis que te livrarei mesmo de longe,

como também a tua

descendência da terra do seu cativeiro;

e Jacó voltará, e descansará,

e sossegará, e não haverá quem o atemorize.

28 Tu não temas, servo meu, Jacó,

diz o Senhor, porque estou contigo;

porque porei termo a todas

as nações entre as quais te lancei;

mas a ti não darei fim,

mas castigar-te-ei com justiça,

e não te darei de todo por inocente.

1 Μηνύματα που ο Κύριος διαβίβασε στον προφήτη Ιερεμία, σχετικά με τα έθνη.*Ο στ. αποτελεί τίτλο στα κεφ. 46-51. Κατά το περιεχόμενο τα κεφάλαια αυτά τοποθετούνται αμέσως μετά το 25:38.

2 Μήνυμα για την Αίγυπτο, για το στρατό του Φαραώ Νεχώ, που ήταν στρατοπεδευμένος κοντά στον ποταμό Ευφράτη, στην Χαρκεμίς και νικήθηκε από το βασιλιά της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορ, το τέταρτο έτος*το τέταρτο έτος. Πρόκειται για το έτος 605 π.Χ., κατά το οποίο οι Αιγύπτιοι νικήθηκαν από τους Βαβυλώνιους. της βασιλείας του Ιωακίμ, γιου του Ιωσία, στον Ιούδα:

3 «Πάρτε τις ασπίδες κι ελάτε να πολεμήσετε!*Στο όραμα ο προφήτης ακούει τις διαταγές που δίνουν στους στρατιώτες τους οι Αιγύπτιοι αξιωματικοί.4 Ζέψτε τ’ άλογα και καβαλικέψτε τα! Πάρτε θέσεις φορώντας τις περικεφαλαίες σας! Γυαλίστε τα δόρατα! Ντυθείτε τους θώρακες! 5 Τι συμβαίνει; Τους βλέπω να χάνουν το θάρρος τους και να οπισθοχωρούν. Ακόμα και οι πιο ισχυροί νικήθηκαν κι έφυγαν βιαστικά, χωρίς να κοιτάξουν πίσω. Τρόμος από παντού*Πρβλ. 6:25· 20:3,10· 42:29· Ψλ 31:14.», λέει ο Κύριος. 6 «Δε θα μπορέσουν να ξεφύγουνε οι γρήγοροι· οι ισχυροί δεν θα σωθούν. Θα σκοντάψουνε και θα πέσουν στο βορρά, κοντά στον ποταμό Ευφράτη.

7 »Τι είναι αυτό που σαν τον Νείλο υψώνεται, που τα νερά του θορυβούν σαν ποταμός που ξεχειλίζει; 8 Είναι η Αίγυπτος, που σαν τον Νείλο υψώνεται, που τα νερά της θορυβούν σαν ποταμός, και λέει: "θα ανεβώ, θα πλημμυρίσω τη χώρα, θα καταστρέψω την πόλη και τους κατοίκους της". 9 Σηκωθείτε άλογα! Άμαξες ξεκινήστε με ορμή! Βγείτε πολεμιστές, Αιθίοπες και Λίβυοι, που βαστάτε ασπίδα, και Λούδιοι που κρατάτε και τεντώνετε το τόξο.*Λίβυοι. Στα εβρ. κατά λ. «Πουτ». Πρόκειται για φυλή που κατοικούσε στη Λιβύη. – Λούδιοι. Άλλος αφρικανικός λαός. Αυτά τα τρία έθνη προμήθευαν τους καλύτερους πολεμιστές στην Αίγυπτο.

10 »Αλλά η μέρα αυτή ανήκει στον Κύριο, το Θεό του σύμπαντος. Είναι η μέρα που τους εχθρούς του*τους εχθρούς του. Οι Αιγύπτιοι ονομάζονται «εχθροί του Θεού», επειδή ο βασιλιάς Ιωσίας είχε φονευθεί απ’ αυτούς στη μάχη της Μεγιδδώ το 609 π.Χ. Έτσι τελείωσε και η μεταρρύθμισή του (βλ. Β΄ Βασ κεφ. 22-23). θα εκδικηθεί. Το ξίφος του θα τους εξολοθρεύσει, θα χορτάσει και θα μεθύσει από το αίμα τους, γιατί ο Κύριος, ο Θεός του σύμπαντος, θυσία θα προσφέρει στη χώρα του βορρά, κοντά στον ποταμό Ευφράτη.

11 »Ανέβα στη Γαλαάδ*Βλ. υποσ. εις κεφ. 8:22. και πάρε βάλσαμο, άθλια, ελεεινή Αίγυπτος. Μάταια θα μαζεύεις γιατρικά· για σένα θεραπεία δεν υπάρχει. 12 Μάθανε τα έθνη την ντροπή σου· όλοι στη γη ακούσαν’ την κραυγή σου. Ο ένας πάνω στον άλλο σκόνταψαν οι πολεμιστές σου και όλοι έπεσαν μαζί».

13 Όταν ο βασιλιάς της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορ ήρθε για να επιτεθεί στην Αίγυπτο,*Η Αίγυπτος νικήθηκε το 568 π.Χ. είπε ο Κύριος στον προφήτη Ιερεμία σχετικά μ’ αυτό το γεγονός:

14 «Στείλτε το μήνυμα στην Αίγυπτο, στη Μιγδώλ, στη Μέμφιδα και στη Δάφνη*Δάφνη. Βλ. υποσ. εις κεφ. 2:16. και πείτε τους: "παραταχθείτε και προετοιμαστείτε, γιατί ο πόλεμος καταστρέφει τους γείτονές σας". 15 Μα τι συμβαίνει; Ο Άπις έφυγε, ο ταύρος σου ο δυνατός δεν άντεξε.*Άπις. Όνομα του ταύρου, που λατρευόταν στη Μέμφιδα της Αιγύπτου. Εδώ χρησιμοποιείται μεταφορικά για το Φαραώ. Τον έδιωξε ο Κύριος. 16 Οι στρατιώτες του Φαραώ σκοντάφτουνε και πέφτουν. Ο ένας λέει στον άλλο: "πάμε να γυρίσουμε πίσω στην πατρίδα μας και στο λαό μας. Να γλιτώσουμε απ’ το ξίφος του εχθρού!" 17 Δώστε στο Φαραώ ένα νέο όνομα· πείτε τον "Ο βασιλιάς της Αιγύπτου, ο Υπερόπτης, που άφησε την ευκαιρία να χαθεί".*Από την εποχή αυτή και ύστερα, η Αίγυπτος έχασε τη στρατιωτική επιρροή της πάνω στα άλλα έθνη.

18 »"Ορκίζομαι στον εαυτό μου", λέει ο βασιλιάς που ονομάζεται Κύριος του σύμπαντος. "Όπως το Θαβώρ προεξέχει από τ’ άλλα βουνά, κι ο Κάρμηλος από τη θάλασσα, έτσι υπερέχει η δύναμη, που ενάντια στην Αίγυπτο θα ’ρθεί. 19 Κάτοικοι της Αιγύπτου, ετοιμάστε τις αποσκευές σας για να πάτε στην εξορία! Η Μέμφις θα ερημωθεί και κανείς δε θ’ απομείνει να κατοικεί σ’ αυτήν".

20 »Η Αίγυπτος είναι μια ωραία αγελάδα, που την τσίμπησε μύγα απ’ το βορρά. 21 Ακόμα κι οι μισθοφόροι της, που έχουν γίνει σαν τα παχιά μοσχάρια, δεν έμειναν να πολεμήσουν, αλλά οπισθοχώρησαν και έφυγαν. Είχε φτάσει όμως η μέρα της καταστροφής τους, ο καιρός της τιμωρίας τους. 22 Η αιγυπτιακή στρατιά θα υποχωρήσει καθώς το φίδι που σφυρίζει, αμέσως όταν οι εχθροί έρθουν εναντίον της με τα τσεκούρια σαν τους ξυλοκόπους. 23 Θα κόψουν το δάσος της το αδιαπέραστο· είναι πολύ περισσότεροι απ’ τις ακρίδες, είναι αναρίθμητοι. 24 Θα ντραπεί η ωραία Αίγυπτος, θα παραδοθεί στην εξουσία ενός λαού που θα ’ρθεί από το βορρά.

25 »Ο Κύριος του σύμπαντος, ο Θεός του Ισραήλ, λέει: "θα τιμωρήσω τον Αμών, θεό των Θηβών*των Θηβών. Πόλη της Άνω Αιγύπτου. και την Αίγυπτο με τους θεούς της και τους βασιλιάδες της, το Φαραώ και όλους εκείνους που τον εμπιστεύονται. 26 Θα τους παραδώσω σ’ εκείνους που γυρεύουν να τους θανατώσουν, δηλαδή στο βασιλιά της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορ και στο στρατό του. Μετά απ’ αυτά, η Αίγυπτος θα κατοικηθεί όπως τις παλιές μέρες", λέει ο Κύριος».

27 «Μη φοβηθείς όμως εσύ, δούλε μου Ιακώβ!» λέει ο Κύριος. «Ισραηλίτες, μην τρομάξετε! Εγώ θα σώσω από τη μακρινή χώρα εσάς και τους απογόνους σας, από τη χώρα όπου συρθήκατε αιχμάλωτοι. Θα επιστρέψετε, απόγονοι του Ιακώβ, και θα ησυχάσετε· θα ζείτε αμέριμνοι και δε θα υπάρχει κανείς να σας τρομάζει. 28 Μη φοβηθείτε, δούλοι μου Ισραηλίτες», λέει ο Κύριος, «γιατί εγώ θα είμαι μαζί σας. Κι αν καταστρέψω ακόμα όλα τα έθνη όπου σας διασκόρπισα, εσάς δεν θα σας καταστρέψω. Θα σας κρίνω με επιείκεια, αλλά δεν πρόκειται να σας αφήσω και εντελώς ατιμώρητους».