Salmos 68

O triunfo de Deus sobre os inimigos

Ao mestre de canto. Salmo de Davi. Cântico

1 Levante-se Deus, e sejam dissipados os seus inimigos;

fugirão de diante

dele os

que o odeiam.

2 Como se impele a fumaça,

assim tu os impeles;

assim como a cera se derrete diante do fogo,

assim pereçam

os ímpios diante

de Deus.

3 Mas alegrem-se os justos,

e se regozijem na presença de Deus,

e folguem de alegria.

4 Cantai a Deus, cantai louvores ao seu nome;

louvai aquele que vai montado sobre os céus,

pois o seu nome é Senhor,

e exultai diante

dele.

5 Pai de órfãos e juiz de viúvas é Deus,

no seu lugar santo.

6 Deus faz que o solitário viva em família;

liberta aqueles

que estão presos em grilhões;

mas os rebeldes

habitam em terra

seca.

7 Ó Deus, quando saías diante do teu povo,

quando caminhavas pelo deserto,

(Selá.)

8 A terra abalava-se, e os céus destilavam perante a face de Deus;

até o próprio

Sinai foi

comovido na presença de Deus,

do Deus

de Israel.

9 Tu, ó Deus,

mandaste a chuva em abundância,

confortaste a tua herança,

quando estava cansada.

10 Nela habitava o teu rebanho;

tu, ó Deus,

fizeste provisão da tua bondade

para o pobre.

11 O Senhor deu a palavra;

grande era o exército

dos que

anunciavam as boas novas.

12 Reis de exércitos fugiram à pressa;

e aquela

que ficava em casa

repartia os despojos.

13 Ainda que vos tenhais deitado entre redis,

contudo sereis como as asas

de uma pomba,

cobertas de prata,

e as suas penas,

de ouro amarelo.

14 Quando o Onipotente ali espalhou os reis,

foi como a neve

em Salmon.

15 O monte de Deus é como o monte de Basã,

um monte elevado

como o monte

de Basã.

16 Por que saltais,

ó montes elevados? Este é o monte

que Deus desejou para a sua habitação,

e o

Senhor habitará

nele eternamente.

17 Os carros de Deus são vinte milhares, milhares de milhares.

O Senhor está entre eles,

como em Sinai,

no lugar santo.

18 Tu subiste ao alto, levaste cativo o cativeiro,

recebeste dons para os homens,

e até para os rebeldes,

para que o

Senhor Deus habitasse

entre eles.

19 Bendito seja o Senhor,

que de dia em dia nos carrega de benefícios;

o Deus que é a nossa salvação. (Selá.)

20 O nosso Deus é o Deus da salvação;

e a Deus,

o Senhor,

pertencem os livramentos da morte.

21 Mas Deus ferirá gravemente a cabeça

de seus inimigos

e o crânio cabeludo do

que anda em suas culpas.

22 Disse o Senhor:

Eu os farei voltar de Basã,

farei voltar o meu povo

das profundezas do mar;

23 Para que o teu pé mergulhe

no sangue de teus inimigos,

e no mesmo a língua

dos teus cães.

24 Ó Deus, eles têm visto os teus caminhos;

os caminhos do meu Deus, meu Rei,

no santuário.

25 Os cantores iam adiante, os tocadores de instrumentos atrás;

entre eles

as donzelas tocando

adufes.

26 Celebrai a Deus nas congregações;

ao Senhor,

desde a fonte

de Israel.

27 Ali está o pequeno Benjamim,

que domina sobre eles,

os príncipes de Judá com o seu ajuntamento,

os príncipes de Zebulom

e os príncipes

de Naftali.

28 O teu Deus ordenou a tua força;

fortalece, ó Deus,

o que já fizeste para nós.

29 Por amor do teu templo em Jerusalém,

os reis te

trarão presentes.

30 Repreende asperamente as feras dos canaviais,

a multidão dos touros,

com os novilhos dos povos,

até que cada um se submeta com peças de prata;

dissipa os povos

que desejam a

guerra.

31 Príncipes virão do Egito;

a Etiópia cedo estenderá

para Deus as suas mãos.

32 Reinos da terra, cantai a Deus, cantai louvores ao Senhor.

(Selá.)

33 Àquele que vai montado sobre os céus dos céus,

que existiam desde a antiguidade;

eis que envia a sua voz,

dá um brado

veemente.

34 Atribuí a Deus fortaleza;

a sua excelência está sobre Israel e a sua fortaleza

nas mais altas nuvens.

35 Ó Deus, tu és tremendo desde os teus santuários;

o Deus

de Israel é o

que dá força e poder ao seu povo.

Bendito seja Deus!

Ύμνος για την υποδοχή του νικητή Θεού

1 Στον πρωτοψάλτη· του Δαβίδ. Ψαλμός, άσμα.

2 Ας εγερθεί ο Θεός,

κι ας σκορπιστούν οι εχθροί του·

ας φύγουν από μπρος του

αυτοί που τον μισούν!

3 Όπως διαλύεται ο καπνός διαλύονται·

έτσι όπως λιώνει το κερί

μπρος στης φωτιάς τη φλόγα,

έτσι χάνονται οι ασεβείς

μπρος στου Θεού την παρουσία.

4 Αλλά οι δίκαιοι χαίρονται κι ευφραίνονται μπρος στο Θεό,

κι από χαρά φωνάζουν.

5 Τραγουδήστε στο Θεό,

με το ψαλτήρι υμνήστε τ’ όνομά του.

Ετοιμάστε το δρόμο

γι’ αυτόν που τα σύννεφα ιππεύει!

Κύριος είναι τ’ όνομά του·

αγάλλεστε μπροστά του.

6 Πατέρας για τα ορφανά

και βοηθός στις χήρες

είν’ ο Θεός στο άγιο του κατοικητήριο.

7 Στους έρημους δίνει οικογένεια ο Θεός,

ανοίγει στους κρατούμενους

της ευτυχίας την πύλη·

μόνο οι αποστάτες μένουν

σ’ άνυδρη γη.

8 Θεέ, όταν βγήκες να οδηγήσεις το λαό σου,

όταν προπορευόσουν μες στην έρημο.

(Διάψαλμα)

9 Έτρεμε τότε η γη

κι οι ουρανοί σταλάζανε μπροστά σου,

Θεέ, που στο Σινά εφανερώθης,

Θεέ του Ισραήλ.

10 Έριξες άφθονη βροχή, Θεέ·

την κουρασμένη σου κληρονομιά

εσύ τη στήριξες.

11 Ο λαός που σου ανήκει, κατοίκησε στη χώρα αυτή·

που την ετοίμασες για τον δυστυχισμένο,

Θεέ, απ’ την καλοσύνη σου.

12 Ο Κύριος έδωσε την προσταγή

και την αναγγέλλουν πλήθος γυναίκες:

13 «Βασιλιάδες κι οι στρατιές τους

τρέπονται σ’ άτακτη φυγή!

Και του σπιτιού οι γυναίκες

μοιράζουνε τα λάφυρα.

14 Όσο εσείς ανάμεσα στις μάντρες των προβάτων, ξαποσταίνατε,

της περιστέρας τα φτερά σκεπάζονταν με ασήμι·

και τα μικρά της πούπουλα, πρασινωπό χρυσάφι».*και τα μικρά... χρυσάφι. Το εβρ. είναι ασαφές. Προφανώς γίνεται αναφορά στα πλούσια λάφυρα.

15 Όταν σκόρπιζε ο Παντοδύναμος

τους βασιλιάδες μες στη χώρα,

ήτανε σαν να χιόνιζε στ’ όρος Σαλμών.*Ορισμένοι τοποθετούν αυτό το όρος στη Βασάν, ΒΑ της λίμνης της Γεννησαρέτ. Η Αγ.Γραφή δεν φαίνεται να μνημονεύει αλλού τη μάχη που αναφέρεται στους στ. 12-15. Ωστόσο βλ. εις Κρ κεφ. 5.

16 Βουνό Θεού, το όρος της Βασάν·

βουνό πολύκορφο, το όρος της Βασάν.

17 Γιατί, πολύκορφα βουνά, ζηλεύετε

το όρος της Σιών,

που το επιθύμησε ο Θεός

για κατοικία του;

Κι όμως ο Κύριος θα μένει εκεί για πάντα.

18 Τ’ αστραφτερά του Θεού τ’ άρματα

είναι αναρίθμητες χιλιάδες.

Ο Κύριος είναι ανάμεσά τους, ο Κύριος του Σινά,

με την αγιότητά του.

19 Στα ψηλώματα ανέβηκες,

έπιασες αιχμαλώτους·

απ’ τους ανθρώπους δώρα έλαβες

και από τους αποστάτες·

ώστε να κατοικήσουνε κι αυτοί

στο Θεό κοντά, στον Κύριο.

20 Ας έχει δόξα ο Κύριος που μέρα με τη μέρα

σηκώνει το φορτίο μας,

της σωτηρίας μας ο Θεός!

(Διάψαλμα)

21 Ο Θεός είναι για μας Θεός σωτηρίας·

κι ο Κύριός μας, ο Θεός,

μάς γλιτώνει απ’ το θάνατο.

22 Ο Θεός το κεφάλι των εχθρών του συντρίβει,

εξοντώνει αυτούς

που επιμένουν στις ανομίες τους.

23 Είπε ο Κύριος:

«Τους φέρνω πίσω απ’ τη Βασάν·

τους φέρνω πίσω από το βυθό

της θάλασσας,

24 για να βαφτεί το πόδι σου στο αίμα,

κι η γλώσσα των σκυλιών σου

να ’χει κι αυτή μερίδιο

απ’ τους εχθρούς σου».

25 Είδαμε τη θριαμβευτική σου είσοδο, Θεέ·

την είσοδό σου στο ναό τον άγιο,

Θεέ μου, βασιλιά μου.

26 Οι ψάλτες πήγαιναν μπροστά,

πίσω οι κιθαριστές,

και γύρω γύρω κόρες

τυμπανίστριες.

27 «Μες στις συνάξεις ευλογείτε το Θεό

ευλογείτε τον Κύριο, όσοι είστε απόγονοι

του Ισραήλ».

28 Εκεί βρίσκονται ο Βενιαμίν, ο νεότερος,

που πάει μπροστά απ’ τους άλλους,

οι άρχοντες του Ιούδα κι ο λαός τους·

οι άρχοντες του Ζαβουλών,

οι άρχοντες του Νεφθαλί.

29 Δίνει ο Θεός σου διαταγή,

Ισραήλ, να είσαι δυνατός.

«Στέριωσε, Θεέ,

εκείνο που έκανες για μας.

30 Μες στο ναό σου στην Ιερουσαλήμ,

οι βασιλείς το φόρο τους σου φέρνουν.

31 Φοβέρισέ το το θεριό της καλαμιάς,*Φοβέρισέ το...καλαμιάς. Πιθανώς εννοείται η Αίγυπτος.

τα έθνη, αυτό το κοπάδι

από μοσχάρια κι από ταύρους,

αυτούς που προσκυνούν μπροστά σου,

κρατώντας ασήμι στα χέρια τους».

Σκόρπισε ο Κύριος τους λαούς τούς πολεμόχαρους.*Τα έθνη... πολεμόχαρους. Ο στίχος υπονοεί διαφόρους γειτονικούς λαούς.

32 Θα ’ρθούν απεσταλμένοι

από την Αίγυπτο·

απ’ την Αιθιοπία με δώρα θα τιμήσουν

το Θεό.*Θα ’ρθούν...Θεό. Ο στ. στο εβρ. είναι ασαφής.

33 Βασίλεια της γης, ψάλτε στο Θεό·

υμνήστε τον Κύριο!

(Διάψαλμα)

34 Αυτόν που ιππεύει στους ουρανούς

στους ουρανούς τους πανάρχαιους!

Να την, ακούγεται η φωνή του,

φωνή πανίσχυρη.

35 Αναγνωρίστε του Θεού τη δύναμη

απλώνεται η μεγαλοσύνη του στον Ισραήλ·

στα σύννεφα η δύναμή του.

36 Τρομερός είν’ ο Θεός στον άγιο του τον τόπο,

ο Θεός του Ισραήλ,

αυτός δίνει τη δύναμη και την ισχύ στο λαό του·

ας έχει δόξα ο Θεός!