Salmos 119

A primazia da lei divina

1 Bem-aventurados os retos

em seus caminhos,

que andam

na lei do Senhor.

2 Bem-aventurados os que guardam

os seus testemunhos,

e que o buscam com todo o coração.

3 E não praticam iniquidade,

mas andam nos seus caminhos.

4 Tu ordenaste os teus mandamentos,

para que diligentemente os observássemos.

5 Quem dera que

os meus caminhos fossem dirigidos

a observar

os teus mandamentos.

6 Então não ficaria confundido,

atentando eu

para todos

os teus mandamentos.

7 Louvar-te-ei com retidão

de coração

quando tiver aprendido

os teus justos juízos.

8 Observarei os teus estatutos;

não me desampares totalmente.

9 Com que purificará

o jovem o seu caminho?

Observando-o conforme

a tua palavra.

10 Com todo

o meu coração te busquei;

não me deixes desviar dos teus mandamentos.

11 Escondi a tua palavra

no meu coração,

para eu não pecar contra ti.

12 Bendito és tu, ó Senhor;

ensina-me os teus estatutos.

13 Com os meus lábios declarei todos

os juízos da tua boca.

14 Folguei tanto no caminho

dos teus testemunhos,

como em todas as riquezas.

15 Meditarei nos teus preceitos,

e terei respeito aos teus caminhos.

16 Recrear-me-ei nos teus estatutos;

não me esquecerei da tua palavra.

17 Faze bem ao teu servo,

para que viva

e observe a tua palavra.

18 Abre tu os meus olhos,

para que veja

as maravilhas da tua lei.

19 Sou peregrino na terra;

não escondas

de mim os teus mandamentos.

20 A minha alma está quebrantada

de desejar os teus juízos

em todo o tempo.

21 Tu repreendeste asperamente

os soberbos que são amaldiçoados,

que

se desviam dos teus mandamentos.

22 Tira de

sobre mim o opróbrio e o desprezo,

pois guardei

os teus testemunhos.

23 Príncipes também se assentaram,

e falaram contra mim,

mas o teu servo meditou

nos teus estatutos.

24 Também os teus testemunhos são

o meu prazer

e os meus conselheiros.

25 A minha alma está pegada

ao pó;

vivifica-me segundo a tua palavra.

26 Eu te contei os meus caminhos,

e tu me ouviste;

ensina-me os teus estatutos.

27 Faze-me entender o caminho

dos teus preceitos;

assim falarei das tuas maravilhas.

28 A minha alma consome-se

de tristeza;

fortalece-me segundo

a tua palavra.

29 Desvia de mim

o caminho da falsidade,

e concede-me piedosamente a tua lei.

30 Escolhi o caminho da verdade;

propus-me seguir os teus juízos.

31 Apego-me aos teus testemunhos;

ó Senhor,

não me confundas.

32 Correrei pelo caminho

dos teus mandamentos,

quando dilatares

o meu coração.

33 Ensina-me, ó Senhor,

o caminho dos teus estatutos,

e guardá-lo-ei até o fim.

34 Dá-me entendimento,

e guardarei a tua lei,

e observá-la-ei de todo o meu coração.

35 Faze-me andar

na vereda dos teus mandamentos,

porque nela tenho prazer.

36 Inclina o meu coração

aos teus testemunhos,

e não à cobiça.

37 Desvia os meus olhos

de contemplarem a vaidade,

e vivifica-me no teu caminho.

38 Confirma a tua palavra

ao teu servo,

que é dedicado ao teu temor.

39 Desvia de mim

o opróbrio que temo,

pois os teus juízos são bons.

40 Eis que tenho desejado

os teus preceitos;

vivifica-me na tua justiça.

41 Venham sobre mim também

as tuas misericórdias, ó Senhor,

e

a tua salvação segundo a tua palavra.

42 Assim terei o

que responder ao que me afronta,

pois confio na tua palavra.

43 E não tires totalmente

a palavra de verdade

da minha boca,

pois tenho esperado nos teus juízos.

44 Assim observarei

de contínuo a tua lei

para sempre e eternamente.

45 E andarei em liberdade;

pois busco

os teus preceitos.

46 Também falarei

dos teus testemunhos perante os reis,

e

não me envergonharei.

47 E recrear-me-ei

em teus mandamentos,

que tenho amado.

48 Também levantarei as minhas mãos

para os teus mandamentos,

que amei, e meditarei nos teus estatutos.

49 Lembra-te da palavra dada

ao teu servo,

na qual me fizeste esperar.

50 Isto é a minha consolação

na minha aflição,

porque a tua palavra me vivificou.

51 Os soberbos zombaram grandemente de mim;

contudo

não me desviei da tua lei.

52 Lembrei-me dos teus juízos antiquíssimos,

ó Senhor,

e assim me consolei.

53 Grande indignação

se apoderou de mim

por causa dos ímpios

que abandonam a tua lei.

54 Os teus estatutos têm sido

os meus cânticos

na casa da minha peregrinação.

55 Lembrei-me do teu nome, ó Senhor,

de noite,

e observei a tua lei.

56 Isto fiz eu,

porque guardei os teus mandamentos.

57 O Senhor é a minha porção;

eu disse

que observaria as tuas palavras.

58 Roguei deveras o teu favor

com todo o meu coração;

tem piedade de mim,

segundo a tua palavra.

59 Considerei os meus caminhos,

e voltei os meus pés

para os teus testemunhos.

60 Apressei-me, e não me detive,

a observar os teus mandamentos.

61 Bandos de ímpios me despojaram,

mas eu não me esqueci da tua lei.

62 À meia-noite me levantarei

para te louvar,

pelos teus justos juízos.

63 Companheiro sou

de todos os que te temem

e dos

que guardam os teus preceitos.

64 A terra, ó Senhor,

está cheia da tua benignidade;

ensina-me os teus estatutos.

65 Fizeste bem ao teu servo,

Senhor, segundo a tua palavra.

66 Ensina-me bom juízo e conhecimento,

pois cri

nos teus mandamentos.

67 Antes de ser afligido andava errado;

mas agora tenho guardado

a tua palavra.

68 Tu és bom e fazes bem;

ensina-me os teus estatutos.

69 Os soberbos forjaram mentiras contra mim;

mas eu

com todo

o meu coração guardarei os teus preceitos.

70 Engrossa-se-lhes o coração como gordura,

mas

eu me recreio

na tua lei.

71 Foi-me bom

ter sido afligido,

para que aprendesse

os teus estatutos.

72 Melhor é para mim

a lei da tua boca

do que milhares

de ouro ou prata.

73 As tuas mãos me fizeram

e me formaram;

dá-me inteligência

para entender

os teus mandamentos.

74 Os

que te temem alegraram-se quando me viram,

porque tenho esperado

na tua palavra.

75 Bem sei eu, ó Senhor,

que os teus juízos são justos,

e que segundo a tua fidelidade me afligiste.

76 Sirva pois

a tua benignidade para me consolar,

segundo a palavra que deste

ao teu servo.

77 Venham sobre mim as tuas misericórdias,

para que viva,

pois

a tua lei é a minha delícia.

78 Confundam-se os soberbos,

pois me trataram

de uma maneira perversa, sem causa;

mas eu meditarei

nos teus preceitos.

79 Voltem-se para mim

os que te temem,

e aqueles que têm conhecido

os teus testemunhos.

80 Seja reto

o meu coração nos teus estatutos,

para

que não seja confundido.

81 Desfalece a minha alma

pela tua salvação,

mas espero na tua palavra.

82 Os meus

olhos desfalecem pela tua palavra;

entrementes dizia:

Quando

me consolarás tu?

83 Pois estou

como odre na fumaça;

contudo não me esqueço

dos teus estatutos.

84 Quantos serão os dias

do teu servo?

Quando me farás justiça contra

os que me perseguem?

85 Os soberbos me cavaram covas,

o que

não é conforme a tua lei.

86 Todos

os teus mandamentos são verdade.

Com mentiras me perseguem;

ajuda-me.

87 Quase que me têm consumido sobre a terra,

mas eu

não deixei os teus preceitos.

88 Vivifica-me segundo a tua benignidade;

assim guardarei

o testemunho

da tua boca.

89 Para sempre, ó Senhor,

a tua palavra permanece no céu.

90 A tua fidelidade dura de geração em geração;

tu firmaste a terra,

e ela permanece firme.

91 Eles continuam

até ao dia de hoje,

segundo as tuas ordenações;

porque todos são teus servos.

92 Se a tua lei

não fora toda a minha recreação,

há muito

que pereceria na minha aflição.

93 Nunca me esquecerei

dos teus preceitos;

pois

por eles me tens vivificado.

94 Sou teu, salva-me;

pois tenho buscado os teus preceitos.

95 Os ímpios me esperam

para me destruírem,

mas eu considerarei

os teus testemunhos.

96 Tenho visto fim

a toda a perfeição,

mas o teu mandamento é amplíssimo.

97 Oh! Quanto amo a tua lei!

É a minha meditação em todo o dia.

98 Tu, pelos teus mandamentos,

me fazes mais sábio

do que os meus inimigos;

pois estão sempre comigo.

99 Tenho mais entendimento do

que todos os meus mestres,

porque

os teus testemunhos são a minha meditação.

100 Entendo mais do

que os antigos;

porque guardo os teus preceitos.

101 Desviei os meus pés

de todo caminho mau,

para guardar a tua palavra.

102 Não me apartei dos teus juízos,

pois tu me ensinaste.

103 Oh! Quão doces são as tuas palavras

ao meu paladar,

mais doces do que o mel à minha boca.

104 Pelos teus

mandamentos alcancei entendimento;

por isso odeio

todo falso caminho.

105 Lâmpada para

os meus pés é tua palavra,

e luz para o meu caminho.

106 Jurei, e o cumprirei,

que guardarei os teus justos juízos.

107 Estou aflitíssimo;

vivifica-me, ó Senhor,

segundo a tua palavra.

108 Aceita, eu te rogo,

as oferendas voluntárias da minha boca, ó Senhor;

ensina-me os teus juízos.

109 A minha alma está

de contínuo nas minhas mãos;

todavia não me esqueço

da tua lei.

110 Os ímpios me armaram laço;

contudo

não me desviei

dos teus preceitos.

111 Os teus testemunhos tenho eu tomado

por herança para sempre,

pois são

o gozo do meu coração.

112 Inclinei o meu coração

a guardar os teus estatutos,

para sempre, até ao fim.

113 Odeio os pensamentos vãos,

mas amo a tua lei.

114 Tu és o meu refúgio

e o meu escudo;

espero na tua palavra.

115 Apartai-vos de mim, malfeitores,

pois guardarei

os mandamentos

do meu Deus.

116 Sustenta-me conforme

a tua palavra,

para que viva,

e

não me deixes envergonhado

da minha esperança.

117 Sustenta-me, e serei salvo,

e de contínuo terei respeito

aos teus estatutos.

118 Tu tens pisado aos pés todos

os que se desviam dos teus estatutos,

pois o engano deles é falsidade.

119 Tu tiraste da terra todos os ímpios,

como a escória,

por isso amo os teus testemunhos.

120 O meu corpo se arrepiou com temor de ti,

e temi os teus juízos.

121 Fiz juízo e justiça;

não me entregues

aos meus opressores.

122 Fica por fiador

do teu servo para o bem;

não deixes que

os soberbos me oprimam.

123 Os meus olhos desfaleceram

pela tua salvação

e pela promessa da tua justiça.

124 Usa com

o teu servo segundo a tua benignidade,

e ensina-me os teus estatutos.

125 Sou teu servo;

dá-me inteligência,

para entender

os teus testemunhos.

126 Já é tempo de operares, ó Senhor,

pois eles têm quebrantado

a tua lei.

127 Por isso amo os teus mandamentos mais

do que o ouro,

e ainda mais do que o ouro fino.

128 Por isso estimo todos

os teus preceitos acerca de tudo,

como retos,

e odeio toda falsa vereda.

129 Maravilhosos são os teus testemunhos;

portanto,

a minha alma os guarda.

130 A entrada

das tuas palavras dá luz,

dá entendimento aos símplices.

131 Abri a minha boca,

e respirei,

pois que desejei os teus mandamentos.

132 Olha para mim,

e tem piedade de mim,

conforme usas com os

que amam o teu nome.

133 Ordena os meus passos

na tua palavra,

e não

se apodere

de mim iniquidade alguma.

134 Livra-me da opressão do homem;

assim guardarei

os teus preceitos.

135 Faze resplandecer o teu rosto

sobre o teu servo,

e ensina-me os teus estatutos.

136 Rios de águas correm

dos meus olhos,

porque

não guardam a tua lei.

137 Justo és, ó Senhor,

e retos são os teus juízos.

138 Os teus testemunhos

que ordenaste são retos

e muito fiéis.

139 O meu zelo me consumiu,

porque os meus inimigos

se esqueceram da tua palavra.

140 A tua palavra é muito pura;

portanto, o teu servo a ama.

141 Pequeno sou e desprezado,

porém não me esqueço

dos teus mandamentos.

142 A tua justiça é uma justiça eterna,

e a tua lei é a verdade.

143 Aflição e angústia

se apoderam de mim;

contudo os teus mandamentos são

o meu prazer.

144 A justiça

dos teus testemunhos é eterna;

dá-me inteligência, e viverei.

145 Clamei de todo o meu coração;

escuta-me, Senhor,

e guardarei os teus estatutos.

146 A ti te invoquei;

salva-me, e guardarei os teus testemunhos.

147 Antecipei o cair da noite,

e clamei;

esperei na tua palavra.

148 Os meus olhos anteciparam

as vigílias da noite,

para meditar na tua palavra.

149 Ouve a minha voz, segundo a tua benignidade;

vivifica-me,

ó Senhor, segundo o teu juízo.

150 Aproximam-se os que

se dão a maus-tratos;

afastam-se da tua lei.

151 Tu estás perto, ó Senhor,

e todos

os teus mandamentos são a verdade.

152 Acerca dos teus testemunhos soube,

desde a antiguidade,

que tu os fundaste para sempre.

153 Olha para a minha aflição,

e livra-me,

pois não me esqueci da tua lei.

154 Pleiteia a minha causa,

e livra-me;

vivifica-me segundo

a tua palavra.

155 A salvação está longe

dos ímpios,

pois não buscam

os teus estatutos.

156 Muitas são, ó Senhor,

as tuas misericórdias;

vivifica-me segundo os teus juízos.

157 Muitos são

os meus perseguidores e

os meus inimigos;

mas não me desvio

dos teus testemunhos.

158 Vi os transgressores, e me afligi,

porque não observam a tua palavra.

159 Considera como amo os teus preceitos;

vivifica-me,

ó Senhor, segundo a tua benignidade.

160 A tua palavra é

a verdade desde o princípio,

e cada um dos juízos

da tua justiça dura para sempre.

161 Príncipes me perseguiram sem causa,

mas

o meu coração temeu

a tua palavra.

162 Folgo com a tua palavra,

como aquele que acha um grande despojo.

163 Abomino e odeio a mentira;

mas amo a tua lei.

164 Sete vezes

no dia te louvo pelos juízos da tua justiça.

165 Muita paz têm

os que amam a tua lei,

e

para eles não há tropeço.

166 Senhor, tenho esperado na tua salvação,

e tenho cumprido os teus mandamentos.

167 A minha alma tem observado

os teus testemunhos;

amo-os excessivamente.

168 Tenho observado os teus preceitos,

e os teus testemunhos,

porque todos

os meus caminhos estão diante

de ti.

169 Chegue a ti

o meu clamor, ó Senhor;

dá-me entendimento conforme

a tua palavra.

170 Chegue a minha súplica perante

a tua face;

livra-me segundo a tua palavra.

171 Os meus lábios proferiram o louvor,

quando me ensinaste os teus estatutos.

172 A minha língua falará

da tua palavra,

pois todos

os teus mandamentos são justiça.

173 Venha a tua mão socorrer-me,

pois escolhi

os teus preceitos.

174 Tenho desejado a tua salvação, ó Senhor;

a tua lei é todo

o meu prazer.

175 Viva a minha alma,

e louvar-te-á;

ajudem-me os teus juízos.

176 Desgarrei-me como a ovelha perdida;

busca o teu servo,

pois não me esqueci

dos teus mandamentos.

Μυστήριο και υπεροχή του νόμου του Θεού

Ο νόμος του Κυρίου*Το εβρ. αντί υποτίτλων στις ενότητες έχει τα γράμματα του εβρ. αλφαβήτου (άλεφ, βεθ, γίμελ κλπ.)

1 Μακάριοι

όσοι ζούνε άψογα

κι είν’ η ζωή τους σύμφωνη

με του Κυρίου το νόμο!

2 Μακάριοι

όσοι τις νουθεσίες του ακολουθούν

και μ’ όλη την καρδιά τους τον γυρεύουν!

3 Και ανομία δεν πράττουν,

στους δρόμους του πορεύονται.

4 Εσύ μας έδωσες τις εντολές σου, Κύριε,

για να τηρούνται με ακρίβεια.

5 Ας είναι σταθερή η διαγωγή μου

στην τήρηση των προσταγμάτων σου.

6 Έτσι δεν θα ντροπιάζομαι

όταν τις εντολές σου θα ξανακοιτάζω.

7 Με τίμια θα σε δοξολογώ καρδιά,

τις δίκαιές σου μελετώντας αποφάσεις.

8 Τους νόμους σου θα τους τηρώ·

τελείως μη μ’ εγκαταλείψεις.

Καθαρότητα με το νόμο του Κυρίου

9 Πώς θα κρατήσει τη ζωή του ο νέος καθαρή;

Ζώντας με το δικό σου λόγο, Κύριε.

10 Μ’ όλη μου την καρδιά σε γύρεψα·

μακριά απ’ τις εντολές σου να πλανιέμαι μη μ’ αφήνεις.

11 Μες στην καρδιά μου διατηρώ τα λόγια σου

για να μην αμαρτήσω απέναντί σου.

12 Ευλογημένος να ’σαι, Κύριε!

Δίδαξέ με τους νόμους σου.

13 Τα χείλη μου απαριθμούν

του στόματός σου όλες τις αποφάσεις.

14 Χαίρομαι να τηρώ τις εντολές σου,

σαν να ’τανε δικοί μου όλοι οι θησαυροί.

15 Θα στοχαστώ πάνω στους νόμους σου,

τους δρόμους σου θα μελετήσω.

16 Απόλαυσή μου θα ’ναι οι νόμοι σου,

το λόγο σου δε θα τον λησμονήσω.

Απόλαυση στην τήρηση του νόμου του Κυρίου

17 Δείξε την καλοσύνη σου σ’ εμένανε, το δούλο σου,

ώστε να ζήσω, και το λόγο σου να τηρήσω.

18 Τα μάτια μου άνοιξε να δω

τα θαυμαστά του νόμου σου.

19 Προσωρινός πάνω στη γη είμ’ εγώ·

τις εντολές σου μη μου τις κρύβεις.

20 Λιώνει η ψυχή μου από τον πόθο

για τις δικές σου αποφάσεις

κάθε στιγμή.

21 Τους αλαζόνες απειλείς·

εκείνους τους καταραμένους,

που απ’ τις εντολές σου απομακρύνονται.

22 Διώξε από πάνω μου τη χλεύη

και την καταφρόνεση,

γιατί φροντίζω να τηρώ τις εντολές σου.

23 Ακόμα κι αν συνωμοτούν οι άρχοντες εναντίον μου,

ο δούλος σου τους νόμους τους δικούς σου μελετά.

24 Οι προσταγές σου

είν’ οι απολαύσεις μου

κι οι σύμβουλοί μου.

Υπακοή στο νόμο του Κυρίου

25 Κολλήθηκε στο χώμα η ψυχή μου·

κάνε να ξαναζήσω, όπως το υποσχέθηκες.

26 Τον τρόπο της ζωής μου διηγούμαι

και μ’ ακούς·

δίδαξέ με τους νόμους σου.

27 Κάνε να καταλάβω πώς να ζω

σύμφωνα με τις εντολές σου·

και τα θαυμάσιά σου θα μελετώ.

28 Στράγγιξε η ψυχή μου από τη θλίψη·

ανόρθωσέ με, όπως το υποσχέθηκες.

29 Κράτησέ με μακριά από την κίβδηλη διαγωγή,

και μες στην καλοσύνη σου

κάνε το νόμο σου να γνωρίσω.

30 Διάλεξα να σου μείνω πιστός,

τις αποφάσεις σου έβαλα οδηγό μου.

31 Προσκολλήθηκα στις βουλές σου·

Κύριε, μη μ’ αφήσεις να ντροπιαστώ.

32 Τρέχω πάνω στο δρόμο των εντολών σου,

γιατί εσύ με βοηθάς να τις κατανοώ.

Προσευχή για κατανόηση του νόμου του Κυρίου

33 Δίδαξέ με, Κύριε, τη ζωή

που σύμφωνη είναι με τους νόμους σου,

κι εγώ ίσαμε το τέλος θα την ακολουθώ.

34 Δώσε μου την επίγνωση

κι εγώ το νόμο σου θα τηρώ,

και μ’ όλη την καρδιά μου θα τον φυλάω.

35 Στο μονοπάτι των εντολών σου οδήγησέ με,

γιατί σ’ αυτό βρίσκω ευχαρίστηση.

36 Κάνε η καρδιά μου στις βουλές σου να στραφεί

κι όχι στην πλεονεξία.

37 Απόστρεψε τα μάτια μου από τη θέα της ματαιότητας·

οδήγησέ με ώστε να μπορώ να ζήσω.

38 Εκπλήρωσε στο δούλο σου

την υπόσχεσή σου,

που ’ναι για κείνους που σε σέβονται.

39 Διώξε από μένα μακριά το χλευασμό,

που τον φοβάμαι,

γιατ’ είναι ωραίες οι αποφάσεις σου.

40 Δες πώς ποθώ ν’ ακολουθώ τους νόμους σου,

με τη δικαιοσύνη σου δώσ’ μου πάλι ζωή.

Εμπιστοσύνη στο νόμο του Κυρίου

41 Ας έρθει πάνω μου η ευσπλαχνία σου, Κύριε,

σώσε με, σύμφωνα με την υπόσχεσή σου,

42 και θα ’χω τι ν’ αποκριθώ

σ’ αυτούς που με χλευάζουν,

γιατί βασίζομαι στο λόγο σου.

43 Μη μου στερείς ούτε στιγμή τη δυνατότητα

να υποστηρίζω την πιστότητά σου,

γιατί έχω την ελπίδα μου στις αποφάσεις σου.

44 Κι εγώ το νόμο σου αδιάκοπα θα τον τηρώ

για όλους τους αιώνες.

45 Λεύτερος από κάθε καταναγκασμό θα ζήσω,

γιατί τις εντολές σου αποζητώ.

46 Για τις βουλές σου θα μιλώ μπροστά σε βασιλιάδες,

και δε θα ντροπιαστώ.

47 Είναι χαρά μου να τηρώ τις εντολές σου,

γιατί τις αγαπώ.

48 Τα χέρια μου υψώνω

στις εντολές σου που αγαπώ,

και θα στοχάζομαι τους νόμους σου.

Πεποίθηση στο νόμο του Κυρίου

49 Θυμήσου ό,τι υποσχέθηκες

στον αφοσιωμένο σου,

και μ’ έκανες να ελπίζω στην εκπλήρωσή του.

50 Αυτή ’ναι η παρηγόρια μου στη θλίψη μου,

γιατί ο λόγος σου μου δίνει τη ζωή.

51 Οι αλαζόνες με χλευάσανε πολύ·

μα εγώ από το νόμο σου δεν ξέφυγα.

52 Θυμήθηκα τις προαιώνιες αποφάσεις σου,

Κύριε, και παρηγορήθηκα.

53 Οργή με πιάνει για τους ασεβείς,

που εγκαταλείπουνε το νόμο σου.

54 Οι νόμοι σου μου γίνανε τραγούδια

στον τόπο που είμαι πάροικος.

55 Όλη τη νύχτα ο λογισμός μου γύρω από σένα τριγυρνά,

Κύριε, για να τηρώ το νόμο σου.

56 Εκείνο που μου ανήκει αληθινά,

είναι τους νόμους σου να εφαρμόζω.

Αφιέρωση στο νόμο του Κυρίου

57 Το ξαναλέω, Κύριε: Είναι προνόμιό μου

να υπακούω στα λόγια σου.

58 Όλη μου η έγνοια είναι

την εύνοιά σου να κερδίσω·

ελέησέ με όπως το υποσχέθηκες.

59 Τον τρόπο της ζωής μου συλλογίστηκα

κι οδήγησα τα βήματά μου προς τις βουλές σου.

60 Βιάστηκα και δεν καθυστέρησα

τις εντολές σου να φυλάξω.

61 Με κύκλωσαν των ασεβών παγίδες,

μα δε λησμόνησα το νόμο σου.

62 Μεσονυχτίς σηκώνομαι

να σε δοξολογήσω

για όσα δίκαια αποφάσισες.

63 Εγώ είμαι φίλος με όλους

εκείνους που σε σέβονται

και που τους νόμους σου εφαρμόζουν.

64 Απ’ το έλεός σου, Κύριε,

είναι γεμάτη η γη·

δίδαξέ με τους νόμους σου.

Η αξία του νόμου του Κυρίου

65 Τον αφοσιωμένο σου, Κύριε,

τον ευεργέτησες,

όπως το ’χες υποσχεθεί.

66 Δίδαξέ με και φρόνηση και γνώση,

γιατί τις εντολές σου τις εμπιστεύομαι.

67 Προτού να ταλαιπωρηθώ

εγώ πλανιόμουν·

αλλά τώρα το λόγο σου τηρώ.

68 Είσαι καλός εσύ, κι ευεργετείς·

δίδαξέ με τους νόμους σου.

69 Οι θρασείς μηχανεύτηκαν εναντίον μου ψευτιές·

ενώ μ’ όλη μου την καρδιά τους νόμους σου εφαρμόζω.

70 Αναίσθητη έγινε η καρδιά τους·

εγώ χαρά μου έχω το νόμο σου.

71 Ήταν καλό για μένα που ταλαιπωρήθηκα·

γιατί έμαθα τους νόμους σου.

72 Για μένα αξίζει πιο πολύ του στόματός σου ο νόμος,

από χιλιάδες νομίσματα

ασημένια και χρυσά.

Η διαπαιδαγώγηση του νόμου του Κυρίου

73 Τα χέρια σου με φτιάξαν και με πλάσαν·

σύνεση δώσ’ μου και θα μάθω

τις εντολές σου.

74 Εκείνοι που σε σέβονται με βλέπουνε και χαίρονται,

γιατί στις υποσχέσεις σου ελπίζω.

75 Το ξέρω, Κύριε,

πως οι αποφάσεις σου είναι δίκαιες,

πως καλά έκανες και με ταλαιπώρησες.

76 Ας έρθει η ευσπλαχνία σου

να με παρηγορήσει,

όπως το υποσχέθηκες στο δούλο σου.

77 Ας έρθει πάνω μου η συμπόνια σου

και θα ζήσω,

γιατί χαρά μου είν’ ο νόμος σου.

78 Ας ντροπιαστούνε οι θρασείς,

που άδικα με κατηγορούνε·

εγώ στοχάζομαι τους νόμους σου.

79 Ας ξαναρθούν σ’ εμένα εκείνοι που σε σέβονται

κι όσοι γνωρίζουν τις βουλές σου.

80 Ας είναι άψογη η καρδιά μου

στην τήρηση των νόμων σου,

για να μην ντροπιαστώ.

Παρηγοριά του νόμου του Κυρίου

81 Απόκαμα να περιμένω να με σώσεις·

ελπίζω στη δική σου υπόσχεση.

82 Κουράστηκαν τα μάτια μου

να περιμένουν την υπόσχεσή σου,

και λέω:

«Πότε παρήγορος θα ’ρθείς;»

83 Ξεράθηκα όπως το ασκί μες στον καπνό·

δεν ξέχασα όμως τους νόμους σου.

84 Πόσες είναι του αφοσιωμένου σου οι μέρες;

Πότε θα βγάλεις κρίση για τους διώκτες μου;

85 Οι αλαζόνες

–εκείνοι που δεν πάνε με το νόμο σου–

μου σκάψανε το λάκκο.

86 Όλες οι εντολές σου είναι αλήθεια·

με κατατρέχουν με ψευτιές·

βοήθα με!

87 Κοντέψαν να με ρίξουνε στη γη,

να με αφανίσουν,

αλλά εγώ δεν εγκατέλειψα τους νόμους σου.

88 Χάρη στην ευσπλαχνία σου δώσ’ μου ζωή·

και θα φυλάξω τις βουλές του στόματός σου.

Πίστη στο νόμο του Κυρίου

89 Αιώνια, Κύριε, ο λόγος σου

διαρκεί στους ουρανούς.

90 Από γενιά σ’ άλλη γενιά

κρατάει η πιστότητά σου·

θεμέλιωσες τη γη και μένει στέρεη.

91 Με την απόφασή σου όλα στέκουν

ως τα σήμερα·

γιατί τα σύμπαντα σου είναι υποταγμένα.

92 Αν δεν μου ήτανε απόλαυσή μου ο νόμος σου,

τότε μέσα στη θλίψη μου θα ’μουν χαμένος.

93 Ποτέ μου δε θα λησμονήσω

τις εντολές σου,

γιατί μ’ αυτές μου δίνεις τη ζωή.

94 Σ’ εσένα εγώ ανήκω,

σώσε με,

γιατί τις εντολές σου αναζητάω.

95 Καραδοκούν οι ασεβείς

να με αφανίσουνε,

μα εγώ προσέχω τα θελήματά σου.

96 Κάθε έργο που το λένε τέλειο

έχει όρια·

αλλά η εντολή σου είναι στ’ αλήθεια τέλεια·

όρια δεν έχει.

Αγάπη για το νόμο του Κυρίου

97 Πόσο αγαπώ το νόμο σου!

Όλη τη μέρα είν’ αυτός ο στοχασμός μου.

98 Η εντολή σου μ’ έκανε σοφότερον

απ’ τους εχθρούς μου,

γιατί μαζί μου βρίσκεται παντοτινά.

99 Πιο διαβασμένος έγινα

απ’ όλους τους δασκάλους μου,

γιατί τις προσταγές σου μελετώ.

100 Από τους γέροντες

έγινα συνετότερος,

γιατί τις εντολές σου τις τηρώ.

101 Αρνήθηκα να πορευτώ στο δρόμο

της ανηθικότητας,

για να τηρώ το λόγο σου.

102 Από τις αποφάσεις σου

δε λοξοδρόμησα,

γιατί εσύ με δίδαξες.

103 Πόσο γλυκιά είναι η γεύση από τα λόγια σου,

μέσα στο στόμα μου πιότερο κι απ’ το μέλι!

104 Χάρη στις εντολές σου

έγινα συνετός,

γι’ αυτό και αποστράφηκα

όλους τους δρόμους της απάτης.

Φως από το νόμο του Κυρίου

105 Λυχνάρι μπρος στα βήματά μου είν’ ο λόγος σου,

και φως στα μονοπάτια της ζωής μου.

106 Ορκίστηκα, και δε θα το αθετήσω,

τις δίκαιες αποφάσεις σου να τις τηρώ.

107 Ταλαιπωρήθηκα πολύ·

Κύριε, δώσ’ μου τη ζωή, καθώς μου το ’χες τάξει.

108 Τις προσφορές του στόματός μου

δέξου, Κύριε,

και δίδαξέ με τις αποφάσεις σου.

109 Διαρκώς στον κίνδυνο εκτεθειμένη είν’ η ζωή μου,

μα εγώ το νόμο σου δεν τον ξεχνώ.

110 Οι ασεβείς μού στήσανε παγίδα

αλλά δε λοξοδρόμησα απ’ τους νόμους σου.

111 Αιώνια μου κληρονομιά οι βουλές σου,

γιατ’ είναι της καρδιάς μου αγαλλίαση.

112 Τους νόμους σου να εφαρμόζω αποφάσισα,

αιώνια, ως το τέλος.

Ασφάλεια στο νόμο του Κυρίου

113 Τους διπλοπρόσωπους τους αποστρέφομαι

αλλά το νόμο σου τον αγαπώ.

114 Εσύ ’σαι η καταφυγή κι η προστασία μου,

στο λόγο σου ελπίζω.

115 Φύγετε μακριά μου οι κακοί·

τις εντολές του Θεού μου θα τηρώ.

116 Γίνε μου στήριγμα, καθώς το υποσχέθηκες,

κι εγώ θα ζήσω·

μην απογοητέψεις την προσδοκία μου.

117 Γίνε συμπαραστάτης μου και θα σωθώ·

και θα προσέχω αδιάκοπα τους νόμους σου.

118 Αρνιέσαι όλους αυτούς

που ξεστρατίζουν απ’ τους νόμους σου,

γιατί οι ραδιουργίες τους είναι μονάχα ψέμα.

119 Τους λογαριάζεις γι’ απορρίμματα

όλους τους ασεβείς της γης·

γι’ αυτό κι εγώ αγαπάω τις βουλές σου.

120 Το σώμα μου αναρρίγησε από τον τρόμο

που εμπνέεις,

κι από τις αποφάσεις σου φοβήθηκα.

Υποταγή στο νόμο του Κυρίου

121 Μ’ ευθυκρισία και δικαιοσύνη φέρθηκα·

στα χέρια αυτών που με αδικούνε μη μ’ αφήνεις.

122 Εγγυήσου του δούλου σου την ευτυχία,

ώστε να μη με καταπιέζουν οι αλαζόνες.

123 Απόκαμαν τα μάτια μου να καρτερούν τη σωτηρία σου

και της δικαιοσύνης σου το λόγο.

124 Πράξε στο δούλο σου ανάλογα

με την αγάπη σου,

και δίδαξέ με το θέλημά σου.

125 Εγώ είμαι δούλος σου·

δώσε μου σύνεση,

ώστε τις εντολές σου να γνωρίσω.

126 Είναι η κατάλληλη στιγμή

να ενεργήσεις, Κύριε·

το νόμο σου τον παραβαίνουν.

127 Για τούτο αγαπώ τις εντολές σου

πιότερο απ’ την πλατίνα κι από το χρυσό.

128 Γι’ αυτό βρίσκω σωστές

όλες τις εντολές σου·

κάθε ψεύτικη πράξη τη μισώ.

Επιθυμία για την τήρηση του νόμου του Κυρίου

129 Θαυμαστά είναι τα προστάγματά σου·

γι’ αυτό η ψυχή μου τα τηρεί.

130 Φωτίζει η αποκάλυψη των λόγων σου,

σύνεση δίνει στους απλούς.

131 Το στόμα μου άνοιξα και αναστέναξα,

γιατί τις εντολές σου επιθυμώ.

132 Γύρνα το βλέμμα σου σ’ εμένα

και σπλαχνίσου με,

όπως το αποφάσισες

για όσους τ’ όνομά σου αγαπούν.

133 Τα βήματά μου στέριωσε

με το λόγο σου,

ώστε να μη μ’ εξουσιάζει

ανομία καμιά.

134 Απάλλαξέ με απ’ των ανθρώπων την καταπίεση,

ώστε τις εντολές σου να τηρώ.

135 Ρίξε ένα βλέμμα ευνοϊκό

στον αφοσιωμένο σου·

το θέλημά σου δίδαξέ με.

136 Ποτάμια δάκρυα τρέξαν απ’ τα μάτια μου,

γιατί το νόμο σου οι άνθρωποι δεν τον τηρούνε.

Η δικαιοσύνη του νόμου του Κυρίου

137 Δίκαιος είσαι, Κύριε,

κι οι αποφάσεις σου σωστές.

138 Οι εντολές που πρόσταξες

δείχνουν τη δικαιοσύνη σου

και την υπέρτατη πιστότητά σου.

139 Επειδή σ’ αγαπώ, με πιάνει οργή

όταν βλέπω να λησμονούν

τα λόγια σου οι εχθροί μου.

140 Ο λόγος σου είν’ αξιόπιστος

κι ο αφοσιωμένος σου τον αγαπάει.

141 Είμαι ασήμαντος εγώ και καταφρονεμένος·

τις εντολές σου ωστόσο δεν τις ξέχασα.

142 Είναι η δικαιοσύνη σου αιώνια

κι ο νόμος σου αμετάβλητος.

143 Θλίψεις και αγωνίες με βρήκαν

αλλά οι εντολές σου είν’ η χαρά μου.

144 Δικαιοσύνη αιώνια είναι οι νόμοι σου·

φρόνηση δώσ’ μου και θα ζήσω.