Pular para o conteúdo
Publicidade

1 Samuel 11

MRI2012

1 Und Nahas, der Ammoniter, zog herauf und belagerte Jabes-Gilead. Und alle Männer von Jabes sprachen zu Nahas: Mache einen Bund mit uns, so wollen wir dir dienen. 2 Aber Nahas, der Ammoniter, sprach zu ihnen: Unter dieser Bedingung will ich einen Bund mit euch machen, daß ich euch allen das rechte Auge aussteche und damit eine Schmach auf ganz Israel lege. 3 Und die Ältesten von Jabes sprachen zu ihm: Laß uns sieben Tage, und wir wollen Boten in alle Grenzen Israels senden; und wenn niemand ist, der uns rettet, so wollen wir zu dir hinausgehen. 4 Und die Boten kamen nach Gibea-Saul und redeten diese Worte zu den Ohren des Volkes. Und das ganze Volk erhob seine Stimme und weinte.

5 Und siehe, Saul kam hinter den Rindern her vom Felde, und Saul sprach: Was ist dem Volke, daß sie weinen? Und sie erzählten ihm die Worte der Männer von Jabes. 6 Da geriet der Geist Gottes über Saul, als er diese Worte hörte, und sein Zorn entbrannte sehr. 7 Und er nahm ein Joch Rinder und zerstückte sie, und er sandte die Stücke durch Boten in alle Grenzen Israels und ließ sagen: Wer nicht auszieht hinter Saul und hinter Samuel her, dessen Rindern wird also getan werden! Da fiel der Schrecken Jehovas auf das Volk, und sie zogen aus wie ein Mann. 8 Und er musterte sie zu Besek; und es waren der Kinder Israel 300000, und der Männer von Juda 30000. 9 Und sie sprachen zu den Boten, die gekommen waren: So sollt ihr zu den Männern von Jabes-Gilead sagen: Morgen, wenn die Sonne heiß wird, wird euch Rettung werden. Und die Boten kamen und berichteten es den Männern von Jabes, und sie freuten sich. 10 Und die Männer von Jabes sprachen: Morgen werden wir zu euch hinausgehen, und ihr möget uns tun nach allem, was gut ist in euren Augen. 11 Und es geschah am anderen Tage, da stellte Saul das Volk in drei Haufen; und sie kamen mitten in das Lager bei der Morgenwache und schlugen Ammon bis zum Heißwerden des Tages; und die Übriggebliebenen wurden zerstreut, und es blieben unter ihnen nicht zwei beisammen.

12 Da sprach das Volk zu Samuel: Wer ist es, der gesagt hat: Sollte Saul über uns regieren? Gebet die Männer her, daß wir sie töten! 13 Aber Saul sprach: Niemand soll an diesem Tage getötet werden, denn heute hat Jehova Rettung geschafft in Israel! 14 Und Samuel sprach zu dem Volke: Kommt laßt uns nach Gilgal gehen und daselbst das Königtum erneuern. 15 Und das ganze Volk zog nach Gilgal, und sie machten daselbst Saul zum König vor Jehova, zu Gilgal; und sie schlachteten daselbst Friedensopfer vor Jehova. Und Saul und alle Männer von Israel freuten sich daselbst gar sehr.

Ka Hinga ngā Āmoni i a Haora

1 , ka haere mai a Nahaha Āmoni ki te whakapae i Iapehe Kireara; ā, ka mea ngā tāngata katoa o Iapehe ki a Nahaha, "Whakaritea mai he kawenata ki a mātou, ā, ka mahi mātou ki a koe."

2 , ka mea a Nahaha Āmoni ki a rātou, "Ko te mea tēnei e whakarite kawenata ai ahau ki a koutou, kia pokaia ō koutou kanohi matau katoa; ā, ka waiho e ahau hei tāwai Īharaira katoa."

3 Anō ko ngā kaumātua o Iapehe ki a ia, "Tukua mai koa ki a mātou kia whitu ngā , kia tono tāngata ai mātou puta noa i ngā rohe o Īharaira; ā, ki te kāhore he kaiwhakaora mātou, , ka puta atu mātou ki a koe."

4 Kātahi ka haere ngā karere ki Kipea o Haora, ā, kōrerotia ana ēnei kupu ki ngā taringa o te iwi; , nui atu te reo o te iwi katoa ki te tangi. 5 , e haere mai ana tērā a Haora i te māra, i muri i ngā kau; , ka mea a Haora, "te aha te iwi i tangi ai?" , ka kōrerotia ki a ia ngā kōrero a ngā tāngata o Iapehe.

6 I te rongonga o Haora i ēnei kōrero, , ko te tino putanga o te Wairua o te Atua ki runga ki a ia, ā, mura whakarere tōna riri ki taua rongo. 7 , ka mau ia ki ētahi kau e rua, tapatapahia ana e ia; tukua ana ki ngā rohe katoa o Īharaira, he mea kawe ngā karere, ā, ka mea, "Ki te kāhore tētahi e puta mai ki te aru i a Haora, ki te aru hoki i a Hamuera, ka pēneitia āna kau." , ka tau te wehi o Ihowā ki runga ki te iwi, ā, ka puta rātou anō he tangata kotahi. 8 , ka taua rātou e ia ki Peheke; e toru rau mano ngā tama a Īharaira, e toru tekau hoki mano ngā tāngata o Hūrā.

9 , ka mea rātou ki ngā karere i haere mai , "Kia pēnei koutou atu ki ngā tāngata o Iapehe Kireara, Āpōpō, kia mahana te , ka puta he whakaoranga koutou." , haere ana aua karere, ā, kōrerotia ana ki ngā tāngata o Iapehe; ā, koa ana rātou. 10 reira ka mea ngā tāngata o Iapehe, "Āpōpō ka puta atu mātou ki a koutou, ā, koutou e mea ki a mātou ngā mea e pai ana ki koutou whakaaro."

11 Heoi, i te aonga ake ka wehea e Haora te iwi kia toru ngā ngohi. , haere ana rātou ki waenganui o te puni i te whakaaraara o te ata, patua iho ngā Āmoni ā mahana noa te ; ā, ko ngā toenga, i marara noa atu, ā, kīhai hoki i waiho kia tokorua o rātou e haere tahi ana.

12 , ka mea te iwi ki a Hamuera, "Ko wai tēnei i mea nei, Hei kīngi koia a Haora tātou?Hōmai aua tāngata kia whakamatea e mātou."

13 Anō ko Haora, "E kore tētahi e whakamatea āianei; ko te hoki tēnei i puta ai Ihowā whakaora Īharaira."

14 Kātahi ka mea a Hamuera ki te iwi, "Haere mai, tātou ka haere ki Kirikara, ki reira whakahou ai i te kīngitanga." 15 , haere ana te iwi katoa ki Kirikara, ā, whakakīngitia ana a Haora ki reira ki te aroaro o Ihowā ki Kirikara. , patua ana e rātou ki reira he patunga te pai ki te aroaro o Ihowā; ā, nui atu te koa o Haora, rātou ko ngā tāngata katoa o Īharaira i reira.

Veja também