1 Een psalm van David, voor den opperzangmeester, op Schoschannim.2 Verlos mij, o God! want de wateren zijn gekomen tot aan de ziel.3 Ik ben gezonken in grondeloze modder, waar men niet kan staan; ik ben gekomen in de diepten der wateren, en de vloed overstroomt mij.4 Ik ben vermoeid van mijn roepen, mijn keel is ontstoken, mijn ogen zijn bezweken, daar ik ben hopende op mijn God.5 Die mij zonder oorzaak haten, zijn meer dan de haren mijns hoofds; die mij zoeken te vernielen, die mij om valse oorzaken vijand zijn, zijn machtig geworden; wat ik niet geroofd heb, moet ik alsdan wedergeven.6 O God! Gij weet van mijn dwaasheid, en mijn schulden zijn voor U niet verborgen.7 Laat hen door mij niet beschaamd worden, die U verwachten, o Heere, HEERE der heirscharen, laat hen door mij niet te schande worden, die U zoeken, o God Israels!8 Want om Uwentwil draag ik versmaadheid; schande heeft mijn aangezicht bedekt.9 Ik ben mijn broederen vreemd geworden, en onbekend aan mijner moeders kinderen.10 Want de ijver van Uw huis heeft mij verteerd; en de smaadheden dergenen, die U smaden, zijn op mij gevallen.11 En ik heb geweend in het vasten mijner ziel; maar het is mij geworden tot allerlei smaad.12 En ik heb een zak tot mijn kleed aangedaan; maar ik ben hun tot een spreekwoord geworden.13 Die in de poort zitten, klappen van mij; en ik ben een snarenspel dergenen, die sterken drank drinken.14 Maar mij aangaande, mijn gebed is tot U, o HEERE; er is een tijd des welbehagens, o God! door de grootheid Uwer goedertierenheid; verhoor mij door de getrouwheid Uws heils.15 Ruk mij uit het slijk, en laat mij niet verzinken; laat mij gered worden van mijn haters, en uit de diepten der wateren.16 Laat de watervloed mij niet overstromen, en laat de diepte mij niet verslinden; en laat den put zijn mond over mij niet toesluiten.17 Verhoor mij, o HEERE, want Uw goedertierenheid is goed; zie mij aan naar de grootheid Uwer barmhartigheden.18 En verberg Uw aangezicht niet van Uw knecht, want mij is bange; haast U, verhoor mij.19 Nader tot mijn ziel, bevrijd ze; verlos mij om mijner vijanden wil.20 Gij weet mijn versmaadheid, en mijn schaamte, en mijn schande; al mijn benauwers zijn voor U.21 De versmaadheid heeft mijn hart gebroken, en ik ben zeer zwak; en ik heb gewacht naar medelijden, maar er is geen; en naar vertroosters, maar heb ze niet gevonden.22 Ja, zij hebben mij gal tot mijn spijs gegeven; en in mijn dorst hebben zij mij edik te drinken gegeven.23 Hun tafel worde voor hun aangezicht tot een strik, en tot volle vergelding tot een valstrik.24 Laat hun ogen duister worden, dat zij niet zien; en doe hun lenden gedurig waggelen.25 Stort over hen Uw gramschap uit; en de hittigheid Uws toorns grijpe hen aan.26 Hun paleis zij verwoest; in hun tenten zij geen inwoner.27 Want zij vervolgen, dien Gij geslagen hebt; en maken een praat van de smart Uwer verwonden.28 Doe misdaad tot hun misdaad, en laat hen niet komen tot Uw gerechtigheid.29 Laat hen uitgedelgd worden uit het boek des levens, en met de rechtvaardigen niet aangeschreven worden.30 Doch ik ben ellendig en in smart; Uw heil, o God! zette mij in een hoog vertrek.31 Ik zal Gods Naam prijzen met gezang, en Hem met dankzegging grootmaken.32 En het zal den HEERE aangenamer zijn dan een os, of een gehoornde var, die de klauwen verdeelt.33 De zachtmoedigen, dit gezien hebbende, zullen zich verblijden; en gij, die God zoekt, ulieder hart zal leven.34 Want de HEERE hoort de nooddruftigen, en Hij veracht Zijn gevangenen niet.35 Dat Hem prijzen de hemel en de aarde, de zeeen, en al wat daarin wriemelt.36 Want God zal Sion verlossen, en de steden van Juda bouwen; en aldaar zullen zij wonen, en haar erfelijk bezitten; [ (Psalms 69:37) En het zaad Zijner knechten zal haar beerven; en de liefhebbers Zijns Naams zullen daarin wonen. ]

1 (Către mai marele cîntăreţilor. De cîntat ca şi ,,Crinii``. Un psalm al lui David.) Scapă-mă, Dumnezeule, căci îmi ameninţă apele viaţa.2 Mă afund în noroi, şi nu mă pot ţinea; am căzut în prăpastie, şi dau apele peste mine.3 Nu mai pot strigînd, mi se usucă gîtlejul, mi se topesc ochii, privind spre Dumnezeul meu.4 Cei ce mă urăsc fără temei, sînt mai mulţi decît perii capului meu; ce puternici sînt ceice vor să mă peardă, ceice pe nedrept îmi sînt vrăjmaşi; trebuie să dau înapoi ce n'am furat.5 Dumnezeule, Tu cunoşti nebunia mea, şi greşelile mele nu-Ţi sînt ascunse.6 Să nu rămînă de ruşine, din pricina mea, ceice nădăjduiesc în Tine, Doamne, Dumnezeul oştirilor! Să nu roşească de ruşine, din pricina mea, ceice Te caută, Dumnezeul lui Israel!7 Căci pentru Tine port eu ocara, şi îmi acopere faţa ruşinea.8 Am ajuns un străin pentru fraţii mei, şi un necunoscut pentru fiii mamei mele.9 Căci rîvna Casei Tale mă mănîncă şi ocările celor ce Te ocărăsc pe Tine cad asupra mea.10 Plîng şi postesc, şi ei mă ocărăsc.11 Mă îmbrac cu sac, şi ei mă batjocoresc.12 Ceice stau la poartă vorbesc de mine, şi ceice beau băuturi tari mă pun în cîntece.13 Dar eu către Tine îmi înalţ rugăciunea, Doamne, la vremea potrivită. În bunătatea Ta cea mare, răspunde-mi, Dumnezeule, şi dă-mi ajutorul Tău!14 Scoate-mă din noroi, ca să nu mă mai afund! Să fiu izbăvit de vrăjmaşii mei şi din prăpastie!15 Să nu mai dea valurile peste mine, să nu mă înghită adîncul, şi să nu se închidă groapa peste mine!16 Ascultă-mă, Doamne, căci bunătatea Ta este nemărginită. În îndurarea Ta cea mare, întoarce-Ţi privirile spre mine,17 şi nu-Ţi ascunde faţa de robul Tău! Căci sînt în necaz: grăbeşte de m'ascultă!18 Apropie-Te de sufletul meu şi izbăveşte -l! Scapă-mă, din pricina vrăjmaşilor mei!19 Tu ştii ce ocară, ce ruşine şi batjocură mi se face; toţi protivnicii mei sînt înaintea Ta.20 Ocara îmi rupe inima, şi sînt bolnav; aştept să -i fie cuiva milă de mine, dar degeaba; aştept mîngîietori, şi nu găsesc niciunul.21 Ei îmi pun fiere în mîncare, şi, cînd mi -e sete, îmi dau să beau oţet.22 Să li se prefacă masa într'o cursă, şi liniştea într'un laţ!23 Să li se întunece ochii, şi să nu mai vadă, şi clatină-le mereu coapsele!24 Varsă-Ţi mînia peste ei, şi să -i atingă urgia Ta aprinsă!25 Pustie să le rămînă locuinţa, şi nimeni să nu mai locuiască în corturile lor!26 Căci ei prigonesc pe cel lovit de Tine, povestesc suferinţele celor răniţi de Tine.27 Adaugă alte nelegiuiri la nelegiuirile lor, şi să n'aibă parte de îndurarea Ta!28 Să fie şterşi din cartea vieţii, şi să nu fie scrişi împreună cu cei neprihăniţi!29 Eu sînt nenorocit şi sufăr: Dumnezeule, ajutorul Tău să mă ridice!30 Atunci voi lăuda Numele lui Dumnezeu prin cîntări, şi prin laude Îl voi preamări.31 Lucrul acesta este mai plăcut Domnului, decît un viţel cu coarne şi copite!32 Nenorociţii văd lucrul acesta şi se bucură; voi, cari căutaţi pe Dumnezeu, veselă să vă fie inima!33 Căci Domnul ascultă pe cei săraci, şi nu nesocoteşte pe prinşii Lui de război.34 Să -L laude cerurile şi pămîntul, mările şi tot ce mişună în ele!35 Căci Dumnezeu va mîntui Sionul, şi va zidi cetăţile lui Iuda; ele vor fi locuite şi luate în stăpînire;36 sămînţa robilor Lui le va moşteni, şi cei ce iubesc Numele Lui vor locui în ele.