1 Bildad de Suás tomou a palavra e disse:
2 Até quando dirás semelhantes coisas, e tuas palavras serão como um furacão?
3 Porventura Deus fará curvar o que é reto? E o Todo-poderoso subverterá a justiça?
4 Se teus filhos o ofenderam, ele os entregou às consequências de suas culpas.
5 Se recorreres a Deus, e implorares ao Todo-poderoso,
6 se fores puro e reto, ele atenderá a tua oração e restaurará a morada de tua justiça.
7 Teu começo parecerá pouca coisa diante da grandeza do que se seguirá.
8 Interroga, pois, as gerações passadas e examina com cuidado a experiência dos antepassados.
9 Porque somos de ontem e nada sabemos, e nossos dias sobre a terra passam como a sombra.
10 Elas podem instruir-te, falar-te e de seu coração tirar estas palavras:
11 "Pode o papiro crescer fora do brejo ou o junco germinar sem água?
12 Verde ainda, e sem ser colhido, ele seca antes de todas as ervas.
13 Assim acabam todos os que esquecem de Deus, pois a esperança do ímpio perecerá.
14 A sua confiança será quebrada e a sua segurança é teia de aranha.
15 Ele se apoia sobre uma casa que não se sustenta, atém-se a uma morada que não se mantém de pé.
16 Cheio de vigor, ao sol, faz brotar seus ramos em seu jardim.
17 Suas raízes se entrelaçam num montão de pedras e penetram entre as rochas.
18 Mas se é arrancado de seu lugar, este o renega e diz: ‘Não te conheço!’.
19 Eis onde termina seu destino, e outros germinarão do solo".
20 De fato, Deus não rejeita o homem íntegro, nem dá a mão aos malvados.
21 Ele porá de novo o riso em tua boca e em teus lábios, gritos de alegria.
22 Teus inimigos serão cobertos de vergonha e a tenda dos maus desaparecerá.
Ο Βιλδάδ βεβαιώνει για τη δικαιοσύνη του Θεού
1 Τότε είπε ο Βιλδάδ ο Σουχίτης:
2 Ως πότε έτσι θα μιλάς
και θα ’ναι τα λεγόμενά σου
δίχως νόημα;
3 Μήπως το δίκιο το αντιστρέφει ο Θεός;
Μήπως στρεβλώνει ο Παντοδύναμος τη δικαιοσύνη;
4 Αν τα παιδιά σου αμάρτησαν ενώπιόν του,
τους έκανε να υποστούνε τις συνέπειες.
5 Αλλά αν εσύ προσφύγεις στο Θεό
και δεηθείς στον Παντοδύναμο,
6 αν είσαι καθαρός και τίμιος,
σίγουρα τότε θα νοιαστεί για σένα
και θ’ αποκαταστήσει αντάξια το σπίτι σου.
7 Η αρχική σου ευημερία
θα σου φανεί πολύ μικρή
μπρος στην πολύ μεγάλη που σου μέλλεται.
8 Ρώτησε τις προηγούμενες γενιές
και πρόσεξε την πείρα των προγόνων τους.
9 Εμείς είμαστε χτεσινοί
και τίποτα δεν ξέρουμε·
πάνω στη γη σαν τη σκιά περνά η ζωή μας.
10 Αυτοί όμως θα σε διδάξουν και θα σου μιλήσουν·
από την πείρα τους θ’ αντλήσουνε τα λόγια τους.
11 Μπορεί έξω απ’ τους βάλτους
να βλαστήσει ο πάπυρος;
Μπορεί χωρίς νερό
να μεγαλώσει το καλάμι;
12 Ενώ είν’ ακόμα πάνω στον ανθό του
και πριν να ’ρθεί ο καιρός του να το κόψουνε,
χωρίς νερό ξεραίνεται
πριν από κάθε άλλο χορτάρι.
13 Έτσι συμβαίνει και σ’ εκείνους όλους
που το Θεό ξεχνούν·
και χάνεται του ασεβή η ελπίδα.
14 Η σιγουριά του είναι μια λεπτή κλωστή,
είν’ η ελπίδα του ιστός αράχνης.
15 Αν στηριχτεί ο ασεβής στο νήμα της αράχνης
να τον κρατήσει δεν μπορεί·
κι αν γαντζωθεί απάνω του
εκείνο δεν θ’ αντέξει.
16 Να τον, ο ασεβής, στον ήλιο αντίκρυ, όλο χυμούς,
μέσα στον κήπο απλώνει τα κλαδιά του.
17 Τυλίγονται στις πέτρες πάνω οι ρίζες του
και βρίσκει στήριγμα ανάμεσα στους βράχους.
18 Μ’ αν τον απομακρύνουν απ’ τον τόπο του,
κανείς δε θα μπορεί να πει
πού ήταν φυτεμένος.
19 Τέτοια είν’ η μοίρα καθώς βλέπεις, του ασεβή·
κι εκεί στη θέση του άλλοι θα βλαστήσουν.
20 Μα δε θ’ αφήσει ο Θεός
ποτέ τον ευσεβή,
ενώ βοήθεια στους κακούς
δεν πρόκειται να δώσει.
21 Θα φέρει ο Θεός ξανά
το γέλιο, Ιώβ, στα χείλη σου!
Το στόμα σου θα το γεμίσει
κραυγές χαράς.
22 Αυτοί όμως που σε μισούν θα καταντροπιαστούνε·
κι η κατοικία των ασεβών
αύριο θα χαθεί.
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)