Cânticos 3

1 På mitt leie lette jeg om natten efter ham som min sjel elsker; jeg lette efter ham, men jeg fant ham ikke. 2 Da sa jeg: Jeg vil stå op og gå omkring i byen, på gatene og på torvene; jeg vil lete efter ham som min sjel elsker. Jeg lette efter ham, men jeg fant ham ikke. 3 Vekterne, som går omkring i byen, møtte mig. Jeg sa til dem: Har I sett ham som min sjel elsker? 4 Ikke før var jeg gått fra dem, før jeg fant ham som min sjel elsker; jeg tok fatt i ham, og jeg slipper ham ikke før jeg har ført ham til min mors hus, til hennes kammer som har født mig. 5 Jeg ber eder inderlig, I Jerusalems døtre, ved rådyrene eller ved hindene på marken, at I ikke vekker og ikke egger kjærligheten, før den selv vil!

6 Hvem er hun som kommer op fra ørkenen, som det var røkstøtter, omduftet av myrra og virak, av alle kremmerens krydderier?

7 Se, her er Salomos seng med seksti krigsmenn omkring, av Israels krigsmenn,

8 alle væbnet med sverd, opøvet i krig, hver med sverdet ved lend til vern mot nattens farer. 9 En bæreseng gjorde kong Salomo sig av Libanons trær. 10 Dens stolper gjorde han av sølv, dens ryggstø av gull, dens pute av purpur; innvendig er den smykket i kjærlighet av Jerusalems døtre. 11 Gå ut, I Sions døtre, og se på kong Salomo med den krone hans mor har kronet ham med på hans bryllupsdag, på hans hjertegledes dag!

1 POR las noches ✝3.1 Is. 26.9.busqué en mi lecho al que ama mi alma:

Busquélo, y no lo hallé.

2 Levantaréme ahora, y rodearé por la ciudad;

Por las calles y por las plazas

Buscaré al que ama mi alma:

Busquélo, y no lo hallé.

3 Halláronme ✝3.3 cp. 5.7. Jer. 6.17.los guardas que rondan la ciudad,

Y díjeles: ¿Habéis visto al que ama mi alma?

4 Pasando de ellos un poco,

Hallé luego al que mi alma ama:

Trabé de él, y no lo dejé,

Hasta que lo metí en casa de mi madre,

Y en la cámara de la que me engendró.

5 ✝ 3.5 cp. 2.7. Yo os conjuro, ✝3.5 cp. 1.5.oh doncellas de Jerusalem,

Por las gamas y por las ciervas del campo,

Que no despertéis ni hagáis velar al amor,

Hasta que quiera.

6 ¿Quién ✝3.6 cp. 8.5.es ésta que sube del desierto ✝3.6 Jl. 2.30.como columnita de humo,

Sahumada de mirra y de incienso,

Y de todos polvos aromáticos?

7 He aquí es la litera de Salomón:

Sesenta valientes la rodean,

De los fuertes de Israel.

1 La hermosura

2 de la esposa.

8 Todos ellos tienen espadas, diestros en la guerra;

Cada uno su espada sobre su muslo,

Por los temores de la noche.

9 El rey Salomón se hizo una carroza

De madera del Líbano.

10 Sus columnas hizo de plata,

Su respaldo de oro, su cielo de grana,

Su interior enlosado de amor,

Por las ✝3.10 cp. 1.5.doncellas de Jerusalem.

11 Salid, oh doncellas de Sión, y ved al rey Salomón

Con la corona con que le coronó su madre ✝3.11 Is. 62.5.el día de su desposorio,

Y el día del gozo de su corazón.