1 Follow after love, and be emulous of spiritual {manifestations}, but rather that ye may prophesy.2 For he that speaks with a tongue does not speak to men but to God: for no one hears; but in spirit he speaks mysteries.3 But he that prophesies speaks to men {in} edification, and encouragement, and consolation.4 He that speaks with a tongue edifies himself; but he that prophesies edifies {the} assembly.5 Now I desire that ye should all speak with tongues, but rather that ye should prophesy. But greater is he that prophesies than he that speaks with tongues, unless he interpret, that the assembly may receive edification.6 And now, brethren, if I come to you speaking with tongues, what shall I profit you, unless I shall speak to you either in revelation, or in knowledge, or in prophecy, or in teaching?7 Even lifeless things giving a sound, whether pipe or harp, if they give not distinction to the sounds, how shall it be known what is piped or harped?8 For also, if the trumpet give an uncertain sound, who shall prepare himself for war?9 Thus also *ye* with the tongue, unless ye give a distinct speech, how shall it be known what is spoken? for ye will be speaking to the air.10 There are, it may be, so many kinds of voices in the world, and none of undistinguishable sound.11 If therefore I do not know the power of the sound, I shall be to him that speaks a barbarian, and he that speaks a barbarian for me.12 Thus *ye* also, since ye are desirous of spirits, seek that ye may abound for the edification of the assembly.13 Wherefore let him that speaks with a tongue pray that he may interpret.14 For if I pray with a tongue, my spirit prays, but my understanding is unfruitful.15 What is it then? I will pray with the spirit, but I will pray also with the understanding; I will sing with the spirit, but I will sing also with the understanding.16 Since otherwise, if thou blessest with {the} spirit, how shall he who fills the place of the simple {Christian} say Amen, at thy giving of thanks, since he does not know what thou sayest?17 For *thou* indeed givest thanks well, but the other is not edified.18 I thank God I speak in a tongue more than all of you:19 but in {the} assembly I desire to speak five words with my understanding, that I may instruct others also, {rather} than ten thousand words in a tongue.20 Brethren, be not children in {your} minds, but in malice be babes; but in {your} minds be grown {men}.21 It is written in the law, By people of other tongues, and by strange lips, will I speak to this people; and neither thus will they hear me, saith the Lord.22 So that tongues are for a sign, not to those who believe, but to unbelievers; but prophecy, not to unbelievers, but to those who believe.23 If therefore the whole assembly come together in one place, and all speak with tongues, and simple {persons} enter in, or unbelievers, will not they say ye are mad?24 But if all prophesy, and some unbeliever or simple {person} come in, he is convicted of all, he is judged of all;25 the secrets of his heart are manifested; and thus, falling upon {his} face, he will do homage to God, reporting that God is indeed amongst you.26 What is it then, brethren? whenever ye come together, each {of you} has a psalm, has a teaching, has a tongue, has a revelation, has an interpretation. Let all things be done to edification.27 If any one speak with a tongue, {let it be} two, or at the most three, and separately, and let one interpret;28 but if there be no interpreter, let him be silent in {the} assembly, and let him speak to himself and to God.29 And let two or three prophets speak, and let the others judge.30 But if there be a revelation to another sitting {there}, let the first be silent.31 For ye can all prophesy one by one, that all may learn and all be encouraged.32 And spirits of prophets are subject to prophets.33 For God is not {a God} of disorder but of peace, as in all the assemblies of the saints.34 Let {your} women be silent in the assemblies, for it is not permitted to them to speak; but to be in subjection, as the law also says.35 But if they wish to learn anything, let them ask their own husbands at home; for it is a shame for a woman to speak in assembly.36 Did the word of God go out from you, or did it come to you only?37 If any one thinks himself to be a prophet or spiritual, let him recognise the things that I write to you, that it is {the} Lord's commandment.38 But if any be ignorant, let him be ignorant.39 So that, brethren, desire to prophesy, and do not forbid the speaking with tongues.40 But let all things be done comelily and with order.

1 Sekvu amon; tamen deziregu spiritajn donacojn, sed prefere, ke vi profetadu.2 Ĉar tiu, kiu per lingvo parolas, ne al homoj parolas, sed al Dio; ĉar neniu komprenas, sed en la spirito li parolas misterojn.3 Sed la profetanto parolas al homoj edifon kaj konsilon kaj konsolon.4 Tiu, kiu per lingvo parolas, edifas sin mem; sed la profetanto edifas la eklezion.5 Mi volas, ke vi ĉiuj parolu per lingvoj, sed prefere, ke vi profetadu; kaj pli granda estas la profetanto, ol la per lingvoj parolanta, krom se li ankaŭ interpretas, por ke la eklezio ricevu edifon.6 Sed nun, fratoj, se mi venus al vi, parolante per lingvoj, kiel mi vin helpus, se mi ne parolus al vi, aŭ en formo de malkaŝado, aŭ de sciado, aŭ de profetado, aŭ de instruado?7 Eĉ la senvivaĵoj, kiuj produktas sonon, ĉu fluto, ĉu harpo, se ili ne donas diferencon en la sonoj, kiel oni scios, kio estas flutata aŭ harpata?8 Ĉar se la trumpeto donos necertan voĉon, kiu pretiĝos por batalo?9 Tiel ankaŭ vi, se vi per la lango ne donas parolon facile kompreneblan, kiel oni scios, kio estas parolata? ĉar en la aeron vi parolus.10 Eble estas tiom da specoj de voĉoj en la mondo, kaj nenia estas sensignifa.11 Se do mi ne scios la signifon de la voĉo, mi estos, rilate la parolanton, barbaro, kaj la parolanto estos por mi barbaro.12 Tiel same ankaŭ vi, dum vi fervore deziras spiritajn donacojn, klopodu, ke vi havu abunde por la edifo de la eklezio.13 Tial kiu parolas per lingvo, tiu preĝu, ke li interpretu.14 Ĉar se mi preĝas per lingvo, mia spirito preĝas, sed mia intelekto estas senfrukta.15 Kio do estas? Mi preĝos spirite, kaj mi preĝos ankaŭ intelekte; mi kantos spirite, kaj mi kantos ankaŭ intelekte.16 Alie, se vi benas spirite, kiamaniere tiu, kiu okupas la lokon de la malklerulo, diros Amen ĉe via dankesprimo? ĉar li ne scias, kion vi diras.17 Ĉar vi ja bone dankesprimas, sed la alia ne estas edifata.18 Mi dankas Dion, mi parolas per lingvoj pli ol vi ĉiuj;19 tamen en la eklezio mi preferus paroli kvin vortojn per mia intelekto, por ke mi instruu ankaŭ aliajn, ol dek mil vortojn per lingvo.20 Fratoj, ne estu infanoj en viaj mensoj; tamen en malico estu infanetoj, sed en la mensoj estu plenaĝuloj.21 En la leĝo estas skribite:Per balbutantaj lipoj kaj per lingvo fremda Mi parolos al ĉi tiu popolo; kaj tamen tiel ili ne volos aŭskulti Min, diras la Eternulo.22 Tial la lingvoj estas kiel signo, ne al la kredantoj, sed al la nekredantoj; sed la profetpovo estas kiel signo, ne al la nekredantoj, sed al la kredantoj.23 Se do la tuta eklezio kunvenos, kaj ĉiuj parolos per lingvoj, kaj tien envenos nekleruloj aŭ nekredantoj, ĉu ili ne diros, ke vi frenezas?24 Sed se ĉiuj profetos, kaj envenos nekredanto aŭ neklerulo, li estos konvinkata de ĉiuj, li estos juĝata de ĉiuj;25 la sekretoj de lia koro estos elmontrataj; kaj sekve li falos sur sian vizaĝon kaj adoros Dion, deklarante, ke Dio ja estas ĉe vi.26 Kio do estas, fratoj? Kiam vi kunvenas, ĉiu havas psalmon, havas instruon, havas malkaŝaĵon, havas lingvon, havas interpretaĵon. Ĉio fariĝu por edifo.27 Se oni parolas per lingvo, tio estu duope, aŭ triope je plejmulto, kaj laŭvice; kaj unu interpretu;28 sed se ne ĉeestas interpretanto, oni silentu en la eklezio; kaj li parolu al si kaj al Dio.29 Kaj la profetoj parolu duope aŭ triope, kaj la aliaj interdiferencigu.30 Sed se al alia apudsidanta io malkaŝiĝos, la unua silentu.31 Ĉar vi ĉiuj povas profeti unuope laŭvice, por ke ĉiuj lernu, kaj ĉiuj ricevu konsilon;32 kaj la spiritoj de la profetoj estas submetataj al la profetoj;33 ĉar Dio estas Dio ne de konfuzo, sed de paco; kiel en ĉiuj eklezioj de la sanktuloj.34 La virinoj silentadu en la eklezioj; ĉar ne estas permesate al ili paroli, sed ili submetiĝu, kiel ankaŭ diras la leĝo.35 Kaj se ili volas lerni ion, ili demandu al siaj edzoj hejme; ĉar estas honte por virino paroli en la eklezio.36 Kio? ĉu el vi la vorto de Dio eliris? ĉu ĝi venis al vi solaj?37 Se iu ŝajnas al si esti profeto aŭ laŭspirita, li sciiĝu pri tio, kion mi skribas al vi, ke ĝi estas la ordono de la Sinjoro.38 Sed se iu ne scias, li ne sciu.39 Tial, fratoj, deziregu profeti, kaj ne malpermesu paroli per lingvoj.40 Sed ĉio fariĝu konvene kaj laŭorde.