1 Crônicas 16

1 NADAT hulle die ark ingebring en dit neergesit het binne-in die tent wat Dawid daarvoor opgeslaan het, het hulle brandoffers en dankoffers gebring voor die aangesig van God.

2 Toe Dawid gereed was met die brandoffer en die dankoffers, het hy die volk in die Naam van die Here geseën.

3 En hy het aan elkeen van Israel, manne sowel as vroue, aan elkeen 'n broodjie en 'n stuk vleis en 'n rosynekoek uitgedeel.

4 En hy het uit die Leviete dienaars aangestel voor die ark van die Here, en dit om die Here, die God van Israel, te roem en te loof en te prys:

5 Asaf, die hoof, en Sagaría, die tweede in rang ná hom; Jeï-el en Semíramot en Jéhiël en Mattítja en Elíab en Benája en Obed-Edom en Jeï-el met harp- en siterinstrumente, terwyl Asaf met die simbale musiek gemaak het,

6 en Benája en Jahásiël, die priesters, gedurigdeur met trompette voor die verbondsark van God.

Dawid se psalm.

7 OP dieselfde dag, toe vir die eerste maal, het Dawid aan Asaf en sy broers opgedra om „loof die Here" te sing.

8 Loof die Here, roep sy Naam aan, maak onder die volke sy dade bekend!

9 Sing, psalmsing tot sy eer, spreek van al sy wonders.

10 Beroem julle in sy heilige Naam; laat die hart van die wat die Here soek, bly wees.

11 Vra na die Here en sy sterkte; soek sy aangesig altyddeur.

12 Dink aan sy wonders wat Hy gedoen het, aan sy wondertekens en die oordele van sy mond,

13 o nageslag van Israel, sy kneg, o kinders van Jakob, sy uitverkorenes!

14 Hy, die Here is onse God; oor die ganse aarde is sy oordele.

15 Dink vir ewig aan sy verbond, aan die woord wat Hy ingestel het vir duisend geslagte —

16 die verbond wat Hy met Abraham gesluit het, en sy eed aan Isak;

17 wat Hy ook vir Jakob as insetting bekragtig het, vir Israel as 'n ewige verbond,

18 met die woorde: Ek sal aan jou die land Kanaän gee, julle afgemete erfdeel.

19 Toe julle min mense was, min en vreemdelinge daarin,

20 en hulle getrek het van nasie tot nasie, en van die een koninkryk na die ander volk,

21 het Hy niemand toegelaat om hulle te verdruk nie; ook het Hy konings om hulle ontwil gestraf en gesê:

22 Raak my gesalfdes nie aan en doen my profete geen kwaad nie.

23 Sing tot eer van die Here, o ganse aarde! Verkondig sy heil van dag tot dag.

24 Vertel onder die nasies sy eer, onder al die volke sy wonders.

25 Want die Here is groot en baie lofwaardig, en Hy is gedug bo al die gode.

26 Want al die gode van die volke is afgode, maar die Here het die hemele gemaak.

27 Majesteit en heerlikheid is voor sy aangesig, sterkte en blydskap is in sy woonplek.

28 Gee aan die Here, o geslagte van die volke, gee aan die Here eer en sterkte.

29 Gee aan die Here die eer van sy Naam, bring offers en kom voor sy aangesig, aanbid die Here in heilige gewaad.

30 Beef voor sy aangesig, o ganse aarde! Ook staan die wêreld vas, sodat dit nie wankel nie.

31 Laat die hemele bly wees en die aarde juig, en laat hulle onder die volke sê: Die Here is Koning!

32 Laat die see en sy volheid bruis, laat die veld juig en al wat daarin is.

33 Dan sal die bome van die bos jubel voor die aangesig van die Here; want Hy kom om die aarde te oordeel.

34 Loof die Here, want Hy is goed, want sy goedertierenheid is tot in ewigheid;

35 en sê: Verlos ons, God van ons heil, en versamel ons en red ons van die nasies, dat ons u heilige Naam kan loof en ons beroem in u lof!

36 Geloofd sy die Here, die God van Israel, van ewigheid tot ewigheid! En die hele volk het gesê: Amen! en: Prys die Here!

Die ou tabernakel bly in Gíbeon.

37 EN hy het daar voor die verbondsark van die Here Asaf en sy broers laat staan om gedurigdeur te dien voor die ark na die eis van elke dag;

38 en ook Obed-Edom met hulle broers, agt-en-sestig, en Obed-Edom, die seun van Jedútun, en Hosa as poortwagters;

39 maar Sadok, die priester, met sy broers, die priesters, voor die tabernakel van die Here, op die hoogte wat in Gíbeon is,

40 om gedurigdeur smôrens en saans op die brandofferaltaar brandoffers aan die Here te bring, en dit volgens alles wat geskrywe is in die wet van die Here wat Hy Israel beveel het;

41 en saam met hulle Heman en Jedútun en die ander uitgesoektes wat met hulle name aangewys was om die Here te loof dat sy goedertierenheid tot in ewigheid is;

42 en by hulle, Heman en Jedútun, was trompette en simbale vir die musikante en instrumente vir die liedere tot eer van God; maar die seuns van Jedútun was by die poort.

43 En toe die hele volk elkeen na sy huis gegaan het, het Dawid omgedraai om sy huisgesin te seën.

1 Så førte de Guds ark inn og satte den midt i det telt som David hadde reist for den, og de bar frem brennoffer og takkoffer for Guds åsyn. 2 Og da David var ferdig med å ofre brennofferet og takkofferne, velsignet han folket i Herrens navn. 3 Og han utdelte til hver enkelt i Israel, både mann og kvinne, et brød og et stykke kjøtt og en rosinkake. 4 Og han satte nogen av levittene til å gjøre tjeneste foran Herrens ark og til å prise og takke og love Herren, Israels Gud:

5 Asaf var den øverste, næst efter ham kom Sakarja og så Je’el og Semiramot og Jehiel og Mattitja og Eliab og Benaja og Obed-Edom og Je’el med harper og citarer; Asaf skulde slå på cymblene 6 og prestene Benaja og Jahasiel stadig blåse i trompetene foran Guds pakts-ark.

7 Den dag satte David første gang Asaf og hans brødre til å synge Herrens pris:

8 Pris Herren, påkall hans navn, kunngjør blandt folkene hans store gjerninger! 9 Syng for ham, lovsyng ham, grund på alle hans undergjerninger! 10 Ros eder av hans hellige navn! Deres hjerte glede sig som søker Herren! 11 Spør efter Herren og hans makt, søk hans åsyn all tid! 12 Kom i hu hans undergjerninger som han har gjort, hans under og hans munns dommer, 13 I, hans tjener Israels avkom, Jakobs barn, hans utvalgte! 14 Han er Herren vår Gud; hans dommer er over all jorden. 15 Kom evindelig hans pakt i hu, det ord han fastsatte for tusen slekter, 16 den pakt han gjorde med Abraham, og hans ed til Isak! 17 Han stadfestet den som en rett for Jakob, som en evig pakt for Israel, 18 idet han sa: Dig vil jeg gi Kana’ns land til arvelodd, 19 da I var en liten flokk, få og fremmede der. 20 Og de vandret fra folk til folk og fra et rike til et annet folk. 21 Han tillot ikke nogen å gjøre vold imot dem, og han straffet konger for deres skyld: 22 Rør ikke ved mine salvede, og gjør ikke mine profeter noget ondt! 23 Syng for Herren, all jorden! Forkynn fra dag til dag hans frelse! 24 Fortell blandt hedningene hans ære, blandt alle folkene hans undergjerninger! 25 For stor er Herren og høilovet, og forferdelig er han over alle guder. 26 For alle folkenes guder er intet; men Herren har gjort himmelen. 27 Høihet og herlighet er for hans åsyn, styrke og glede er på hans sted. 28 Gi Herren, I folkeslekter, gi Herren ære og makt! 29 Gi Herren hans navns ære, bær frem gaver og kom for hans åsyn, tilbed Herren i hellig prydelse! 30 Bev for hans åsyn, all jorden! Jorderike står fast, det rokkes ikke. 31 Himmelen glede sig, og jorden fryde Sig, og de skal si iblandt hedningene: Herren er blitt konge. 32 Havet bruse og alt som fyller det! Marken fryde sig og alt som er på den! 33 Da jubler trærne i skogen for Herrens åsyn; for han kommer for å dømme jorden. 34 Lov Herren! For han er god, hans miskunnhet varer evindelig. 35 Og si: Frels oss, du vår frelses Gud, og samle oss og utfri oss fra hedningene til å love ditt hellige navn, rose oss av å kunne prise dig! 36 Lovet være Herren, Israels Gud, fra evighet og til evighet! Og alt folket sa amen og lovet Herren.

37 Så lot han Asaf og hans brødre bli der foran Herrens pakts-ark for stadig å gjøre tjeneste foran arken, hver dag det som skulde gjøres på den dag,

38 og Obed-Edom og deres brødre, åtte og seksti, Obed-Edom, sønn av Jeditun, og Hosa som dørvoktere. 39 Men presten Sadok og hans brødre prestene lot han bli foran Herrens tabernakel på haugen i Gibeon. 40 forat de stadig skulde ofre Herren brennoffer på brennofferalteret morgen og aften og gjøre alt det som skrevet står i den lov som Herren hadde gitt Israel, 41 og sammen med dem Heman og Jedutun og de andre utvalgte, som var nevnt ved navn, forat de skulde love Herren, fordi hans miskunnhet varer evindelig, 42 og hos dem(-)Heman og Jedutun(-)var der trompeter og cymbler til bruk for dem som skulde spille, og likeledes andre instrumenter til sangen ved gudstjenesten. Og Jedutuns sønner var dørvoktere. 43 Derefter drog alt folket hver til sitt, og David vendte hjem for å velsigne sitt hus.