1 En Job ging voort zijn spreuk op te heffen, en zeide:2 Zo waarachtig als God leeft, Die mijn recht weggenomen heeft, en de Almachtige, Die mijner ziel bitterheid heeft aangedaan!3 Zo lang als mijn adem in mij zal zijn, en het geblaas Gods in mijn neus;4 Indien mijn lippen onrecht zullen spreken, en indien mijn tong bedrog zal uitspreken!5 Het zij verre van mij, dat ik ulieden rechtvaardigen zou; totdat ik den geest zal gegeven hebben, zal ik mijn oprechtigheid van mij niet wegdoen.6 Aan mijn gerechtigheid zal ik vasthouden, en zal ze niet laten varen; mijn hart zal die niet versmaden van mijn dagen.7 Mijn vijand zij als de goddeloze, en die zich tegen mij opmaakt, als de verkeerde.8 Want wat is de verwachting des huichelaars, als hij zal gierig geweest zijn, wanneer God zijn ziel zal uittrekken?9 Zal God zijn geroep horen, als benauwdheid over hem komt?10 Zal hij zich verlustigen in den Almachtige? Zal hij God aanroepen te aller tijd?11 Ik zal ulieden leren van de hand Gods; wat bij den Almachtige is, zal ik niet verhelen.12 Ziet, gij zelve allen hebt het gezien; en waarom wordt gij dus door ijdelheid verijdeld?13 Dit is het deel des goddelozen mensen bij God, en de erve der tirannen, die zij van den Almachtige ontvangen zullen.14 Indien zijn kinderen vermenigvuldigen, het is ten zwaarde; en zijn spruiten zullen van brood niet verzadigd worden.15 Zijn overgeblevenen zullen in den dood begraven worden, en zijn weduwen zullen niet wenen.16 Zo hij zilver opgehoopt zal hebben als stof, en kleding bereid als leem;17 Hij zal ze bereiden, maar de rechtvaardige zal ze aantrekken, en de onschuldige zal het zilver delen.18 Hij bouwt zijn huis als een motte, en als een hoeder de hutte maakt.19 Rijk ligt hij neder, en wordt niet weggenomen; doet hij zijn ogen open, zo is hij er niet.20 Verschrikkingen zullen hem als wateren aangrijpen; des nachts zal hem een wervelwind wegstelen.21 De oostenwind zal hem wegvoeren, dat hij henengaat, en zal hem wegstormen uit zijn plaats.22 En God zal dit over hem werpen, en niet sparen; van Zijn hand zal hij snellijk vlieden.23 Een ieder zal over hem met zijn handen klappen, en over hem fluiten uit zijn plaats.

1 Iov a luat din nou cuvîntul, a vorbit în pilde, şi a zis:2 ,,Viu este Dumnezeu, care nu-mi dă dreptate! Viu este Cel Atotputernic, care îmi amărăşte viaţa,3 că atîta vreme cît voi avea suflet, şi suflarea lui Dumnezeu va fi în nările mele,4 buzele mele nu vor rosti nimic nedrept, limba mea nu va spune nimic neadevărat.5 Departe de mine gîndul să vă dau dreptate! Pînă la cea din urmă suflare îmi voi apăra nevinovăţia.6 Ţin să-mi scot dreptatea, şi nu voi slăbi; inima nu mă mustră pentru niciuna din zilele mele.7 Vrăjmaşul meu să fie ca cel rău, şi protivnicul meu ca cel nelegiuit!8 Ce nădejde -i mai rămîne celui nelegiuit; cînd îi taie Dumnezeu firul vieţii, cînd îi ia sufletul?9 Îi ascultă Dumnezeu strigătele, cînd vine strîmtoarea peste el?10 Este Cel Atotputernic desfătarea lui? Înalţă el în tot timpul rugăciuni lui Dumnezeu?11 Vă voi învăţa căile lui Dumnezeu, nu vă voi ascunde planurile Celui Atotputernic.12 Dar voi le cunoaşteţi, şi sînteţi de acelaş gînd; pentruce dar vorbiţi aşa de prosteşte?13 Iată soarta pe care o păstrează Dumnezeu celui rău, moştenirea pe care o hotărăşte Cel Atotputernic celui nelegiuit.14 Dacă are mulţi fii, îi are pentru sabie, şi odraslele lui duc lipsă de pîne.15 Ceice scapă din ai lui, sînt îngropaţi de ciumă, şi văduvele lor nu -i plîng.16 Dacă strînge argint ca ţărîna, dacă îngrămădeşte haine ca noroiul, -17 el le strînge, dar cel fără vină se îmbracă în ele, şi de argintul lui omul fără prihană are parte.18 Casa lui este ca aceea pe care o zideşte molia, ca o colibă pe care şi -o face un străjer.19 Se culcă bogat, şi moare despoiat; deschide ochii, şi totul a pierit.20 Îl apucă groaza ca nişte ape; şi noaptea, îl ia vîrtejul.21 Vîntul de răsărit îl ia, şi se duce; îl smulge cu putere din locuinţa lui.22 Dumnezeu aruncă fără milă săgeţi împotriva lui, şi cel rău ar vrea să fugă să scape de ele.23 Oamenii bat din palme la căderea lui, şi -l flueră la plecarea din locul lui.