1 Een psalm van David, voor den opperzangmeester. O God mijns lofs! zwijg niet.2 Want de mond des goddelozen en de mond des bedrogs zijn tegen mij opengedaan; zij hebben met mij gesproken met een valse tong.3 En met hatelijke woorden hebben zij mij omsingeld; ja, zij hebben mij bestreden zonder oorzaak.4 Voor mijn liefde, staan zij mij tegen; maar ik was steeds in het gebed.5 En zij hebben mij kwaad voor goed opgelegd, en haat voor mijn liefde.6 Stel een goddeloze over hem, en de satan sta aan zijn rechterhand.7 Als hij gericht wordt, zo ga hij schuldig uit, en zijn gebed zij tot zonde.8 Dat zijn dagen weinig zijn; een ander neme zijn ambt;9 Dat zijn kinderen wezen worden, en zijn vrouw weduwe.10 En dat zijn kinderen hier en daar omzwerven, en bedelen, en de nooddruft uit hun verwoeste plaatsen zoeken.11 Dat de schuldeiser aansla al wat hij heeft, en dat de vreemden zijn arbeid roven.12 Dat hij niemand hebbe, die weldadigheid over hem uitstrekke, en dat er niemand zij, die zijn wezen genadig zij.13 Dat zijn nakomelingen uitgeroeid worden; hun naam worde uitgedelgd in het andere geslacht.14 De ongerechtigheid zijner vaderen worde gedacht bij den HEERE, en de zonde zijner moeder worde niet uitgedelgd.15 Dat zij gedurig voor den HEERE zijn; en Hij roeie hun gedachtenis uit van de aarde.16 Omdat hij niet gedacht heeft weldadigheid te doen, maar heeft den ellendigen en den nooddruftigen man vervolgd, en den verslagene van hart, om hem te doden.17 Dewijl hij den vloek heeft liefgehad, dat die hem overkome, en geen lust gehad heeft tot den zegen, zo zij die verre van hem.18 En hij zij bekleed met den vloek, als met zijn kleed, en dat die ga tot in het binnenste van hem als het water, en als de olie in zijn beenderen.19 Die zij hem als een kleed, waarmede hij zich bedekt, en tot een gordel, waarmede hij zich steeds omgordt.20 Dit zij het werkloon mijner tegenstanders van den HEERE, en dergenen, die kwaad spreken tegen mijn ziel.21 Maar Gij, o HEERE Heere! maak het met mij om Uws Naams wil; dewijl Uw goedertierenheid goed is, verlos mij.22 Want ik ben ellendig en nooddruftig, en mijn hart is in het binnenste van mij doorwond.23 Ik ga heen gelijk een schaduw, wanneer zij zich neigt; ik worde omgedreven als een sprinkhaan.24 Mijn knieen struikelen van vasten, en mijn vlees is vermagerd, zodat er geen vet aan is.25 Nog ben ik hun een smaad; als zij mij zien, zo schudden zij hun hoofd.26 Help mij, HEERE, mijn God! verlos mij naar Uw goedertierenheid.27 Opdat zij weten, dat dit Uw hand is, dat Gij het, HEERE! gedaan hebt.28 Laat hen vloeken, maar zegen Gij; laat hen zich opmaken, maar dat zij beschaamd worden; doch dat zich Uw knecht verblijde.29 Laat mijn tegenstanders met schande bekleed worden, en dat zij met hun beschaamdheid zich bedekken, als met een mantel.30 Ik zal den HEERE met mijn mond zeer loven, en in het midden van velen zal ik Hem prijzen.31 Want Hij zal den nooddruftige ter rechterhand staan, om hem te verlossen van degenen, die zijn ziel veroordelen.

1 (Către mai marele cîntăreţilor. Un psalm al lui David.) Dumnezeul laudei mele, nu tăcea!2 Căci protivnicii au deschis împotriva mea o gură rea şi înşelătoare, îmi vorbesc cu o limbă mincinoasă,3 mă înconjoară cu cuvîntări pline de ură, şi se războiesc cu mine fără temei.4 Pe cînd eu îi iubesc, ei îmi sînt protivnici; dar eu alerg la rugăciune.5 Ei îmi întorc rău pentru bine, şi ură pentru dragostea mea.6 Pe vrăjmaşul meu pune -l supt stăpînirea unui om rău, şi un pîrîş să stea la dreapta lui!7 Cînd va fi judecat, să fie găsit vinovat, şi rugăciunea lui să treacă drept un păcat!8 Puţine să -i fie zilele la număr, şi slujba să i -o ia altul!9 Să -i rămînă copiii orfani, şi nevastă-sa văduvă!10 Copiii lui să umble fără niciun căpătîi şi să cerşească, să-şi caute pînea departe de locuinţa lor dărîmată!11 Cel ce l -a împrumutat, să -i pună mîna pe tot ce are, şi străinii să -i jăfuiască rodul muncii lui!12 Nimeni să nu mai ţină la el, şi nimeni să n'aibă milă de orfanii lui!13 Urmaşii lui să fie nimiciţi, şi să li se stîngă numele în neamul următor!14 Nelegiuirea părinţilor săi să rămînă ca aducere aminte înaintea Domnului, şi să nu se şteargă păcatul mamei lui!15 Domnul să -i aibă totdeauna înaintea ochilor, ca să le şteargă pomenirea de pe pămînt,16 pentrucă nu şi -a adus aminte să facă îndurare, pentrucă a prigonit pe cel nenorocit şi pe cel lipsit, pînă acolo încît să omoare pe omul cu inima zdrobită!17 Îi plăcea blestemul: să cadă asupra lui! Nu -i plăcea binecuvîntarea: să se depărteze de el!18 Se îmbracă cu blestemul cum se îmbracă cu haina lui, îi pătrunde ca apa înlăuntrul lui, ca untdelemnul în oase!19 Deaceea, să -i slujească de veşmînt ca să se acopere, de încingătoare cu care să fie totdeauna încins!20 Aceasta să fie, din partea Domnului, plata vrăjmaşilor mei, şi a celor ce vorbesc cu răutate de mine!21 Iar Tu, Doamne, Dumnezeule, lucrează pentru mine din pricina Numelui Tău, căci mare este bunătatea ta; izbăveşte-mă!22 Sînt nenorocit şi lipsit, şi îmi e rănită inima înlăuntrul meu.23 Pier ca umbra gata să treacă, sînt izgonit ca o lăcustă.24 Mi-au slăbit genunchii de post, şi mi s'a sleit trupul de slăbiciune.25 Am ajuns de ocară lor; cînd mă privesc ei, dau din cap.26 Ajută-mi, Doamne, Dumnezeul meu! Scapă-mă prin bunătatea Ta!27 Şi să ştie că mîna Ta, că Tu, Doamne, ai făcut lucrul acesta!28 Măcar că ei blastămă, Tu binecuvintează; măcar că se ridică ei împotriva mea, vor fi înfruntaţi, iar robul Tău se va bucura.29 Protivnicii mei să se îmbrace cu ocara, să se acopere cu ruşinea lor cum se acopăr cu o manta!30 Voi lăuda foarte mult cu gura mea pe Domnul, Îl voi mări în mijlocul mulţimii;31 căci El stă la dreapta săracului, ca să -l izbăvească de cei ce -l osîndesc.