1 Sonunda Eyüp ağzını açtı ve doğduğu güne lanet edip şöyle dedi:3 ‹‹Doğduğum gün yok olsun, 2 ‹Bir oğul doğdu› denen gece yok olsun!4 Karanlığa bürünsün o gün, 2 Yüce Tanrı onunla ilgilenmesin, 2 Üzerine ışık doğmasın.5 Karanlık ve ölüm gölgesi sahip çıksın o güne, 2 Bulut çöksün üzerine; 2 Işığını karanlık söndürsün.6 Zifiri karanlık yutsun o geceyi, 2 Yılın günleri arasında sayılmasın, 2 Aylardan hiçbirine girmesin.7 Kısır olsun o gece, 2 Sevinç sesi duyulmasın içinde.8 Günleri lanetleyenler, 2 Livyatanı uyandırmaya hazır olanlar, 2 O günü lanetlesin.9 Akşamının yıldızları kararsın, 2 Boş yere aydınlığı beklesin, 2 Tan atışını görmesin.10 Çünkü sıkıntı yüzü görmemem için 2 Anamın rahminin kapılarını üstüme kapamadı.11 ‹‹Neden doğarken ölmedim, 2 Rahimden çıkarken son soluğumu vermedim?12 Neden beni dizler, 2 Emeyim diye memeler karşıladı?13 Çünkü şimdi huzur içinde yatmış, 2 Uyuyup dinlenmiş olurdum;14 Yaptırdıkları kentler şimdi viran olan 2 Dünya kralları ve danışmanlarıyla birlikte,15 Evlerini gümüşle dolduran 2 Altın sahibi önderlerle birlikte.16 Neden düşük bir çocuk gibi, 2 Gün yüzü görmemiş yavrular gibi toprağa gömülmedim?17 Orada kötüler kargaşayı bırakır, 2 Yorgunlar rahat eder.18 Tutsaklar huzur içinde yaşar, 2 Angaryacının sesini duymazlar.19 Küçük de büyük de oradadır, 2 Köle efendisinden özgürdür.20 ‹‹Niçin sıkıntı çekenlere ışık, 2 Acı içindekilere yaşam verilir?21 Oysa onlar gelmeyen ölümü özler, 2 Onu define arar gibi ararlar;22 Mezara kavuşunca 2 Neşeden coşar, sevinç bulurlar.23 Neden yaşam verilir nereye gideceğini bilmeyen insana, 2 Çevresini Tanrının çitle çevirdiği kişiye?24 Çünkü iniltim ekmekten önce geliyor, 2 Su gibi dökülmekte feryadım.25 Korktuğum, 2 Çekindiğim başıma geldi.26 Huzur yok, sükûnet yok, rahat yok, 2 Yalnız kargaşa var.››

1 Allora Giobbe aprì la bocca e maledisse il giorno della sua nascita.2 E prese a dire così:3 "Perisca il giorno ch’io nacqui e la notte che disse: "E’ concepito un maschio!"4 Quel giorno si converta in tenebre, non se ne curi Iddio dall’alto, né splenda sovr’esso raggio di luce!5 Se lo riprendano le tenebre e l’ombra di morte, resti sovr’esso una fitta nuvola, le eclissi lo riempian di paura!6 Quella notte diventi preda d’un buio cupo, non abbia la gioia di contar tra i giorni dell’anno, non entri nel novero de’ mesi!7 Quella notte sia notte sterile, e non vi s’oda grido di gioia.8 La maledicano quei che maledicono i giorni e sono esperti nell’evocare il drago.9 Si oscurino le stelle del suo crepuscolo, aspetti la luce e la luce non venga, e non miri le palpebre dell’alba,10 poiché non chiuse la porta del seno che mi portava, e non celò l’affanno agli occhi miei.11 Perché non morii nel seno di mia madre? Perché non spirai appena uscito dalle sue viscere?12 Perché trovai delle ginocchia per ricevermi e delle mammelle da poppare?13 Ora mi giacerei tranquillo, dormirei, ed avrei così riposo14 coi re e coi consiglieri della terra che si edificarono mausolei,15 coi principi che possedean dell’oro e che empiron d’argento le lor case;16 o, come l’aborto nascosto, non esisterei, sarei come i feti che non videro la luce.17 Là cessano gli empi di tormentare gli altri. Là riposano gli stanchi,18 là i prigioni han requie tutti insieme, senz’udir voce d’aguzzino.19 Piccoli e grandi sono là del pari, e lo schiavo è libero del suo padrone.20 Perché dar la luce all’infelice e la vita a chi ha l’anima nell’amarezza,21 i quali aspettano la morte che non viene, e la ricercano più che i tesori nascosti,22 e si rallegrerebbero fino a giubilarne, esulterebbero se trovassero una tomba?23 Perché dar vita a un uomo la cui via è oscura? e che Dio ha stretto in un cerchio?24 Io sospiro anche quando prendo il mio cibo, e i miei gemiti si spandono com’acqua.25 Non appena temo un male, ch’esso mi colpisce; e quel che pavento, mi piomba addosso.26 Non trovo posa, né requie, né pace, il tormento è continuo!"