Salmos 92

Cântico de gratidão a Deus

Salmo. Cântico para o dia de sábado

1 Bom é louvar ao Senhor,

e cantar louvores

ao teu nome, ó Altíssimo;

2 Para de manhã anunciar

a tua benignidade,

e todas

as noites a tua fidelidade;

3 Sobre um instrumento de dez cordas,

e sobre o saltério;

sobre a harpa com som solene.

4 Pois tu, Senhor,

me alegraste pelos teus feitos;

exultarei nas obras das tuas mãos.

5 Quão grandes são, Senhor,

as tuas obras!

Mui profundos são

os teus pensamentos.

6 O homem brutal não conhece,

nem o louco entende isto.

7 Quando o ímpio crescer

como a erva,

e quando florescerem todos os

que praticam a iniquidade,

é que serão destruídos perpetuamente.

8 Mas tu, Senhor,

és o Altíssimo para sempre.

9 Pois eis que os teus inimigos,

Senhor, eis que os teus inimigos perecerão;

serão dispersos todos

os que praticam a iniquidade.

10 Porém tu exaltarás o meu poder,

como o do boi selvagem.

Serei ungido com óleo fresco.

11 Os meus olhos verão o meu desejo

sobre os meus inimigos,

e os meus ouvidos

ouvirão o meu desejo acerca dos malfeitores

que se levantam contra mim.

12 O justo florescerá como a palmeira;

crescerá como

o cedro no Líbano.

13 Os que estão plantados

na casa do Senhor florescerão

nos átrios do nosso Deus.

14 Na velhice ainda darão frutos;

serão viçosos e vigorosos,

15 Para anunciar que o Senhor é reto.

Ele é a minha rocha

e nele não há injustiça.

Είναι καλό να σ’ εξυμνούνε, Κύριε!

1 Ψαλμός, ωδή για την ημέρα του Σαββάτου.

2 Είναι καλό να σ’ εξυμνούνε, Κύριε,

και μουσική να παίζουνε για σένα,

Ύψιστε!

3 Απ’ το πρωί να διαλαλούν την ευσπλαχνία σου

και την πιστότητά σου όλη τη νύχτα,

4 με λύρα και με όργανο δεκάχορδο,

με άσματα και με κιθάρα.

5 Με τα έργα σου

χαρά μου ’δωσες, Κύριε·

θ’ αγάλλομαι για όσα έχεις φτιάξει.

6 Πόσο μεγάλα, Κύριε, τα έργα σου!

Πολύ βαθιές οι σκέψεις σου!

7 Ο άνθρωπος ο ανόητος δεν τις γνωρίζει·

και ο μωρός δεν τις αντιλαμβάνεται.

8 Ψηλώνουν οι ασεβείς

σαν το χορτάρι,

κι ανθίζουν όλοι οι δράστες της παρανομίας,

μα θα εξαφανιστούν για πάντα.

9 Κι εσύ ύψιστος μένεις στον αιώνα, Κύριε.

10 Κι όσο για τους εχθρούς σου, Κύριε,

αυτοί όλοι θα καταστραφούν·

και θα διασκορπιστούνε όλοι της ανομίας οι δράστες.

11 Μ’ έκανες δυνατό σαν αγριοβούβαλο·

μ’ έχρισες με καινούριο λάδι.*Μ’ έχρισες... λάδι. Ο συμβολισμός σημαίνει ευνοϊκή αλλαγή καταστάσεως, όπως αναλυτικά αναφέρεται στο Ησ. 61:3.

12 Τα μάτια μου βλέπουν την πτώση των εχθρών μου·

της ανομίας τους δράστες θ’ ακούω που θα υποφέρουν,

αυτούς που εναντίον μου

με μοχθηρία στραφήκαν.

13 Ο δίκαιος θα φουντώσει σαν το φοίνικα·

σαν κέδρος του Λιβάνου θα ψηλώνει.

14 Σαν τα φυτά στον οίκο του Κυρίου,

που στου Θεού μας τις αυλές ανθούν.

15 Καρπό θα δίνει ως τα γηρατειά,

θα ’ναι ακμαίος κι αγέραστος,

16 για να διακηρύττει:

«Ο Κύριος είναι δίκαιος,

είναι το φρούριό μου, και σ’ αυτόν δε βρίσκεται αδικία καμιά».