1 For I would not have you ignorant, brethren, that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea;2 and all were baptised unto Moses in the cloud and in the sea;3 and all ate the same spiritual food,4 and all drank the same spiritual drink, for they drank of a spiritual rock which followed {them}: (now the rock was the Christ;)5 yet God was not pleased with the most of them, for they were strewed in the desert.6 But these things happened {as} types of us, that we should not be lusters after evil things, as they also lusted.7 Neither be ye idolaters, as some of them; as it is written, The people sat down to eat and to drink, and rose up to play.8 Neither let us commit fornication, as some of them committed fornication, and fell in one day three and twenty thousand.9 Neither let us tempt the Christ, as some of them tempted, and perished by serpents.10 Neither murmur ye, as some of them murmured, and perished by the destroyer.11 Now all these things happened to them {as} types, and have been written for our admonition, upon whom the ends of the ages are come.12 So that let him that thinks that he stands take heed lest he fall.13 No temptation has taken you but such as is according to man's nature; and God is faithful, who will not suffer you to be tempted above what ye are able {to bear}, but will with the temptation make the issue also, so that {ye} should be able to bear {it}.14 Wherefore, my beloved, flee from idolatry.15 I speak as to intelligent {persons}: do *ye* judge what I say.16 The cup of blessing which we bless, is it not {the} communion of the blood of the Christ? The bread which we break, is it not {the} communion of the body of the Christ?17 Because we, {being} many, are one loaf, one body; for we all partake of that one loaf.18 See Israel according to flesh: are not they who eat the sacrifices in communion with the altar?19 What then do I say? that what is sacrificed to an idol is anything, or that an idol is anything?20 But that what {the nations} sacrifice they sacrifice to demons, and not to God. Now I do not wish you to be in communion with demons.21 Ye cannot drink {the} Lord's cup, and {the} cup of demons: ye cannot partake of {the} Lord's table, and of {the} table of demons.22 Do we provoke the Lord to jealousy? are we stronger than he?23 All things are lawful, but all are not profitable; all things are lawful, but all do not edify.24 Let no one seek his own {advantage}, but that of the other.25 Everything sold in the shambles eat, making no inquiry for conscience sake.26 For the earth {is} the Lord's and its fulness.27 But if any one of the unbelievers invite you, and ye are minded to go, all that is set before you eat, making no inquiry for conscience sake.28 But if any one say to you, This is offered to holy purposes, do not eat, for his sake that pointed it out, and conscience sake;29 but conscience, I mean, not thine own, but that of the other: for why is my liberty judged by another conscience?30 If *I* partake with thanksgiving, why am I spoken evil of for what *I* give thanks for?31 Whether therefore ye eat, or drink, or whatever ye do, do all things to God's glory.32 Give no occasion to stumbling, whether to Jews, or Greeks, or the assembly of God.33 Even as *I* also please all in all things; not seeking my own profit, but that of the many, that they may be saved.

1 Ĉar mi ne volas, fratoj, ke vi ne sciu, ke niaj prapatroj estis ĉiuj sub la nubo, kaj ĉiuj trairis la maron;2 kaj ĉiuj baptiĝis en Moseon en la nubo kaj en la maro;3 kaj ĉiuj manĝis la saman spiritan manĝaĵon;4 kaj ĉiuj trinkis la saman spiritan trinkaĵon; ĉar ili trinkis el spirita roko, kiu ilin sekvis; kaj la roko estis Kristo.5 Tamen la plejmulto el ili ne plaĉis al Dio; ili ja disĵetiĝis en la dezerto.6 Sed tio okazis kiel ekzemploj por ni, por ke ni ne deziregu malbonaĵojn, kiel ili ankaŭ deziregis.7 Kaj vi ne estu idolanoj, kiel estis kelkaj el ili; kiel estas skribite:La popolo sidiĝis, por manĝi kaj trinki, kaj ili leviĝis, por ludi.8 Kaj ni ne malĉastadu, kiel kelkaj el ili faris, kaj falis en unu tago dudek tri mil.9 Kaj ni ne incitu la Eternulon, kiel kelkaj el ili incitis, kaj pereis per serpentoj.10 Kaj vi ne murmuru, kiel kelkaj el ili murmuris, kaj pereis per la ekstermanto.11 Tio okazis al ili kiel ekzemploj, kaj ĝi estas skribita kiel admono por ni, sur kiujn venis la finoj de la mondaĝoj.12 Tiu do, kiu opinias, ke li staras, sin gardu, por ke li ne falu.13 Nenia tento vin prenis, krom laŭ homa forto; sed fidela estas Dio, kiu ne lasos vin esti tentataj super via forto; sed kune kun la tento ankaŭ faros la forkurejon, por ke vi povu ĝin elporti.14 Tial, miaj amataj, forsavu vin de idolservado.15 Mi parolas kiel al saĝuloj; vi juĝu tion, kion mi diras.16 Ĉu ne estas la kaliko de beno, kiun ni benas, partopreno en la sango de Kristo? Ĉu ne estas la pano, kiun ni dispecigas, partopreno en la korpo de Kristo?17 pro tio, ke ni, kiuj estas multaj, estas unu pano, unu korpo; ĉar ni ĉiuj prenas parton el la unu pano.18 Rigardu Izraelon laŭ la karno:ĉu ne estas tiuj, kiuj manĝas la oferojn, partoprenantoj en la altaro?19 Kion do mi diras? ke idoloferitaĵo estas io, aŭ ke idolo estas io?20 Sed mi diras, ke tion, kion oferas la nacianoj, ili oferas al demonoj, kaj ne al Dio; kaj mi ne volas, ke vi partoprenu kun demonoj.21 Vi ne povas trinki la kalikon de la Sinjoro kaj la kalikon de demonoj; vi ne povas partopreni ĉe la tablo de la Sinjoro kaj ĉe la tablo de demonoj.22 Aŭ ĉu ni ĵaluzigas la Sinjoron? ĉu ni estas pli fortaj ol li?23 Ĉio estas permesata; sed ne ĉio estas oportuna. Ĉio estas permesata; sed ne ĉio edifas.24 Neniu celu sian bonon, sed ĉiu la bonon de sia proksimulo.25 Kion oni vendas en la buĉejo, ĉion manĝu, demandante nenion pro konscienco;26 ĉar al la Eternulo apartenas la tero, kaj ĉio, kio ĝin plenigas.27 Se iu el la nekredantoj invitas vin al festeno, kaj vi volas iri, kion oni metas antaŭ vi, ĉion manĝu, demandante nenion pro konscienco.28 Sed se iu diras al vi:Ĉi tio estas oferitaĵo-ne manĝu, pro la montrinto, kaj pro konscienco:29 konscienco, mi diras, ne via propra, sed de la alia; ĉar kial mia libereco estus juĝata per alia konscienco?30 Se mi danke partoprenas, kial mi estus mallaŭdata pri tio, pro kio mi donas dankon?31 Ĉu do vi manĝas, aŭ trinkas, aŭ kion ajn vi faras, faru ĉion por la gloro de Dio.32 Ne metu faligilon, ĉu por Judoj, aŭ por Grekoj, aŭ por la eklezio de Dio;33 tiel same, kiel mi ankaŭ plaĉas al ĉiuj en ĉio, celante ne mian propran utilon, sed la utilon de la multaj, por ke ili saviĝu.