Salmos 147

Louvor ao Deus forte

1 Louvai ao Senhor,

porque é bom cantar louvores

ao nosso Deus,

porque é agradável;

decoroso é o louvor.

2 O Senhor edifica a Jerusalém,

congrega os dispersos de Israel.

3 Sara os quebrantados de coração,

e lhes ata as suas feridas.

4 Conta o número das estrelas,

chama-as a todas

pelos seus nomes.

5 Grande é o nosso Senhor,

e de grande poder;

o seu entendimento

é infinito.

6 O Senhor eleva os humildes,

e abate os ímpios até à terra.

7 Cantai ao Senhor

em ação de graças;

cantai louvores ao nosso Deus

sobre a harpa.

8 Ele é o que cobre o céu

de nuvens,

o que prepara a chuva

para a terra,

e o que faz produzir erva

sobre os montes;

9 O que dá aos animais

o seu sustento,

e aos filhos dos corvos,

quando clamam.

10 Não se deleita

na força do cavalo,

nem se compraz

nas pernas do homem.

11 O Senhor se agrada

dos que o temem

e dos que esperam

na sua misericórdia.

12 Louva, ó Jerusalém,

ao Senhor;

louva, ó Sião, ao teu Deus.

13 Porque fortaleceu

os ferrolhos das tuas portas;

abençoa aos teus filhos

dentro de ti.

14 Ele é o que põe em paz

os teus termos,

e da flor da farinha te farta.

15 O que envia o seu mandamento

à terra;

a sua palavra corre velozmente.

16 O que dá a neve como lã;

espalha a geada como cinza;

17 O que lança o seu gelo

em pedaços;

quem pode resistir ao seu frio?

18 Manda a sua palavra,

e os faz derreter;

faz soprar o vento,

e correm as águas.

19 Mostra a sua palavra a Jacó,

os seus estatutos

e os seus juízos a Israel.

20 Não fez assim

a nenhuma outra nação;

e quanto aos seus juízos,

não os conhecem.

Louvai ao Senhor.

Η εξουσία του Θεού στη φύση και στην Ιστορία

1 Αλληλούια! Αινείτε τον Κύριο!

Είναι καλό να ψάλλουμε

στο Θεό μας·

να τον υμνούμε όπως του πρέπει

είν’ ευχάριστο!

2 Ο Κύριος ξαναχτίζει την Ιερουσαλήμ,

τους διασκορπισμένους Ισραηλίτες

συγκεντρώνει.

3 Γιατρεύει αυτούς που συντριμμένη έχουν καρδιά

και δένει τις πληγές τους.

4 Αυτός καθόρισε των αστεριών το πλήθος

και δίνει στο καθένα κι ένα όνομα.

5 Μεγάλος είν’ ο Κύριός μας!

Μεγάλη η δύναμή του

κι απεριόριστη η σοφία του.

6 Ο Κύριος υψώνει τους ταπεινούς,

και ταπεινώνει ως τη γη τους ασεβείς.

7 Ψάλτε στον Κύριο

την ευχαριστία σας,

ύμνους τονίστε στο Θεό μας

με κιθάρα!

8 Σκεπάζει αυτός τους ουρανούς

με σύννεφα,

και για τη γη βροχή ετοιμάζει,

χορτάρι κάνει να βλαστήσει στα βουνά.

9 Δίνει στα ζώα την τροφή τους,

και στα νεογνά

του κόρακα, όταν κράζουνε.

10 Αίσθηση δεν του κάνουν τ’ άλογα τα σφριγηλά

ούτ’ ευχαρίστηση

οι γοργοπόδαροι άντρες.

11 Μα αρέσουνε στον Κύριο

εκείνοι που τον σέβονται

κι ελπίζουν στο έλεός του.

12 Ύμνησε, Ιερουσαλήμ, τον Κύριο,

δόξασε το Θεό σου, Σιών!

13 Γιατί αυτός ενίσχυσε

τους μοχλούς στις πύλες σου,

ευλόγησε τους γιους σου

που είν’ εντός σου.

14 Αυτός ειρήνη εξασφαλίζει

στο έδαφός σου,

και σε χορταίνει απ’ τον καρπό

του πιο καλού σταριού.

15 Αυτός στέλνει στη γη το πρόσταγμά του,

ο λόγος του τρέχει γοργά.

16 Δίνει το χιόνι

καθώς του μαλλιού τις τούφες·

σαν να ’ταν στάχτη την πάχνη τη σκορπά.

17 Ρίχνει χαλάζι σαν λιθάρια,

στέλνει την παγωνιά, που ούτ’ ένας

να την αντέξει δεν μπορεί.

18 Στέλνει το λόγο του

κι ο πάγος λιώνει·

φυσάει η πνοή του

και τρέχουν τα νερά.

19 Το λόγο του αναγγέλλει

στον Ιακώβ,

τα διατάγματά του και τις αποφάσεις του

στον Ισραήλ.

20 Δεν έκανε το ίδιο σε κανένα απ’ τ’ άλλα έθνη·

εκείνα διόλου δε γνωρίζουν τις αποφάσεις του.

Αινείτε τον Κύριο! Αλληλούια!