1 Coríntios 2

Die aard van Paulus se prediking in Korinthe.

1 EN toe ek by julle gekom het, broeders, het ek nie aan julle die getuienis van God kom verkondig met voortreflikheid van woorde of van wysheid nie,

2 want ek het my voorgeneem om niks anders onder julle te weet nie as Jesus Christus, en Hom as gekruisigde.

3 Ek was ook by julle in swakheid en in vrees en in veel bewing;

4 en my rede en my prediking was nie in oorredende woorde van menslike wysheid nie, maar in die betoning van gees en krag,

5 sodat julle geloof nie in wysheid van mense sou bestaan nie, maar in die krag van God.

6 Tog spreek ons wysheid onder die volwassenes, maar 'n wysheid nie van hierdie wêreld, of van hierdie wêreld se heersers, wat vergaan nie.

7 Maar ons spreek die wysheid van God, wat bestaan in verborgenheid wat bedek was en wat God van ewigheid af voorbeskik het tot ons heerlikheid,

8 wat niemand van die heersers van hierdie wêreld geken het nie — want as hulle dit geken het, sou hulle die Here van die heerlikheid nie gekruisig het nie —

9 maar soos geskrywe is: Wat die oog nie gesien en die oor nie gehoor en in die hart van 'n mens nie opgekom het nie, wat God berei het vir die wat Hom liefhet.

10 Maar God het dit aan ons deur sy Gees geopenbaar, want die Gees ondersoek alle dinge, ook die dieptes van God.

11 Want wie van die mense weet wat in 'n mens is, behalwe die gees van die mens wat in hom is? So weet ook niemand wat in God is nie, behalwe die Gees van God.

12 Ons het ewenwel nie die gees van die wêreld ontvang nie, maar die Gees wat uit God is, sodat ons kan weet wat God ons uit genade geskenk het.

13 Daarvan spreek ons ook, nie met woorde wat die menslike wysheid leer nie, maar met dié wat die Heilige Gees leer, sodat ons geestelike dinge met geestelike vergelyk.

14 Maar die natuurlike mens neem die dinge van die Gees van God nie aan nie; want dit is vir hom dwaasheid, en hy kan dit nie verstaan nie, omdat dit geestelik beoordeel word.

15 Maar die geestelike mens beoordeel wel alle dinge; self egter word hy deur niemand beoordeel nie.

16 Want wie het die sin van die Here geken, dat hy Hom sou kan onderrig? Maar ons het die sin van Christus.

O caráter da sua pregação

1 Eu, quando fui ter convosco, irmãos, fui *1Co 2.4,13; vd.1Co 1.17não com excelência de palavras ou de sabedoria, anunciando-vos *1Co 2.7o testemunho de Deus. 2 Pois resolvi não saber coisa alguma entre vós, senão a *Gl 6.14;1Co 1.23Jesus Cristo, e este crucificado. 3 Eu *cp.At 18.1,6,12estive entre vós em *1Co 4.10;2Co 11.30;12.5,9s.;13.9fraqueza, em *Is 19.16;Ef 6.5; cp.2Co 7.15temor e em grande tremor; 4 e o meu ensino e a minha pregação não foram em palavras persuasivas de sabedoria, mas em demonstração do *Rm 15.19; cp.1Co 4.20Espírito e do poder, 5 para que a vossa fé não se baseie na sabedoria dos homens, mas *2Co 4.7;6.7; cp.12.9no poder de Deus.

A verdadeira sabedoria. O ensino do Espírito Santo

6 Entretanto, falamos sabedoria entre os *Ef 4.13;Fp 3.15;Hb 5.14;6.1perfeitos, porém não a sabedoria *1Co 1.20;Mt 13.22deste mundo, nem a dos poderosos deste mundo, que estão *1Co 1.28sendo reduzidos a nada; 7 pelo contrário, falamos a sabedoria de Deus em *1Co 2.1;Rm 11.25;16.25s.mistério, sim, a sabedoria que esteve oculta, a qual Deus *Rm 8.29s.predeterminou *cp.Hb 1.2;11.3antes dos séculos para a nossa glória; 8 *1Co 2.6; vd.1Co 1.26a qual nenhum dos poderosos deste mundo conheceu, pois, se a tivessem conhecido, não teriam crucificado *cp.At 7.2;Tg 2.1o Senhor da glória; 9 mas como está escrito:

*Is 64.4;65.17As coisas que o olho não viu, e o ouvido não ouviu,

e não entraram no coração do homem,

tudo quanto preparou Deus para os que o amam.

10 *Mt 11.25;13.11;16.17;Gl 1.12;Ef 3.3,5Pois Deus no-las revelou a nós *Jo 14.26pelo Espírito; porque o Espírito tudo esquadrinha, até as *cp.Rm 11.33ss.coisas profundas de Deus. 11 Qual dos homens sabe as coisas do homem, senão *Pv 20.27o espírito do homem, que nele está? Assim, também as coisas de Deus, ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus. 12 Nós não *cp.Rm 8.15recebemos o espírito do *1Co 1.27mundo, mas sim o espírito que vem de Deus, para que saibamos as coisas que por Deus nos foram dadas gratuitamente; 13 as quais também anunciamos, *1Co 1.17;2.1,4não com palavras ensinadas pela sabedoria humana, mas com palavras ensinadas pelo Espírito, combinando coisas espirituais com espirituais. 14 O *cp.1Co 15.44,46;Tg 3.15;Jd 19homem natural *Jo 14.17não aceita as coisas do Espírito de Deus, pois para ele são *1Co 1.18loucura; não as pode conhecer, porque são julgadas espiritualmente. 15 Porém o homem *1Co 3.1;14.37;Gl 6.1espiritual julga todas as coisas e ele não é julgado por ninguém. 16 Pois *Is 40.13;Rm 11.34quem conheceu a mente do Senhor, para que o possa instruir? *cp.Jo 15.15Nós, porém, temos a mente de Cristo.