Salmos 127

Todo bem provém de Deus

Cântico de peregrinação. De Salomão

1 Se o Senhor não edificar a casa,

em vão trabalham

os que a edificam;

se o Senhor não guardar a cidade,

em vão vigia a sentinela.

2 Inútil vos será

levantar de madrugada,

repousar tarde,

comer o pão de dores,

pois assim dá ele aos seus amados

o sono.

3 Eis que os filhos são

herança do Senhor,

e o fruto do ventre

o seu galardão.

4 Como flechas na mão

de um homem poderoso,

assim são os filhos da mocidade.

5 Bem-aventurado o homem

que enche deles a sua aljava;

não serão confundidos,

mas falarão com os seus inimigos

à porta.

Αν ο Κύριος δεν οικοδομήσει...

1 Ωδή των αναβαθμών. Του Σολομώντα.

Το σπίτι αν δεν το χτίσει ο Κύριος,

μάταια μοχθούν οι χτίστες του γι’ αυτό·

την πόλη ο Κύριος αν δεν τη φυλάξει,

μάταια ο φρουρός της αγρυπνά.

2 Σε τίποτα δεν ωφελεί

να σηκωνόσαστε αυγή,

να πέφτετε αργά για ύπνο,

και να τρώτε

με μόχθο κερδισμένο το ψωμί.

Ο Κύριος δίνει άλλο τόσο σ’ εκείνους που αγαπά,

ενώ αυτοί κοιμούνται.

3 Δέστε, δώρο απ’ τον Κύριο είναι τα παιδιά·

ανταμοιβή ο καρπός των σπλάχνων.

4 Οι ρωμαλέοι γιοι που αποκτά κανείς στα νιάτα του

είναι καθώς τα βέλη στα χέρια του πολεμιστή.

5 Ευτυχισμένος ο άνθρωπος

που ’ναι η φαρέτρα του μ’ αυτά γεμάτη·

δεν πρόκειται να ντροπιαστεί,

όταν με τους εχθρούς του αντιδικεί

στης πολιτείας την πύλη.