1 Bem-aventurado o homem

que não anda

segundo o conselho dos ímpios,

nem se detém

no caminho dos pecadores,

nem se assenta

na roda dos escarnecedores.

2 Antes tem o seu prazer

na lei do Senhor,

e na sua lei medita

de dia e de noite.

3 Pois será como a árvore plantada

junto a ribeiros de águas,

a qual dá o seu fruto

no seu tempo;

as suas folhas não cairão,

e tudo quanto fizer

prosperará.

4 Não são assim os ímpios;

mas são como a moinha

que o vento espalha.

5 Por isso os ímpios

não subsistirão no juízo,

nem os pecadores,

na congregação dos justos.

6 Porque o Senhor conhece

o caminho dos justos;

porém o caminho dos ímpios

perecerá.

1 Μακάριος ο άνθρωπος

που μ’ ασεβών ιδέες δεν πορεύτηκε

ούτε σ’ αμαρτωλών το δρόμο στάθηκε

κι ούτε συναναστράφηκε με θεομπαίχτες.

2 Αντίθετα, είναι με το νόμο του Κυρίου

σύμφωνο ό,τι επιθυμεί,

μέρα νύχτα στοχάζεται το νόμο του.

3 Γι’ αυτό σαν δέντρο γίνεται

που είναι φυτεμένο εκεί που τρέχουν τα νερά.

Δίνει τους καρπούς του στον καιρό του,

το φύλλωμά του δεν μαραίνεται ποτέ

και πετυχαίνει το καθετί που κάνει.

4 Δεν είναι έτσι οι ασεβείς, δεν είναι!

Αυτοί είναι σαν τ’ άχυρο,

π’ αέρας το σκορπίζει.

5 Γι’ αυτό και δεν θα παρουσιαστούν

οι ασεβείς κατά την κρίση,

ούτε οι αμαρτωλοί θα συναχθούν

μαζί με τους δικαίους.

6 Γιατί ο Κύριος εκτιμάει

των δίκαιων τη συμπεριφορά,

ενώ η συμπεριφορά των ασεβών

οδηγεί στην καταστροφή.