1 En gewisselijk, o Job! hoor toch mijn redenen, en neem al mijn woorden ter ore.2 Zie nu, ik heb mijn mond opengedaan; mijn tong spreekt onder mijn gehemelte.3 Mijn redenen zullen de oprechtigheid mijns harten, en de wetenschap mijner lippen, wat zuiver is, uitspreken.4 De Geest Gods heeft mij gemaakt, en de adem des Almachtigen heeft mij levend gemaakt.5 Zo gij kunt, antwoord mij; schik u voor mijn aangezicht, stel u.6 Zie, ik ben Godes, gelijk gij; uit het leem ben ik ook afgesneden.7 Zie, mijn verschrikking zal u niet beroeren, en mijn hand zal over u niet zwaar zijn.8 Zeker, gij hebt gezegd voor mijn oren, en ik heb de stem der woorden gehoord;9 Ik ben rein, zonder overtreding; ik ben zuiver, en heb geen misdaad.10 Zie, Hij vindt oorzaken tegen mij, Hij houdt mij voor Zijn vijand.11 Hij legt mijn voeten in den stok; Hij neemt al mijn paden waar.12 Zie, hierin zijt gij niet rechtvaardig, antwoord ik u; want God is meerder dan een mens.13 Waarom hebt gij tegen Hem getwist? Want Hij antwoordt niet van al Zijn daden.14 Maar God spreekt eens of tweemaal; doch men let niet daarop.15 In den droom, door het gezicht des nachts, als een diepe slaap op de lieden valt, in de sluimering op het leger;16 Dan openbaart Hij het voor het oor der lieden, en Hij verzegelt hun kastijding;17 Opdat Hij den mens afwende van zijn werk, en van den man de hovaardij verberge;18 Dat Hij zijn ziel van het verderf afhoude; en zijn leven, dat het door het zwaard niet doorga.19 Ook wordt hij gestraft met smart op zijn leger, en de sterke menigte zijner beenderen;20 Zodat zijn leven het brood zelf verfoeit, en zijn ziel de begeerlijke spijze;21 Dat zijn vlees verdwijnt uit het gezicht, en zijn beenderen, die niet gezien werden, uitsteken;22 En zijn ziel nadert ten verderve, en zijn leven tot de dingen, die doden.23 Is er dan bij Hem een Gezant, een Uitlegger, een uit duizend, om den mens zijn rechten plicht te verkondigen;24 Zo zal Hij hem genadig zijn, en zeggen: Verlos hem, dat hij in het verderf niet nederdale, Ik heb verzoening gevonden.25 Zijn vlees zal frisser worden dan het was in de jeugd; hij zal tot de dagen zijner jonkheid wederkeren.26 Hij zal tot God ernstiglijk bidden, Die in hem een welbehagen nemen zal, en zijn aangezicht met gejuich aanzien; want Hij zal den mens zijn gerechtigheid wedergeven.27 Hij zal de mensen aanschouwen, en zeggen: Ik heb gezondigd, en het recht verkeerd, hetwelk mij niet heeft gebaat;28 Maar God heeft mijn ziel verlost, dat zij niet voere in het verderf, zodat mijn leven het licht aanziet.29 Zie, dit alles werkt God tweemaal of driemaal met een man;30 Opdat hij zijn ziel afkere van het verderf, en hij verlicht worde met het licht der levenden.31 Merk op, o Job! Hoor naar mij; zwijg, en ik zal spreken.32 Zo er redenen zijn, antwoord mij; spreek, want ik heb lust u te rechtvaardigen.33 Zo niet, hoor naar mij; zwijg, en ik zal u wijsheid leren.

1 Acum dar, Iov, ascultă cuvîntările mele, ia aminte la toate cuvintele mele!2 Iată, deschid gura, şi mi se mişcă limba în cerul gurii.3 Cu curăţie de inimă voi vorbi, buzele mele vor spune adevărul curat:4 Duhul lui Dumnezeu m'a făcut, şi suflarea Celui Atotputernic îmi dă viaţă.5 Dacă poţi, răspunde-mi, apără-ţi pricina, fii gata!6 Înaintea lui Dumnezeu eu sînt semenul tău, şi eu ca şi tine am fost făcut din noroi.7 Astfel frica de mine nu te va turbura, şi greutatea mea nu te va copleşi.8 Dar tu ai spus în auzul meu, şi am auzit sunetul cuvintelor tale:9 ,Sînt curat, sînt fără păcat, sînt fără prihană, nu este fărădelege în mine.10 Şi Dumnezeu caută pricină de ură împotriva mea, mă socoteşte vrăjmaş al Lui;11 îmi pune picioarele în butuci, îmi pîndeşte toate mişcările.`12 Îţi voi răspunde că aici n'ai dreptate, căci Dumnezeu este mai mare decît omul.13 Vrei dar să te cerţi cu El, pentrucă nu dă socoteală fiecăruia de faptele Lui?14 Dumnezeu vorbeşte însă, cînd într'un fel, cînd într'altul. dar omul nu ia seama.15 El vorbeşte prin visuri, prin vedenii de noapte, cînd oamenii sînt cufundaţi într'un somn adînc, cînd dorm în patul lor.16 Atunci El le dă înştiinţări, şi le întipăreşte învăţăturile Lui,17 ca să abată pe om de la rău, şi să -l ferească de mîndrie,18 ca să -i păzească sufletul de groapă şi viaţa de loviturile săbiei.19 Şi prin durere este mustrat omul în culcuşul lui, cînd o luptă necurmată îi frămîntă oasele.20 Atunci îi este greaţă de pîne, chiar şi de bucatele cele mai alese.21 Carnea i se prăpădeşte şi piere, oasele cari nu i se vedeau rămîn goale;22 sufletul i se apropie de groapă, şi viaţa de vestitorii morţii.23 Dar dacă se găseşte un înger mijlocitor pentru el, unul din miile acelea, cari vestesc omului calea pe care trebuie s'o urmeze,24 Dumnezeu Se îndură de el şi zice îngerului: ,Izbăveşte -l, ca să nu se pogoare în groapă; am găsit un preţ de răscumpărare pentru el!`25 Şi atunci carnea lui se face mai fragedă ca în copilărie, se întoarce la zilele tinereţei lui.26 Se roagă lui Dumnezeu, şi Dumnezeu îi este binevoitor, îl lasă să -I vadă Faţa cu bucurie, şi -i dă înapoi nevinovăţia.27 Atunci el cîntă înaintea oamenilor, şi zice: ,Am păcătuit, am călcat dreptatea, şi n'am fost pedepsit după faptele mele;28 Dumnezeu mi -a izbăvit sufletul ca să nu intre în groapă, şi viaţa mea vede lumina!`29 Iată, acestea le face Dumnezeu, de două ori, de trei ori, omului,30 ca să -l ridice din groapă, ca să -l lumineze cu lumina celor vii.31 Ia aminte, Iov, şi ascultă-mă! Taci, şi voi vorbi!32 Dacă ai ceva de spus, răspunde-mi! Vorbeşte, căci aş vrea să-ţi dau dreptate.33 Dacă n'ai nimic de zis, ascultă-mă! Taci, şi te voi învăţa înţelepciunea.``