1 Dizei a vossos irmãos: Ami; e a vossas irmãs: Ruama.

2 Contendei com vossa mãe,

contendei,

porque ela não é minha mulher,

e eu não sou seu marido;

e desvie ela as suas prostituições

da sua vista

e os seus adultérios

de entre os seus seios.

3 Para que eu não a despoje,

ficando ela nua,

e a ponha como no dia

em que nasceu,

e a faça como um deserto,

e a torne como uma terra seca,

e a mate à sede;

4 E não me compadeça

de seus filhos,

porque são filhos

de prostituições.

5 Porque sua mãe se prostituiu;

aquela que os concebeu

houve-se torpemente,

porque diz:

Irei atrás de meus amantes,

que me dão o meu pão

e a minha água,

a minha lã e o meu linho,

o meu óleo

e as minhas bebidas.

6 Portanto, eis que cercarei

o teu caminho com espinhos;

e levantarei um muro de sebe,

para que ela não ache

as suas veredas.

7 Ela irá atrás de seus amantes,

mas não os alcançará;

e buscá-los-á,

mas não os achará;

então dirá: Ir-me-ei,

e tornar-me-ei a meu primeiro marido,

porque melhor me ia então

do que agora.

8 Ela, pois, não reconhece

que eu lhe dei o grão,

e o mosto, e o azeite,

e que lhe multipliquei

a prata e o ouro,

que eles usaram para Baal.

9 Portanto tornarei a tirar

o meu grão a seu tempo

e o meu mosto

no seu tempo determinado;

e arrebatarei a minha lã

e o meu linho,

com que cobriam a sua nudez.

10 E agora descobrirei

a sua vileza

diante dos olhos dos seus amantes,

e ninguém a livrará da minha mão.

11 E farei cessar todo o seu gozo,

as suas festas,

as suas luas novas,

e os seus sábados,

e todas as suas festividades.

12 E devastarei a sua vide

e a sua figueira,

de que ela diz:

É esta a minha paga

que me deram os meus amantes;

eu, pois, farei delas um bosque,

e as feras do campo

as devorarão.

13 Castigá-la-ei pelos dias

dos baalins,

nos quais lhes queimou incenso,

e se adornou

dos seus pendentes

e das suas joias,

e andou atrás de seus amantes,

mas de mim se esqueceu,

diz o Senhor.

14 Portanto, eis que eu a atrairei,

e a levarei para o deserto,

e lhe falarei ao coração.

15 E lhe darei as suas vinhas

dali,

e o vale de Acor,

por porta de esperança;

e ali cantará,

como nos dias de sua mocidade,

e como no dia em que subiu

da terra do Egito.

16 E naquele dia,

diz o Senhor,

tu me chamarás: Meu marido;

e não mais me chamarás:

Meu Baal.

17 E da sua boca tirarei

os nomes dos baalins,

e não mais se lembrará

desses nomes.

18 E naquele dia farei por eles

aliança

com as feras do campo,

e com as aves do céu,

e com os répteis da terra;

e da terra quebrarei o arco,

e a espada, e a guerra,

e os farei deitar

em segurança.

19 E desposar-te-ei comigo

para sempre;

desposar-te-ei comigo

em justiça, e em juízo,

em benignidade

e em misericórdias.

20 E desposar-te-ei comigo

em fidelidade,

e conhecerás ao Senhor.

21 E acontecerá naquele dia

que eu atenderei,

diz o Senhor;

eu atenderei aos céus,

e estes atenderão à terra.

22 E a terra atenderá ao trigo,

e ao mosto, e ao azeite,

e estes atenderão a Jizreel.

23 E semeá-la-ei para mim

na terra,

e compadecer-me-ei dela

que não obteve misericórdia;

e eu direi àquele que não era meu povo:

Tu és meu povo;

e ele dirá:

Tu és meu Deus!

1 Θα ’ρθεί*Σε ορισμένες μετ. οι στ. 1 και 2 του παρόντος κεφ. αριθμούνται ως 10 και 11 του κεφ. 1. Συνεπώς οι στ. 2:3-25 αριθμούνται σ’ αυτές ως 2:1-23. όμως καιρός που ο λαός του Ισραήλ θα γίνει πολυάριθμος σαν της θάλασσας την άμμο, που δεν μπορεί να μετρηθεί ή να αριθμηθεί. Κι αυτοί, στους οποίους ο Θεός είχε πει «εσείς δεν είστε λαός μου», τότε θα ονομάζονται «παιδιά του αληθινού Θεού». 2 Ο λαός του Ιούδα και ο λαός του Ισραήλ θα ενωθούν ξανά, θα ορίσουν κοινό αρχηγό και θα κυριαρχήσουν στη χώρα τους σαν το χορτάρι, που φυτρώνει μέσα από τη γη. Θα είναι μεγάλη μέρα, όταν θα πραγματοποιηθεί εκείνο που σημαίνει το όνομα Ιζρεέλ: «Ο Θεός σπέρνει». 3 Τους αδερφούς σας ονομάστε τους «λαέ μου», τις αδερφές σας «ελεημένη» ονομάστε τις.*τους αδερφούς σας...τις αδερφές σας. Νοούνται οι Ισραηλίτες του βορείου βασιλείου και οι Ιουδαίοι του νοτίου.

4 Ο Κύριος λέει: «Τη μάνα σας –τον Ισραήλ– κατηγορήστε την πως φέρνεται σαν να μην είναι πια γυναίκα μου, σαν να μην είμαι άντρας της εγώ. Ας πετάξει από πάνω της τα σημάδια της πορνείας της κι από τα στήθη της τα σημάδια της μοιχείας της.*Οι πόρνες αναγνωρίζονταν από ορισμένα «σημάδια», που ήταν το πέπλο και τα κοσμήματα που φορούσαν. Εδώ τα σημάδια αναφέρονται στους ιερούς τόπους και στα έθιμα της ειδωλολατρίας. Η ειδωλολατρία παρομοιάζεται με «πορνεία» και η απιστία του λαού με «μοιχεία».5 Αλλιώς θα την ξεγυμνώσω και θα την κάνω όπως τη γέννησε η μάνα της· θα την κάνω να μοιάζει με την έρημο, να ’ναι ωσάν την άνυδρη γη και θα την κάνω να πεθάνει από τη δίψα. 6 Τα παιδιά της δεν θα τα σπλαχνιστώ, γιατί είναι παιδιά πόρνης. 7 Πράγματι, πόρνη έγινε η μάνα τους, φέρθηκε αδιάντροπα εκείνη που τους γέννησε. "Θέλω να πάω με τους εραστές μου", είπε, "μ’ εκείνους που μου εξασφαλίζουν το ψωμί μου και το νερό μου, το λάδι μου και το κρασί μου, μαλλί μού δίνουν για να υφάνω και λινάρι". 8 Γι’ αυτό κι εγώ το δρόμο της μ’ αγκάθια θα τον φράξω γύρω της πέτρινο θα χτίσω τοίχο για να μη βρίσκει μονοπάτι να διαβεί. 9 Θα κυνηγάει τους εραστές της δίχως να τους φτάνει· θα τους αναζητάει και δε θα τους βρίσκει. Τότε θα πει: "ας πάω πίσω στον πρώτο μου τον άντρα· καλύτερα ήμουν τότε απ’ ό,τι τώρα". 10 Μα αυτή δεν αναγνώρισε ποτέ πως εγώ ήμουν που της έδινα το στάρι, το νέο κρασί και το καινούριο λάδι, και πως την πλούτιζα με ασήμια και χρυσάφια, που εκείνη στη λατρεία του Βάαλ τα ’δινε.

11 »Γι’ αυτό κι εγώ πίσω το στάρι μου θα πάρω στον καιρό του θερισμού, στην εποχή του τρύγου το κρασί μου και θα της πάρω το μαλλί και το λινάρι που της έδινα τη γύμνια της για να σκεπάζει. 12 Ναι, θα την ξεγυμνώσω τη μάνα σας μπροστά στους εραστές της, κι ούτ’ ένας ικανός δε θα βρεθεί να τη γλιτώσει από τα χέρια μου. 13 Θα βάλω τέλος σ’ όλες τις γιορτές της –τις νουμηνίες, τα Σάββατα και τις μεγάλες του έτους τις γιορτές. 14 Τ’ αμπέλια της και τις συκιές της θ’ αφανίσω, που έλεγε γι’ αυτά πως της τα έδωσαν για πληρωμή οι εραστές της. Σε δάσος θα τα μεταβάλω, όπου τα άγρια θεριά θα βόσκουν. 15 Μ’ αυτό τον τρόπο θα την τιμωρήσω για τον καιρό που πρόσφερνε λιβάνια στους Βααλίμ, και στολιζόταν με τα σκουλαρίκια και με τα στολίδια της, κι έτρεχε πίσω από τους εραστές της, κι εμένα με ξεχνούσε. Εγώ ο Κύριος το λέω».

16 «Θα ξαναοδηγήσω όμως τη μάνα σας στην έρημο κι εκεί στην καρδιά της θα μιλήσω τρυφερά. 17 Τότε τ’ αμπέλια της θα της τα ξαναδώσω· θα κάνω την κοιλάδα Αχώρ μια πύλη ελπίδας. Κι εκείνη θα μου αποκριθεί εκεί, καθώς τις μέρες που ήταν νέα, καθώς τότε που βγήκε από την Αίγυπτο.

18 «Τη μέρα εκείνη», λέει ο Κύριος στον Ισραήλ, «"άντρα μου" θα με αποκαλέσεις· δεν θα με ονομάζεις πια "Βάαλ μου" (αφέντη μου). 19 Θα βγάλω από τη μνήμη σου τα ονόματα των Βααλίμ, δε θα τους επικαλεστείς ξανά ποτέ σου. 20 Τότε θα κάνω για χάρη σου συμφωνία με τ’ άγρια ζώα, με τα πετούμενα και μ’ όλα τ’ άλλα ζωντανά και τα ερπετά της γης. Τόξα και ξίφη κι όλα τα όπλα τα πολεμικά θα τα εξαφανίσω από τη χώρα σου, και θα κάνω τον ύπνο σου ήσυχο κι ασφαλή. 21 Μαζί σου θα ενωθώ για πάντα με τα δεσμά του γάμου. Για δώρα γαμήλια θα σου προσφέρω υποστήριξη και προστασία, αγάπη και συμπόνια. 22 Θα σε κερδίσω με την αταλάντευτη πιστότητά μου και θα με αναγνωρίσεις για Κύριό σου.

23 «Εκείνη την ημέρα», λέει ο Κύριος, «θ’ αποκριθώ στην προσευχή του ουρανού κι εκείνος θ’ αποκριθεί στην ανάγκη της γης για βροχή. 24 Τότε η γη θα δώσει στάρι, νέο κρασί και καινούριο λάδι, κι αυτά θα δοθούν στον Ιζρεέλ.*Οι στ. 23 και 24 δίνονται με μορφή χρησμού, ο οποίος απαντάται συχνά στη χανανιτική λατρεία της γονιμότητας. Σ’ αυτή τη λατρεία οι άνθρωποι θεοποιούν τον ουρανό, τη γη και τα γεννήματά της. Εδώ ο προφήτης καταπολεμάει αυτή την αντίληψη και τονίζει ότι από το Θεό προέρχονται τα πάντα. Το όνομα «Ιζρεέλ» χρησιμοποιείται αντί για το «Ισραήλ».25 Θα σε σπείρω, Ιζρεέλ, στη χώρα, για να μου κάνεις πολλά παιδιά· θα ελεήσω τη "Μη Ελεημένη", και θα πω στο "Μη Λαό μου": "λαός μου είσ’ εσύ". Κι αυτός θα πει: "εσύ είσαι Θεός μου"».