1 Eyüp şöyle yanıtladı:2 ‹‹Kendinizi birşey sandığınız belli, 2 Ama bilgelik de sizinle birlikte ölecek!3 Sizin kadar benim de aklım var, 2 Sizden aşağı kalmam. 2 Kim bilmez bunları?4 ‹‹Gülünç oldum dostlarıma, 2 Ben ki, Tanrıya yakarırdım, yanıtlardı beni. 2 Doğru ve kusursuz adam gülünç oldu.5 Kaygısızlar felaketi küçümser, 2 Ayağı kayanı umursamaz.6 Soyguncuların çadırlarında rahatlık var, 2 Tanrıyı gazaba getirenler güvenlik içinde, 2 Tanrıya değil, kendi bileklerine güveniyorlar.7 ‹‹Ama şimdi sor hayvanlara, sana öğretsinler, 2 Gökte uçan kuşlara sor, sana anlatsınlar,8 Toprağa söyle, sana öğretsin, 2 Denizdeki balıklara sor, sana bilgi versinler.9 Hangisi bilmez 2 Bunu RABbin yaptığını?10 Her yaratığın canı, 2 Bütün insanlığın soluğu Onun elindedir.11 Damağın yemeği tattığı gibi 2 Kulak da sözleri denemez mi?12 Bilgelik yaşlılarda, 2 Akıl uzun yaşamdadır.13 ‹‹Bilgelik ve güç Tanrıya özgüdür, 2 Ondadır öğüt ve akıl.14 Onun yıktığı onarılamaz, 2 Onun hapsettiği kişi özgür olamaz.15 Suları tutarsa, kuraklık olur, 2 Salıverirse dünyayı sel götürür.16 Güç ve zafer Ona aittir, 2 Aldanan da aldatan da Onundur.17 Danışmanları çaresiz kılar, 2 Yargıçları çıldırtır.18 Kralların bağladığı bağı çözer, 2 Bellerine kuşak bağlar.19 Kâhinleri çaresiz kılar, 2 Koltuklarında yıllananları devirir.20 Güvenilir danışmanları susturur, 2 Yaşlıların aklını alır.21 Rezalet saçar soylular üzerine, 2 Güçlülerin kuşağını gevşetir.22 Karanlıkların derin sırlarını açar, 2 Ölüm gölgesini aydınlığa çıkarır.23 Ulusları büyütür, ulusları yok eder, 2 Ulusları genişletir, ulusları sürgün eder.24 Dünya önderlerinin aklını başından alır, 2 Yolu izi belirsiz bir çölde dolaştırır onları.25 Karanlıkta el yordamıyla yürür, ışık yüzü görmezler; 2 Sarhoş gibi dolaştırır onları.

1 Allora Giobbe rispose e disse:2 "Voi, certo, valete quanto un popolo, e con voi morrà la sapienza.3 Ma del senno ne ho anch’io al par di voi, non vi son punto inferiore; e cose come codeste chi non le sa?4 Io dunque dovrei essere il ludibrio degli amici! Io che invocavo Iddio, ed ei mi rispondeva; il ludibrio io, l’uomo giusto, integro!5 Lo sprezzo alla sventura è nel pensiero di chi vive contento; esso è sempre pronto per coloro a cui vacilla il piede.6 Sono invece tranquille le tende de’ ladroni e chi provoca Iddio, chi si fa un dio della propria forza, se ne sta al sicuro.7 Ma interroga un po’ gli animali, e te lo insegneranno; gli uccelli del cielo, e te lo mostreranno;8 o parla alla terra ed essa te lo insegnerà, e i pesci del mare te lo racconteranno.9 Chi non sa, fra tutte queste creature, che la mano dell’Eterno ha fatto ogni cosa,10 ch’egli tiene in mano l’anima di tutto quel che vive, e lo spirito di ogni essere umano?11 L’orecchio non discerne esso le parole, come il palato assaggia le vivande?12 Nei vecchi si trova la sapienza e lunghezza di giorni da intelligenza.13 Ma in Dio stanno la saviezza e la potenza, a lui appartengono il consiglio e l’intelligenza.14 Ecco, egli abbatte, e niuno può ricostruire; Chiude un uomo in prigione, e non v’è chi gli apra.15 Ecco, egli trattiene le acque, e tutto inaridisce; le lascia andare, ed esse sconvolgono la terra.16 Egli possiede la forza e l’abilità; da lui dipendono chi erra e chi fa errare.17 Egli manda scalzi i consiglieri, colpisce di demenza i giudici.18 Scioglie i legami dell’autorità dei re e cinge i loro fianchi di catene.19 Manda scalzi i sacerdoti, e rovescia i potenti.20 Priva della parola i più eloquenti, e toglie il discernimento ai vecchi.21 Sparge lo sprezzo sui nobili, e rallenta la cintura ai forti.22 Rivela le cose recondite, facendole uscir dalle tenebre, e trae alla luce ciò ch’è avvolto in ombra di morte.23 Aggrandisce i popoli e li annienta, amplia le nazioni e le riconduce nei loro confini;24 Toglie il senno ai capi della terra, e li fa errare in solitudini senza sentiero.25 Van brancolando nelle tenebre, senza alcuna luce, e li fa barcollare come ubriachi.