1 Ai daqueles que vivem comodamente em Sião, e daqueles que vivem tranquilos no monte da Samaria; ai dos nobres do primeiro dos povos, aos quais acorre a casa de Israel.
2 Passai a Calane e contemplai, e ide dali a Emat, a Grande, descei a Gat dos filisteus; serão aquelas cidades mais prósperas que estes reinos? Seu território será mais vasto que o vosso?
3 Pretendeis retardar o dia do infortúnio, e, no entanto, apressais a chegada do reino da violência.
4 Deitados em leitos de marfim, estendidos em sofás, comem os cordeiros do rebanho e os novilhos do estábulo.
5 Deliram ao som da harpa, e, como Davi, inventam para si instrumentos de música;
6 bebem o vinho em grandes copos, perfumam-se com óleos preciosos, sem se compadecerem da ruína de José.
7 Por isso, serão deportados à frente dos cativos, e terão fim os banquetes dos voluptuosos.
8 O Senhor Javé jurou-o por si mesmo – oráculo do Senhor, Deus dos exércitos: Aborreço o orgulho de Jacó, odeio os seus palácios; entregarei a cidade com tudo o que nela se acha.
9 Se numa casa ficarem dez homens, eles morrerão.
10 Virá um parente, aquele que queima o cadáver, para retirar de casa o corpo, e dirá ao que está dentro de casa: "Há ainda alguém contigo?". Este responderá: "Não". Então, o primeiro dirá: "Silêncio!". Porque não é o momento de pronunciar o nome do Senhor.
11 Eis, com efeito, o que o Senhor ordena: Fará cair em ruínas a casa grande, e a pequena, a reduzirá a destroços!
12 Porventura correm os cavalos por entre os rochedos, ou podem os bois lavrar uma rocha, para que vós troqueis o direito em veneno, e o fruto da justiça em absinto?
13 Vós vos alegrais por causa de Lodebar, e dizeis: "Com nossa força conquistamos Carnaim".
14 Mas, ó casa de Israel – oráculo do Senhor, Deus dos exércitos –, vou suscitar contra vós uma nação que vos oprimirá desde a entrada de Emat até o regato de Arabá.
Kansan jumalattomuus ja sen tuomio.
1 Voi suruttomia Siionissa,
huolettomia Samarian vuorella,
kansoista ensimmäisen ylimyksiä,
joiden tykö Israelin heimo tulee!
2 Menkää Kalneen ja katsokaa,
sieltä kulkekaa Suureen Hamatiin
ja käykää filistealaisten Gatiin:
ovatko ne paremmat kuin nämä valtakunnat,
onko niiden alue suurempi kuin teidän alueenne?
3 Hes. 12:22; Aam. 9:10Voi teitä, jotka lykkäätte kauas pahan päivän,
mutta vedätte luoksenne väkivallan,
valtaistuimelle istumaan;
4 jotka makaatte norsunluusohvilla
ja venytte leposijoillanne,
syötte karitsoita laumasta
ja vasikoita navetasta;
5 Jes. 5:11jotka sepustatte lauluja harpulla säestäen
ja sommittelette soittimia kuin mikäkin Daavid;
6 jotka juotte viiniä maljoista
ja voitelette itsenne parhaalla öljyllä,
mutta ette murehdi Joosefin sortumista!
7 Sentähden heidän nyt täytyy
mennä pakkosiirtolaisuuteen
pakkosiirtolaisten etunenässä.
Silloin lakkaavat venyjäin ilohuudot.
8 Jer. 51:14Herra, Herra on vannonut itse kauttansa,
sanoo Herra, Jumala Sebaot:
Jaakobin ylpeys on minulle kauhistus,
minä vihaan hänen palatsejansa,
ja minä jätän alttiiksi kaupungin kaikkinensa.
9 Ja jos silloin kymmenen miestä
jää jäljelle yhteen taloon,
niin he kuolevat.
10 Aam. 8:3Ja jos kuolleen korjaa
hänen omaisensa ja polttajansa,
viedäkseen luut pois talosta,
ja jos hän kysyy joltakin,
joka on talon perimmäisessä sopessa:
"Onko sinun tykönäsi vielä ketään?"
niin tämä vastaa: "Ei ole",
ja toinen sanoo: "Hiljaa!" —
sillä Herran nimeä ei saa mainita.
11 Sillä katso, Herra antaa käskyn,
ja hän lyö suuren talon kappaleiksi
ja pienen talon pirstaleiksi.
12 Aam. 5:7Juoksevatko hevoset kallionseinää,
kynnetäänkö sitä härjillä?
Sillä te muutatte oikeuden myrkyksi
ja vanhurskauden hedelmän koiruohoksi,
13 1. Kun. 22:11; Miika 4:13te, jotka iloitsette LoodabaristaNimi merkitsee: ei mitään.
ja jotka sanotte:
"Emmekö omalla voimallamme
valloittaneet KarnaimiaNimi merkitsee: sarvet.?"
14 2. Kun. 14:25Sillä katso, minä nostatan teitä vastaan,
te Israelin heimo,
sanoo Herra, Jumala Sebaot,
kansan, joka on ahdistava teitä
siitä asti, mistä mennään Hamatiin,
hamaan Pajupuroon saakka.