1 Een onderwijzing, voor den opperzangmeester, onder de kinderen van Korach.2 O God! wij hebben het met onze oren gehoord, onze vaders hebben het ons verteld: Gij hebt een werk gewrocht in hun dagen, in de dagen van ouds.3 Gij hebt de heidenen met Uw hand uit de bezitting verdreven, maar henlieden geplant; Gij hebt de volken geplaagd, henlieden daarentegen doen voortschieten.4 Want zij hebben het land niet geerfd door hun zwaard, en hun arm heeft hun geen heil gegeven; maar Uw rechterhand, en Uw arm, en het licht Uws aangezichts, omdat Gij een welbehagen in hen hadt.5 Gij Zelf zijt mijn Koning, o God! gebied de verlossingen Jakobs.6 Door U zullen wij onze wederpartijders met hoornen stoten; in Uw Naam zullen wij vertreden, die tegen ons opstaan.7 Want ik vertrouw niet op mijn boog, en mijn zwaard zal mij niet verlossen.8 Maar Gij verlost ons van onze wederpartijders, en Gij maakt onze haters beschaamd.9 In God roemen wij den gansen dag, en Uw Naam zullen wij loven in eeuwigheid. Sela.10 Maar nu hebt Gij ons verstoten en te schande gemaakt, dewijl Gij met onze krijgsheiren niet uittrekt.11 Gij doet ons achterwaarts keren van den wederpartijder; en onze haters beroven ons voor zich.12 Gij geeft ons over als schapen ter spijze, en Gij verstrooit ons onder de heidenen.13 Gij verkoopt Uw volk om geen waardij; en Gij verhoogt hun prijs niet.14 Gij stelt ons onze naburen tot smaad, tot spot en schimp dengenen, die rondom ons zijn.15 Gij stelt ons tot een spreekwoord onder de heidenen, tot een hoofdschudding onder de volken.16 Mijn schande is den gansen dag voor mij, en de schaamte mijns aangezichts bedekt mij;17 Om de stem des honers en des lasteraars, vanwege den vijand en den wraakgierige.18 Dit alles is ons overkomen, nochtans hebben wij U niet vergeten, noch valselijk gehandeld tegen Uw verbond.19 Ons hart is niet achterwaarts gekeerd, noch onze gang geweken van Uw pad.20 Hoewel Gij ons verpletterd hebt in een plaats der draken, en ons met een doodsschaduw bedekt hebt.21 Zo wij den Naam onzes Gods hadden vergeten, en onze handen tot een vreemden God uitgebreid.22 Zou God zulks niet onderzoeken? Want Hij weet de verborgenheden des harten.23 Maar om Uwentwil worden wij den gansen dag gedood; wij worden geacht als slachtschapen.24 Waak op, waarom zoudt Gij slapen, HEERE! Ontwaak, verstoot niet in eeuwigheid.25 Waarom zoudt Gij Uw aangezicht verbergen, onze ellende en onze onderdrukking vergeten?26 Want onze ziel is in het stof nedergebogen; onze buik kleeft aan de aarde. [ (Psalms 44:27) Sta op, ons ter hulp, en verlos ons om Uwer goedertierenheid wil. ]

1 (Către mai marele cîntăreţilor. Un psalm al fiilor lui Core. O cîntare.) Dumnezeule, am auzit cu urechile noastre, şi părinţii noştri ne-au povestit lucrările, pe cari le-ai făcut pe vremea lor, în zilele de odinioară.2 Cu mîna Ta, ai izgonit neamuri, ca să -i sădeşti pe ei, ai lovit popoare, ca să -i întinzi pe ei.3 Căci nu prin sabia lor au pus mîna pe ţară, nu braţul lor i -a mîntuit, ci dreapta Ta, braţul Tău, lumina Feţei Tale, pentrucă îi iubeai.4 Dumnezeule, Tu eşti Împăratul meu: porunceşte izbăvirea lui Iacov!5 Cu Tine doborîm pe vrăjmaşii noştri, cu Numele Tău zdrobim pe protivnicii noştri.6 Căci nu în arcul meu mă încred, nu sabia mea mă va scăpa;7 ci Tu ne izbăveşti de vrăjmaşii noştri, şi dai de ruşine pe cei ce ne urăsc.8 Noi, în fiecare zi, ne lăudăm cu Dumnezeu, şi pururea slăvim Numele Tău. -(Oprire).9 Dar Tu ne lepezi, ne acoperi de ruşine, nu mai ieşi cu oştirile noastre;10 ne faci să dăm dosul înaintea vrăjmaşului, şi ceice ne urăsc, ridică prăzi luate dela noi.11 Ne dai ca pe nişte oi de mîncat, şi ne risipeşti printre neamuri.12 Vinzi pe poporul Tău pe nimic, şi nu -l socoteşti de mare preţ.13 Ne faci de ocara vecinilor noştri, de batjocura şi de rîsul celor ce ne înconjoară.14 Ne faci de pomină printre neamuri, şi pricină de clătinare din cap printre popoare.15 Ocara mea este totdeauna înaintea mea, şi ruşinea îmi acopere faţa,16 la glasul celui ce mă batjocoreşte şi mă ocărăşte, la vederea vrăjmaşului şi răzbunătorului.17 Toate acestea ni se întîmplă, fără ca noi să Te fi uitat, fără să fi călcat legămîntul Tău:18 da, inima nu ni s'a abătut, paşii nu ni s'au depărtat de pe cărarea Ta,19 ca să ne zdrobeşti în locuinţa şacalilor, şi să ne acoperi cu umbra morţii.20 Dacă am fi uitat Numele Dumnezeului nostru, şi ne-am fi întins mînile spre un dumnezeu străin,21 n'ar şti Dumnezeu lucrul acesta, El, care cunoaşte tainele inimii?22 Dar din pricina Ta sîntem junghiaţi în toate zilele, sîntem priviţi ca nişte oi sortite pentru măcelărie.23 Trezeşte-Te! Pentruce dormi, Doamne? Trezeşte-Te! Nu ne lepăda pe vecie!24 Pentruce Îţi ascunzi Faţa? Pentruce uiţi de nenorocirea şi apăsarea noastră?25 Căci sufletul ne este doborît în ţărînă de mîhnire, trupul nostru este lipit de pămînt.26 Scoală-Te, ca să ne ajuţi! Izbăveşte-ne, pentru bunătatea Ta!