Salmos 17

Rogo pela proteção divina

Oração de Davi

1 Ouve, Senhor, a justiça;

atende ao meu clamor;

dá ouvidos à minha oração,

que não é feita

com lábios enganosos.

2 Saia a minha sentença

de diante do teu rosto;

atendam os teus olhos à razão.

3 Provaste o meu coração;

visitaste-me de noite;

examinaste-me,

e nada achaste;

propus que a minha boca

não transgredirá.

4 Quanto ao trato dos homens,

pela palavra dos teus lábios

me guardei das veredas

do destruidor.

5 Dirige os meus passos

nos teus caminhos,

para que as minhas pegadas

não vacilem.

6 Eu te invoquei, ó Deus,

pois me queres ouvir;

inclina para mim os teus ouvidos,

e escuta as minhas palavras.

7 Faze maravilhosas

as tuas beneficências,

ó tu que livras aqueles

que em ti confiam

dos que se levantam

contra a tua destra.

8 Guarda-me como

à menina do olho;

esconde-me debaixo da sombra

das tuas asas,

9 Dos ímpios que me oprimem,

dos meus inimigos mortais

que me andam cercando.

10 Na sua gordura se encerram,

com a boca falam soberbamente.

11 Têm-nos cercado agora

nossos passos;

e baixaram os seus olhos

para a terra;

12 Parecem-se com o leão

que deseja arrebatar a sua presa,

e com o leãozinho que se põe

em esconderijos.

13 Levanta-te, Senhor,

detém-no, derriba-o,

livra a minha alma do ímpio,

com a tua espada;

14 Dos homens com a tua mão,

Senhor,

dos homens do mundo,

cuja porção está nesta vida,

e cujo ventre enches

do teu tesouro oculto.

Estão fartos de filhos

e dão os seus sobejos

às suas crianças.

15 Quanto a mim,

contemplarei a tua face na justiça;

eu me satisfarei da tua semelhança

quando acordar.

Τώρα σ’ εσένα προσφεύγω

1 Προσευχή του Δαβίδ.

Άκουσε, Κύριε, τον δίκαιο,

δώσε στη δέησή μου προσοχή,

δώσε ακρόαση στην προσευχή μου

απ’ τα χείλη μου τ’ άδολα.

2 Από σένα η καταδίκη μου ας προέλθει,

τα μάτια τα δικά σου ας διακρίνουν

ποιος είν’ ο τίμιος.

3 Θα δοκιμάσεις την καρδιά μου,

θα μ’ εξετάσεις τούτη τη νυχτιά,

προσεχτικά θα με βυθομετρήσεις

και ανομία δε θα βρεις.

Τα λόγια σου δεν αποκρύπτουν τις προθέσεις μου,

4 όπως κάνουν οι άνθρωποι·

εγώ τα λόγια σου ακολούθησα

κι όχι τους νόμους των παρανόμων.

5 Έμειναν σταθερά τα βήματά μου

πάνω στα ίχνη σου,

δεν παραπαίουν τα πόδια μου.

6 Θεέ, εσένα επικαλούμαι κι εσύ μ’ ακούς·

πρόσεξέ με κι εμένα

κι ό,τι σου λέω άκουσε.

7 Κάνε να λάμψει η αγάπη σου με τρόπο θαυμαστό,

εσύ που σώζεις από τον εχθρό

όσους προσφεύγουν στην ευνοϊκή σου δύναμη.

8 Σαν του ματιού την κόρη φύλαξέ με,

στον ίσκιο των φτερών σου κρύψε με,

9 από τους ασεβείς που με καταδιώκουν,

απ’ της ζωής μου τους εχθρούς

που με περικυκλώνουνε.

10 Έκλεισε από αναισθησία η καρδιά τους·

ανοίξανε το στόμα τους,

αγέρωχα μιλήσαν.

11 Εκινηθήκαν εναντίον μου.

Να, με περικυκλώνουν!

τα μάτια τους κοιτάζουν

πώς στο χώμα να με ρίξουν.

12 Μοιάζουνε με λιοντάρι άπληστο για τη λεία του,

με λιονταράκι που παραμονεύει.

13 Έλα, Κύριε, αντιμετώπισέ τους!

Γονάτισέ τους· σώσε τη ζωή μου

με το σπαθί σου από τους ασεβείς.

14 Κύριε, με το χέρι σου λιγόστεψέ τους τη ζωή!

Δώσ’ τους την τιμωρία που τους φύλαγες.

Είν’ αρκετή για να γεμίσουν τις κοιλιές τους

και τα παιδιά τους να χορτάσουν,

να μείνει ακόμα και για τα εγγόνια τους.

15 Όμως εγώ, δικαιωμένος, θα δω το πρόσωπό σου·

όταν ξυπνήσω θα ευφρανθώ

από την παρουσία σου.