1 Und David sprach in seinem Herzen: Nun werde ich eines Tages durch die Hand Sauls umkommen; mir ist nichts besser, als daß ich eilends in das Land der Philister entrinne, und Saul wird von mir ablassen, mich ferner in allen Grenzen Israels zu suchen; und ich werde aus seiner Hand entrinnen. 2 Und David machte sich auf und ging hinüber, er und sechshundert Mann, die bei ihm waren, zu Achis, dem Sohne Maoks, dem König von Gath. 3 Und David blieb bei Achis, zu Gath, er und seine Männer, ein jeder mit seinem Hause: David und seine beiden Weiber, Achinoam, die Jisreelitin, und Abigail, das Weib Nabals, die Karmelitin. 4 Und es wurde Saul berichtet, daß David nach Gath geflohen wäre; und er suchte ihn fortan nicht mehr. 5 Und David sprach zu Achis: Wenn ich anders Gnade in deinen Augen gefunden habe, so gebe man mir einen Platz in einer der Städte des Gefildes, daß ich daselbst wohne; denn warum soll dein Knecht bei dir in der Königsstadt wohnen? 6 Und Achis gab ihm an selbigem Tage Ziklag; darum hat Ziklag den Königen von Juda gehört bis auf diesen Tag. 7 Und die Zahl der Tage, welche David im Gefilde der Philister wohnte, war ein Jahr und vier Monate.
8 Und David zog mit seinen Männern hinauf, und sie fielen ein bei den Gesuritern und den Girsitern und den Amalekitern; denn diese waren die Bewohner des Landes von alters her, bis nach Sur hin und bis zum Lande Ägypten. 9 Und David schlug das Land und ließ weder Mann noch Weib am Leben; und er nahm Kleinvieh und Rinder und Esel und Kamele und Kleider, und kehrte zurück und kam zu Achis. 10 Und sprach Achis: Habt ihr heute keinen Einfall gemacht? Viell. ist zu lesen: Bei wem (oder Wohin) habt ihr heute einen Einfall gemacht? so sprach David: In den Süden von Juda, oder: In den Süden der Jerachmeeliter, oder: In den Süden der Keniter. 11 Und David ließ weder Mann noch Weib am Leben, um sie nach Gath zu bringen, indem er sagte: Daß sie nicht über uns berichten und sprechen: So hat David getan. Und so war seine Weise alle die Tage, die er im Gefilde der Philister wohnte. 12 Und Achis glaubte David und sprach: Er hat sich bei seinem Volke, bei Israel, ganz stinkend gemacht, und er wird mir zum Knechte sein ewiglich.
Ko Rāwiri kei Waenganui i ngā Pirihitini
1 Nā, ka mea a Rāwiri i roto i tōna ngākau, "Kātahi ahau ka ngaro i te ringa o Haora a tētahi rā. Kāhore atu he mea pai mōku i te hohoro o tōku mawhiti atu ki te whenua o ngā Pirihitini, kia ngākaukore ai a Haora ki te rapu anō i ahau i ngā rohe katoa o Īharaira; pēnei ka mawhiti atu ahau i roto i tōna ringa."
2 Nā, whakatika ana a Rāwiri, ā, haere ana rātou ko ōna hoa e ono rau ki a Ākihi tama a Maoko, ki te kīngi o Kāta. 3 Nā, ka noho a Rāwiri ki a Ākihi ki Kāta, a ia me āna tāngata, me te whare anō o tēnei, o tēnei, a Rāwiri hoki rātou ko āna wāhine tokorua, ko Ahinoama o Ietereere, ko Apikaira o Karamere, wahine a Nāpara. 4 Ā, ka kōrerotia ki a Haora, kua rere a Rāwiri ki Kāta, nā, mutu ake tāna rapu i a ia.
5 Nā, ka mea a Rāwiri ki a Ākihi, "Ki te mea kua manakohia nei ahau e koe, kia hōmai e rātou tētahi wāhi ki ahau i roto i tētahi o ngā pā i te koraha, hei nohoanga mōku; he aha hoki tāu pononga i noho ai ki a koe i roto i te pā kīngi?"
6 Nā, ka hōmai e Ākihi ki a ia i taua rā a Tikiraka; nā reira ngā kīngi o Hūrā i whiwhi ai ki Tikiraka ā mohoa noa nei. 7 Nā, ko te maha o ngā rā i noho ai a Rāwiri ki te whenua o ngā Pirihitini, kotahi tau, e whā marama.
8 Kātahi a Rāwiri ka haere, rātou ko āna tāngata, ka whakaeke i ngā Kehuri, i ngā Kireti, i ngā Amareki; ko ērā hoki ngā iwi kua noho noa ake ki tērā whenua i tōu haerenga ki Huru ā te whenua o Īhipa atu ana. 9 Nā, patua iho e Rāwiri tērā whenua; kīhai hoki i whakaorangia tētahi tāne, wahine rānei; ā, tangohia ana e ia ngā hipi, ngā kau, ngā kāihe, ngā kāmera, me ngā kākahu, ā, hoki ana, haere ana ki a Ākihi.
10 Nā, ka mea a Ākihi, "Ko hea i whakaekea e koutou i tēnei rā?" Anō rā ko Rāwiri, "Ko te tonga o Hūrā, ko te tonga o ngā Ierameeri, ko te taha anō ki te tonga o ngā Keni. 11 Kīhai hoki i whakaorangia e Rāwiri tētahi tāne, wahine rānei, hei kawe i a rātou ki Kāta;" i mea hoki, "Kei kōrero rātou i tā tātou, kei mea, ‘I pēnei a Rāwiri.’ " Ā, ko tāna hanga anō tēnei i ngā rā katoa i noho ai ia ki te whenua o ngā Pirihitini. 12 Nā, whakapono tonu a Ākihi ki tā Rāwiri, ā, ka mea, "Kua tino mea rawa ia i a ia kia whakariharihangia e tōna iwi, e Īharaira; nā reira hei tangata tūturu ia māku, ake ake."