Ao mestre de canto, para flautas. Salmo de Davi

1 Dá ouvidos às minhas palavras,

ó Senhor,

atende à minha meditação.

2 Atende à voz do meu clamor,

Rei meu e Deus meu,

pois a ti orarei.

3 Pela manhã ouvirás a minha voz,

ó Senhor;

pela manhã apresentarei a ti

a minha oração,

e vigiarei.

4 Porque tu não és um Deus

que tenha prazer na iniquidade,

nem contigo habitará o mal.

5 Os loucos não pararão

à tua vista;

odeias a todos os que praticam

a maldade.

6 Destruirás aqueles que falam

a mentira;

o Senhor aborrecerá o homem

sanguinário e fraudulento.

7 Porém eu entrarei em tua casa

pela grandeza da tua benignidade;

e em teu temor me inclinarei

para o teu santo templo.

8 Senhor, guia-me na tua justiça,

por causa dos meus inimigos;

endireita diante de mim

o teu caminho.

9 Porque não há retidão

na boca deles;

as suas entranhas

são verdadeiras maldades,

a sua garganta

é um sepulcro aberto;

lisonjeiam com a sua língua.

10 Declara-os culpados, ó Deus;

caiam por seus próprios conselhos;

lança-os fora por causa

da multidão de suas transgressões,

pois se rebelaram contra ti.

11 Porém alegrem-se todos

os que confiam em ti;

exultem eternamente,

porquanto tu os defendes;

e em ti se gloriem

os que amam o teu nome.

12 Pois tu, Senhor,

abençoarás ao justo;

circundá-lo-ás da tua benevolência

como de um escudo.

1 Στον πρωτοψάλτη· με το νεχιλώθ.*νεχιλώθ. Πιθανώς πρόκειται για είδος αυλού. Ψαλμός του Δαβίδ.

2 Κύριε,

άκουσε τα λόγια μου·

στο θρήνο μου στρέψε την προσοχή σου.

3 Πρόσεξε την κραυγή μου για βοήθεια,

Θεέ μου και βασιλιά μου,

γιατί σ’ εσένα δέομαι.

4 Κύριε, το πρωί θ’ ακούσεις τη φωνή μου,

θυσία για σένα θα ετοιμάσω το πρωί,

και θα προσμένω απόκριση.

5 Γιατί δεν είσ’ εσύ Θεός

που την ασέβεια θέλει·

κοντά σου η πονηριά είν’ αδύνατο να φιλοξενηθεί.

6 Οι άφρονες δεν θα σταθούν αντίκρυ σου·

μίσησες όλους που την ανομία πράττουν.

7 Όλους τους ψεύτες τούς εξόντωσες·

αιμοχαρείς και ύπουλους

ο Κύριος τους απεχθάνεται.

8 Εγώ, χάρη στην άπειρη ευσπλαχνία σου

στον οίκο σου θα μπω,

μ’ ευσέβεια θα προσκυνήσω

στον άγιο σου ναό.

9 Οδήγησέ με, Κύριε, με τη δικαιοσύνη σου

ώστε να λυπηθούν οι εχθροί μου·

κοντά σου βόηθα με να ’ρθώ.

10 Στο στόμα τους η αλήθεια δεν στεριώνει,

μέσα τους έχουν διαφθορά·

τάφος ολάνοιχτος ο λάρυγγάς τους

και κολακεύει η γλώσσα τους.

11 Άσ’ τους, Θεέ, στην καταδίκη τους·

ας αποτύχουν τα σχέδιά τους!

Διώξ’ τους για τις πολλές τους ανομίες,

αφού στραφήκαν εναντίον σου.

12 Όσοι σ’ εσένα ελπίζουν

ας ευφραίνονται,

ας χαίρονται παντοτινά,

γιατί τους προστατεύεις·

και τ’ όνομά σου όσοι αγαπούν,

για σένανε ας καυχιούνται.

13 Τον δίκαιο εσύ, Κύριε, τον ευλογείς·

ωσάν ασπίδα η εύνοιά σου τον σκεπάζει.