1 Converte-te, ó Israel,

ao Senhor teu Deus;

porque pelos teus pecados

tens caído.

2 Tomai convosco palavras,

e convertei-vos ao Senhor;

dizei-lhe: Tira toda a iniquidade,

e aceita o que é bom;

e ofereceremos como novilhos

os sacrifícios dos nossos lábios.

3 Não nos salvará a Assíria,

não iremos montados em cavalos,

e à obra das nossas mãos

já não diremos mais:

Tu és o nosso deus;

porque por ti o órfão

alcança misericórdia.

4 Eu sararei a sua infidelidade,

eu voluntariamente os amarei;

porque a minha ira

se apartou deles.

5 Eu serei para Israel

como o orvalho.

Ele florescerá como o lírio

e lançará as suas raízes

como o Líbano.

6 Estender-se-ão os seus galhos,

e a sua glória será

como a da oliveira,

e sua fragrância

como a do Líbano.

7 Voltarão os que habitam

debaixo da sua sombra;

serão vivificados como o trigo,

e florescerão como a vide;

a sua memória será

como o vinho do Líbano.

8 Efraim dirá:

Que mais tenho eu com os ídolos?

Eu o tenho ouvido,

e cuidarei dele;

eu sou como a faia verde;

de mim é achado o teu fruto.

9 Quem é sábio,

para que entenda estas coisas?

Quem é prudente,

para que as saiba?

Porque os caminhos do Senhor

são retos,

e os justos andarão neles,

mas os transgressores

neles cairão.

1 Η Σαμάρεια θα τιμωρηθεί, γιατί επαναστάτησε ενάντια στο Θεό της. Οι άντρες της θα σκοτωθούν στη μάχη. Θα συντριφτούν τα νήπια και θ’ ανοιχτούνε των εγκύων οι κοιλιές».

2 Γύρνα, Ισραήλ, στον Κύριο το Θεό σου, γιατί σκόνταψες εξαιτίας της ανομίας σου. 3 Στον Κύριο γυρίστε, μιλήστε του και πείτε του: «Συγχώρησε την ανομία μας όλη, δέξου το δώρο μας· αντί για ταύρους σού προσφέρουμε τις προσευχές μας: 4 "οι Ασσύριοι δεν μπορούνε να μας σώσουν· τ’ άλογα του πολέμου και τις άμαξές μας δε θα τα εμπιστευτούμε πια, και δε θα ονομάζουμε Θεό μας τα έργα που τα φτιάξανε τα χέρια μας, γιατί μόνο κοντά σου ο απροστάτευτος βρίσκει αγάπη"».

5 Ο Κύριος λέει: «Τότε θα θεραπεύσω την απιστία του Ισραήλ· θα τους δείξω ανεπιφύλακτα όλη μου την αγάπη, γιατί δε θα ’μαι πια μαζί τους θυμωμένος. 6 Θα ’μαι γι’ αυτούς σαν τη δροσιά. Ο Ισραήλ θ’ ανθίζει σαν το κρίνο και σαν τη λεύκα θα βαθαίνει τις ρίζες του. 7 Θ’ απλώνονται τα κλαδιά του και θα ’χει τη μεγαλοσύνη της ελιάς, την ευωδιά των δέντρων του Λιβάνου. 8 Θα γυρίσουν για να ζήσουν πάλι κάτω από την προστασία μου· θα καλλιεργήσουν το σιτάρι τους και θα καρπίσουνε σαν τ’ ανθισμένα αμπέλια. Η φήμη τους θα απλωθεί σαν του Λιβάνου το κρασί. 9 Τι ανάγκη έχεις πια τα είδωλα, Εφραΐμ; Εγώ είμαι που απαντώ στις προσευχές σας και θα στραφώ σ’ εσάς με καλοσύνη. Εγώ είμαι σαν τ’ ολοχρονίς πράσινο κυπαρίσσι· όλα όσα χρειάζεστε για να ζήσετε, εμένα έχουν πηγή».*Τι ανάγκη... Εφραΐμ; κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει «Τι σχέση έχω εγώ με τα είδωλά σου, Εφραΐμ;» – Εφραΐμ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 4:17 – Εγώ είμαι που απαντώ... καλοσύνη. Τα δύο ρήματα στις φράσεις αυτές θυμίζουν στα εβρ. τις δύο θεότητες των Χαναναίων, Ανάτ και Ασερά – Εγώ είμαι... κυπαρίσσι. Μοναδική περίπτωση στην ΠΔ, όπου ο Θεός παρομοιάζεται με ιερό δέντρο της χανανιτικής λατρείας, σύμβολο της γονιμότητας.

10 Όποιος είναι σοφός και μυαλωμένος ας δώσει προσοχή σ’ αυτά που είναι γραμμένα σ’ αυτό εδώ το βιβλίο, ώστε να τα κατανοήσει. Πράγματι, ο δρόμος του Κυρίου είναι ίσιος· οι δίκαιοι σ’ αυτόν βαδίζουν, ενώ οι ασεβείς σκοντάφτουν σ’ αυτόν.