Salmos 65

Louvor pelas colheitas

Ao mestre de canto. De Davi. Cântico

1 A ti, ó Deus, espera o louvor em Sião,

e a ti

se pagará o voto.

2 Ó tu que ouves as orações,

a ti virá toda a carne.

3 Prevalecem as iniquidades contra mim;

porém tu

limpas as nossas

transgressões.

4 Bem-aventurado aquele a quem

tu escolhes,

e fazes chegar

a ti, para que habite em teus átrios;

nós seremos fartos

da bondade da tua casa e

do teu santo templo.

5 Com coisas tremendas em justiça nos responderás, ó Deus da nossa salvação;

tu és a esperança

de todas as extremidades

da terra,

e daqueles

que estão longe

sobre o mar.

6 O que pela sua força

consolida os montes,

cingido de fortaleza;

7 O que aplaca o ruído dos mares, o ruído das suas ondas,

e o tumulto

dos povos.

8 E os que habitam nos fins

da terra temem os teus sinais;

tu fazes alegres

as saídas

da manhã

e da tarde.

9 Tu visitas a terra, e a refrescas;

tu a enriqueces grandemente com o rio de Deus,

que está cheio de água;

tu lhe preparas o trigo,

quando assim a

tens preparada.

10 Enches de água os seus sulcos;

tu lhe aplanas as leivas;

tu a amoleces com a muita chuva;

abençoas as suas novidades.

11 Coroas o ano com a tua bondade,

e as tuas veredas destilam gordura.

12 Destilam sobre os pastos do deserto,

e os outeiros os cingem

de alegria.

13 Os campos se vestem de rebanhos,

e os vales se cobrem de trigo;

eles se regozijam

e cantam.

Σ’ εσένα ύμνος ταιριάζει, Θεέ

1 Στον πρωτοψάλτη. Ψαλμός του Δαβίδ, τραγούδι.

2 Στη Σιών ύμνος σού ταιριάζει,

Θεέ!*Στη Σιών... Θεέ κατά τους Ο΄. Το εβρ. είναι ασαφές.

Σ’ εσένα να εκπληρώνονται τα τάματα.

3 Σ’ εσένα που εισακούς τις προσευχές

έρχεται κάθε άνθρωπος.

4 Οι ανομίες μας μάς ξεπερνούν σε δύναμη·

αλλά τις παραβάσεις μας

μπορείς εσύ να συγχωρήσεις.

5 Μακάριος είν’ αυτός που εκλέγεις,

που τον παίρνεις κοντά σου

μες στις αυλές σου για να κατοικεί!

Θα μας χορτάσουν τ’ αγαθά του οίκου σου,

η ιερότητα του αγιαστηρίου σου.

6 Μες στην πιστότητά σου θα μας αποκριθείς

κάνοντας έργα εκπληκτικά,

Θεέ, σωτήρα μας,

η σιγουριά σ’ όλες της γης τις άκρες,

στις μακρινές τις θάλασσες.

7 Με την ισχύ σου θεμελιώνεις τα βουνά,

δύναμη είσαι ζωσμένος·

8 της θάλασσας τον παφλασμό ηρεμείς,

τον ήχο των κυμάτων της

και των λαών το θόρυβο.

9 Οι άνθρωποι που κατοικούν στης γης τα πέρατα

στέκουν με τρόμο μπρος στα θαυμαστά σου έργα·

απ’ της ανατολής την άκρη ως της δύσης

κάνεις να υψώνονται φωνές χαράς.

10 Τη γη επισκέπτεσαι και της χαρίζεις αφθονία,

την πλημμυρίζεις αγαθά·

με νερό, Θεέ, γεμίζεις το ποτάμι σου,

φροντίζεις την καρποφορία της,

έτσι καθώς την προετοιμάζεις.

11 Δίνεις στ’ αυλάκια της να πιουν,

το σβωλιασμένο της το χώμα ισιώνεις,

την απαλαίνεις με την ήρεμη βροχή

και ευλογείς το κάθε της βλαστάρι.

12 Όλο τον κύκλο της χρονιάς

τονε στολίζεις με τις καλοσύνες σου·

όπου περάσεις χύνετ’ η αφθονία.

13 Στις στέπες τα λιβάδια θάλλουν

κι οι λόφοι περιζώνονται χαρά.

14 Γεμίζουν πρόβατα τα βοσκοτόπια,

οι κάμποι μες στις θημωνιές τυλίγονται·

τραγούδια και κραυγές χαράς ηχούν!