1 Elihu ging nog voort, en zeide:2 Verbeid mij een weinig, en ik zal u aanwijzen, dat er nog redenen voor God zijn.3 Ik zal mijn gevoelen van verre ophalen, en mijn Schepper gerechtigheid toewijzen.4 Want voorwaar, mijn woorden zullen geen valsheid zijn; een, die oprecht is van gevoelen, is bij u.5 Zie, God is geweldig, nochtans versmaadt Hij niet; geweldig is Hij in kracht des harten.6 Hij laat den goddeloze niet leven, en het recht der ellendigen beschikt Hij.7 Hij onttrekt Zijn ogen niet van den rechtvaardige, maar met de koningen zijn zij in den troon; daar zet Hij hen voor altoos, en zij worden verheven.8 En zo zij, gebonden zijnde in boeien, vast gehouden worden met banden der ellende;9 Dan geeft Hij hun hun werk te kennen, en hun overtredingen, omdat zij de overhand genomen hebben;10 En Hij openbaart het voor hunlieder oor ter tucht, en zegt, dat zij zich van de ongerechtigheid bekeren zouden.11 Indien zij horen, en Hem dienen, zo zullen zij hun dagen eindigen in het goede, en hun jaren in liefelijkheden.12 Maar zo zij niet horen, zo gaan zij door het zwaard door, en zij geven den geest zonder kennis.13 En die met het hart huichelachtig zijn, leggen toorn op; zij roepen niet, als Hij hen gebonden heeft.14 Hun ziel zal in de jonkheid sterven, en hun leven onder de schandjongens.15 Hij zal den ellendige in zijn ellende vrijmaken, en in de onderdrukking zal Hij het voor hunlieder oor openbaren.16 Alzo zou Hij ook u afgekeerd hebben van den mond des angstes tot de ruimte, onder dewelke geen benauwing zou geweest zijn; en het gerecht uwer tafel zou vol vettigheid geweest zijn.17 Maar gij hebt het gericht des goddelozen vervuld; het gericht en het recht houden u vast.18 Omdat er grimmigheid is, wacht u, dat Hij u misschien niet met een klop wegstote; zodat u een groot rantsoen er niet zou afbrengen.19 Zou Hij uw rijkdom achten, dat gij niet in benauwdheid zoudt zijn; of enige versterkingen van kracht?20 Haak niet naar dien nacht, als de volken van hun plaats opgenomen worden.21 Wacht u, wend u niet tot ongerechtigheid; overmits gij ze in dezen verkoren heb, uit oorzake van de ellende.22 Zie, God verhoogt door Zijn kracht; wie is een Leraar, gelijk Hij?23 Wie heeft Hem gesteld over Zijn weg? Of wie heeft gezegd: Gij hebt onrecht gedaan?24 Gedenk, dat gij Zijn werk groot maakt, hetwelk de lieden aanschouwen.25 Alle mensen zien het aan; de mens schouwt het van verre.26 Zie, God is groot, en wij begrijpen het niet; er is ook geen onderzoeking van het getal Zijner jaren.27 Want Hij trekt de druppelen der wateren op, die den regen na zijn damp uitgieten;28 Welke de wolken uitgieten, en over den mens overvloediglijk afdruipen.29 Kan men ook verstaan de uitbreidingen der wolken, en de krakingen Zijner hutte?30 Zie, Hij breidt over hem Zijn licht uit, en de wortelen der zee bedekt Hij.31 Want daardoor richt Hij de volken; Hij geeft spijze ten overvloede.32 Met handen bedekt Hij het licht, en doet aan hetzelve verbod door dengene, die tussen doorkomt.33 Daarvan verkondigt Zijn geklater, en het vee; ook van den opgaanden damp

1 Elihu a urmat şi a zis:2 ,,Aşteaptă puţin, şi voi urma, căci mai am încă de vorbit pentru Dumnezeu.3 Îmi voi lua temeiurile de departe, şi voi dovedi dreptatea Ziditorului meu.4 Fii încredinţat, cuvîntările mele nu sînt minciuni, ci ai a face cu un om cu simţăminte curate.5 Dumnezeu este puternic, dar nu leapădă pe nimeni; şi este puternic prin tăria priceperii Lui.6 El nu lasă pe cel rău să trăiască, şi face dreptate celui nenorocit.7 Nu-Şi întoarce ochii de asupra celor fără prihană, şi -i pune pe scaunul de domnie cu împăraţii, îi aşează pentru totdeauna ca să domnească.8 Se întîmplă să cadă în lanţuri, şi să fie prinşi în legăturile nenorocirii?9 Le pune înainte faptele lor, fărădelegile lor, mîndria lor.10 Îi înştiinţează ca să se îndrepte, îi îndeamnă să se întoarcă dela nelegiuire.11 Dacă ascultă şi se supun, îşi sfîrşesc zilele în fericire, şi anii în bucurie.12 Dacă n'ascultă, pier ucişi de sabie, mor în orbirea lor.13 Nelegiuiţii se mînie, nu strigă către Dumnezeu cînd îi înlănţuie;14 îşi pierd viaţa în tinereţă, mor ca cei desfrînaţi.15 Dar Dumnezeu scapă pe cel nenorocit prin nenorocirea lui, şi prin suferinţă îl înştiinţează.16 Şi pe tine te va scoate din strîmtoare, ca să te pună la loc larg, în slobozenie deplină, şi masa ta va fi încărcată cu bucate gustoase.17 Dar dacă-ţi aperi pricina ca un nelegiuit, pedeapsa este nedeslipită de pricina ta.18 Supărarea să nu te împingă la batjocură, şi mărimea preţului răscumpărării să nu te ducă în rătăcire!19 Oare ar ajunge strigătele tale să te scoată din necaz, şi chiar toate puterile pe cari le-ai putea desfăşura?20 Nu suspina după noapte, care ia popoarele din locul lor.21 Fereşte-te să faci rău, căci suferinţa te îndeamnă la rău.22 Dumnezeu este mare în puterea Lui; cine ar putea să înveţe pe alţii ca El?23 Cine Îi cere socoteală de căile Lui, şi cine îndrăzneşte să -I spună: ,,Faci rău?``24 Nu uita să lauzi faptele Lui, pe cari toţi oamenii trebuie să le mărească!25 Orice om le priveşte, fiecare muritor le vede de departe.26 Iată ce mare e Dumnezeu! Dar noi nu -L putem pricepe, numărul anilor Lui nimeni nu l -a pătruns.27 Căci El trage la El picăturile de apă, le preface în abur şi dă ploaia,28 pe care norii o strecoară, şi o picură peste mulţimea oamenilor.29 Şi cine poate pricepe ruperea norului, şi bubuitul cortului Său?30 Iată, El Îşi întinde lumina în jurul Lui, şi acoperă adîncimile mării.31 Prin aceste mijloace, El judecă popoarele, şi dă belşug de hrană.32 Ia fulgerul în mînă, şi -l aruncă asupra protivnicilor Lui.33 Dă de veste că e de faţă printr'unbubuit, şi pînă şi turmele Îi simt apropierea.